ΕΡΕΥΝΑ: «Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ» Παγκόσμιος ανταγωνισμός και τεχνολογική πρόοδος θα επιδεινώσουν τη θέση εκατομμυρίων εργαζομένων

Απώλεια θέσεων εργασίας, συμπίεση μισθών και περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες προβλέπονται για τις αναπτυγμένες βιομηχανικές χώρες

Οι νέες τεχνολογίες απειλούν την «ευημερία» εκατομμυρίων εργαζομένων, γιατί είναι στην υπηρεσία της καπιταλιστικής κερδοφορίας
Οι νέες τεχνολογίες απειλούν την «ευημερία» εκατομμυρίων εργαζομένων, γιατί είναι στην υπηρεσία της καπιταλιστικής κερδοφορίας
Παγκόσμιος ανταγωνισμός και αλληλεξάρτηση οικονομιών και κρατών, ψηφιοποίηση και δημογραφική αλλαγή. Αναλύοντας τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των τριών βασικών τάσεων για τις καπιταλιστικές οικονομίες παγκόσμια, η έρευνα του γερμανικού ινστιτούτου «Bertelsmann - Stiftung» προβλέπει ότι η ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων ή μελλοντικών εργαζομένων - και μάλιστα αναπτυγμένων «δυτικών» κρατών - θα επιδεινωθεί παρά τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και την ασύλληπτη αύξηση του παραγόμενου πλούτου.
«Τώρα αρχίζει η υπεράσπιση της ευημερίας μας. Η μέχρι τώρα επιτυχημένη γερμανική οικονομία βρίσκεται όλο και περισσότερο υπό πίεση. Χωρίς αντίμετρα, επιφυλάσσονται μαζικές περικοπές». Με αυτά τα λόγια παρουσίασαν γερμανικά ΜΜΕ (π.χ. «Die Welt» κ.ά.) την έρευνα «Η μεγαλύτερη εικόνα».

Οπως γίνεται ξεκάθαρο από την έρευνα, στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία η «τράπουλα» ξαναμοιράζεται και αναμένονται σημαντικές αλλαγές και ανακατατάξεις σε όλο το μήκος και το πλάτος του χάρτη. «Μοχλός» αυτών των ανακατατάξεων - σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα - είναι η τεχνολογική πρόοδος, που συνοψίζεται στην «ψηφιοποίηση» και την τεχνητή νοημοσύνη, ο όλο και εντονότερος ανταγωνισμός στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και οι δημογραφικές αλλαγές στον πληθυσμό (γήρανση, μείωση των γεννήσεων, μετανάστευση).

«Αυτές είναι οι μακροπρόθεσμες (οικονομικές) τάσεις, που αλληλοενισχύονται, επιβάλλουν μεγάλες αλλαγές», σημειώνει η έρευνα προειδοποιώντας για απώλεια ανταγωνιστικότητας των ισχυρών «δυτικών» καπιταλιστικών κρατών και για «αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις», ενώ επιδιώκει να εξηγήσει πλευρές του σημερινού ανταγωνισμού για σφαίρες επιρροής, ενεργειακούς δρόμους και πρώτες ύλες.

Το βέβαιο είναι, σύμφωνα με τα ερευνητικά ευρήματα, πως η θέση εκατομμυρίων εργαζομένων αναμένεται να χειροτερεύσει, αντί να βελτιώνεται. Και αυτό που φυσικά δεν τολμούν να πουν οι ερευνητές, είναι ότι οφείλεται στα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που βασίζεται στο κυνήγι του κέρδους, την ανταγωνιστικότητα και την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, των πραγματικών παραγωγών του κοινωνικού πλούτου.

Αναθεώρηση των μισθών προς τα κάτω
Σε όλη την έρευνα επισημαίνονται οι «ευκαιρίες» και οι «κίνδυνοι» που ενέχονται στο μέλλον της καπιταλιστικής οικονομίας. Ιδιαίτερα η τεχνολογική πρόοδος - μια «ευλογία» που στον καπιταλισμό είναι «πρόκληση», αν όχι «κατάρα» - «είναι μια τάση που πέρα από νέες ευκαιρίες ανάπτυξης εμπεριέχει και κινδύνους, κυρίως για τους εργαζόμενους με χαμηλή ειδίκευση, που ως αποτέλεσμα της ψηφιοποίησης και της παγκοσμιοποίησης διατρέχουν τον κίνδυνο να μείνουν εκτός», προβλέπουν οι συγγραφείς. Παράλληλα, το λεγόμενο «χάσμα εισοδήματος», δηλαδή το χάσμα μεταξύ πλούτου και φτώχειας, κινδυνεύει να αποκλίνει ακόμη περισσότερο.

Στις ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες, όπως η Γερμανία, «αναμένεται μια αύξηση της ανισότητας, επειδή τα εισοδήματα κεφαλαίου αποκτούν μεγαλύτερη σημασία και οι άνθρωποι με χαμηλή ειδίκευση θα συνεχίσουν να έχουν λίγες ευκαιρίες απασχόλησης στο μέλλον».

«Ως θετικό μπορεί γενικά να αναφερθεί ότι η οικονομική παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογική πρόοδος έχουν μέχρι στιγμής αυξήσει τον πλούτο που μετράται από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε όλες τις οικονομίες», όμως «ο διεθνής καταμερισμός της εργασίας και η τεχνολογική πρόοδος σε μια οικονομία οδηγούν επίσης σε επιδείνωση της απασχόλησης, των ευκαιριών εισοδήματος και κοινωνικής ενσωμάτωσης ορισμένων ομάδων».

Μάλιστα ο κίνδυνος εντοπίζεται στις ανεπτυγμένες οικονομίες, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, όπου «το εργατικό δυναμικό με χαμηλή ειδίκευση, ιδίως, μπορεί να εκτοπιστεί από τον ανταγωνισμό από χώρες με χαμηλό μισθολογικό κόστος» και να μην έχει πρόσβαση σε άλλες παροχές και «ευκαιρίες» (Υγεία, Εκπαίδευση, πολιτισμός, συμμετοχή σε μαζικές οργανώσεις κ.ά.). Οι συνέπειες είναι «κοινωνικές εντάσεις» και «πολιτική πόλωση».

Οι παγκόσμιες δημογραφικές εξελίξεις οδηγούν σε μια αναδιανομή του «εισοδήματος» που προκύπτει από εργασία, ισχυρίζονται οι ερευνητές, διευκρινίζοντας ότι «οι μισθοί αναμένεται να προσεγγίσουν έναν παγκόσμιο μέσο όρο». Ενώ όμως οι αναδυόμενες καπιταλιστικές οικονομίες - ειδικά στην Ασία - αναμένουν μια αύξηση των σημερινών εξευτελιστικών μισθών και εισοδημάτων, «στις ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες δεν αποκλείεται η πτώση των πραγματικών εισοδημάτων».

Επιπλέον, «η υπάρχουσα οικονομική ανάπτυξη της Αφρικής κινδυνεύει να ανασταλεί εάν δεν δημιουργηθούν επαρκείς θέσεις εργασίας για τον ταχέως αυξανόμενο πληθυσμό», οξύνοντας τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη (κυρίως) και συμπιέζοντας περαιτέρω τους μισθούς.

Η ανταγωνιστικότητα των βιομηχανικών χωρών υπό πίεση
Επί του παρόντος, οι ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν αποφασιστικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στην παραγωγή προϊόντων υψηλής έντασης κεφαλαίου και τεχνολογίας, υπογραμμίζεται. Από την άλλη, σε μια προοπτική, αντιμετωπίζουν την απειλή να χάσουν τη διεθνή ανταγωνιστικότητά τους. Η έρευνα εντοπίζει δύο βασικές αιτίες: Τη ραγδαία τεχνολογική ανάκαμψη των αναδυόμενων οικονομιών (ιδίως στην Ασία) και τις δημογραφικές τάσεις στον πληθυσμό.

«Ενώ η γήρανση του πληθυσμού στις βιομηχανικές χώρες επιδεινώνει την έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού, ο αριθμός των νέων ατόμων σε παραγωγικές ηλικίες θα συνεχίσει να αυξάνει σε πολλές αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες τα επόμενα χρόνια», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Για τις βιομηχανικές χώρες με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή γήρανση (Ιαπωνία και Γερμανία), «η πίεση του παγκόσμιου ανταγωνισμού αυξάνει, καθώς η έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού είναι μεγαλύτερη σε αυτές». Αλλά και «η ικανότητα καινοτομίας κινδυνεύει να μειωθεί σε μια ραγδαία γηράσκουσα κοινωνία, με τον κίνδυνο να μειωθεί η παραγόμενη υπεραξία από θέσεις υψηλής ειδίκευσης. Η Γερμανία απειλείται με απώλεια της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς της και αυτό να συνοδευτεί με αύξηση της ανεργίας και μείωση μισθών», τονίζει η έρευνα.

Παρόλο που η Γερμανία, «ως ισχυρό εξαγωγικό έθνος, έχει ωφεληθεί πολύ από τον διεθνή καταμερισμό μέχρι στιγμής, υπάρχουν πάντα χαμένοι στην παγκοσμιοποίηση (σ.σ. στον ανταγωνισμό), εκτός από τους νικητές». Οπως εξηγούν οι ερευνητές, «ο ανταγωνισμός από χώρες με χαμηλό μισθολογικό κόστος ασκεί πιέσεις στους μισθούς της Γερμανίας» και άλλων αναπτυγμένων χωρών, οι δουλειές είτε θα υποστούν «εξορθολογισμό», είτε θα μεταφερθούν στο εξωτερικό.

Ως προς τη γήρανση του πληθυσμού, σημειώνεται ότι αυξάνει το κόστος της Κοινωνικής Ασφάλισης - για τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και το κράτος - ενώ μελλοντικά τα κρατικά έσοδα μειώνονται. Ετσι το «κόστος» του εργαζόμενου «αυξάνει την πίεση στις επιχειρήσεις για εξοικονόμηση εργασίας (σ.σ. κατάργηση θέσεων εργασίας), η οποία οδηγεί σε ακόμα υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές», σε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, περικοπές στις κρατικές δομές και υπηρεσίες φροντίδας των ηλικιωμένων.

Η ψηφιοποίηση ως «απειλή» για τους εργαζόμενους
Κι ενώ η ψηφιοποίηση της παραγωγής έχει αποτέλεσμα τη φτηνότερη και γρηγορότερη παραγωγή προϊόντων, η μονοπώληση των κλάδων «εμποδίζει την ευημερία» και τα μονοπώλια «εκμεταλλεύονται την ισχύ τους σε βάρος των καταναλωτών και των εργαζομένων».

Η μεγαλύτερη επίπτωση, όμως, της ψηφιοποίησης και της τεχνολογικής προόδου θα είναι μακροπρόθεσμα η απώλεια θέσεων εργασίας, αφού η καπιταλιστική κερδοφορία δεν μπορεί να «σηκώσει» οι εργαζόμενοι να δουλεύουν λιγότερο και να απολαμβάνουν περισσότερα. Μακροπρόθεσμα, από τα έτη 2040 - 2050 θα υπάρξουν «σημαντικές απώλειες θέσεων εργασίας - τόσο στον τομέα της μεταποίησης, όσο και στον τομέα των υπηρεσιών», σημειώνεται. Δηλαδή θα καταργούνται πολύ περισσότερες θέσεις σε σχέση με αυτές που θα δημιουργούνται.

Καθώς η Γερμανία αντιμετωπίζει ήδη μια αυξανόμενη έλλειψη ειδικευμένων εργαζομένων, υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο για τις εταιρείες να μειώσουν τις θέσεις εργασίας μέσω της αυξημένης χρήσης ρομπότ και τεχνητής νοημοσύνης, επομένως η εξέλιξη αυτή της απώλειας θέσεων εργασίας επιταχύνεται.

«Ιδιαίτερο κοινωνικό ενδιαφέρον για τη σημασία της ψηφιοποίησης έχει το ερώτημα εάν τα ρομπότ, οι υπολογιστές και η τεχνητή νοημοσύνη θα καταργήσουν το έργο των ανθρώπων - και επομένως την κύρια πηγή εισοδήματός τους», αφού στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής οι εργαζόμενοι πουλούν στους καπιταλιστές την εργατική τους δύναμη για να ζήσουν.

Εξάλλου, «με την ψηφιοποίηση και τις νέες τεχνολογίες γίνεται όλο και πιο εύκολη και φτηνότερη η λειτουργία των επιχειρήσεων από το εξωτερικό».

Οι ερευνητές φτάνουν στο συμπέρασμα ότι «οι ιδιοκτήτες κεφαλαίων επωφελούνται από αυτή την εξέλιξη, ενώ όσοι ζουν αποκλειστικά στηριγμένοι στην εργατική τους δύναμη βρίσκονται σε μειονεκτική θέση» και συνεχίζουν ότι «οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τη δύσκολη πρόκληση, από τη μια να δημιουργήσουν ένα δίχτυ ασφαλείας για τους εργαζόμενους και από την άλλη να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα».

Ομως όσο κυριαρχεί η εξουσία του κεφαλαίου, δεν μπορούν να βγουν κερδισμένοι οι εργαζόμενοι. Οι αντιφάσεις του καπιταλισμού δεν έχουν... γιατριά. Είναι ανειρήνευτη η ταξική πάλη, η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας. Για να μπορούν να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, βασική προϋπόθεση είναι η ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν την εξουσία και τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους και να την σχεδιάσουν με στόχο όχι το κέρδος των λίγων, αλλά την ευημερία των πολλών.

Νέες αντιδραστικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο

Διατάξεις με στόχο τον ασφυκτικό έλεγχο των συνδικάτων από την εργοδοσία και το κράτος
Βαδίζοντας πάνω στο χαλί που της έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, με την απεργοκτόνα διάταξη που ψήφισε το 2018 και τους περιορισμούς που επέβαλε στη δυνατότητα των πρωτοβάθμιων σωματείων να κηρύσσουν απεργία, η κυβέρνηση της ΝΔ εντάσσει στο «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο νέες αντιδραστικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, κλιμακώνοντας την επίθεση, που στοχεύει στον ίδιο τον πυρήνα της συλλογικής οργάνωσης και δράσης των εργαζομένων.
Με διατάξεις του πολυνομοσχεδίου προωθείται η ακόμα μεγαλύτερη παρέμβαση του αστικού κράτους στις διαδικασίες των συνδικάτων και στις ίδιες τις Γενικές τους Συνελεύσεις, ενώ παράλληλα ανοίγει ο δρόμος για ενίσχυση του φακελώματος των εργαζομένων.
Συγκεκριμένα:
-- Προωθεί την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τις «αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και λοιπών οργάνων διοίκησης» των συνδικάτων, «συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων κήρυξης απεργίας», αφήνοντας μάλιστα σε δεύτερο χρόνο τον ορισμό «κάθε λεπτομέρειας για την εφαρμογή της παρούσης διάταξης» με απόφαση του υπουργού Εργασίας.
Η προωθούμενη επέμβαση στις διαδικασίες των συνδικάτων δεν είναι ούτε «εκδημοκρατισμός» ούτε «διευκόλυνση», όπως επιχειρεί να την παρουσιάσει η κυβέρνηση. Πέρα από τα ζητήματα που τίθενται για το αδιάβλητο τέτοιων διαδικασιών, το κύριο είναι ότι επιβάλλοντας στους εργαζόμενους ψηφοφορίες μακριά από οποιαδήποτε συλλογική διαδικασία, επιχειρούν να διευκολύνουν τον έλεγχό τους απευθείας από την εργοδοσία και τους ανθρώπους της, να υποσκάψουν τον ίδιο τον πυρήνα της συλλογικής δράσης ενός συνδικάτου, τη ζωντανή συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων στις δημοκρατικές λειτουργίες του, όπως είναι η Γενική Συνέλευση, η οποία αποτελεί και το πιο γνήσιο και αντιπροσωπευτικό του όργανο. Επιχειρούν να κόψουν τους δεσμούς των ίδιων των εργαζομένων μεταξύ τους, το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ενημερώνονται και να συζητούν συλλογικά, να συνδιαμορφώνουν τα αιτήματά τους και το σχέδιο δράσης τους, να οργανώνουν τις απεργιακές και τις άλλες κινητοποιήσεις τους.
-- Αντίστοιχα, συνεχίζοντας την υλοποίηση μνημονιακών προαπαιτούμενων που ψήφισαν μαζί ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, με το νομοσχέδιο προωθείται η δημιουργία «Γενικού Μητρώου Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων» στο υπουργείο Εργασίας.
Υπό το πρόσχημα της «αντιμετώπισης του κατακερματισμένου οργανωτικού συνδικαλιστικού συστήματος της χώρας μας» και των «σωματείων-σφραγίδων» - στη δημιουργία των οποίων βέβαια πρωτοστατούν οι ίδιοι οι εργοδότες και οι εργατοπατέρες όλων των μνημονιακών κομμάτων - ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης είναι να ανοίξει ο δρόμος για ενίσχυση του φακελώματος των εργαζομένων και του ασφυκτικού ελέγχου των πραγματικών συνδικάτων από το αστικό κράτος και την εργοδοσία.
Και εδώ, μάλιστα, με τη γνωστή μέθοδο της «σαλαμοποίησης», το νομοσχέδιο παραπέμπει σε απόφαση του υπουργού Εργασίας «κάθε θέμα σχετικά με τη δημιουργία του Μητρώου Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών, τη δημοσιότητα των στοιχείων του και κάθε αναγκαία τεχνική λεπτομέρεια καθώς και τη χορήγηση πληροφοριών σε σχέση με τα στοιχεία του μητρώου και με την τήρηση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων...».
Η όλη διατύπωση της διάταξης δείχνει πως πρόκειται για μεθόδευση, αφού πρώτα επιδιώκει να δημιουργήσει το ηλεκτρονικό μητρώο, να ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για το φακέλωμα και μετά όλα τα υπόλοιπα - που μόνο «λεπτομέρειες» δεν είναι - να καθορίζονται με Υπουργικές Αποφάσεις...
Αλλες διατάξεις
Επιχειρώντας να «χρυσώσει το χάπι» των νέων αντεργατικών ανατροπών, η κυβέρνηση με άλλες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου επιχειρεί να φορέσει ένα «φιλεργατικό» προσωπείο.
Στο πλαίσιο αυτό σχεδιάζει την αύξηση του κόστους της «πρόσθετης εργασίας» στη μερική απασχόληση, ως μέσο μείωσης της αδήλωτης εργασίας, καθώς και τη δημιουργία «ηλεκτρονικής κάρτας εργαζομένων» όπου θα καταγράφεται ο χρόνος προσέλευσης και αποχώρησης από την εργασία. Προστίθεται επίσης διάταξη ότι καθυστέρηση μισθοδοσίας μεγαλύτερη των δύο μηνών θεωρείται βλαπτική μεταβολή στους όρους εργασίας του εργαζόμενου, ενώ επανέρχεται επίσης διάταξη που προέβλεπε ότι οι ΑΠΔ σε ηλεκτρονική μορφή δεν γίνονταν δεκτές από τον ασφαλιστικό φορέα (π.χ. πρώην ΙΚΑ, νυν ΕΦΚΑ) για τις περιόδους εκείνες που οι εργοδότες δεν είχαν καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές. Ακόμα σχεδιάζεται αναβάθμιση των δυνατοτήτων του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», με θεσμοθέτηση της υποχρέωσης των εργοδοτών να δηλώνουν και όσους εργαζόμενους ασφαλίζουν και πληρώνουν με εργόσημο.
Οι εν λόγω παρεμβάσεις βέβαια - ορισμένες από τις οποίες μάλιστα δεν αποκλείεται να κρύβουν κινδύνους για τους εργαζόμενους, ανάλογα με την τελική διατύπωση των διατάξεων - δεν αλλάζουν σε καμία περίπτωση το καθεστώς εργασιακής ζούγκλας, το οποίο βασίζεται σε ένα τεράστιο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που ενισχύεται και με το παρόν πολυνομοσχέδιο.
«ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ» ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΝΔ
Με «πόρισμα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνει την αντεργατική νομοθεσία
Στο πολυνομοσχέδιο προβλέπονται εξαιρέσεις στις κλαδικές συμβάσεις υπέρ των επιχειρησιακών και υπερίσχυση των τοπικών κλαδικών έναντι των εθνικών
Με το σκέλος του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου που αφορά στα Εργασιακά, το ενδιαφέρον κυβέρνησης και επιχειρηματικών ομίλων επικεντρώνεται στο παραπέρα χτύπημα των κλαδικών συμβάσεων, με την πρόβλεψη για «ρήτρα εξαίρεσης» από την εφαρμογή τους και άλλα μέτρα.
Ως πρόσχημα για να εξαιρούνται επιχειρήσεις από την εφαρμογή μιας κλαδικής σύμβασης τίθεται η «οικονομική κατάσταση», την οποία θα μπορούν οι ίδιες να επικαλούνται. Με τον τρόπο αυτό ανοίγει κερκόπορτα για τη μη εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων και κατρακύλα όλων των μισθών στο όριο του κατώτερου.
Ειδικότερα, η σχετική διάταξη προβλέπει «να γίνονται εξαιρέσεις κατά την εφαρμογή των όρων των συλλογικών συμβάσεων προκειμένου να διευκολυνθούν για να ορθοποδήσουν».
Τέτοιες επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων, είναι αυτές «που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δηλαδή επιχειρήσεις σε καθεστώς προπτωχευτικής διαδικασίας, ή πτώχευσης ή εξωδικαστικού συμβιβασμού ή εξυγίανσης, επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας και νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού σκοπού». Πρόκειται για μια μεγάλη γκάμα περιπτώσεων, που δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία να παρακάμπτει ακόμα και τις ελάχιστες κλαδικές συμβάσεις που βρίσκονται σήμερα σε ισχύ.
Το είχαν προβλέψει οι ...εμπειρογνώμονες
Είναι εξάλλου χαρακτηριστικό ότι η νέα αντεργατική παρέμβαση στηρίζεται εξολοκλήρου στο πόρισμα της Επιτροπής Ειδικών Εμπειρογνωμόνων που για τον ίδιο σκοπό είχε συστήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Στο πόρισμα αυτό, το οποίο είχε δημοσιοποιηθεί το Σεπτέμβρη του 2016 και η τότε κυβέρνηση το είχε αξιολογήσει θετικά, προβλεπόταν ήδη ρήτρα εξαίρεσης.
Ειδικότερα για το ζήτημα της «ευνοϊκότερης σύμβασης», αν δηλαδή η σύμβαση με τους καλύτερους όρους για έναν εργαζόμενο θα υπερισχύει έναντι όλων των άλλων, η Επιτροπή πρότεινε τα εξής: «Μισθολογικές συμφωνίες με μικρότερο επίπεδο μισθών δεν μπορεί να είναι χαμηλότερες από τις εθνικές/κλαδικές συμφωνίες που έγιναν σε υψηλότερο επίπεδο. Οι κοινωνικοί εταίροι, ωστόσο, θα πρέπει να συμφωνήσουν σε "ανοιχτές ρήτρες" πάνω σε συγκεκριμένα θέματα, τα οποία θα επιτρέπουν προσωρινές παρεκκλίσεις από τις κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συμφωνίες (αλλά όχι από νομικές προδιαγραφές) στην περίπτωση επειγουσών οικονομικών αναγκών της εταιρείας. Οι παρεκκλίσεις μπορούν να συμφωνούνται μόνο από τους κοινωνικούς εταίρους που υπέγραψαν την αντίστοιχη συμφωνία».
Μάλιστα, ένα μέρος της Επιτροπής πήγαινε παραπέρα, καθώς θεωρούσε πως «η μισθολογική ευελιξία στο μικρο-επίπεδο είναι σημαντική» και ότι «η ιεραρχία των συλλογικών διαπραγματεύσεων πρέπει να διέπεται από την αρχή της επικουρικότητας, όπου συμβάσεις που συνάπτονται σε επιχειρησιακό επίπεδο, εγγύτερα των εμπλεκόμενων εργαζομένων και επιχειρήσεων, υπερισχύουν συμβάσεων που συνάπτονται σε κλαδικό/ομοιοεπαγγελματικό/εθνικό επίπεδο». Δηλαδή, οι επιχειρησιακές συμβάσεις να υπερισχύουν ντε φάκτο των κλαδικών!
Αλλες δύο ρυθμίσεις - φωτιά
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά με άλλη διάταξη ορίζεται ντε φάκτο ότι «η εθνική κλαδική ή ομοιοεπαγγελματική συλλογική σύμβαση δεν υπερισχύει αντίστοιχης τοπικής», που σημαίνει ότι μια κλαδική θα μπορεί να ξηλώνεται προς όφελος της εργοδοσίας και με την υπογραφή μιας αντίστοιχης τοπικής!
Πάνω σ' αυτό το έδαφος πατάει σήμερα η κυβέρνηση για να πάει ένα βήμα παραπέρα την αντεργατική επίθεση, παρουσιάζοντας ως «κανονικότητα» για την ανάπτυξη και τα κέρδη του κεφαλαίου την απάλειψη ακόμα και των ελάχιστων περιορισμών στην τήρηση των κλαδικών συμβάσεων, οδηγώντας βήμα βήμα στην πλήρη κατάργησή τους.
Ζήτημα τίθεται, τέλος, και με την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, που αποσπασματικά νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς στο πολυνομοσχέδιο τίθενται επιπλέον όροι, πέρα από το να εκπροσωπούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις το 50%+1 των εργαζομένων του κλάδου.
Ο όρος που προστίθεται είναι να υπάρχει «τεκμηρίωση των επιπτώσεων της επέκτασης στην ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση και κοινοποίηση αυτής στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας», που σημαίνει ότι μια κλαδική σύμβαση θα παραμένει ανενεργή και επί της ουσίας άκυρη, αν υπάρχει εκτίμηση από τα «δεσμευόμενα μέρη» ότι η υποχρεωτική επέκτασή της μπορεί να πλήξει την ανταγωνιστικότητα του κλάδου.

Αυξητική τάση παρουσιάζει ο αριθμός των αυτοκτονιών στην Ελλάδα

Από ΑΤΕΧΝΩΣ
Περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από αυτοκτονίες παρά από τον πόλεμο καθώς κάθε 40 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος σε όλο τον κόσμο θέτει τέρμα στη ζωή του. Αυτό καταδεικνύει η έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που δημοσιεύθηκε χθες ενόψει μάλιστα και της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας  για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας ,«Κλίμακα», περισσότεροι από 500 άνθρωποι αυτοκτονούν τα τελευταία χρόνια στη χώρα.

Τα τελευταία επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των αυτοκτονιών στην Ελλάδα προέρχονται από την ΕΛΣΤΑΤ και αφορούν την χρονιά του 2016. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ οι θάνατοι από αυτοκτονία για το 2016 ανήλθαν σε 484. Παράλληλα, όπως επισημαίνει το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας  της ΜΚΟ «Κλίμακα» κατά τα έτη 2017, 2018 και μέχρι τις 31/8/2019:

-Ο αριθμός των αυτοκτονιών παρουσιάζει μία σταθερή αυξητική τάση.

-Η πλειοψηφία των αυτοχείρων ήταν άνδρες.

-Άτομα ηλικίας 60-64 και 80 ετών και άνω σημειώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονιών και ακολουθούν τα άτομα παραγωγικής ηλικίας που ανήκουν στις ηλικιακές ομάδες των 45 – 49 και 50 – 59.

-Οι περιφέρειες με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από αυτοκτονία είναι η Κρήτη,  η Θεσσαλία και η Αττική.

-Η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας κατά την τελευταία τριετία παραμένει ο απαγχονισμός.

-Η  χρονική περίοδος κατά την οποία σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών είναι κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες. (Μάρτιος έως Αύγουστος).

ΗΠΑ Ευημερία αριθμών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

ΗΠΑ
Ευημερία αριθμών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

Ανθρωποι, ποντίκια και σκουπίδια... όλοι μαζί κάτω από τον φωτεινό ουρανό του Λος Αντζελες...
Ανθρωποι, ποντίκια και σκουπίδια... όλοι μαζί κάτω από τον φωτεινό ουρανό του Λος Αντζελες...
«Η Αμερική έχει τη μεγαλύτερη οικονομία στην Ιστορία της. Η οικονομία τα πάει απίστευτα καλά. Γίνεται μεγάλη πρόοδος. Η Αμερική έγινε και πάλι αξιοσέβαστη. Διατηρήστε την Αμερική σπουδαία», δήλωνε στα μέσα Αυγούστου ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όταν κλήθηκε από δημοσιογράφους να σχολιάσει τις προβλέψεις οικονομολόγων για μία πιθανή, νέα ύφεση της καπιταλιστικής οικονομίας, ενδεχομένως μεγαλύτερων διαστάσεων και από αυτή του 2008-'9. Λίγες μέρες μετά, ο Τραμπ απάντησε στους επικριτές του για τα αυξανόμενα δημόσια ελλείμματα που ξεπερνούν τα 10 τρισ. δολάρια, υποστηρίζοντας ότι «η οικονομία είναι καλύτερη από ποτέ γιατί έχουμε τα καλύτερα νούμερα σε απασχόληση και χρηματιστήριο». Ωστόσο, όταν η αισιοδοξία του αμφισβητήθηκε ξανά από νέες προβλέψεις για πιθανή ύφεση, μεταξύ άλλων και λόγω της όξυνσης της αντιπαράθεσης στο εμπόριο με την Κίνα, ο Τραμπ φάνηκε να κάνει ένα βήμα πίσω και να παραδέχεται πως μελετά μεταξύ άλλων προσωρινή αναστολή του φόρου εισοδήματος, ώστε να τονωθεί ...η οικονομία.
Ωστόσο, η ευημερία κάποιων αριθμητικών δεδομένων που αφορούν την αμερικανική οικονομία φαίνεται πως είναι ένα μικρό μέρος της αλήθειας. Η ανεργία επί Τραμπ, που επισήμως μετριέται στο 3,7%, είναι σε χαμηλό 50ετίας όχι γιατί αυξήθηκαν οι καλοπληρωμένες θέσεις σταθερής δουλειάς. Αλλά επειδή, μεταξύ άλλων, αρκετοί άνεργοι με έστω μία ώρα δουλειάς το μήνα «βαφτίζονται» εργαζόμενοι ή σταματούν, από απελπισία, να αναζητούν δουλειά και άρα δεν προσμετρώνται στις επίσημες στατιστικές. Επιπροσθέτως η «ανεργία μειώνεται» και λόγω της σημαντικής αύξησης των ελαστικών μορφών απασχόλησης που κάνουν ακόμη φτηνότερη την εργατική δύναμη.

Οι χαμηλόμισθοι εργάτες έχουν «ξεχαστεί» από την ευημερούσα αμερικανική οικονομία, διαπιστώνει έρευνα του «ΤΙΜΕ»...

Μιλώντας για ευημερία των αριθμών, έχει ενδιαφέρον να δούμε και την ανάπτυξη του ΑΕΠ. Ο Πρόεδρος Τραμπ πανηγυρίζει γιατί το πρώτο τρίμηνο του 2019 μετρήθηκε στο 3,11%, μολονότι το επόμενο τρίμηνο έπεσε κατά μία ποσοστιαία μονάδα, φτάνοντας στο 2,1%. Ωστόσο και αυτό το στοιχείο από μόνο του δεν αρκεί για να έχουμε ακριβέστερη εικόνα για την κατάσταση της οικονομίας, σημειώνουν πολλοί αστοί οικονομολόγοι.
Ο Αμερικανός οικονομολόγος Yuwa Hedrick-Wong, με άρθρο του στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού «Forbes» στις 19 Ιούλη, σημείωνε ότι από το 2009 έως σήμερα η καπιταλιστική ανάπτυξη αυξήθηκε περίπου 25%, αρκετά χαμηλότερα σε σχέση με την ανάπτυξη της δεκαετίας του 1980 που μετρήθηκε στο 38% και της δεκαετίας του 1990 που μετρήθηκε στο 43%. Διαπιστώνει δηλαδή ότι σήμερα, μία δεκαετία μετά την τελευταία καπιταλιστική κρίση, η καπιταλιστική ανάπτυξη παραμένει, παρά τις ευνοϊκές πολιτικές υπέρ των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, αναιμική. Και όχι μόνο αυτό... Οσο περνούν οι δεκαετίες, γίνεται όλο και πιο ασταθής και αναιμική.

Συσσώρευση πλούτου και απροθυμία επενδύσεων
Αποδεικνύεται δηλαδή πως η συνέχιση της ανακατανομής πλούτου από τα λαϊκά στρώματα προς την αστική τάξη και η ακόμη μεγαλύτερη συσσώρευση πλούτου από αστούς και μονοπώλια δεν έφερε πολυπόθητες επενδύσεις και την επιθυμητή νέα ώθηση ανάπτυξης. Γιατί; Μεταξύ άλλων, επειδή φαίνεται πως το πιο πλούσιο 1% του πληθυσμού προτίμησε να ξοδεύει λιγότερα από αυτά που κερδίζει (σε σχέση με τα περισσότερα που ξοδεύουν τα ασθενέστερα στρώματα για να επιβιώσουν), αφετέρου προτιμά να συσσωρεύει εκ του ασφαλούς τον πλούτο παρά να τον επενδύει ρισκάροντας πιθανές απώλειες. Από την άλλη, τις τελευταίες δεκαετίες μετά από ένα μπαράζ συγχωνεύσεων και εξαγορών μεταξύ εταιριών - μεγαθηρίων πολλών τομέων της οικονομίας (τηλεπικοινωνίας, ψυχαγωγίας, αερομεταφορές, αυτοκινητοβιομηχανίες, βιομηχανίες μεταποίησης, φαρμάκου, υπηρεσιών κ.ά.) τα αμερικανικά μονοπώλια γιγαντώθηκαν ακόμη περισσότερο, μειώνοντας σημαντικά τα περιθώρια ανταγωνισμού για «μικρότερες» επιχειρήσεις της κατά τ' άλλα... «ελεύθερης οικονομίας της αγοράς».

Ο Νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Ε. Στίγκλιτς, σε άρθρο του με τίτλο «Η οικονομία του ελλείμματος Τραμ» στις 9 Αυγούστου, σχολιάζοντας τις επιδόσεις της αμερικανικής οικονομίας επισήμανε για παράδειγμα πως οι πραγματικοί μισθοί, για ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης, είναι «μόνο λίγο πάνω από το επίπεδό τους πριν από μία δεκαετία, πριν από τη μεγάλη ύφεση» και οι πραγματικές επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι «πολύ χαμηλότερες από τα επίπεδα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, παρά τη μείωση του φόρου που φέρεται ότι αποσκοπούσε στην τόνωση των επιχειρηματικών δαπανών». Διαπιστώνει δηλαδή πως τα οφέλη των φοροαπαλλαγών και φορομειώσεων ωφέλησαν περισσότερο τους εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους (όπως ο Πρόεδρος Τραμπ) παρά τους εργαζόμενους. Και συνεχίζει: «Οι ΗΠΑ θα έπρεπε να έχουν εκτοξευθεί, από τα τρία τεράστια μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης τα τελευταία τρία χρόνια. Η περικοπή φόρου το 2017, που ωφέλησε κυρίως τους δισεκατομμυριούχους και τις εταιρείες, πρόσθεσε 1,5 - 2 τρισ. δολάρια στο 10ετές έλλειμμα. Μία αύξηση 300 δισ. δολαρίων στις δαπάνες απέτρεψε το κλείσιμο της κυβέρνησης το 2018. Και στα τέλη Ιουλίου, μια νέα συμφωνία για την αποφυγή άλλης μίας αναστολής της λειτουργίας της κυβέρνησης πρόσθεσε άλλα 320 δισ. δολάρια δαπανών. Εάν χρειαστούν ετήσια ελλείμματα τρισεκατομμυρίων δολαρίων για να διατηρηθεί η αμερικανική οικονομία σε καλή κατάσταση, τι θα γίνει όταν τα πράγματα δεν θα είναι τόσο ρόδινα;».

Μισθοί - φιλοδωρήματα
Πίσω από τις τακτικές της κυβέρνησης Τραμπ με στόχο την τόνωση του μεγάλου κεφαλαίου και την προώθηση των συμφερόντων των αμερικανικών μονοπωλίων σε βάρος ξένων ανταγωνιστών τους, τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα στενάζουν. Τα κατώτατα ωρομίσθια όπως αυτά των σερβιτόρων κυμαίνονται περίπου στα 2,83 δολάρια την ώρα! Είναι δηλαδή καθηλωμένα από τη δεκαετία του 1990, αναγκάζοντας εκατομμύρια χαμηλόμισθους (ειδικευμένους και ανειδίκευτους) εργαζόμενους να δουλεύουν διπλές και τριπλές βάρδιες ή να κάνουν τρεις και τέσσερις δουλειές του ποδαριού, ίσα - ίσα για να βγάλουν το νοίκι, να πληρώσουν κάποιους από τους βασικούς λογαριασμούς και να φάνε ένα πιάτο φαΐ τη μέρα...

«Χαμηλοί μισθοί. Σεξουαλική παρενόχληση. Μισθοί φιλοδωρήματα. Αυτή είναι η ζωή στην Αμερική της ανθισμένης βιομηχανίας των υπηρεσιών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόλογος δημοσιογραφικής έρευνας στο περιοδικό «ΤΙΜΕ» στις 2/9/19 σε σχέση με τη βιοπάλη των πιο κακοπληρωμένων Αμερικανών εργαζομένων: Των σερβιτόρων σε μονάδες εστίασης και καφέ. Στην ίδια έρευνα διαπιστώνεται πως εκατομμύρια Αμερικανοί εργάτες αδυνατούν πλέον να τα βγάλουν πέρα με πενιχρούς μισθούς και φιλοδωρήματα, καθώς όσο περνούν τα χρόνια γίνονται περισσότερες οι θέσεις εργασίας σε τομείς της οικονομίας όπως οι υπηρεσίες εστίασης και λιγότερες οι θέσεις σταθερής απασχόλησης με εγγυημένες ώρες δουλειάς, μισθό και δικαιώματα.

Μάλιστα, πλέον τα στάσιμα εισοδήματα, οι ελαστικές μορφές εργασίας, οι επισφαλείς συνθήκες δουλειάς και η επιδείνωση παροχής κοινωνικών υπηρεσιών αντικατοπτρίζονται και στη μείωση του προσδόκιμου μέσου όρου ζωής εκατομμυρίων Αμερικανών, κυρίως Ισπανόφωνων και Αφροαμερικανών.

Ωστόσο, θα πρέπει κανείς να επισημάνει ότι δεν είναι χαμηλόμισθοι μόνο οι ανειδίκευτοι εργάτες ή οι εργαζόμενοι δίχως πανεπιστημιακή μόρφωση (που «παραδοσιακά» είναι από τους πιο κακοπληρωμένους). Οι απεργίες και άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις που κάνουν τα τελευταία λίγα χρόνια πολλοί εκπαιδευτικοί στις ΗΠΑ έχουν ως βασική αιτία τη δραματική φτωχοποίησή τους. Οι μισθοί πείνας που παίρνουν, αδυνατούν να τους εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη. Το ίδιο μαρτυρούν και οι συχνότερες (τα τελευταία χρόνια) κινητοποιήσεις των εργατών στον τομέα μεγάλων αλυσίδων λιανικής και εστίασης.

Τύφος και πανούκλα στο... Λος Αντζελες!
Η κλιμάκωση των πιέσεων σε βάρος των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων δημιουργεί αλυσιδωτά κοινωνικά φαινόμενα, όπως αυτό των αστέγων και του πολλαπλασιασμού των πολύ φτωχών εργαζομένων που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη.

Ο αριθμός των αστέγων έχει εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια στην πιο πλούσια πολιτεία των ΗΠΑ και δη στο Λος Αντζελες. Μεταξύ των πρώτων εξαμήνων του 2018-'19, ο πληθυσμός αστέγων στην πόλη αυξήθηκε κατά 16%. Το πρώτο εξάμηνο του 2019 μόνο στην κομητεία του Λος Αντζελες οι άστεγοι ξεπερνούσαν τους 59.000.

Οι τεράστιες τεντουπόλεις, που έχουν στηθεί σε πολλές συνοικίες του Λος Αντζελες στην Καλιφόρνια, το μαρτυρούν. Το μαρτυρούν οι άθλιες συνθήκες ζωής των αστέγων και το γεγονός της επαναφοράς ασθενειών του Μεσαίωνα, όπως ο τύφος και η χολέρα, καθώς πολλές χιλιάδες από αυτούς ζουν κυριολεκτικά στο δρόμο, σε άθλιες συνθήκες, δίχως καμία πρόσβαση σε πόσιμο τρεχούμενο νερό ή σε τουαλέτες, με χιλιάδες αρουραίους να κάνουν «πάρτι» ανάμεσά τους, στις πιο υποβαθμισμένες συνοικίες της μεγαλούπολης.

Κάπως έτσι, στην Αμερική του 21ου αιώνα, στη μεγαλύτερη καπιταλιστική οικονομία του πλανήτη, η βαρβαρότητα επανέρχεται, με πολλαπλασιασμό των «αθλίων» της κοινωνίας που ...εξισώνονται με τα ποντίκια, σε μια εποχή απίστευτης ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, με ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Συμβαίνουν στο Παπαγεωργίου

Στρωμένο τραπέζι το νοσοκομείο-επιχείρηση

Αλλαγή σκυτάλης στην κυβέρνηση και οι εδώ ιθύνοντες πήραν φωτιά.  Θεωρούν ότι άλλαξαν τα κόζια και αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στα σούρτα -φέρτα με το υπουργείο, μπας και επιτύχουν τους πολυπόθητους στόχους τους περί αυτοδιοικούμενου και αυτοχρηματοδοτούμενου  οργανισμού.  Απομακρύνθηκαν και οι φερόμενοι ως αντιπολίτευση, οι του σύριζα δηλαδή, κάτι που κάνει τους υπόλοιπους να αισθάνονται πιο ασφαλείς και ολίγον τι ομογενοποιημένοι. 

Ακούγονται διάφορα για παζάρια με το υπουργείο, δήθεν πιέσεις για υπογραφή μνημονίου (και εδώ μνημόνιο), αλισβερίσια του τύπου “για να σε πριμοδοτήσω τι θα μου δώσεις” και κάτι τέτοια. Σαν αποτέλεσμα να πληρωνόμαστε λέει από τα αποθεματικά!!.Άγνωστες οι βουλές του κυρίου; Δε νομίζουμε· οι άνθρωποι σε στρωμένο από τα πριν τραπέζι κάθονται και συναγελάζονται.

Σίγουρο είναι ότι τα είκοσι χρόνια πρόσθεσαν εμπειρία στους διοικούντες και όχι μόνο. Τροχιοδεικτική βολή για πολλούς ο τρόπος λειτουργίας του νοσοκομείου και ένα καλό εργαστήρι δοκιμών. Πετυχημένο για όλους αυτούς που καθορίζουν και οριοθετούν πολιτικές.

Σε βιώσιμο σύστημα υγείας ο προσανατολισμός και η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτά τηρούν οι εδώ εκάστοτε κυβερνήσεις.  Υλοποιείται με συγκεκριμένο τρόπο.  Νοσοκομείο –επιχείρηση Α.Ε. · έσοδα να συσσωρεύονται  με διάφορους τρόπους ώστε να μην γίνεται αναγκαία η κρατική χρηματοδότηση .Άλλωστε τα χρήματα του κρατικού κορβανά  πρέπει να διοχετευτούν σε άλλους “αναπτυξιακούς δρόμους” που θα φέρουν νέες θέσεις εργασίας κτλ, κτλ. Ακόμη και ο πιο νέος εργαζόμενος μπορεί να το δει και να το επιβεβαιώσει. Χρυσοί κανόνες επιχειρηματικής λειτουργίας το κόστος - όφελος, η αύξηση της παραγωγικότητας, η εισαγωγή νέων τεχνολογιών και φυσικά η μείωση του κόστους λειτουργίας.

Το ότι είμαστε μπροστά σε μια νέα εξέλιξη που θα σηματοδοτήσει τη μελλοντική λειτουργία το επιβεβαιώνει και το δημοσίευμα εφημερίδας, κάτι σαν πληρωμένη διαφήμιση, που μιλά για το πρώτο πλεονασματικό νοσοκομεία της χώρας. Το σάλιο αστείρευτο και τα ξόμπλια και τα καλούδια για τους διοικούντες, που αδιάκοπα εργάζονται και πρωτοτυπούν, αφήνουν σημάδια ανατριχίλας και ανασηκωμένης τρίχας. Ο φουκαράς ο εργαζόμενος περνά σε δεύτερη μοίρα αφού έτσι και αλλιώς αποτελεί εκτελεστικό και μόνο όργανο. Γ`ιαυτόν προβλέπεται βέβαια κυρίως πιάτο με Τάκη Ζαχαράτο!!

Το αφιέρωμα δεν γράφτηκε τυχαία και δεν παρουσιάζεται αυτή την περίοδο συμπτωματικά .

Για να δούμε τι δηλώνει η κυβέρνηση· “αξιοποίηση των παραγωγικών πόρων και του άξιου δυναμικού των δημοσίων νοσοκομείων μέσω της σύναψης συμβολαίων για την παροχή, επί αμοιβή, υπηρεσιών στην ιδιωτική ασφάλεια υγείας” .Άντε πάλι να δούμε την οφθαλμολογική  να μετακινείται και να δημιουργείται στη θέση της VIP τμήμα. Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι .Αλλά πριν φτάσουν σε αυτό πρέπει πρώτα να καθιερωθούν τα απογευματινά χειρουργεία. Παραμυθατζήδες καθώς επιχειρηματολογούν περί μείωσης της λίστας, αύξηση των εσόδων του προσωπικού(ας γλείψουν και λίγο κοκαλάκι οι δύσμοιροι) μέχρι και αύξηση εσόδων στον ΕΟΠΥΥ προμηνύουν!!!!! Δώσε και σε μας μπάρμπα δηλαδή.

Και σ`όλα αυτά, σαν κερασάκι στην τούρτα, η άποψη του προέδρου του σωματείου περί αυξημένης ζήτησης τέτοιας που καθιστά μεγάλη την ένταση της εργασίας. Αντιστρέφονται οι όροι και προϋποθέσεις, οι αιτίες και τα αποτελέσματα. Μια χαρά κρύβεται έτσι ο επιχειρηματικός προσανατολισμός του νοσοκομείου που ψάχνει ποικιλοτρόπως τα έσοδα και το κέρδος. Και μια χαρά η υποστελέχωση περνά σε δεύτερη μοίρα τη στιγμή που η ύπαρξή της αποτελεί προϋπόθεση του χαμηλού κόστους

Στην ίδια λογική, αύριο θα στοχοποιείται ο ΕΟΠΥΥ που δε θα πληρώνει γιατί θα αδυνατεί, μιας και η κρατική χρηματοδότησή του τα τελευταία χρόνια πήρε την κατιούσα και η μόνη χρηματοδότησή του είναι αυτή των εργαζόμενων. Αρμέγονται οι εργαζόμενοι για να πλεονάζουν τα νοσοκομεία. 

Όσο η υγεία είναι εμπόρευμα η τσέπη του λαού θα πρέπει να είναι φαρδιά, και όσο το μαντρί είναι ανοργάνωτο η φεγγαράδα θα βγάζει τα λυκόπουλα στο μπαϊρι.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα... Λαυρέντη.....

Σκληρή πικρή βροχή βράδυ Σαββάτου
το δελτίο των εννιά πουλάει
τη μοναξιά μου
τη ζωή μου που γλιστράει

Μα υπάρχω ακόμα
είμ’ ακόμα εδώ
παίρνω ανάσα και χρώμα
σε τροχιά άλλη πετώ

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα
ρίξε λάδι στη φωτιά
απ’ όσα έχω ζήσει
ζητάω πιο πολλά

Ζεστή παλιά σκουριά βρέχει απόψε
το δελτίο των εννιά πουλάει
τείχη που πέφτουν
στα ερείπια γλεντάει

Μα υπάρχω ακόμα
είμ’ ακόμα εδώ
παίρνω ανάσα και χρώμα
σε τροχιά άλλη πετώ

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα
ρίξε λάδι στη φωτιά
απ’ όσα έχω ζήσει
ζητάω πιο πολλά

Μα υπάρχω ακόμα
είμ’ ακόμα εδώ
παίρνω ανάσα και χρώμα
σε τροχιά άλλη πετώ

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα
ρίξε λάδι στη φωτιά
απ’ όσα έχω ζήσει
ζητάω πιο πολλά

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα
ρίξε λάδι στη φωτιά
απ’ όσα έχω ζήσει
ζητάω πιο πολλά

«ΓΣΕΕ: Το προεκλογικό κέντρο της Νέας Δημοκρατίας»

Πηγή: Eurokinissi
Το ότι η διοίκηση της ΓΣΕΕ μετέτρεψε τα γραφεία της Συνομοσπονδίας σε προεκλογικό κέντρο της ΝΔ, στηλιτεύει σε ανακοίνωσή του το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο. 

Υπογραμμίζει πως «η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ που δίκαια οι εργαζόμενοι ονόμασαν "συνδικαλιστική μαφία" από τα έργα και τις ημέρες τους όλα τα χρόνια της κρίσης αλλά και το τελευταίο διάστημα με τα συνέδρια οπού πρωταγωνίστησαν μαϊμούδες, νόθοι και μπράβοι, πρωτοστατεί στην νέα επίθεση, σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση Μητσοτάκη» και καλεί τους εργαζόμενους να δώσουν απάντηση μέσα από το σημερινό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, στην πλατεία Αριστοτέλους, στις 6 μ.μ..

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Οι παρακάτω φωτογραφίες δεν είναι από το εκλογικό κέντρο της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μέσα από τα γραφεία της ΓΣΕΕ οπού κατά την προεκλογική περίοδο οι εργατοπατέρες Παναγόπουλος - Κιουτσούκης - Βασιλόπουλος τη μετέτρεψαν σε ένα απέραντο προεκλογικό περίπτερο της κυβέρνησης, καθώς πέρασαν από το κτίριο, υπουργοί, υποψήφιοι βουλευτές και ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Είναι πρόκληση να μιλούν αυτοί που έχουν σφαγιάσει τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, που υπέγραψαν τρία μνημόνια, για "εκδημοκρατισμό" του συνδικαλιστικού κινήματος, για κομματικοκρατία. Είναι καθαρό ότι θέλουν συνδικάτα συμβιβασμένα, ομήρους στην μεγαλοεργοδοσία και τις κυβερνήσεις της.

Επιδιώκουν με το νομοσχέδιο - σκούπα που φέρνουν να τσακίσουν και τα ελάχιστα που είχαν απομείνει από την αντεργατική επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ. Στόχο έχουν να βάλουν στο γύψο τα αγωνιστικά συνδικάτα, να φιμώσουν τις ταξικές φωνές.

Δεν πρέπει να τους περάσει!

Η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ που δίκαια οι εργαζόμενοι ονόμασαν "συνδικαλιστική μαφία" από τα έργα και τις ημέρες τους όλα τα χρόνια της κρίσης αλλά και το τελευταίο διάστημα με τα συνέδρια οπού πρωταγωνίστησαν μαϊμούδες, νόθοι και μπράβοι, πρωτοστατεί στην νέα επίθεση, σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στην πρόσφατη συνάντηση της διορισμένης διοίκησης της ΓΣΕΕ με τον πρωθυπουργό αποκαλύφθηκε ότι έχουν συμφωνήσει σε όλα. Στην επιθετική προώθηση της ιδιωτικής ασφάλισης, σε ειδικές οικονομικές ζώνες που ζητούν οι βιομήχανοι και οι άλλες εργοδοτικές ενώσεις, στην κατάργηση και των ελάχιστων κλαδικών συμβάσεων που έχουν απομείνει, στην απαλλαγή των εργοδοτών από ασφαλιστικές εισφορές, στο εκτεταμένο φακέλωμα συνδικάτων και συνδικαλιστών, σε νέες μαύρες λίστες.

Συναγερμός!

Όλοι στο συλλαλητήριο σήμερα, στην πλατεία Αριστοτέλους, στις 6 μμ.

Όλα τα συνδικάτα να πάρουν αγωνιστικές, ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ αποφάσεις!

Δε θα παραδώσουμε τα συνδικάτα στην κυβέρνηση και την εργοδοσία».