ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» Ενα μακελειό διαρκείας είναι σε εξέλιξη στους χώρους δουλειάς

Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, ένας εργάτης χάνει τη ζωή του κάθε τρεις μέρες στα προδιαγεγραμμένα εργοδοτικά εγκλήματα

Η έλλειψη μέτρων για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία (ΥΑΕ), η ραγδαία άνοδος των «ευέλικτων» μορφών εργασίας, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η υπερεντατικοποίηση και οι υποβαθμισμένοι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους, είναι παράγοντες που βρίσκονται πίσω από τα χιλιάδες εργατικά «ατυχήματα» και τις επαγγελματικές ασθένειες που συστηματικά δεν καταγράφονται, έστω και τυπικά, και άρα ...«δεν υπάρχουν»!

Αυτή η πραγματικότητα έρχεται ξανά στην επικαιρότητα αυτές τις μέρες, μετά το τραγικό εργατικό δυστύχημα στις προβλήτες της COSCO στον Πειραιά, όπου έχασε τη ζωή του ο 45χρονος εργάτης καταμεσής της βάρδιάς του.

Ολα όσα ζουν και περιγράφουν οι εργαζόμενοι, τόσο στο λιμάνι όσο και σε άλλους χώρους δουλειάς, δεν αποτελούν ...«παθογένειες», αλλά την άλλη όψη εκείνων των εργαλείων που υπηρετούν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Θύματα αυτών των «εργαλείων» είναι η υγεία και η ίδια η ζωή των εργαζομένων, την ίδια στιγμή που είναι πιο ανεπτυγμένα από ποτέ, εν έτει 2021, εκείνα τα μέσα που θα μπορούσαν να περιορίσουν τη φθορά του ανθρώπινου οργανισμού λόγω εργασίας και πολύ περισσότερο να μειώσουν ραγδαία τους θανάτους από εργατικά «ατυχήματα». Στον αντίποδα, η εργατική τάξη ζει έναν ανηλεή πόλεμο, τα θύματα από τις γραμμές της αντί να μειώνονται πολλαπλασιάζονται, έχοντας μετατρέψει σε «κανονικότητα» το να μην επιστρέφει σπίτι του μετά το μεροκάματο ένας εργάτης κάθε τρεις μέρες!

Εργοδοσία: Καλύτερα μια ψευτοαποζημίωση στον σακατεμένο παρά συγκροτημένα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας

Στην καλύτερη περίπτωση ο εργοδότης λαμβάνει μέτρα ΥΑΕ μέχρι του σημείου που το «κόστος» πρόληψης είναι μικρότερο του «κόστους» ενός εργατικού «ατυχήματος» ή της επαγγελματικής ασθένειας. Τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) έχουν καταγράψει χιλιάδες εργάτες και εργάτριες που τραυματίζονται και σακατεύονται κάθε χρόνο, ενώ δεκάδες πέφτουν νεκροί στους χώρους δουλειάς. Κι αυτό ενώ τα επίσημα στοιχεία είναι ελλιπή, λόγω και του ανύπαρκτου ουσιαστικά ελεγκτικού μηχανισμού, κατάσταση που θρέφει την εργοδοτική ασυδοσία. Την ίδια ώρα, εκτιμάται ότι στη χώρα μας πεθαίνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες εργαζόμενοι από επαγγελματικές ασθένειες, ωστόσο καταγράφονται ως περιστατικά «κοινής νόσου».

Η καταγραφή των εργατικών «ατυχημάτων» είναι σκόπιμα ελλιπής. Τα στοιχεία που δημοσιεύονται είναι παραπλανητικά, διότι γίνεται προσπάθεια απόκρυψης των εργατικών «ατυχημάτων» από την εργοδοσία μη δηλώνοντάς τα στις αρμόδιες αρχές. Συχνά πιέζονται οι εργαζόμενοι να μη δηλώνουν το ατύχημα, χάνοντας έτσι και τις ελάχιστες παροχές που προβλέπονται. Τα επίσημα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν, επίσης, εργατικά «ατυχήματα» σε ανασφάλιστους, σε ελαστικά εργαζόμενους ή σε όσους δουλεύουν με όρους (π.χ. δελτίο παροχής υπηρεσιών) που υποκρύπτουν εξαρτημένη μισθωτή εργασία. Ακόμα στα στοιχεία του ΣΕΠΕ δεν περιλαμβάνονται «ατυχήματα» σε εργάτες γης, ναυτεργάτες, εργάτες ορυχείων. Υπάρχει, επίσης, η μεταβολή της ανεργίας που αλλοιώνει την πραγματική εικόνα.

107.000 «ατυχήματα» - 2.039 νεκροί. Ενας εργάτης χάνει τη ζωή του κάθε τρεις μέρες...

Το ΣΕΠΕ έχει δημοσιοποιήσει ετήσιες Εκθέσεις Πεπραγμένων στις οποίες περιλαμβάνονται και τα στοιχεία για τα εργατικά «ατυχήματα» από το 1999 (πρώτος χρόνος λειτουργίας του) μέχρι και το 2017. Από εκεί και πέρα, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ και της προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν δημοσιοποιηθεί οι επόμενες Εκθέσεις, αν και - υποτίθεται - τα στοιχεία υπάρχουν συγκεντρωμένα... Αξίζει να σημειωθεί πως ανάλογη μεγάλη καθυστέρηση ως προς τη δημοσιοποίηση των στοιχείων είχε συμβεί και για τα έτη 2014 - 2017, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τα στοιχεία των τεσσάρων ετών δημοσιοποιήθηκαν μόνο μετά την παρέμβαση του ΚΚΕ, το οποίο κατέθεσε σχετική Ερώτηση στη Βουλή.

Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία της περιόδου 1999-2017 καταγράφουν συνολικά 107.617 εργατικά «ατυχήματα», από τα οποία τα 2.039 είναι θανατηφόρα! Με άλλα λόγια, την περίοδο αυτή συμβαίνουν περίπου 19 εργατικά «ατυχήματα» κάθε εργάσιμη μέρα και κάθε τρεις εργάσιμες μέρες ένας εργάτης χάνει τη ζωή του!

Η μείωση των εργατικών «ατυχημάτων» την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης δεν ήταν αποτέλεσμα ελέγχων, ούτε και λήψης επαρκών μέτρων ΥΑΕ, αλλά το αποτέλεσμα συρρίκνωσης της παραγωγικής διαδικασίας. Ομως, ακόμα και στην περίοδο της κρίσης, τα δημοσιοποιημένα στοιχεία είναι χαρακτηριστικά και παρουσίαζαν αυξητική τάση. Συγκεκριμένα, το 2017 καταγράφηκαν 7.357 εργατικά «ατυχήματα», ο μεγαλύτερος αριθμός από το 1999! Αντί δηλαδή να μειώνονται τα εργατικά «ατυχήματα», αφού πλέον η ανάπτυξη της τεχνολογίας μπορεί να παράσχει περισσότερα μέτρα προστασίας, συμβαίνει το αντίθετο! Στο ίδιο έτος, σε ό,τι αφορά τα θανατηφόρα, σημειώνεται συνεχής αύξησή τους από το 2014 και μετά, ενώ τα 76 θανατηφόρα που καταγράφονται το 2017 είναι ο μεγαλύτερος αριθμός νεκρών εργατών από το 2011!

Ανάλογη κατάσταση επικρατεί σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό και στα υπόλοιπα καπιταλιστικά κράτη. Σύμφωνα με την Eurostat, το 2018 στην ΕΕ των «27» σημειώθηκαν πάνω από 3,1 εκατομμύρια εργατικά «ατυχήματα» και 3.332 θάνατοι εργαζομένων.

Σε μεγαλύτερη κλίμακα, το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) εκτιμά ότι κάθε χρόνο σκοτώνονται περίπου 2,3 εκατομμύρια εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο λόγω εργατικών «ατυχημάτων» ή επαγγελματικών ασθενειών. Αυτό σημαίνει ότι τη μέρα πεθαίνουν πάνω από 6.000 εργάτες στους χώρους δουλειάς, ενώ κάθε έτος σημειώνονται 340 εκατομμύρια εργατικά «ατυχήματα» και 160 εκατομμύρια εργαζόμενοι έχουν επαγγελματικές ασθένειες.

Μηδενικοί έλεγχοι στους χώρους δουλειάς

Ολες οι κυβερνήσεις έχουν φροντίσει για τη μόνιμη και συστηματική υποστελέχωση του ΣΕΠΕ αλλά και για τις μεγάλες ελλείψεις στην απαραίτητη για τη λειτουργία τους υλικοτεχνική υποδομή.

Ως προς τους ελέγχους για την τήρηση των μέτρων ΥΑΕ, το 2017 σημειώθηκε ξανά μείωσή τους, καταγράφοντας νέο αρνητικό ρεκόρ. Από το 2013 και μετά υπάρχει συνεχής μείωση των ελέγχων και επανελέγχων, φτάνοντας τους 21.423 το 2017, που είναι ο μικρότερος αριθμός από το 2001!

Χαρακτηριστικά, το 2017 το ΣΕΠΕ πραγματοποίησε μόλις 14.000 ελέγχους για ΥΑΕ (δεν περιλαμβάνονται οι επανέλεγχοι και οι έλεγχοι που προκαλούνται από καταγγελίες και εργατικά «ατυχήματα»). Με δεδομένο ότι ο αριθμός των καταγεγραμμένων επιχειρήσεων ήταν 236.500, απαιτούνται 17 χρόνια για να γίνουν έλεγχοι σε όλες τις επιχειρήσεις! Για τις εργασιακές σχέσεις πραγματοποιήθηκαν 30.000 έλεγχοι, που σημαίνει ότι για να ελεγχθούν όλες οι επιχειρήσεις απαιτούνται 8 χρόνια!

Ως προς την υποστελέχωση του Σώματος, είναι αποκαλυπτικά τα εξής στοιχεία:

Το 2000, τη δεύτερη χρονιά λειτουργίας του ΣΕΠΕ, υπηρετούσαν 683 επιθεωρητές (349 Επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων και 334 Επιθεωρητές για την ΥΑΕ).

Το 2017 υπηρετούσαν ακόμα λιγότεροι! Συνολικά 618 επιθεωρητές (373 Επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων και 245 επιθεωρητές για την ΥΑΕ)!

Και, φτάνοντας στο σήμερα, με τον πρόσφατο νόμο Χατζηδάκη η κυβέρνηση νομοθέτησε τη μετατροπή του ΣΕΠΕ από υπηρεσία υπαγμένη στο υπουργείο Εργασίας σε «Ανεξάρτητη Αρχή». Η στόχευση κυβέρνησης και εργοδοσίας είναι προφανής. Να μην υπάρχει πια καμιά υποχρέωση του υπουργείου Εργασίας για τη στελέχωση της Υπηρεσίας, να μην είναι υπόλογη καμία κυβέρνηση για τις ελλείψεις ή τα πεπραγμένα της, να απαλλαγούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις από τις πιέσεις που ασκούν οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα τους για την εντατικοποίηση των ελέγχων στους χώρους δουλειάς, για μέτρα ασφάλειας και υγείας, για να έχουν τη δυνατότητα να απευθύνονται στις Επιθεωρήσεις και να διεκδικούν ακόμα και τα στοιχειώδη δικαιώματά τους όπως η έγκαιρη καταβολή του μισθού τους. Δημιουργείται δηλαδή ακόμα πιο ευνοϊκό περιβάλλον για να μπορεί να ξεσαλώνει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς και να αποφεύγει ακόμα και τα ελάχιστα εμπόδια που είχε μέχρι σήμερα.

Αν στα παραπάνω προστεθούν η 10ωρη δουλειά, οι σχέσεις εργασίας - λάστιχο, οι «κόντρα βάρδιες» σαν αυτές που καταγγέλλουν οι λιμενεργάτες στον Πειραιά, γίνονται φανερές οι αιτίες του «μακελειού διαρκείας» που είναι σε εξέλιξη στους χώρους δουλειάς και με το οποίο είναι καθημερινά αντιμέτωπη η εργατική τάξη

ΔΗΠΑΚ ΓΙΑΤΡΩΝ «Ανατριχιαστικές» οι δηλώσεις του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, ενισχύουν το αφήγημα της ατομικής ευθύνης

 

• 
• 
• 

Τις δηλώσεις του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Ν. Νίτσα καταγγέλλει ως «ανατριχιαστικές» η ΔΗΠΑΚ Γιατρών, καθώς «ούτε λίγο ούτε πολύ έριξε την ευθύνη για τον θάνατο τους στους ίδιους τους ασθενείς!».

Συγκεκριμένα, ο Ν. Νίτσας δήλωσε ότι «δεν μπορούμε και δεν πρέπει να μην εξετάσουμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της μεγάλης πλειοψηφίας των νοσηλευομένων ασθενών σε απλές κλίνες και κλίνες ΜΕΘ, αλλά και των συμπολιτών μας που πεθαίνουν νικημένοι από τον ιό και έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Είχαν αποφασίσει να μην εμβολιαστούν».

«Συνεχίζει στην ίδια γραμμή υποστήριξης του κυβερνητικού αφηγήματος περί ατομικής ευθύνης. Συνεχίζει στην ίδια λογική αναφοράς ως μοναδικού όπλου ενάντια στην πανδημία του εμβολιασμού, ο οποίος παρότι κρίσιμος και αναγκαίος, δεν αποτελεί το μοναδικό όπλο σύμφωνα με όλη την επιστημονική κοινότητα», τονίζει η ΔΗΠΑΚ.

Και συμπληρώνει:

«Στην ίδια δήλωση δεν χώρεσε να αναφέρει την τραγική κατάσταση που βιώνει το ΕΣΥ, λόγω της τραγικής υποστελέχωσης. Δεν ανέφερε τους δεκάδες διασωληνωμένους ασθενείς εκτός ΜΕΘ λόγω έλλειψης διαθέσιμων κρεβατιών. Η διαπίστωση ότι δεν πρέπει το ΕΣΥ να μετατραπεί ξανά σε μονοθεματικό και να κλείσει για τις υπόλοιπες ασθένειες είναι απλά ευχολόγια όταν δεν αναφέρει την κύρια αιτία που γίνεται αυτό, η οποία είναι ότι με επιλογή της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων το ΕΣΥ έχει μείνει ανοχύρωτο.

Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η στάση του κ. Νίτσα. Είναι άλλωστε πρόσφατες οι δηλώσεις του που ζητούσε την άμεση προώθηση των ΣΔΙΤ στα νοσοκομεία. Την προώθηση δηλάδη όλων των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που θα μετατρέψουν τα νοσοκομεία σε επιχειρήσεις, με τις εργολαβικές εταιρείες να λυμαίνονται το δημόσιο σύστημα υγείας, τους εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και τους ασθενείς-πελάτες. Γνωρίζουμε την “ευαισθησία” της πλειοψηφίας του ΙΣΘ για τους μεγαλοκλινικάρχες που έχουν κυριολεκτικά θησαυρίσει από τον πόνο των ασθενών και τα τραγικά κενά στο ΕΣΥ.

Δεν θα τους περάσει!

Οι μαχόμενοι υγειονομικοί θα συνεχίσουμε να αγωνίζομαστε στο πλάι των ασθενών μας για άμεσα μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ, με μαζικές μόνιμες προσλήψεις-μονιμοποίηση των επικουρικών. Για ενίσχυση του εμβολιαστικού προγράμματος με ενίσχυση των δομών της ΠΦΥ. Για επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών κλινικών ώστε να συνεισφέρουν επιτέλους στην αντιμετώπισης της πανδημίας. Για την λήψη άμεσων μέτρων μείωσης της διασποράς στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, στα ΜΜΜ με εύθυνη του κράτους και της εργοδοσίας».

Ασφυκτιούν πάλι τα νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα.

 

• 
  

Πηγή: Eurokinissi

Χωρίς διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ, με διασωληνωμένους να νοσηλεύονται στις απλές κλινικές COVID ή σε θαλάμους που βαφτίζονται ΜΑΦ, και με το προσωπικό να λειτουργεί πέρα από τα όρια των αντοχών του, λόγω των μεγάλων ελλείψεων, τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης και συνολικά της Βόρειας Ελλάδας προσπαθούν να διαχειριστούν την πίεση που δέχονται καθημερινά το τελευταίο διάστημα και η οποία εκφράζεται με δεκάδες νέες εισαγωγές ασθενών με κορονοϊό.

Γεμάτες οι ΜΕΘ στη Θεσσαλονίκη

Στη Θεσσαλονίκη οι ΜΕΘ COVID των νοσοκομείων είναι γεμάτες και πολλοί διασωληνωμένοι νοσηλεύονται εκτός ΜΕΘ. Στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» είναι γεμάτες οι 12 κλίνες ΜΕΘ COVID και 6 διασωληνωμένοι ασθενείς νοσηλεύονται σε θαλάμους που βαφτίστηκαν ΜΑΦ. Αγανακτισμένοι είναι οι εργαζόμενοι της ΜΕΘ, αφού δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες φροντίδας των ασθενών στους θαλάμους. Τη ίδια ώρα, και οι 3 κλινικές COVID είναι σχεδόν πλήρεις.

Γεμάτες ήταν χτες και οι 8 κλίνες ΜΕΘ στον «Άγιο Δημήτριο», οι 15 στο «Ιπποκράτειο», οι 30 στο «Παπανικολάου» και οι 15 στο ΑΧΕΠΑ. Καθημερινά βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αγώνας δρόμου για να βρεθεί μια κλίνη στη ΜΕΘ, ενώ οι περισσότερες κλινικές κορονοϊού γεμίζουν κι αυτές. Οι νοσηλευτές μετακινούνται από τμήμα σε τμήμα για να καλύπτουν τα κενά, με τις κλινικές να λειτουργούν επισφαλώς, αφού οι νυχτερινές βάρδιες σε πολλές περιπτώσεις βγαίνουν με ένα και δύο άτομα.

Αποκαλυπτική η κατάσταση στο Νοσοκομείο Σερρών 

Στο νοσοκομείο Σερρών οι 10 κλίνες της ΜΕΘ είναι γεμάτες με περιστατικά κορονοϊού. Λειτουργεί με 5 γιατρούς (καθώς ο ένας παραιτήθηκε) και με μόλις 28 νοσηλευτές, πολλοί από τους οποίους είναι επικουρικοί με ολιγόμηνες συμβάσεις. Λειτουργούν 3 κλινικές COVID με 41 κρεβάτια συνολικά, όλα γεμάτα, και υπάρχει πίεση να ανοίξει και 4η κλινική, αλλά αυτό δεν γίνεται, λόγω έλλειψης προσωπικού. Μετέφεραν 5 γιατρούς από τα Κέντρα Υγείας για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες, αλλά εξακολουθεί το πρόβλημα σημαντικών ελλείψεων σε νοσηλευτικό προσωπικό. Ενδεικτικό είναι το στοιχείο ότι πέρυσι το νοσοκομείο λειτουργούσε με 163 γιατρούς και τώρα με μόλις 144, εκ των οποίων οι δύο έχουν μετακινηθεί σε Ξάνθη και Καβάλα, ενώ από τον οργανισμό προβλέπεται να υπάρχουν 250.

Το νοσοκομείο δεν έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει άλλους ασθενείς και ήδη όσοι χρήζουν νοσηλείας μεταφέρονται σε νοσοκομεία άλλων νομών, από Αλεξανδρούπολη μέχρι Πτολεμαΐδα, όπου υπάρχουν ελεύθερες κλίνες. Σύμφωνα με πληροφορίες σχεδιάζεται να ανοίξουν σε δύο θαλάμους από 4 κρεβάτια, προκειμένου να νοσηλεύονται περιστατικά που δεν βρίσκουν κρεβάτι και περιμένουν τη μεταφορά τους.

Στο Νοσοκομείο Πολυγύρου και οι 5 κλίνες ΜΕΘ COVID εδώ και περίπου έναν μήνα είναι γεμάτες και άρχισε να επαναλειτουργεί η κλινική COVID, με 38 κλίνες, ενώ την ίδια ώρα το νοσηλευτικό προσωπικό έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 30 άτομα (συνταξιοδοτήσεις, αναστολές, άδειες).

Χαρτζιλίκια πάλι στον ιδιωτικό τομέα

Με την κατάσταση να επιδεινώνεται συνολικά, κυβέρνηση και διοικήσεις ΥΠΕ για άλλη μια φορά ετοιμάζονται να μετατρέψουν τα νοσοκομεία σε μονοθεματικά και να σπρώξουν δωράκια στις ιδιωτικές κλινικές.

Στο πλαίσιο λοιπόν του λεγόμενου σχεδίου αποσυμφόρησης, ετοιμάζουν τη μετατροπή του Νοσοκομείου «Αγιος Δημήτριος» σε νοσοκομείο COVID και, αν παραστεί ανάγκη, να συμβάλουν στην ίδια κατεύθυνση τόσο ο «Αγιος Παύλος» όσο και το «Γ. Γεννηματάς».

Επιπλέον, για την «αποσυμφόρηση» του ΕΣΥ, το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε - πάντα με το αζημίωτο - συμφωνία με πέντε ιδιωτικές κλινικές εκ των οποίων η μία είναι στη Θεσσαλονίκη και οι τέσσερις σε Βόλο και Λάρισα, για τη διάθεση κλινών σε COVID και non COVID ασθενείς. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση χρεώνει τον ΕΟΠΥΥ για κάθε κρεβάτι ΜΕΘ 1.600 ευρώ ως αποζημίωση στους κλινικάρχες, ενώ έχει διπλασιάσει την αποζημίωση για κάθε απλό κρεβάτι.

Στενεύουν κι άλλο τα «πεπερασμένα όρια του δημόσιου συστήματος Υγείας»

Τις «πεπερασμένες δυνάμεις» του ΕΣΥ επικαλείται ξανά και ξανά η κυβέρνηση, για να υποστηρίξει ότι τάχα «κάνει ό,τι μπορεί» στη διαχείριση της πανδημίας, αλλά και για να συντηρήσει τη λογική της ατομικής ευθύνης για τον εμβολιασμό, που παρουσιάζεται ως το μοναδικό όπλο για να μην επιβαρυνθούν τα ξεχαρβαλωμένα δημόσια νοσοκομεία.

Και, την ίδια στιγμή που ξεδιάντροπα τα κυβερνητικά στελέχη λένε ότι «σε τέτοια νούμερα αρρώστων δεν μπορεί να δοθεί καλή φροντίδα», ότι «δεν είναι δυνατό να υπάρχει προσωπικό σε κάθε θάλαμο για τους διασωληνωμένους», η πληρότητα των κρεβατιών ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας ξεπερνά το 90% και την τελευταία βδομάδα τα κρούσματα αυξήθηκαν σχεδόν 30%. Επίσης, σχεδόν όλα τα τμήματα και οι κλινικές δουλεύουν με ελάχιστο προσωπικό, οι πολύμηνες λίστες αναμονής για θεραπείες και χειρουργικές πράξεις έχουν εκτοξευτεί λόγω και της νέας αναζωπύρωσης της πανδημίας.

Με την ίδια συνταγή των προηγούμενων πανδημικών κυμάτων, τα νοσοκομεία μετατρέπονται και πάλι σε «μιας νόσου», το προσωπικό μετακινείται για να μπαλώσει τρύπες ανοίγοντας περισσότερες, ενώ η κατάσταση αυτή αξιοποιείται για να προωθούνται οι αντιδραστικές αλλαγές με βάση τις κατευθύνσεις του «νέου ΕΣΥ», των ΣΔΙΤ και της ενίσχυσης της επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία.

«Δεν θέλουμε να κάνουμε ό,τι έγινε υποχρεωτικά την περίοδο που δεν υπήρχε το εμβόλιο, που το ΕΣΥ περιόρισε όλες τις δραστηριότητές του για να περιθάλψει ασθενείς Covid. Θέλουμε την ίδια πρόσβαση που έχει ένας ασθενής με Covid στο ΕΣΥ, να έχει κι ένας που πάσχει από καρδιά ή έχει πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο», ανέφερε ο υπουργός Υγείας, σε μια ωμή παραδοχή ότι το σύστημα Υγείας έχει μετατραπεί σε «μιας νόσου». Ενώ, ακόμα και τώρα, η όποια εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα «εξετάζεται», πάντα με το αζημίωτο, απορρίπτοντας το δίκαιο αίτημα των υγειονομικών για την επίταξή του.

Κι ενώ τη βδομάδα που πέρασε τα ίδια τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου επιβεβαίωσαν τις μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης για την απουσία ενός συγκροτημένου και αποτελεσματικού εμβολιαστικού προγράμματος, ο δρόμος που επιλέγεται είναι αυτός της «ατομικής ευθύνης», του «κόψτε το κεφάλι σας», ή του «μη σώσετε να εμβολιαστείτε» όπως είπε ο υπουργός Ανάπτυξης. Από το ίδιο το βάλτωμα των ρυθμών αποδεικνύεται καθημερινά ότι ο μεγαλύτερος «υπονομευτής» του γενικού εμβολιασμού είναι η πολιτική της εμπορευματοποίησης της Υγείας, των περικοπών στο πρωτοβάθμιο επίπεδο, του εγκλωβισμού του εμβολίου στη μέγγενη των ανταγωνισμών και της μετατροπής του σε εργαλείο διάσπασης των εργαζομένων και προώθησης της αντεργατικής επίθεσης.

Αντί λοιπόν για μόνιμες προσλήψεις, για αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, για άμεση ενίσχυση της ΠΦΥ, για επίταξη του ιδιωτικού τομέα, η στρατηγική που επιλέγεται είναι αυτή που έφερε την κατάρρευση του συστήματος Υγείας, τόσο στη χώρα μας όσο και στα υπόλοιπα καπιταλιστικά κράτη. Είναι αυτή της προώθησης της επιχειρηματικής δράσης, που αποτελεί «εγγύηση» για μεγέθυνση της κερδοφορίας των ομίλων του κλάδου, για νέες περικοπές και παραπέρα υποβάθμιση των υπηρεσιών στον λαό. Είναι αυτή των ανύπαρκτων ελέγχων στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, της απουσίας μέτρων ουσιαστικής πρόληψης. Στον αντίποδα των αναγκαίων αυτών μέτρων, η κατάσταση χειροτερεύει π.χ. με τις συγχωνεύσεις τμημάτων στα σχολεία, στοιβάζοντας έτσι ακόμα περισσότερους μαθητές στην ίδια τάξη και δείχνοντας ως μόνο μέτρο την «αυτοδιάγνωση».

Ηπανδημία είναι λοιπόν εδώ, με τους δεκάδες νεκρούς κάθε μέρα, με τα χιλιάδες νέα κρούσματα, αποτέλεσμα της πολιτικής της εγκληματικής διαχείρισης με γνώμονα το «κόστος - όφελος» για το κράτος και το κεφάλαιο, που καθορίζει τις «πεπερασμένες δυνατότητες» των νοσοκομείων.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι δυνατότητες είναι πολύ περισσότερες, για να έχει σήμερα ο λαός αναβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας δημόσιες και δωρεάν, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες τους. Σε αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η πάλη για άμεσα μέτρα θωράκισης του δημόσιου συστήματος, για την προστασία της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, πιάνοντας το «νήμα» από την πανυγειονομική απεργία.

Γιατί η ζωή του λαού δεν μπορεί να εξαρτάται από τις «πεπερασμένες δυνατότητες» ενός βάρβαρου, εμπορευματοποιημένου συστήματος Υγείας.

Στις μυλόπετρες των «αντοχών της οικονομίας» ...το ενδεχόμενο αύξησης του κατώτατου μισθού το 2022...

 Σχετικά με το ενδεχόμενο αύξησης του κατώτατου μισθού το 2022, ο υπουργός Εργασίας δεν χάνει την ευκαιρία να ενισχύσει την επικίνδυνη αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποδεχτούν ότι η ζωή τους θα πρέπει να κινείται με βάση τις «αντοχές της οικονομίας», δηλαδή τα όρια που θέτουν η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου.

«Βλέποντας ότι η οικονομία μπαίνει σε θετική τροχιά και παράλληλα ότι οι εργαζόμενοι υπέστησαν μεγάλη πίεση την τελευταία δεκαετία, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να δώσει ένα κοινωνικό μέρισμα ανάπτυξης στους εργαζόμενους. Ιδιαίτερα αυτούς που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό! Πάντοτε, βέβαια, στα πλαίσια των αντοχών της οικονομίας. Είναι νωρίς να μιλήσουμε ακόμα πιο συγκεκριμένα. Η διαδικασία θα ξεκινήσει στις αρχές του επόμενου έτους», αναφέρει ο Κ. Χατζηδάκης, την ώρα που βέβαια μισθοί και συντάξεις έχουν τσακιστεί, ενώ λεηλατούνται ακόμα περισσότερο ιδιαίτερα αυτή την περίοδο του κύματος ακρίβειας και των ανατιμήσεων. 

Υπενθυμίζουμε ότι στο Υπουργικό Συμβούλιο τον Ιούλιο του 2021, η κυβέρνηση ανακοίνωσε θριαμβολογώντας συμβολική «αύξηση» 2% (0,52 ευρώ την ημέρα), παρουσιάζοντας το «πάγωμα» του κατώτατου μισθού στα ίδια άθλια επίπεδα ως «αύξηση» για να «τονώσει τους χαμηλότερα αμειβόμενους».

Μάλιστα, αυτή η «λελογισμένη» αύξηση, όπως χαρακτήριζαν αυτά τα ψίχουλα από την κυβέρνηση, θα ισχύσει από την 1η Γενάρη του 2022 και όχι από φέτος, «προκειμένου να έχει αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία της οικονομίας και να μην επιβαρυνθούν οι επιχειρήσεις που βρίσκονται στο στάδιο της επανεκκίνησης».

Όπως και να έχει, η ουσία είναι ότι από το 2021 και μετά, δηλαδή ενώ έχουν περάσει 9 ολόκληρα χρόνια, ο κατώτερος μισθός παραμένει πολύ κάτω από τα 751 ευρώ που ήταν στις αρχές του 2012, πραγματικότητα που σε καμία περίπτωση δεν αναιρείται από τα ψίχουλα του 2%.

Ουσιαστικά πρόκειται για τη γνωστή μεθόδευση που προβλέπει ο νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου (ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ), με τον οποίο αφού στέρησαν από τα Συνδικάτα το δικαίωμα να έχουν λόγο στον καθορισμό του κατώτατου μισθού και αυτός μπήκε στις μυλόπετρες της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της κατάστασης της οικονομίας, η τελική απόφαση, διανθισμένη με τις «εκθέσεις» των ειδικών, ανήκει στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Άλλωστε, η κυβέρνηση με το πρόσφατο αντεργατικό τερατούργημα-δώρο στις επιχειρήσεις νομοθέτησε το απλήρωτο 10ωρο, τη μείωση του κόστους των υπερωριών κλπ., διατάξεις που χτυπάνε το σύνολο των εργατικών μισθών.

Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώνεται πως ο νόμος για τον κατώτερο μισθό, που ψήφισε η ΝΔ και με τυμπανοκρουσίες εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ, φτιάχτηκε για να συμπιέζει τον μέσο μισθό με βάση τη «μέγγενη» της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τους στόχους της ανάπτυξης, τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης.

 

Απεργούμε!

Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει εξαπολύσει πόλεμο στα δικαιώματα και στη ζωή των εργαζομένων. Παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αξιοποιώντας τους αντεργατικούς νόμους που έχουν ψηφίσει όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, κλιμακώνει την υλοποίηση νέων αντιλαϊκών μέτρων στο χώρο της υγείας με σκοπό να ενισχύσει την επιχειρηματική δράση των δημόσιων δομών και τα κέρδη των μονοπωλίων του κλάδου.

Μαζί με την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας και μετά τους νόμους που ιδιωτικοποιούν παραπέρα την κοινωνική ασφάλιση, καταργούν το 8ωρο και δυναμώνουν την εκμετάλλευση, κατηγοριοποιούν τα σχολεία και υποβαθμίζουν τη μόρφωση των παιδιών μας, με την ακρίβεια να κατατρώει το λαϊκό εισόδημα και μαζί με ένα κρεσέντο αυταρχισμού και καταστολής, η κυβέρνηση ετοιμάζει ένα νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο, το "νέο ΕΣΥ" με ολέθριες συνέπειες στην υγεία και τη ζωή του λαού.

"Νέο ΕΣΥ" σημαίνει :

Νέο λουκέτο σε νοσοκομεία και δημόσιες δομές της ΠΦΥ, νέες συγχωνεύσεις –καταργήσεις τμημάτων και κλινικών

Νέα υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης

Νέο τσεκούρι στις κρατικές και ασφαλιστικές παροχές για την υγεία

Νέα χαράτσια στην εργατική λαϊκή οικογένεια, νέες αυξήσεις άμεσων ή έμμεσων πληρωμών και συμμετοχής για εξετάσεις, φάρμακα και θεραπείες

Νέες χρυσές δουλειές για τους μεγαλέμπορους της υγείας και τα αρπαχτικά των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών

Αυτό είναι το "νέο ΕΣΥ"!

"Νέο ΕΣΥ" σημαίνει λιγοστές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, μετακινήσεις υγειονομικών από τη μία μονάδα στην άλλη για να μπαλώνουν τρύπες, ελλείψεις σε εξειδικευμένο προσωπικό για τη στελέχωση των ανεπαρκέστατων ΜΕΘ. Ήδη είναι περισσότερο από εμφανή τα σημάδια αυτής της κατεύθυνσης. Ασθενείς διασωληνωμένοι σε απλούς θαλάμους, εργαζόμενοι που λειτουργούν ως "εσωτερικοί μετανάστες", που εξειδικεύονται μέσα σε μια μέρα για να "ανταποκριθούν",  εργαζόμενοι  με διαφορετικούς  εργοδότες και ημερομηνία λήξης. 

Στο "νέο ΕΣΥ" θα ενισχυθεί η λειτουργία των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας ως αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις με πενιχρή κρατική χρηματοδότηση και με ίδια έσοδα. Η "βιωσιμότητά" τους θα κρίνεται από την ικανότητα τους να προσελκύουν πελατεία, να συνάπτουν συμβάσεις με ιδιώτες, να βρίσκουν χορηγούς. Η αξιολόγηση τους θα γίνεται με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Με το κριτήριο της πληρότητας λες και τα νοσοκομεία είναι ξενοδοχεία. Μια πολιτική που οδήγησε τα προηγούμενα χρόνια σε κλείσιμο χιλιάδων κρεβατιών, κλινικών, ολόκληρων νοσοκομείων, τις συνέπειες της οποίας πλήρωσε ο λαός μας πανάκριβα στις συνθήκες της πανδημίας μετρώντας πάνω από 15.000 νεκρούς.

Με το κριτήριο της χιλιομετρικής απόστασης θα κλείνουν μονάδες υγείας σε κοντινούς νομούς όχι επειδή δεν χρειάζονται αλλά επειδή θεωρούνται σπατάλη πόρων. Το "νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας" θα είναι βαθιά ταξικό. Θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το χάσμα ανάμεσα στις δυνατότητες που προσφέρει η αλματώδης ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, η ανακάλυψη νέων καινοτόμων φαρμάκων και θεραπειών και στην πραγματικά τραγική κατάσταση που θα υπάρχει στο δημόσιο σύστημα υγείας αφαιρώντας τη δυνατότητα από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα να απολαμβάνουν σύγχρονες δωρεάν υπηρεσίες υγείας.

Θα διαμορφωθεί ένα ελάχιστο πακέτο φτηνών υποβαθμισμένων υπηρεσιών υγείας για το λαό και ένα πακέτο υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας μόνο για όσους έχουν τη δυνατότητα να τις αγοράσουν πανάκριβα στο "νέο ΕΣΥ" ή στις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου της υγείας.

Αυτό άλλωστε υπηρετούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, η ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, η λειτουργία του ΕΟΠΥΥ σαν ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία. Το "νέο ΕΣΥ" είναι παλιός στόχος για μείωση του μη μισθολογικού κόστους, πλευρά του οποίου είναι η υγεία, γιατί μπαίνει εμπόδιο στην κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων. Στόχος που προώθησαν όλα τα αστικά κόμματα ανεξαρτήτως απόχρωσης. Ήταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε που εφοδίασε τη σημερινή κυβέρνηση με τα DRG, πολύτιμο εργαλείο για την οικοδόμηση του "νέου ΕΣΥ" και απαίτηση των ασφαλιστικών εταιριών .

Η θεραπεία για την άθλια κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας δε μπορεί να είναι η αιτία που τα δημιουργεί. Η πολιτική της κρατικής υποχρηματοδότησης και της εμπορευματοποίησης της υγείας που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις είναι φαρμάκι για το λαό και φάρμακο για τους καπιταλιστές.

Η υπεράσπιση της υγείας του λαού είναι υπόθεση των συνδικάτων. Την περίοδο της πανδημίας εάν δεν ήταν η αγωνιστική δράση των υγειονομικών και όλου του εργαζόμενου λαού η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη.

Για να εμποδίσουμε τα σχέδια της κυβέρνησης για το "νέο ΕΣΥ"

Για την αποφασιστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, με υποδομές και εξοπλισμό

Για υγεία κατοχυρωμένο κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα

Στον 21ο αιώνα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να απολαμβάνουμε οι εργαζόμενοι, ο λαός υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας αντίστοιχες των επιτευγμάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας απολύτως δωρεάν».

Όλοι στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις Υ.Π.Ε στις 21/10  10πμ

Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΝΙΘ

 Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Η ΔΗΠΑΚ ιατρών χαιρετίζει τους εκατοντάδες νοσοκομειακούς γιατρούς για τη συμμετοχή και τη  στήριξη στις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στις 12/10 για την εκλογή του νέου ΔΣ στην ΕΝΙΘ αλλά και για την εκλογή αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΟΕΝΓΕ. Συγκεκριμένα, η ΔΗΠΑΚ αναδείχθηκε σε 1η δύναμη στην ΕΝΙΘ καταλαμβάνοντας 5 έδρες στο ΔΣ και με εκλογή 7 αντιπροσώπων για την ΟΕΝΓΕ, υπερδιπλασιάζοντας τις δυνάμεις της.

Είναι σημαντικό ότι αυξήθηκε σημαντικά η  συνολική συμμετοχή των συναδέλφων στις αρχαιρεσίες αυτές και είναι βέβαιο ότι κάθε ψήφος στη ΔΗΠΑΚ θα κατατεθεί στους δρόμους του συλλογικού αγώνα και των μαζικών διεκδικήσεων για ένα σύστημα υγείας αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν ,με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και εκπαίδευσης, με παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στο ύψος των σύγχρονων αναγκών του λαού και των επιτευγμάτων της Επιστήμης.

Καλούς και δυναμικούς αγώνες!