Οι «δωρεές» από επιχειρηματικούς ομίλους γίνονται η πόρτα για να διεισδύσουν οι ιδιώτες στην Υγεία

Σμπαράλια η προστασία του λαού και των δικαιωμάτων του για το κέρδος των ομίλων

«Κανένας (...) δεν μπορεί να το πετύχει ατομικά (...) κανένα κράτος - μέλος δεν μπορεί να διαχειριστεί μόνο του την κρίση αυτή. (...) μόνο βοηθώντας ο ένας τον άλλον θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας... (Οι πολίτες) θα γνωρίζουν ότι οι κυβερνήσεις τους χρειάστηκε να λάβουν δύσκολες αποφάσεις για να σώσουν ζωές - ναι. Αλλά θα θυμούνται επίσης ποιος τους στάθηκε και ποιος όχι» (Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν1).

* * *

Με την παραπάνω διακήρυξη της προέδρου της Κομισιόν, η ΕΕ εμφάνισε ως «απάντησή της στην πανδημία» το σύνθημα «κανείς να μη μείνει πίσω» σαν το απαύγασμα της αλληλεγγύης της ΕΕ.

Πρόκειται για μεγαλειώδη τσαρλατανισμό από πλευράς της ΕΕ να ισχυρίζεται ότι δεν θα «αφήσει πίσω» 45 εκατομμύρια εργαζόμενους στην ΕΕ2, χωρίς να μετράμε τους εκατοντάδες χιλιάδες απολυμένους και ανέργους, που χτυπήθηκαν από τα προγράμματα τύπου SURE, τις αναστολές συμβάσεων, τις μισές αμοιβές και τη γενίκευση της «ελαστικής» απασχόλησης και της τηλεργασίας, ενώ σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Ταυτόχρονα, ενώ το μακάβριο κοντέρ των ασθενών και των θυμάτων του COVID-19 ανέβαινε με άλματα σε Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, ενώ ταυτόχρονα ανέβαιναν η οργή και η κατακραυγή για τις τραγικές ελλείψεις στα εμπορευματοποιημένα και ιδιωτικοποιημένα συστήματα Υγείας, εκείνοι που ευθύνονται για την τραγική κατάσταση βγήκαν να μιλήσουν για «το πολύτιμο αγαθό της δημόσιας Υγείας» που πρέπει να είναι «έξω από τους νόμους της αγοράς» κι ότι αυτό που συμβαίνει μέχρι τώρα αποτελεί «παράνοια», για να ζητήσουν τελικά «ριζοσπαστικές λύσεις σε αυτό το πρίσμα», σε μία προσπάθεια να κατευνάσουν τη λαϊκή κατακραυγή3.

«Οι κυβερνήσεις», λέει η πρόεδρος της Κομισιόν, «χρειάστηκαν να λάβουν δύσκολες αποφάσεις για να σώσουν ζωές». Ωραιοποιεί και πάλι: Οι γιατροί έπρεπε να πάρουν τη βαριά απόφαση «ποιος ζει - ποιος πεθαίνει» αφού για όλους δεν υπάρχει τρόπος. Γιατί όμως;

Επειδή με συνέπεια σε όλες τις χώρες της ΕΕ προχώρησε το σχέδιο εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας - Πρόνοιας. Από τη Γερμανία, όπου το σύστημα Υγείας βασίζεται σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, μέχρι την Ελλάδα, όπου σταθερά οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μείωσαν τη δημόσια χρηματοδότηση για την Υγεία έως και 60%, έκλεισαν νοσοκομεία και απέλυσαν προσωπικό που σύμφωνα με τους ίδιους «πλεόναζε», μειώνοντας κατά περίπου 20% το σύνολο των διαθέσιμων νοσοκομειακών κλινών.

«Οι πολίτες», διατρανώνει η ΕΕ, «θα θυμούνται ποιος τους στάθηκε και ποιος όχι», προκαλώντας τη μνήμη και τη νοημοσύνη των λαών. Θυμόμαστε σίγουρα την αυτοθυσία των υγειονομικών που με λίγα μέσα και χωρίς κρατική και ευρωπαϊκή συνδρομή δούλεψαν μέχρι εξάντλησης. Δεν ήταν φυσικό φαινόμενο οι δεκάδες χιλιάδες νεκρών στην Ευρώπη. Ενα οργανωμένο και στο ύψος των αναγκών σύστημα Υγείας αρκετούς θα μπορούσε να έχει σώσει. Το «μένουμε σπίτι» ήταν η μόνη κι αναγκαστική διαφυγή της κυβέρνησης της ΝΔ που είχε γνώση ότι βρισκόταν μπροστά σε ένα σμπαραλιασμένο σύστημα Υγείας, αλλά και των προηγούμενων του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην Υγεία, οι οποίοι, συναινώντας, τάχα «θα λογαριάζονταν αργότερα».

Ευρωπαϊκή «ριζοσπαστικότητα»

Και ερχόμαστε στις «ριζοσπαστικές αποφάσεις», για να γίνει η «Υγεία πολύτιμο αγαθό» και όχι «κόστος». Κοιτάζοντας το λεγόμενο σχέδιο «ΕΕ για την Υγεία» (EU4Health) της Κομισιόν στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάκαμψης «ΕΕ - Επόμενη Γενιά», καταλαβαίνει κανείς γρήγορα τι εννοούσαν οι Μαρκόν, Μέρκελ και σία.

Τη στιγμή που το άθροισμα Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού 2021 - 2027 και «Σχεδίου Ανάκαμψης» ξεπερνά τα 1,8 τρισ. ευρώ, προϋπολογίζουν 9,4 δισ. για το EU4Health. Η κοροϊδία βγάζει μάτι εάν τα συγκρίνουμε με τα 740,6 δισ. «καυτό» χρήμα για «στήριξη των επιχειρήσεων» του «Ταμείου Ανάκαμψης» μέσα στο 2021! Μάλιστα, ενώ οι ίδιοι εκτιμούν ότι «οι επενδυτικές ανάγκες κοινωνικής υποδομής στην Υγεία έχουν αυξηθεί σε 70 δισεκατομμύρια ευρώ σε σύγκριση με 20 δισεκατομμύρια ευρώ πριν από την κρίση»4.

Βεβαίως, παρά την πανδημία, οι προτεραιότητες της ΕΕ δεν αλλάζουν: Από τα πάνω από 30 δισ. που αναλογούν στην Ελλάδα από το λεγόμενο «Ταμείο Ανάκαμψης», μόνο περίπου 1,5 δισ. θα προορίζεται για την Υγεία. Κι αυτό για να επιδοτηθούν Συμπράξεις Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), δηλαδή να χωθούν πιο βαθιά οι ιδιωτικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στην Υγεία, και στα κρατικά ιδρύματα, να βάλει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη ο ελληνικός λαός. Ταυτόχρονα, με ευρωενωσιακές και κρατικές επιδοτήσεις «παραχωρήθηκε» στους ιδιωτικούς ομίλους το «κενό», με ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα να ξεφυτρώνουν δίπλα στα άδεια παλιά δημόσια νοσοκομεία.

Σύμφωνα με το EU4Health, η ΕΕ θα διαθέτει «ανά πάσα στιγμή, τον απαραίτητο προστατευτικό εξοπλισμό, τα φάρμακα και τις ιατρικές συσκευές και να διασφαλίσουμε ότι είναι προσιτές και καινοτόμες (...) να έχουμε αποθεματικά σε περίπτωση κρίσεων (...) ένα αποθεματικό προσωπικού υγειονομικής περίθαλψης - συμπεριλαμβανομένων των "flying doctors" - που μπορεί να αναπτυχθεί σε περιόδους κρίσης (...) Οταν τα νοσοκομεία επιβαρύνονται υπερβολικά σε ένα κράτος - μέλος, θα πρέπει να έχουμε την ικανότητα να παρέμβουμε με πόρους που είναι διαθέσιμοι αλλού (...) Το πρόγραμμα θα διαρκέσει έως το 2027»5.

Εάν απέδειξε κάτι η πανδημία COVID-19 είναι ότι χρειάζεται πλήρως εξοπλισμένο και επανδρωμένο κρατικό σύστημα Υγείας που να εγγυάται το δικαίωμα στην πρόληψη, στην περίθαλψη, στα φάρμακα σε όλους, χωρίς αντίτιμο και επιχειρηματικούς ομίλους. Οταν τα απαξιωμένα εμπορευματοποιημένα συστήματα Υγείας των κρατών - μελών θα αποτυγχάνουν το ένα μετά το άλλο και ταυτόχρονα, όπως συνέβη, ποιος να πρωτο-υποδεχτεί τους «ιπτάμενους γιατρούς» και ποιος να τους πρωτο-αποδεσμεύσει;

Η λογική είναι η ίδια με το πολυδιαφημισμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα αντιμετώπισης κρίσεων RescEU. Αυτό παραπέμπει μεν στις ελληνικές καλένδες το κεντρικό ζήτημα της πρόσληψης προσωπικού - βασικό ζήτημα της πυροπροστασίας και πυρόσβεσης - όμως προβλέπει ευρωπαϊκά πυροσβεστικά αεροπλάνα και διασωστικά μέσα που θα διατίθενται στις χώρες που έχουν ανάγκη, ελάχιστα κρατικής ιδιοκτησίας, τα περισσότερα ενοικιαζόμενα από ιδιώτες. Αφού βασικές δομές προστασίας υποχρηματοδοτήθηκαν και απαξιώθηκαν στα κράτη - μέλη, υιοθετώντας τη λογική «κόστους-οφέλους» της ΕΕ που «δεν βγαίνει» να καλύψει πάγιες και διαρκείς λαϊκές ανάγκες, και δεν μπορούν πλέον να παίξουν το ρόλο που πρέπει, η «αλληλέγγυα» ΕΕ θα «μπαλώσει τις τρύπες». Ομως, αυτές οι «τρύπες» δεν μπαλώνονται και κοστίζουν «ανθρώπινες ζωές». Στο Μάτι, στη Μάνδρα, στην Πορτογαλία, στη Σουηδία, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που επλήγησαν από πυρκαγιές και πλημμύρες. Ας θυμηθούμε την περσινή φωτιά στην Εύβοια: Τα 2 ιταλικά αεροσκάφη κατέφτασαν όταν είχαν όλα κριθεί... ενώ τα κροατικά μετά από 2 ελληνικά αιτήματα δεν ήρθαν ποτέ...

Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι εκείνοι που χρόνια ξήλωναν τις υποδομές στη χώρα μας, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, τώρα είναι αναφανδόν υπέρ τέτοιων ευρω-μπαλωμάτων.

Υιοθέτησαν πλήρως όχι μόνο το «κόστος-όφελος» αλλά και τη «στατιστική της ΕΕ», που λέει ότι «η περιοχή της Κρήτης δεν δίνει ισχυρές βροχοπτώσεις», άρα ποιος χρειάζεται αντιπλημμυρικά έργα εκεί... Ας ρωτήσουν τους κατοίκους των αποκλεισμένων χωριών της Κρήτης πέρσι, ή τους κατοίκους της Λέρου φέτος.

Στον «τάκο»...

Αρα, λοιπόν, ποιος φταίει για τις σμπαραλιασμένες υποδομές στην Υγεία, στη λαϊκή προστασία; Ακέραιη η ευθύνη είναι της ΕΕ, των κυβερνήσεών της και των κομμάτων του κεφαλαίου, όλων των αποχρώσεων. Εσπρωξαν γερά την εμπορευματοποίηση της Υγείας, ανοίγοντας νέα, ασφαλή και εγγυημένα πεδία κερδοφορίας στους ιδιωτικούς ομίλους, γιατί ο λαός στο τελευταίο ζήτημα που μπορεί να κάνει σκόντο είναι στην υγεία του. Συρρίκνωσαν κάθε κρατική δαπάνη για την προστασία της ζωής των εργαζομένων και του λαού, που δεν είναι «ανταποδοτική».

Η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας έχουν μνήμη κι αντίληψη, μπορούν να δουν ότι το «κανείς να μη μείνει πίσω» κρύβει το «βασικά τα ευρωπαϊκά μονοπώλια να τη βγάλουν καθαρή». Οσο κι αν καμώνεται η ΕΕ ότι είναι ο «από μηχανής θεός» που αφουγκράζεται τα λαϊκά προβλήματα, ποια είναι η δήθεν «λύση»; Ενίσχυση των επιδοτήσεων των ιδιωτικών εταιρειών για ΣΔΙΤ σε όλους τους τομείς: Στην Υγεία, στο ρεύμα, στο νερό. Εδώ κουμπώνουν τα μέτρα που πάρθηκαν στην έκτακτη ανάγκη της πανδημίας, και στοχεύουν να τα διευρύνουν μετά από αυτή, καθώς δημιουργούν το ασφαλές και ανταγωνιστικό επενδυτικό περιβάλλον τσακισμένων δικαιωμάτων, φθηνού εργατικού δυναμικού, που χρειάζονται τα μονοπώλια τα οποία προικίζει η ΕΕ με χρήμα - ιδρώτα των λαών.

...να τους βγάλει ο λαός!

Κορονοϊός, πανδημία, νέα καπιταλιστική κρίση μόλις μία δεκαετία μετά την προηγούμενη. Δικαίως προβληματίζεται ο λαός μας και σκέφτεται: Ετσι θα πηγαίνει το πράγμα;

Οχι. Ούτε θα πηγαίνει έτσι ούτε ήταν πάντα έτσι. Εξάλλου, ο καπιταλισμός είναι ο πραγματικός ιός. Οι κρίσεις, οι πανδημίες, ο αυταρχισμός και το ξεχαρβάλωμα δικαιωμάτων, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η προσφυγιά είναι συμπτώματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Ο σοσιαλισμός που οικοδομήθηκε στον 20ό αιώνα έχει δώσει ατράνταχτα στοιχεία για τη δυνατότητα της εργατικής εξουσίας να εγγυηθεί όλα τα σύγχρονα δικαιώματα που σήμερα ρίχνονται βορά στην αδηφαγία των ομίλων και του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Από τις πρώτες κιόλας δεκαετίες της οικοδόμησής του εξασφάλισε σε όλους εργασία, Υγεία και περίθαλψη, πράγματα που στον καπιταλισμό του 21ου αιώνα ενώ είναι αυτονόητα, παραμένουν άπιαστο όνειρο για τη λαϊκή πλειοψηφία.

Αυτό το εκκωφαντικό κενό που υπάρχει σήμερα στις σύγχρονες ανάγκες μας δεν γεμίζει με την κάλπικη «αλληλεγγύη της ΕΕ» και με την επιδότηση των δήθεν «κοινωνικά ευαισθητοποιημένων» μονοπωλίων.

Αυτό το κενό πρέπει να γεμίσει με την οργανωμένη λαϊκή κινητοποίηση για να κοπεί η όρεξη κυβέρνησης - ΕΕ - μονοπωλίων, για να πληρώσουν οι καπιταλιστές που και στην ανάπτυξη και στην κρίση θησαυρίζουν σε βάρος του λαού! Για να κόψουμε την ανάσα στο σύστημα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σε τελική ανάλυση, παρά τις δυσκολίες, ο λαός είναι ο πρωταγωνιστής της Ιστορίας, και ο τροχός της προχωρά όταν οι λαοί δοκιμάζουν τη δύναμή τους!

Παραπομπές

1. https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/el/speech_20_532

2. Προγράμματα τύπου SURE επηρεάζουν πάνω από 10 εκατομμύρια εργαζομένων στη Γερμανία, 8 στην Ιταλία, 3 στην Ισπανία, σχεδόν 1 στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα, αντίστοιχα στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.

3. Διάγγελμα του Γάλλου Προέδρου Μακρόν στις 12/03/2020.

4. https://www.epsu.org/article/eu4health-programme-social-partners-joint-letter-commissioner-kyriakides

5. https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/el/speech_20_965

Του Λευτέρη ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΑΛΑΒΑΝΟΥ*

*Ο Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος είναι ευρωβουλευτής του ΚΚΕ

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ Μένουμε ανυπότακτοι με καθαρή σκέψη! Παλεύουμε ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Μένουμε ανυπότακτοι με καθαρή σκέψη! Παλεύουμε ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά

Αποσπάσματα από τη διακήρυξη, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Μέρα Κατά των Ναρκωτικών

Mε αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Μέρα Κατά των Ναρκωτικών (26 Ιούνη), το Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ) με διακήρυξή του σημαίνει συναγερμό για την επιδείνωση του φαινομένου της τοξικοεξάρτησης και την ανάγκη λήψης ουσιαστικών μέτρων με στόχο την πρόληψη, την απεξάρτηση, την επανένταξη. Παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα της διακήρυξης:

«Στην καραντίνα οξύνθηκαν τα αίτια που οδηγούν τους νέους στη χρήση

Την περίοδο της καραντίνας οξύνθηκαν η οικονομική ανασφάλεια, η εργασιακή αβεβαιότητα, η απελπισία των νέων για την εξέλιξη της ζωής τους. Ο φόβος μπροστά στην απειλή του κορονοϊού, χωρίς ουσιαστική κοινωνική προστασία, αξιοποιήθηκε από τις κυβερνήσεις για να καταστείλει νεανικές συνειδήσεις με νέους τρόπους. Τα αισθήματα ματαιότητας λόγω της απραξίας, οι καταστάσεις ανίας εξαιτίας του εγκλεισμού στο σπίτι διαμόρφωσαν τις συνθήκες για απότομη αύξηση της χρήσης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, μπροστά στην εξαγγελία της καραντίνας, παρατηρήθηκαν μαζική αγορά και αποθήκευση ναρκωτικών ουσιών όλων των ειδών, κυρίως κάνναβης, ιδίως στις χώρες όπου είναι νόμιμη, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα δημιουργήθηκε πρόβλημα έλλειψης προμηθειών λόγω αυξημένης ζήτησης.

Ταυτόχρονα, τα αιτήματα για απεξάρτηση μειώθηκαν ραγδαία, ενώ παρατηρήθηκαν επίσης τερματισμοί της θεραπευτικής διαδικασίας. Εντείνεται η ανησυχία για αύξηση των υποτροπών στη χώρα μας με την επικράτηση της λογικής ότι "τώρα δεν γίνεται τίποτα" (...).

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι με τέτοια φαινόμενα

Το κάλεσμα για "ατομική ευθύνη" χρόνια τώρα χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα για να ενοχοποιεί τα θύματα και να απαλλάσσει τους πραγματικούς ενόχους από τις ευθύνες τους. Στο χώρο της Εκπαίδευσης το ονομάζουν "αδιαφορία", στην ανεργία "έλλειψη προσόντων", στην ψυχαγωγία "ατομική έλλειψη αξιών", στον αθλητισμό "τεμπελιά". Ετσι και την εξάρτηση τη βαφτίζουν "ατομική επιλογή", "ατομική ελευθερία", ώστε ο χρήστης να θεωρείται ο μοναδικός υπεύθυνος γι' αυτή.

Το μήνυμα που στέλνουν στους νέους είναι ξεκάθαρο: "Είναι ατομική σου ευθύνη να αντεπεξέλθεις στην κρίση που έρχεται, να πειθαρχήσεις στις καινούριες "αναγκαίες θυσίες" και όποιος δεν αντέχει ας "επιλέξει" το δρόμο τού "μένουμε σπίτι", της μη συμμετοχής, της παθητικότητας, της φυγής". Είναι η μόνη "επιλογή" που συμβαδίζει με τα σχέδιά τους να κρατούν τη νεολαία παραδομένη, ναρκωμένη, σε καταστολή, όσο αυτοί θα συνεχίζουν να της ρημάζουν τα όνειρα. Ενώ άλλες ανάγκες, όπως το δικαίωμα στην ολόπλευρη μόρφωση, στη δουλειά με δικαιώματα, στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, στην ψυχαγωγία, δεν προσφέρονται καν ως επιλογές αλλά αντιμετωπίζονται ως πολυτέλειες, εγωισμοί και ουτοπίες.

Εκτός από την εύρεση ενός νέου πεδίου κερδοφορίας στο οποίο αναδεικνύεται η κάνναβη, με το παραμύθι της ελεύθερης επιλογής νομιμοποιούν τη χρήση της, για διάφορους σκοπούς, σε μια σειρά από χώρες. Η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο δεν άλλαξε το νόμο του ΣΥΡΙΖΑ περί παρασκευασμάτων κάνναβης αλλά προχώρησε και στην εκχώρηση μιας σειράς αδειών για καλλιέργεια φαρμακευτικής κάνναβης (...)

Ατομική ευθύνη και η απεξάρτηση

Προσπαθώντας να υποκρύψουν ότι η πολιτική "μείωσης της βλάβης" βασίζεται στην πολιτική "κόστος - όφελος" της ΕΕ βαφτίζουν ακόμα και την απεξάρτηση "ατομική επιλογή". Προωθώντας τον κοινωνικό θάνατο των υποκατάστατων ηρωίνης και των Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης ως ευκαιρία, συνεχίζουν να διαλύουν τη φιλοσοφία των "στεγνών" θεραπευτικών προγραμμάτων και της πολυπαραγοντικής επιστημονικής θεραπευτικής προσέγγισης. Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι στην ΕΕ τα 2/3 των προγραμμάτων απεξάρτησης είναι προγράμματα υποκατάστασης ηρωίνης, ενώ στις ΗΠΑ παρουσίασαν μια θεαματική αύξηση από το 2016 και μετά, ως απάντηση στην κρίση οπιοειδών. Στην Ελλάδα, η ΠΝΠ της κυβέρνησης για το διορισμό του ΔΣ του ΚΕΘΕΑ έβαλε τους κατάλληλους ανθρώπους στην κατάλληλη θέση για να επιταχύνουν αυτήν τη διάλυση».

Το ΕΣΥΝ καλεί σωματεία και φορείς στην πάλη για:

Στήριξη και αύξηση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων ως του κύριου μοντέλου θεραπείας.

Ενίσχυση του ρόλου των Κέντρων Πρόληψης. Εφαρμογή προγραμμάτων κατά των εξαρτήσεων σε όλες τις σχολικές βαθμίδες, στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και στα στρατόπεδα.

Μέτρα για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής, την προστασία των ανέργων και των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. Ενίσχυση της δωρεάν αθλητικής και πολιτιστικής δραστηριότητας των νέων ανθρώπων.

Πολλαπλασιασμό των κέντρων ενημέρωσης, των προγραμμάτων δράσης στο δρόμο, των κέντρων υποστήριξης χρηστών με κρατική χρηματοδότηση.

Παύση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας ιδιωτικών φορέων και ΜΚΟ στους τομείς Πρόληψης και Απεξάρτησης.

Πρόληψη και Απεξάρτηση δημόσια και δωρεάν για όλους με ενίσχυση των προγραμμάτων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Οχι στη νομιμοποίηση της κάνναβης. Κανένας αντιεπιστημονικός διαχωρισμός των ναρκωτικών σε «σκληρά - μαλακά». Οχι στη λειτουργία Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης.

Μέτρα για την προστασία όλων των τοξικοεξαρτημένων από την πανδημία του κορονοϊού.

Ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό όλων των Κέντρων Πρόληψης και των θεραπευτικών προγραμμάτων με σκοπό την πρόληψη των υποτροπών και την ενδυνάμωση του κινήτρου θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης ενόψει μίας νέας καραντίνας.

ΑΠΟΦΑΣΗ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο!

ΑΠΟΦΑΣΗ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο!

Οι αγώνες δε θα μπουν στο γύψο!

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλού, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)

• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)

• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)

• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους...” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)

• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)

• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

                                                                   Δ.Σ  Σ.Ε.Ν.Π.

ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Αποποιούμαι το διασπαστικό μπόνους της δωρεάς του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος»

Την αποποίηση του χρηματικού μπόνους της δωρεάς του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», «διότι είναι διασπαστικό για τους συναδέλφους, έχει στόχο τη χειραγώγηση των υγειονομικών και την καλλιέργεια συνείδησης ότι ο ιδιώτης κάνει κουμάντο θέτοντας τους όρους του στο ΕΣΥ», εκφράζει νοσηλεύτρια στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων (ΠΓΝΙ).

Συγκεκριμένα σημειώνει:

«Ονομάζομαι Φατούρου Μαρία και είμαι 27 χρόνια νοσηλεύτρια ΤΕ στο ΠΓΝΙ. Λόγω υπηρεσιακών αναγκών μετακινήθηκα απ' το τμήμα που εργαζόμουν για 2 περίπου μήνες στην ΜΕΘ - covid του ΠΓΝΙ. Προκαταβολικά δηλώνω ότι σέβομαι απόλυτα όλους όσους αποδέχτηκαν τη δωρεά. Οι λιγοστοί που τελικά θα πάρουν την οικονομική ενίσχυση, τη δικαιούνται και με το παραπάνω, όπως και πολλοί άλλοι που αποκλείστηκαν. Προσωπικά, αποποιούμαι το χρηματικό μπόνους της δωρεάς του ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος", διότι είναι διασπαστικό για τους συναδέλφους, έχει στόχο τη χειραγώγηση των υγειονομικών και την καλλιέργεια συνείδησης ότι ο ιδιώτης κάνει κουμάντο θέτοντας τους όρους του στο ΕΣΥ. Οι λόγοι αυτοί συνιστούν προσβολή της επαγγελματικής μου συνείδησης.

Με προσβάλει το γεγονός ότι ο δωρητής, ενώ είναι γνώστης της λειτουργίας των νοσοκομείων, καθώς αποτελεί προνομιακό μόνιμο συνεργάτη-δωρητή όλων των κυβερνήσεων στο χώρο της Υγείας από το 1996 και από το 2018 έχει και μνημόνιο συνεργασίας με το υπουργείο Υγείας, επέλεξε με ανακριβή και εξωπραγματικό τρόπο να διαχωρίσει του υγειονομικούς σε μαχητές του covid και μη μαχητές, τη στιγμή που όλοι οι υγειονομικοί αποτελέσαμε μια ενιαία αλυσίδα για να βγει εις πέρας η μάχη. Κορύφωση των εξωπραγματικών όρων της δωρεάς αποτελεί ο αποκλεισμός των μαχητών των ΤΕΠ και του ΕΚΑΒ, οι οποίοι παίξανε τον πιο κομβικό ρόλο στη μάχη ως εμπροσθοφυλακή όλων μας, αλλά και ο αποκλεισμός συναδέλφων που υπηρέτησαν διαρκώς μέσα στις κλινικές - covid, όπως οι τραυματιοφορείς και οι βοηθοί θαλάμου, κ.ά.

Με προσβάλει το γεγονός ότι η κυβέρνηση και το υπουργείο αποδέχθηκαν τους όρους αυτούς και τους μετέτρεψαν σε νόμο, επικυρώνοντας με εμβληματικό τρόπο την αδικία, την προσβολή όσων κρίθηκαν μη μαχητές και υποκλίθηκαν στην παράλογη επιθυμία του ιδιώτη.

Με προσβάλει το γεγονός ότι η διοίκηση του νοσοκομείου και οι διευθύνσεις που είχαν την ευθύνη να καταρτίσουν τις λίστες των δικαιούχων, δέχθηκαν με μια μονοκοντυλιά να διαγράψουν την προσφορά συναδέλφων και να αποκλείσουν το προσωπικό που επί 3 μήνες αγόγγυστα δέχθηκε να εκτελεί τις εντολές τους, σε συνθήκες απουσίας ουσιαστικών μέτρων προστασίας, έλλειψης προσωπικού και οργανωτικού χάους.

Με προσβάλει το γεγονός ότι η διοίκηση του συλλόγου εργαζομένων του ΠΓΝΙ δεν βρήκε να ψελλίσει μια δημόσια κουβέντα για την αδικία στους συναδέλφους που υποτίθεται εκπροσωπεί. Δεν βρήκε μια λέξη να ψελλίσει για τις λίστες που σβήνονταν και γράφονταν κάθε μέρα, στέλνονταν στο υπουργείο και επιστρέφονταν πίσω, αναδεικνύοντας ένα διαρκές παζάρι για τις λίστες, που παίχτηκε πίσω από τις πλάτες των συναδέλφων και πιστοποιώντας τη σήψη του κυβερνητικού συνδικαλισμού στο ΠΓΝΙ. Άλλωστε, είναι η ίδια διοίκηση του συλλόγου που στην πανδημία λιβάνιζε την κυβέρνηση και το υπουργείο και παρουσίαζε μια ειδυλλιακή πραγματικότητα για το ΠΓΝΙ.

Με προσβάλει το γεγονός ότι οι 300 συνάδελφοι πανελλαδικά που βρέθηκαν θετικοί στον κορονοϊό είναι συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων και δούλευαν και σε κλινικές μη covid. Και όμως νόσησαν, με κίνδυνο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Όλους αυτούς, το ίδρυμα "Νιάρχος", η κυβέρνηση, οι διοικήσεις και οι διευθύνσεις τούς διέγραψαν μονοκοντυλιά.

Με προσβάλει, τέλος, να με θεωρούν αφελή και ανίκανη να καταλάβω ότι οι δωρεές αυτές είναι ο "δούρειος ίππος" για την παραπέρα είσοδο των ιδιωτών στο ΕΣΥ. Ακόμη και σήμερα, η κυβέρνηση αναποδογυρίζει την πραγματικότητα, λέγοντας ότι οι συμπράξεις με ιδιώτες στην περίοδο του 1ου κύματος της πανδημίας έσωσαν το λαό, ενώ τα συστήματα Υγείας σε Ιταλία, Αγγλία, Αμερική, Σουηδία που είχαν αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό, δηλαδή τη σύμπραξη με ιδιώτες, έγιναν η αιτία για εκατόμβες νεκρών.

Ελπίζω, εύχομαι και μάχομαι να μην πετύχει το σχέδιο διάσπασης και ανθρωποφαγίας μεταξύ συναδέλφων, γιατί, όπου χωράει το "διαίρει και βασίλευε", χωράει και το "σφάξε με αγά μου να αγιάσω", προκειμένου οι από πάνω να κυβερνούν με ασφάλεια και να μένει στο απυρόβλητο η άδικη πολιτική τους.

Εμπιστεύομαι τους συναδέλφους μου και την υγειονομική υπερηφάνεια για δυνάμωμα του αγώνα για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, για ένταξη των υγειονομικών στα ΒΑΕ, για βελτίωση των συνθηκών εργασίας μας, για αποτροπή παραπέρα ιδιωτικοποίησης των όρων λειτουργίας των νοσοκομείων. Αυτή η πίστη είναι ασύγκριτα πιο πολύτιμη από κάθε πονηρή και δόλια δωρεά. Αυτή η πίστη με κάνει να νιώθω σιγουριά ότι θα τα καταφέρουμε και στο 2ο κύμα της πανδημίας για το καλό των ασθενών μας και μόνο».

Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο! Οι αγώνες δε θα μπουν στο γύψο!

Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο

Μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ-WFTU)

Αγ. Φιλοθέης 5β,  105 56 Aθήνα

Τηλ. 210 3301842,210 3301847,210 3833786   Fax  210 3802 864

Site: https://pamehellas.gr E-mail: pame@pamehellas.gr Twitter: https://twitter.com/PAMEhellas

Αθήνα 22 Ιουνίου 2020

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο!

Οι αγώνες δε θα μπουν στο γύψο!

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλού, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)

• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)

• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)

• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους...” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)

• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)

• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα στα συνδικάτα, τις Ομοσπονδίες Εργαζομένων, στα Εργατικά Κέντρα, τους μαζικούς φορείς του εργατικού – λαϊκού και νεολαΐστικου κινήματος, να ενημερώσουν όλο το λαό, να παρθούν αποφάσεις αγωνιστικής καταδίκης, να είμαστε όλοι σε ετοιμότητα. Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

Οι καρκινοπαθείς δεν μπορούν να περιμένουν...

Ο καρκίνος είναι δυνατό να προσβάλει κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο, την εθνικότητα ή την ηλικία του. Σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με τη νόσο ή έχουν θεραπευτεί οριστικά από αυτήν. Οσο νωρίτερα ανιχνεύεται ο καρκίνος και ξεκινάει η θεραπεία του, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν για την επιτυχή αντιμετώπισή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας 20181 για την Ελλάδα, σε πληθυσμό 11.142.158 ατόμων, ο αριθμός των νέων περιπτώσεων καρκίνου και για τα δύο φύλα, για όλες τις ηλικίες, ήταν 67.401 και ο αριθμός των θανάτων 33.208. Ειδικά για τον καρκίνο του μαστού, καταγράφηκαν 7.734 νέες περιπτώσεις εκείνη τη χρονιά. Θυμίζουμε ότι στις γυναίκες ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερα εντοπισμένος καρκίνος, στον γενικό πληθυσμό είναι ο 2ος πιο συχνός καρκίνος μετά τον καρκίνο του πνεύμονα και η 3η αιτία θανάτου από καρκίνο στο σύνολο του πληθυσμού

Στο ΕΣΥ εργάζονται σήμερα 24.636 γιατροί (5.903 εργάζονται σε ΚΥ), 36.550 νοσηλευτές (3.513 σε ΚΥ), 262 κοινωνικοί λειτουργοί, 93 φαρμακοποιοί, 268 θεραπευτές και 491 ψυχολόγοι.2 Σύμφωνα επίσης με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μέχρι και το 2016, στη χώρα λειτουργούν 151 ιδιωτικές κλινικές, 124 δημόσια νοσοκομεία και 5 θεραπευτήρια ειδικού σκοπού (ΝΠΙΔ).

Σύμφωνα με έκθεση World Health Report - 20063, υπολογίζεται ότι οι χώρες που έχουν αθροιστικά λιγότερους από 23 ιατρούς και νοσηλευτές ανά 10.000 κατοίκους, αδυνατούν να ικανοποιήσουν επιτυχώς τις τρέχουσες ανάγκες υγείας του πληθυσμού.

Το ποσοστό ελλείμματος του υφιστάμενου προσωπικού σε σχέση με τις προβλεπόμενες οργανικές θέσεις κυμαίνεται από 31,80% στην 1η ΥΠΕ (Αττικής) έως 19,27% στην 3η ΥΠΕ (Μακεδονίας), που συνιστά την καλύτερα στελεχωμένη ΥΠΕ, ενώ ο μέσος όρος υποστελέχωσης των 7 ΥΠΕ είναι 25,13%. Τα νοσοκομεία που καλύπτουν τις περισσότερες ανάγκες σε νοσηλευτικό δυναμικό με συμβασιούχους - επικουρικούς βρίσκονται στις 2η, 7η και 3η ΥΠΕ. Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό αποσπασμένου σε άλλα νοσοκομεία προσωπικού καταγράφεται στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία.4

Ορισμένα πιο ειδικά στοιχεία από το Γενικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» είναι ενδεικτικά της γενικότερης κατάστασης: Η υποστελέχωση όλων των τμημάτων είναι μεγάλη. Από τους 428 νοσηλευτές που προβλέπει ο οργανισμός εργάζονται 273, δηλαδή το 60%.5 Συνεχίζονται οι «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης (ιδιωτικά συνεργεία, ΟΑΕΔ, ατομικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, επικουρικοί).

Το «Μεταξά» δεν διαθέτει μαγνητικό τομογράφο (MRI), ούτε βρογχοσκόπιο (εδώ και 9 μήνες), το απαραίτητο επιστημονικό εργαλείο της Θωρακοχειρουργικής κλινικής (η οποία εφημερεύει και για το Νοσοκομείο Τζάνειο). Ο κεντρικός κλιματισμός δεν λειτουργεί σε πολλά τμήματα. Το αιματολογικό εργαστήριο βράζει και οι ασθενείς στην Αιματολογική κλινική αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα με τη ζέστη. Πρόβλημα με συνθήκες καύσωνα υπάρχει και στις κλινικές, στα πλυντήρια κ.α.

Κλινικές με διαφορετικά αντικείμενα συμπτύσσονται (π.χ. Γυναικολογική - Θωρακοχειρουργική), με διαφορετικές απαιτήσεις από αλλότριες ειδικότητες γιατρών, που καλούν τους νοσηλευτές να ανταποκριθούν ταυτόχρονα σε δύο μέτωπα. Επί πολλά έτη το νοσοκομείο διαθέτει κλίνες ΜΑΦ (Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας), αλλά δεν λειτουργούν λόγω μη πρόσληψης προσωπικού εδώ και μια δεκαετία.

Στην Ακτινοθεραπευτική κλινική του νοσοκομείου λειτουργούν δυο γραμμικοί επιταχυντές. Ο ένας αποκτήθηκε το 2016 από ΕΣΠΑ και έχει μόνο πρωινή βάρδια. Ο άλλος, ο οποίος πλησιάζει την εικοσαετία, παρουσιάζει έντονες και συνεχιζόμενες βλάβες. Τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, μετά την έξαρση της επιδημίας του κορονοϊού, λειτουργούν υπό συγκεκριμένους νέους όρους, δηλαδή με 50% λιγότερους ασθενείς που τα επισκέπτονται για διάγνωση, έλεγχο, κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση και προγραμματισμό θεραπείας.

Για να θεραπευτεί όμως κανείς, πρέπει η διάγνωση να γίνει σε πρώιμα στάδια της νόσου. Η διάγνωση των διαφόρων ειδών του καρκίνου δεν είναι εύκολη, τουλάχιστο στα πρώτα στάδια. Με κριτήριο επομένως τις ανάγκες ασθενών και υγειονομικών, διεκδικούμε καμία αναστολή - καθυστέρηση ογκολογικών χειρουργείων, χημειοθεραπειών, ακτινοθεραπειών, ανοσοθεραπειών. Απαιτούμε μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, νοσηλευτών και λοιπών υγειονομικών στα ογκολογικά νοσοκομεία. Οχι στην εντατικοποίηση και στους εξουθενωτικούς ρυθμούς δουλειάς. Πλήρης, επαρκής και αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του δημόσιου συστήματος Υγείας.

Παραπομπές:

1. https://gco.iarc.fr/today/data/factsheets/populations/300-greece-fact-sheets.pdf

2. https://healthmag.gr/apokalyptikoi-arithmoi-gia-domes-kai-ergazomenous-sto-esy/

3. WHO. World health report 2006: Working together for health. Geneva. 2006

4. https://www.researchgate.net/publication/336252175_Posotike_kai_Poiotike_Katagraphe_tou_Noseleutikou_Prosopikou_sta_Demosia_Nosokomeia_tou_ESY

5. http://enne.gr/organismoi_nosokomeion/geniko_antikarkiniko_nosokomeio_peiraias_metaksa.pdf

Νίκος ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΟΓΛΟΥ

Ακτινοθεραπευτής - Ογκολόγος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Μεταξά»