Η τραγωδία, τα εκατομμύρια και οι αδυσώπητες λογικές

Associated Press

Ο άδικος χαμός του Εμιλιάνο Σάλα και τα όσα τον ακολούθησαν αναδεικνύουν για άλλη μια φορά τον στυγνό χαρακτήρα του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου

Η ταυτοποίηση της σορού που ανασύρθηκε από το μοιραίο διθέσιο αεροπλάνο το οποίο κατέπεσε στη θάλασσα της Μάγχης στις 21 Γενάρη αποτέλεσε την τελευταία πράξη του δράματος στην υπόθεση του χαμού του Εμιλιάνο Σάλα. Διαπιστώθηκε ότι η σορός ανήκει στον Αργεντίνο ποδοσφαιριστή της Ναντ, ενώ η σορός του πιλότου δεν έχει βρεθεί ακόμα αλλά επισήμως θεωρείται κι αυτός νεκρός.

Ολοκληρώθηκε έτσι μια υπόθεση που με την αυγή του νέου έτους συγκλόνισε τον αθλητικό κόσμο και όχι μόνο. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, ο 28χρονος παίκτης και ο πιλότος του μικρού αεροσκάφους χάθηκαν στη Μάγχη εξαιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή. Ειδικοί χαρακτηρίζουν «αυτοκτονία» την επιλογή να πετάξει το συγκεκριμένο αεροπλάνο με αυτές τις συνθήκες και μάλιστα νύχτα.

Ο Σάλα ταξίδευε από τη Νάντη στην Ουαλία προκειμένου να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του στην Κάρντιφ Σίτι, έναντι του ποσού των 17 εκατ. ευρώ. Τα όσα αποκαλύπτονται μετά το χαμό του αναδεικνύουν για μια ακόμα φορά τον αδίστακτο χαρακτήρα του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου, όπου τα επιχειρηματικά κέρδη είναι πάνω απ' όλα, ακόμα και από την ανθρώπινη ζωή... Οπως ακριβώς άλλωστε επιτάσσει γενικά το καπιταλιστικό σύστημα, στις λογικές του οποίου είναι πλήρως ενταγμένο και το σημερινό οικοδόμημα του αθλητισμού - προϊόντος και πηγής κέρδους.

Η πίεση των μάνατζερ και η μοιραία πτήση

Σχεδόν δέκα μέρες μετά την εξαφάνιση του μοιραίου αεροσκάφους και ενώ συνεχίζονταν οι έρευνες για την ανεύρεση του Σάλα και του πιλότου, οι αποκαλύψεις της γαλλικής «L' Equipe» για την υπόθεση προκάλεσαν το πρώτο σοκ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η πραγματοποίηση της πτήσης σε συνθήκες και ώρα παντελώς ακατάλληλες για τον τύπο του συγκεκριμένου αεροπλάνου ήταν το αποτέλεσμα αφόρητης πίεσης που ασκήθηκε στον Σάλα από μάνατζερ που εμπλεκόταν στη μεταγραφή του παίκτη στην Κάρντιφ. Σκοπός ήταν να μεταβεί ο παίκτης όσο το δυνατόν πιο σύντομα στη Βρετανία ώστε να ολοκληρωθεί άμεσα η μεταγραφή, καθώς πλησίαζε η λήξη της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου και ο χρόνος πίεζε.

Και οι αποκαλύψεις δεν σταματούν εκεί. Απ' ό,τι φαίνεται, ο Σάλα είχε αναστολές για την προοπτική να αγωνιστεί στην Κάρντιφ, κάτι που απειλούσε με «ναυάγιο» τη μεταγραφή, στην οποία είχαν συμφωνήσει Κάρντιφ και Ναντ. Στο σημείο εκείνο «ανέλαβε δράση» ο μάνατζερ που είχε επιφορτιστεί με την ολοκλήρωση του deal. Σύμφωνα με τη «L' Equipe», επικοινώνησε με τον Σάλα μέσω e-mail και του αποκάλυψε ότι η Κάρντιφ ήταν η μόνη ομάδα που ενδιαφερόταν για την απόκτησή του και ότι οι φήμες που είχαν ακουστεί για ενδιαφέρον της Γουέστ Χαμ ή ακόμα και της Λίβερπουλ ήταν κατασκευασμένες από τον ίδιο τον μάνατζερ, σε μια προσπάθεια να ανεβάσει την τιμή του Σάλα... Προσφέρθηκε μάλιστα να κανονίσει προσωπικά τη μετάβαση του παίκτη στην Ουαλία, μέσω ιδιωτικού αεροσκάφους, προκειμένου να ολοκληρωθεί η μεταγραφή.

Αίσθηση προκάλεσε επίσης η αποκάλυψη της γαλλικής εφημερίδας ότι ο πιλότος που είχε προσλάβει ο μάνατζερ για να μεταφέρει τον παίκτη αποφάσισε να δώσει την αμοιβή και να αναθέσει την πτήση σε άλλον πιλότο, καθώς το αεροσκάφος ήταν νέας τεχνολογίας και ο ίδιος δεν γνώριζε αρκετά πράγματα για το χειρισμό του.

Μετά τη θλίψη... ο καβγάς για τα χρήματα

Οι αποκαλύψεις της «L' Equipe» ήταν μόνο η αρχή. Ακόμα χειρότερα ήταν τα όσα έγιναν τις μέρες μετά την πιστοποίηση του θανάτου του Σάλα και μέχρι σήμερα. Πριν καλά καλά στερέψουν τα δάκρυα των οικείων του, των συμπαικτών του και των οπαδών της Ναντ και της Κάρντιφ, ξεκίνησε η διαμάχη μεταξύ των διοικήσεων των δύο ομάδων για το τι μέλλει γενέσθαι με τα χρήματα της μεταγραφής.

Την προηγούμενη βδομάδα, η Ναντ προχώρησε σε ανταλλαγή εγγράφων με την Κάρντιφ όπου απαιτεί την καταβολή της πρώτης δόσης του αντιτίμου της μεταγραφής, ύψους 5 εκατ. λιρών, προειδοποιώντας ότι σε περίπτωση μη πληρωμής θα προχωρήσει σε νομικές ενέργειες εναντίον του βρετανικού συλλόγου. Από την πλευρά της η Κάρντιφ τονίζει ότι δεν πρόκειται να καταβάλει κανένα χρηματικό ποσό στον γαλλικό σύλλογο αν δεν διαλευκανθεί πρώτα το μυστήριο της επίμαχης πτήσης και σε πρώτη φάση απαιτεί την επισημοποίηση του πορίσματος για τις αιτίες του αεροπορικού δυστυχήματος, κάτι που ενδέχεται να διαρκέσει μέχρι και ένα χρόνο.

Υπέρ του αιτήματος της Ναντ έχει ταχθεί η FIFA, που απαιτεί επίσης την ολοκλήρωση της μεταγραφής και απειλεί την Κάρντιφ με απαγόρευση μεταγραφών σε περίπτωση που δεν συμμορφωθεί. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, πάντως, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα συμφωνία των δύο πλευρών, και μάλιστα τα ΜΜΕ σε Βρετανία και Γαλλία κάνουν λόγο για τις πρώτες «ομοβροντίες» σε μια μάχη που μόλις άρχισε... Στη σκιά όλων αυτών, μάλλον με ειρωνεία μοιάζει η απόφαση της UEFA να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του αδικοχαμένου ποδοσφαιριστή πριν από την έναρξη των ευρωπαϊκών αγώνων που διεξάγονται αυτόν τον καιρό.

https://www.rizospastis.gr 

Το χαμένο πρωτοσέλιδο!

Πηγή: Eurokinissi

Του Μιχάλη Λεάνη

(Για το fair play της Κ15 του Παναθηναϊκού στο ματς με τον Αστέρα Τρίπολης, αναδημοσίευση από το gazzeta.gr) 

Έβλεπα το βιντεάκι με την απόλυτη εφαρμογή του fair play από τους πιτσιρικάδες του Παναθηναϊκού συγκεκριμένα από την Κ15 των πράσινων.

Δεν ξέρω αν υπέπεσε στην αντίληψη σας.

Η λήψη είναι ερασιτεχνική αλλά καταγράφει με ακρίβεια την εξέλιξη των γεγονότων.

Ο μικρός παίκτης του Αστέρα τραυματίζεται στην προσπάθεια του να μπει στην περιοχή του αντιπάλου.

Από εκεί και πέρα η μπάλα ταξιδεύει για αρκετό διάστημα από την μια άκρη του γηπέδου στην άλλη, αλλάζει πόδια μέχρι να φτάσει στον πιτσιρικά φορ του Παναθηναϊκού.

Αλλά και αυτός δεν βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. Το πλεονέκτημα το κερδίζει μετά από μια περίτεχνη ενέργεια, ελευθερώνεται, πατά περιοχή και τότε βρίσκει  απέναντι του τον τερματοφύλακα του Αστέρα.

Μιλάμε για σίγουρο γκολ. Ο μικρός όμως όσο είχε στο μυαλό του να φτάσει σε απόσταση βολής από τον τερματοφύλακα, άλλο τόσο ή μάλιστα ακόμα περισσότερο είχε στο μυαλό του να μην εκμεταλλευτεί την αριθμητική υπεροπλία.

Και επειδή η αριθμητική ισορροπία δεν είχε αποκατασταθεί ο πιτσιρικάς πέταξε την μπάλα άουτ!

Έβλεπα και ξαναέβλεπα το βιντεάκι και πραγματικά χαιρόμουν, όπως δεν έχω χαρεί τα τελευταία χρόνια για αυτό το άθλημα.

Χαιρόμουν που υπάρχουν ακόμα παιδιά που όσο και να τους πουσάρουν κάποιοι την ιδέα της καριέρας αυτά θέλουν να παίξουν το δικό τους ποδόσφαιρο, όπως το αισθάνονται και το ζουν , με τους δικούς τους άγραφους ηθικούς κανόνες.

Χαιρόμουν γιατί υπάρχουν ακόμα πιτσιρικάδες να αγαπούν το άθλημα με ένα τρόπο ξεχασμένο για πολλούς ξεπερασμένο. Αυτόν που αποκαλούν, στα όρια της απαξίωσης, ρομαντικό τρόπο.

Αλλά να ξέρετε  συνυπάρχουν και συμβιώνουν πολλά στον ρομαντικό αυτόν τρόπο!

Δεν υπάρχει για μένα, αλλά ευτυχώς και για πολλούς ακόμα εκεί έξω, τίποτα πιο παρήγορο πιο ενθαρρυντικό απ’ το ότι υπάρχουν παιδιά με το όνειρο να παίξουν κάποτε ως επαγγελματίες, που αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο όπως ακριβώς είναι. Σαν ένα παιχνίδι!

Επίσης ενθαρρυντικό το γεγονός ότι στα κλιμάκια αυτά οι πιτσιρικάδες δεν διδάσκονται μόνο τα μυστικά του αθλήματος, αλλά κυρίως να σέβονται τον αντίπαλο, να σέβονται τον εαυτό τους, το άθλημα που θα ακολουθήσουν, αν το ακολουθήσουν.

Ότι υπάρχουν ακόμα προπονητές, γυμναστές, άνθρωποι του χώρου καλλιεργημένοι, πολιτισμένοι που διδάσκουν στα παιδιά αυτά αρχές και αξίες.

Προπονητές και γυμναστές που κοιτάζουν την φάτσα τους στον καθρέφτη χωρίς διάθεση να την φτύσουν.  

Σίγουρα όχι μόνο στα κλιμάκια του Παναθηναϊκού αλλά σε όλες τις ομάδες.

Πάντα κρυμμένος από μια σκοτεινή γωνιά ξεπροβάλλει ο αντίλογος. Πολλές φορές ξεπροβάλλει κι από μέσα μας, μια φωνή τραχιά όπως στους εφιάλτες.

Και ο αντίλογος λέει: Καλά Λεάνη λέγε ότι θες, τα παιδιά θα μεγαλώσουν και τότε τα ξαναλέμε τα σχετικά με τις αξίες και τις αρχές.

Οι εφιάλτες έχουν να κάνουν με το υποσυνείδητο μας αλλά βασίζονται σε πραγματικές καταστάσεις, σε αληθινά βιώματα.

Οι εφιάλτες δεν λένε ψέματα απλά προβάλουν με δόσεις υπερβολής όσα μας απασχολούν ή θέλουμε να κρύψουμε ή να αποφύγουμε.  

Ο εφιάλτης να γίνουν οι πιτσιρικάδες σαν τα μούτρα μας, καραδοκεί!

Και εκεί ακριβώς άρχισα να σκέφτομαι τι έχουμε κάνει εμείς από την μεριά μας για αυτά τα παιδιά.

Εκτός φυσικά από το να προβάλλουμε το γεγονός με την Κ15 του Παναθηναϊκού ή όσες ανάλογες περιπτώσεις προηγήθηκαν!

Το ζήτημα από μεριάς μας ήταν μόνο να ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΜΕ το γεγονός ή κυρίως να το ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ; Να του δώσουμε τις διαστάσεις που πραγματικά του αξίζει.

Σκέφτηκα λοιπόν ότι το συγκεκριμένο περιστατικό θα ήταν η καλύτερη επιλογή για πρωτοσέλιδο στις αθλητικές εφημερίδες.

Το δίχως άλλο κεντρικό θέμα στα αθλητικά σάιτ και όχι απλώς μια είδηση ή ένα περιστατικό ανάμεσα στα τόσα!  

 Συγνώμη αλλά δεν έχουμε κάτι καλύτερο να αναδείξουμε στο ποδόσφαιρο μας. Ένα ποδόσφαιρο που βρωμά και ζέχνει ακόμα και σε περιόδους εξυγίανσης όπως αυτή που τρομάρα μας, διανύουμε στις μέρες μας! Ένα ποδόσφαιρο χωρίς αρχές και αξίες, χωρίς ήθος και σεβασμό, που εχθρεύεται κάθε πολιτισμένη συμπεριφορά!  

Πρωτοσέλιδα και κεντρικό θέμα στα σάιτ! Εκεί να το βλέπουν όλοι, όλη μέρα!!!

Εκεί να κρέμεται από τα μανταλάκια η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, να δούμε πόσοι θα μπορέσουν να κοιτάξουν στα μάτια ένα μέλλον διαφορετικό από την μιζέρια και την κατάντια τους.

Να καταλάβουμε πόσοι θα το εκτιμήσουν. Και αν αυτοί είναι λίγοι, τότε εμπρός να τους κάνουμε πολλούς.

Κεντρικό θέμα στα σαιτ! Να φεγγοβολούν στις οθόνες των κομπιούτερ γεμάτα χρώματα, ολόκληρη μέρα, τα φυντάνια ενός ολάνθιστου κήπου. Και αν θέλετε κάποιοι αυτόν τον κήπο να τον μαράνετε ή να τον μπαζώσετε, για να χτίσετε πάνω του ένα σύγχρονο ποδοσφαιρικό οικοδόμημα, εμάς θα μας βρείτε απέναντι!

Μόνο έτσι θα λέγαμε με τον δικό μας τρόπο σ’ αυτά τα παιδιά: «Συνεχίστε, σας έχουμε ανάγκη, και αν μεγαλώνοντας  βρεθούν στο δρόμο σας κάποιοι να σας δηλητηριάσουν, -που θα βρεθούν -εμείς θα είμαστε και πάλι δίπλα σας. Μόνο εσάς έχουμε για να ελπίζουμε»!!!

Αλλά δεν το κάναμε! Δεν το επιχειρήσαμε, δεν το τολμήσαμε. Και εμείς οι μεγάλοι οι φτιαγμένοι οι επιφανείς, οι γνώστες αξιολόγησης και ιεράρχησης των γεγονότων, φυλακίζοντας αυτό το πρωτοσέλιδο στα κελιά του μέσα μας κόσμου, αποδείξαμε για μια ακόμα φορά ότι είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι με τους εφιάλτες παρά με τα όνειρα.

Παραμεγαλώσαμε μου φαίνεται για ένα παιχνίδι, όπως το ποδόσφαιρο…

Η Εθνική Σουηδίας δίνει το δικό της μήνυμα: Fuck Racism

Ο Τζίμι Ντουρμάζ και οι συμπαίκτες του υψώνουν τείχος γύρω από την ομάδα απέναντι στους ρατσιστές και τα φασιστοειδή που έβαλαν στο στόχαστρο το Σουηδό διεθνή, λόγω της καταγωγής του από μετανάστες.

  

 από Κατιούσα

Ο Τζίμι Ντουρμάζ, γνωστός κι από το πέρασμά του από τη χώρα μας, ήταν ο παίκτης που παραχώρησε το φάουλ στο τελευταίο λεπτό του δραματικού αγώνα της Σουηδίας με τη Γερμανία, από το οποίο προήλθε το νικητήριο γκολ του Τόνι Κροος.

Υπάρχουν πολύ πιο κλασικοί ορισμοί του “μοιραίου παίκτη”, αυτό όμως δεν εμπόδισε τους ρατσιστές να ξεσπάσουν στα social media εναντίον του Ντουρμάζ, με ρατσιστικά σχόλια για την καταγωγή του (γεννήθηκε στη Σουηδία από μετανάστες γονείς), υποτιμητικά σχόλια, αφορισμούς πως δεν αξίζει να φοράει τα χρώματα της Εθνικής, ακόμα και απειλές για τη ζωή του και την οικογένειά του.

Η απάθεια είναι ο χειρότερος σύμβουλος απέναντι στους θρασύδειλους φασίστες. Κι ο Τζίμι Ντουρμάζ αρνήθηκε να ακολουθήσει αυτή τη στάση. Στη συγκέντρωση της Εθνικής Σουηδίας βγήκε μπροστά στους συμπαίκτες του και τους δημοσιογράφους, για να διαβάσει ένα μήνυμα.

Σε αυτό λέει μεταξύ άλλων πως είναι επαγγελματίας παίκτης κι έτοιμος να δεχτεί την πιο σκληρή κριτική. Δεν πρόκειται να ανεχτεί όμως ρατσιστικά σχόλια, να τον αποκαλούν “αιμοβόρο μαύρο”, “καμικάζι αυτοκτονίας” και να απειλούν τον ίδιο και τα παιδιά του.

Στο τέλος γυρίζει προς τους συμπαίκτες του που φωνάζουν όλοι μαζί: Fuck Racism, για να το καταλάβουν σε όλες τις χώρες και να δώσουν το δικό τους μήνυμα ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες που τα τελευταία χρόνια έχουν σηκώσει κεφάλι και στις Σκανδιναβικές χώρες -για όσους τις θεωρούσαν “σοσιαλδημοκρατικό παράδεισο”, που είχε απαλλαχτεί από τέτοια φαινόμενα. Ενώ ένας Σουηδός διεθνής υψώνει τα μεσαία του δάχτυλα για να πάρουν και οι φασίστες το δικό τους μήνυμα.

Ο ρατσισμός δε γίνεται να ηττηθεί με συμβολικές κινήσεις. Αυτές οι πράξεις έχουν όμως μεγάλη σημασία, γιατί σπάνε το απόστημα της απάθειας, που είναι ο καλύτερος σύμμαχος των φασιστοειδών και τα αποθρασύνει.

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ Η «βιτρίνα» της ελίτ και η πραγματικότητα της πλειοψηφίας

Η πραγματικότητα για την πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αναδείχθηκε για πολλοστή φορά πρόσφατα, μέσω ανακοίνωσης του Πανελληνίου Συλλόγου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών.

Οπως αναφέρει η ανακοίνωση, για μια ακόμη αγωνιστική περίοδο σημειώθηκε πλήθος κρουσμάτων καταπάτησης δικαιωμάτων ποδοσφαιριστών, ιδίως μη καταβολής οφειλομένων, που σε αρκετές περιπτώσεις έφεραν ακόμα και προβλήματα διαβίωσης για πολλούς ποδοσφαιριστές και τις οικογένειές τους. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται συνεχής αύξηση ανάλογων κρουσμάτων, πλέον δε όχι μόνο στις μικρότερες κατηγορίες αλλά και στη Super League, με χαρακτηριστικά φετινά παραδείγματα τον Παναθηναϊκό και τον Πλατανιά, οι παίκτες των οποίων έμειναν απλήρωτοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα και προχώρησαν σε προσφυγές αλλά και σε αποχή από τις προπονήσεις.

Στις μικρότερες κατηγορίες βέβαια τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Οι παίκτες συχνά δεν καλύπτονται ασφαλιστικά ή σε περίπτωση αποχώρησης της ομάδας από το πρωτάθλημα μεσούσης της σεζόν - φαινόμενο σύνηθες στις μικρές κατηγορίες.

Πλευρά του σάπιου οικοδομήματος

Περιστατικά όπως τα παραπάνω δεν είναι μεμονωμένα. Το ελληνικό ποδόσφαιρο αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου οικοδομήματος του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου, που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος. Οπως λοιπόν αναδεικνύουν τα στοιχεία σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών, πίσω από τη «λάμψη» της «βιτρίνας» η κατάσταση κάθε άλλο παρά... λαμπερή είναι. Σε αντιδιαστολή με μια ελίτ παικτών τους οποίους προβάλλει το σύστημα ως πρότυπα επιτυχίας μέσω της οποίας έρχονται η δόξα, το χρήμα, η καταξίωση, η κοινωνική αποδοχή, η πραγματικότητα για την πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών είναι εντελώς διαφορετική.

Σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, σε βάρος κυρίως νεαρών παικτών από φτωχές χώρες, π.χ. της Αφρικής, οι οποίοι όταν δεν πείθουν για την αξία τους αφήνονται στη μοίρα τους και σε κάποιες περιπτώσεις χωρίς να μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Απειλές ακόμα και για τη ζωή τους όταν ζητούν τα οφειλόμενά τους. Εγκατάλειψη όταν τραυματίζονται και δεν μπορούν να προσφέρουν αγωνιστικά. Εγκλωβισμός στους όρους ενός συμβολαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε περιπτώσεις διαφωνίας. Στην πορεία ακόμα και ...κόψιμο της μπάλας. Αυτά είναι μερικά από τα κομμάτια που συνθέτουν το «παζλ».

Ανάλογη κατάσταση και στον υπόλοιπο κόσμο

Το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για τους περισσότερους ποδοσφαιριστές αποδεικνύεται ξεκάθαρα και από τα αποτελέσματα έρευνας της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ποδοσφαιριστών (FIFPro), που δημοσιοποιήθηκαν το 2016. Η έρευνα της FIFPro πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο περίπου δύο χρόνων, ανάμεσα σε ποδοσφαιριστές παγκοσμίως, για τις συνθήκες εργασίας και τις καταστάσεις που έχουν αντιμετωπίσει ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν στην καριέρα τους. Από την έρευνα προέκυψαν στοιχεία που προκαλούν αίσθηση.

Συγκεκριμένα: Το 40% των ποδοσφαιριστών δεν πληρώνονται έγκαιρα. Πολλοί αντιμετωπίζουν δυσμενείς πρακτικές, όπως η υποχρεωτική ατομική προπόνηση ή σε άλλες ώρες εκτός του συνόλου της ομάδας όπου ανήκουν. Μεγάλο είναι το ποσοστό των ποδοσφαιριστών που πιέζονται και εξωθούνται σε ανανεώσεις ή λύσεις συμβολαίων, ή αντιμετωπίζονται βίαια και με διακρίσεις. Αίσθηση προκαλεί και το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκτιμά πως οι νεαροί ποδοσφαιριστές αποτελούν το πιο ευαίσθητο μέρος της «κοινωνίας» του ποδοσφαίρου, καθώς δεν προστατεύονται επαρκώς τα δικαιώματά τους.

Ενα ακόμη σημαντικό στοιχείο της έρευνας είναι αυτό που αφορά την ανεξέλεγκτη δράση των κυκλωμάτων μάνατζερς, υπό την ανοχή των μεγαλύτερων ποδοσφαιρικών οργανισμών (FIFA, UEFA). Είναι ενδεικτικό ότι από τις απαντήσεις προκύπτει πως ένα ποσοστό της τάξης του 29% των ποδοσφαιριστών μεταγράφεται από τη μία ομάδα στην άλλη δίχως τη θέλησή του, κάτω από πίεση και ψυχολογικό πόλεμο. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα κυκλώματα που δραστηριοποιούνται στο χώρο του στοιχήματος και ιδιαίτερα γι' αυτά του παράνομου τζόγου. Το 7% των ερωτηθέντων απάντησε ότι έχει δεχτεί κρούση για να συμμετάσχει σε προκαθορισμό αποτελέσματος σε αγώνα, ενώ το 9% απάντησε ότι στο πρωτάθλημα όπου αγωνίζεται έχουν χειραγωγηθεί παιχνίδια.

FIFA - UEFA Θιασώτες της «κάθαρσης» ... με λερωμένη φωλιά

Το τελευταίο διάστημα και μετά τα όσα εκτυλίχθηκαν στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, κυρίαρχο ρόλο στις εξελίξεις είχαν για μία ακόμα φορά η Παγκόσμια και η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου, FIFA και UEFA, μέσω του ειδικά επιφορτισμένου κλιμακίου τους που ασχολείται με την ελληνική περίπτωση. Οπως και πριν από δυο χρόνια, έτσι και τώρα οι δύο ποδοσφαιρικές Συνομοσπονδίες αποφάσισαν να ασχοληθούν επισταμένως με το ελληνικό ποδόσφαιρο, επαναφέροντας την απειλή για τιμωρία αποκλεισμού των ελληνικών συλλόγων και Εθνικών ομάδων από τις πανευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις.

Οι Συνομοσπονδίες δεν έδειξαν να πείθονται ούτε από τη συμφωνία κυβέρνησης - επιχειρηματιών για επανέναρξη της Super League, παρότι το είχαν θέσει ως βασικό όρο, συνεχίζοντας να απειλούν με τιμωρία το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μάλιστα, ο επικεφαλής του κλιμακίου που ήρθε στην Ελλάδα, Αυστριακός Χέρμπερτ Χούμπελ, δεν έμεινε μόνο στις απειλές, αλλά προσπάθησε να «συμβουλεύσει» αρμόδιους και κοινή γνώμη ότι τα όσα συμβαίνουν στα ελληνικά γήπεδα απομακρύνουν τα παιδιά απ' αυτά...

Πλευρές του ίδιου οικοδομήματος

Μ' αυτά και μ' αυτά, το σίγουρο είναι πως (και) η ελληνική περίπτωση έδωσε για άλλη μια φορά σε FIFA και UEFA την ευκαιρία να υποδυθούν τον «άγγελο της κάθαρσης», κάτι που έχουν κάνει και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις χωρών με αντίστοιχα ή και διαφορετικού είδους ζητήματα. Φαντάζει τουλάχιστον ειρωνικό, όμως, οι διοικούντες του παγκόσμιου και ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου κάθε φορά να «πέφτουν απ' τα σύννεφα» με τα όσα συμβαίνουν και να «συμβουλεύουν», να ψάχνουν «λύσεις», ακόμα και να απειλούν με τιμωρίες όσους δεν «συμμορφωθούν». Γιατί είτε η «καλή» πλευρά του ποδοσφαίρου, που έχει να κάνει με τις ανεπτυγμένες - ποδοσφαιρικά και φυσικά εμπορικά - αγορές, όπως η αγγλική, η γερμανική ή η ισπανική, που λειτουργούν ως «βιτρίνα», είτε η άλλη πλευρά, με τα «μαύρα πρόβατα», αποτελούν πλευρές του ίδιου οικοδομήματος του σημερινού εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου.

Με γνώμονα την προστασία του «προϊόντος»Κοινός τους παρονομαστής είναι η εμπλοκή μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που συνεπάγεται τεράστια σύγκρουση συμφερόντων και συνεπακόλουθα προκαλεί έναν αδυσώπητο επιχειρηματικό πόλεμο για τα κέρδη, με πολιτικές και γεωπολιτικές διαστάσεις, και γι' αυτήν την κατάσταση η ευθύνη της FIFA και της UEFA είναι μεγάλη.

Μέχρι σήμερα, οι όποιες ενέργειες έχουν γίνει από FIFA - UEFA για να διορθωθούν κακώς κείμενα ή για να τιμωρηθούν ένοχοι έχει αποδειχθεί ότι γίνονται πάντα στη λογική της προστασίας του «προϊόντος». Η λογική αυτή φυσικά υιοθετείται και από τους εγχώριους αρμόδιους, όπως άλλωστε φάνηκε και στην περίπτωση της Ελλάδας, με τις κυβερνητικές αποφάσεις και τις ενέργειες των ίδιων των επιχειρηματιών του ποδοσφαίρου. Η προσπάθεια να «κουκουλωθεί» η σαπίλα του οικοδομήματος, και κυρίως να αποφευχθεί η μεγαλύτερη απαξίωση, προκειμένου να μην υπάρξουν συνέπειες για τα κέρδη του «προϊόντος», είναι ο οδηγός για τις όποιες αποφάσεις.

Τα παραδείγματα το αποδεικνύουν: Με σκοπό την «αντιμετώπιση της βίας», τιμωρούνται μεν τα επεισόδια - αφού χαλάνε τη «βιτρίνα» του «προϊόντος» - αλλά ποτέ δεν αντιμετωπίζεται η ρίζα του φαινομένου. Η, σε σχέση με τον τζόγο, είναι αποδεκτό το επίσημο στοίχημα, με σκοπό και τον έλεγχο της συγκεκριμένης αγοράς, και για τον ίδιο λόγο FIFA - UEFA εμφανίζονται αμείλικτες σε περιπτώσεις παράνομου στοιχηματισμού. Ακόμα, και οι δύο πλευρές εμφανίζονται να κόπτονται για την προστασία των μικρών και ανήλικων παικτών, ωστόσο «σφυρίζουν αδιάφορα» μπροστά στη δαιδαλώδη παρασκηνιακή λειτουργία των κυκλωμάτων μάνατζερς μικρών παιδιών.

Σε ανώτερο επίπεδο, οι αποφάσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της «διαφάνειας» αποκλειστικό σκοπό έχουν τον έλεγχο του αδυσώπητου ανταγωνισμού, προκειμένου αυτός να μην γυρίσει «μπούμερανγκ» στο ίδιο το «προϊόν». Ετσι, καθιερώνεται μεν ο κανονισμός του Financial Fair Play, που αφορά τα ισοσκελισμένα έσοδα - έξοδα των ομάδων, ωστόσο κανένας ουσιαστικός έλεγχος δεν υπάρχει στο από πού και πώς έρχονται τα αστρονομικά ποσά που τζιράρονται στην ποδοσφαιρική βιομηχανία κατά τη διάρκεια των μεταγραφικών περιόδων.

Το βρώμικο κεφάλι του ψαριού

Σημαντική πλευρά, και ενδεικτική της αρχής όλων των λογικών και τακτικών που υπάρχουν σήμερα στο ποδοσφαιρικό οικοδόμημα, είναι και τα όσα έχουν αποδειχθεί ότι συμβαίνουν στο ...κεφάλι του ψαριού, σε σχέση δηλαδή μ' αυτούς που κρατάνε τα ηνία του διεθνούς ποδοσφαίρου. Τα σκάνδαλα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου (FIFA) αλλά και στα διοικητικά παρακλάδια του στις ηπείρους (Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Αφρική κ.α.) μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Δωροδοκίες παραγόντων για να παρθούν συγκεκριμένες αποφάσεις υπέρ μιας χώρας (π.χ. ανάληψη διοργανώσεων) ή να ευνοηθούν συγκεκριμένες πολυεθνικές μέσω των χορηγιών, παρασκήνιο, δολοπλοκίες, ανταγωνισμός για τις θέσεις, είναι μερικά από τα κομμάτια που συνθέτουν το «παζλ».

Την ίδια ώρα, η εικόνα σχετικά με τη λειτουργία για τη διασφάλιση των κερδών των δύο Συνομοσπονδιών δεν είναι καλύτερη. Η FIFA αυτοπροβάλλεται ως «οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα», κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, όπως ισχύει και για την UEFA. Κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων, κλειστά πολυετή συμβόλαια με πολυεθνικές που ως χορηγοί έχουν εξωφρενικά δικαιώματα σε διεθνείς διοργανώσεις κ.ο.κ.

Οσο κι αν προσπαθούν FIFA και UEFA να πείσουν για την «ακεραιότητά» τους και το «ενδιαφέρον» τους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο χώρο του ποδοσφαίρου, η αλήθεια είναι ότι αντικειμενικός τους στόχος είναι η διατήρηση ενός ανταγωνιστικού προϊόντος. Αυτό από μόνο του επιβεβαιώνει το πόσο σάπιο είναι το οικοδόμημά τους.

ΝΤΑΡΟΥΣΑΦΑΚΑ Σε «θολό» μέλλον... από τα τερτίπια του χορηγού

ΝΤΑΡΟΥΣΑΦΑΚΑ

Σε «θολό» μέλλον... από τα τερτίπια του χορηγού

Στον απόηχο του πρόσφατου φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και της κατάκτησης του τροπαίου από την τουρκική Φενέρμπαχτσε, με ό,τι σημαίνει αυτό για την ίδια την ομάδα αλλά και το τουρκικό μπάσκετ, ακούστηκαν πολλά... Πέραν του δίκαιου της επιτυχίας από την ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, που όντως απέδειξε εντός αγωνιστικού χώρου ότι ήταν η καλύτερη των τεσσάρων που συμμετείχαν (κόντρα σε Ολυμπιακό, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ρεάλ Μαδρίτης), δεν ήταν λίγοι αυτοί που συνέδεσαν την επιτυχία και με άλλους λόγους. Από τον τόπο της διεξαγωγής του φάιναλ φορ μέχρι τη σύνδεση της ίδιας της Ευρωλίγκας με πληθώρα τουρκικών πολυεθνικών ως βασικών χορηγών της Λίγκας και της ίδιας της διοργάνωσης, οι ...συμπτώσεις έδωσαν τροφή για ποικίλα σχόλια.

Διοργανώσεις και ομάδες υπό τον έλεγχο των χορηγών

Στο σημερινό οικοδόμημα του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού οι θεωρίες συνωμοσίας ούτε ξένες ούτε πρωτόγνωρο φαινόμενο είναι, αφού άλλωστε σε αρκετές περιπτώσεις εκτός από «καπνός» έχει υπάρξει και «φωτιά», έστω κι αν αυτή ήρθε στην επιφάνεια καθυστερημένα (π.χ. αποδείξεις εκ των υστέρων για στημένα). Από την άλλη, το σίγουρο είναι ότι σε έναν αθλητισμό έρμαιο των επιχειρηματικών συμφερόντων και των στόχων των πολυεθνικών για κέρδος μέσω αυτού, είναι αυτά που χρήζουν δεύτερης και τρίτης ματιάς για το τι πραγματικά έχει συμβεί. Σε έναν αθλητισμό όπου πλέον δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν ότι οι χορηγοί είναι αυτοί που «κινούν τα νήματα» και παίζουν ρόλο σε πληθώρα αποφάσεων, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σημαντικά ζητήματα. Από το πού θα μεταγραφεί ένας παίκτης, κυρίως οι λεγόμενοι πρωτοκλασάτοι, και τι μπορεί να προσφέρει η μετακίνησή του στην εκάστοτε αγορά, σε ποια διοργάνωση θα αγωνιστεί κάποια ομάδα, μέχρι την πορεία προς την επιτυχία που θα προσφέρει περισσότερα κέρδη και στον χορηγό (μέσω της διαφήμισης κτλ.), τα πάντα συνδέονται με τις αποφάσεις των χορηγών. Ακόμα και η ύπαρξη των ίδιων των ομάδων...

Το πρόσφατο παράδειγμα της τουρκικής Νταρουσάφακα, που απειλείται ακόμα και με διάλυση, λόγω της επερχόμενης φυγής του βασικού χορηγού της, αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην «αλυσίδα» τέτοιων περιστατικών. Και δείχνει ξεκάθαρα πού μπορεί να οδηγήσει η σύνδεση του αθλητισμού με τις πολυεθνικές, πέραν του εφήμερου του εγχειρήματος για όσο η πολυεθνική έχει κέρδη, όταν αλλάξουν οι υπολογισμοί.

Το ...φανταχτερό παραμύθι

Με βασικό χορηγό έναν από τους ισχυρότερους τουρκικούς ομίλους επενδύσεων, με δραστηριότητες σε πολλούς τομείς της οικονομίας, τόσο στην ίδια την Τουρκία όσο και διεθνώς, η Νταρουσάφακα έκανε την πρώτη «γνωριμία» της με τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της Ευρωλίγκας και του Eurocup πριν από λίγα χρόνια. Και κυρίως από το 2013, όταν ο ισχυρός χορηγός αποφάσισε να μπει στην ομάδα, δίνοντάς της και το όνομά του. Mπαίνοντας «σφήνα» στην ισχυρή μπασκετική τετράδα των ομάδων της Κωνσταντινούπολης (Φενέρ, Γαλατασαράι, Εφές, Μπεσίκτας), η Νταρουσάφακα συνεχώς δυνάμωνε αγωνιστικά και κυρίως οικονομικά. Κορυφαίο γεγονός θεωρήθηκε η συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα, και ιδιαίτερα αυτή της περσινής σεζόν, όταν απέσπασε την περίφημη «wild card» (κάρτα ελεύθερης συμμετοχής) από τη Λίγκα για να συμμετάσχει στη διοργάνωση, παρά τις αναδιαρθρώσεις που είχαν αποφασίσει οι υπεύθυνοι της Ευρωλίγκας. Το γεγονός μάλιστα ότι ο πολυεθνικός όμιλος - χορηγός της ομάδας αποτελούσε και βασικό χορηγό της διοργάνωσης έκανε αρκετούς να συνδέουν άμεσα την απόφαση της Λίγκας να δώσει εκεί την «wild card». Αμέσως μετά ακολούθησε ένα πανάκριβο πλάνο αγωνιστικής επένδυσης στην ομάδα, σε τεχνική ηγεσία και παίκτες. Με την έλευση του πρώην τεχνικού των Κλίβελαντ Καβαλίερς, Ντέιβιντ Μπλατ, και την απόκτηση σπουδαίων παικτών (Αντερσον, Ουαναμέικερ, Κλάιμπερν μερικοί απ' αυτούς), το ...παραμύθι για την ομάδα άρχισε σιγά σιγά να γράφει τα πρώτα του κεφάλαια. Αν και εξ αρχής μπήκαν υψηλοί στόχοι, που έφταναν ακόμα και στην παρουσία στο φάιναλ φορ, εντούτοις τελικά κάτι τέτοιο δεν επιτεύχθηκε. Θεωρείται ωστόσο επιτυχία το γεγονός ότι κατάφερε έστω και την ύστατη ώρα να προκριθεί στην οκτάδα, αλλά και να παλέψει τα προημιτελικά με τη Ρεάλ Μαδρίτης, μέχρι η ισπανική ομάδα να πάρει την πρόκριση. Με αυτόν τον τρόπο τελείωσε το όνειρο της Ευρωλίγκας για τη Νταρουσάφακα, αφού την επόμενη σεζόν η «wild card» φεύγει απ' τα χέρια της (θα καταργηθεί ή θα δοθεί σε ισπανική ομάδα), ενώ το τουρκικό μπάσκετ, πέραν των δύο ομάδων με εγγυημένα συμβόλαια (Φενέρ, Εφές) δεν δικαιούται άλλη συμμετοχή. Αρχικά αυτό που διαφαινόταν ήταν το γεγονός ότι η ομάδα θα αγωνιστεί του χρόνου στη δεύτερη διοργάνωση της Ευρωλίγκας, το Eurocup, προκειμένου να ανακτήσει την παρουσία της στη Λίγκα των ισχυρών, ίσως με ενδεχόμενη κατάκτηση του τροπαίου.

...με δράκους στο φινάλε

Ωστόσο, ακόμα και αυτό καθίσταται πλέον «ρευστό». Γιατί το τέλος του παραμυθιού περιλάμβανε τελικά και ...δράκους. Αυτοί σχετίζονται με τον ίδιο τον χορηγό και την αλλαγή των υπολογισμών του. Οπως έγινε γνωστό, ο πανίσχυρος επενδυτικός όμιλος αλλάζει πλέον «χωράφια», προκειμένου να βρει νέα κέρδη, και αυτά ακούνε στο όνομα Φενέρ. Το δέλεαρ της επένδυσης στη μία εκ των δύο πιο δημοφιλών ομάδων της Τουρκίας, με τεράστια μάζα οπαδών και αγαπημένη του Προέδρου της χώρας Ρ. Τ. Ερντογάν, υψηλούς στόχους και πλέον πρωταθλήτρια Ευρώπης, αποτελούσε μια ιδιαίτερη πρόκληση για τον ισχυρό χορηγό. Αυτό όμως δεν θα γίνει χωρίς συνέπειες για την ίδια τη Νταρουσάφακα, που διανύει μια περίοδο κατά την οποία κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιο θα είναι το μέλλον της. Κάποιες φήμες θέλουν τον χορηγό να συνεχίζει τη βοήθεια προς τον σύλλογο, φυσικά με πολύ λιγότερα χρήματα, προκειμένου αυτός να αγωνιστεί στο Εurocup, κάτι τέτοιο όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι δύο από τα ισχυρά ονόματα της ομάδας, Κλάιμπερν και Ουαναμέικερ, που είχαν αγοραστεί από τον ίδιο τον χορηγό, θα τον ακολουθήσουν στη νέα ομάδα. Προς την έξοδο φαίνεται να οδεύουν και αρκετοί άλλοι παίκτες, τους οποίους εποφθαλμιούν αρκετές ομάδες της Ευρωλίγκας, μετατρέποντας τη Νταρουσάφακα στο πιο συμφέρον «σούπερ μάρκετ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ αυτή τη στιγμή. Την ίδια ώρα, «θολό» είναι και το τοπίο ως προς την παραμονή του τεχνικού Ντέιβιντ Μπλατ, αφού με βάση τα νέα δεδομένα, από τη μία δεν μπορεί να «σηκωθεί» το βαρύ συμβόλαιό του, και από την άλλη δεν μπορεί να παραμείνει στην ομάδα με το μέλλον άγνωστο.

Μπ. Τσ.