Τουλάχιστον 15 εργάτες και εργάτριες στους ΟΤΑ έχουν χάσει τη ζωή

Η πολιτική τους θερίζει ζωές

Τουλάχιστον 15 εργάτες και εργάτριες στους ΟΤΑ έχουν χάσει τη ζωή τους από το καλοκαίρι του 2017 μέχρι σήμερα. Δέκα εργάζονταν στην καθαριότητα, οι τέσσερις ήταν συμβασιούχοι και δύο δούλευαν σε εργολάβο. Εκατοντάδες άλλοι έχουν τραυματιστεί, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά. Πολλοί ακόμα χτυπιούνται από επαγγελματικές ασθένειες, για τις οποίες δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός καταγραφής ή πρόληψης.

Η πραγματικότητα αυτή δεν διαμορφώνεται τυχαία, ούτε είναι «αποκλειστικότητα» των ΟΤΑ. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με την έλλειψη μέτρων για την Υγεία και την Ασφάλεια, που συνιστούν «κόστος» για την εργοδοσία και το κράτος, γι' αυτό τα αποφεύγουν. Οι ελλείψεις αυτές, σε συνδυασμό με την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση της δουλειάς, με τους αντεργατικούς νόμους της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, βάζουν σε κίνδυνο την ασφάλεια, ακόμα και τη ζωή των εργαζομένων.

Ο κλάδος των ΟΤΑ, όπου η «ευελιξία» χτυπάει «κόκκινο», το επιβεβαιώνει περίτρανα. Επιπλέον, η προσωρινότητα της απασχόλησης για έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων στην Τοπική Διοίκηση αυξάνει την εργασιακή ανασφάλεια και τους καθιστά περισσότερο ευάλωτους στις εργοδοτικές πιέσεις, διευκολύνει την εντατικοποίηση της εργασίας.

Εργαζόμενοι με αυτές τις μορφές αναλαμβάνουν δουλειές χωρίς εκπαίδευση, πολλές φορές όχι σε αντικείμενα για τα οποία προσλήφθηκαν. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι ακόμα η έλλειψη προσωπικού, η 24ωρη λειτουργία υπηρεσιών, η νυχτερινή εργασία, τα κυκλικά ωράρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο νεκρός εργαζόμενος στην καθαριότητα του δήμου Ασπρόπυργου. Παρά το γεγονός ότι ήταν κωφός, του ανατέθηκε εργασία σε πόστο με αυξημένους κινδύνους, καθώς απασχολούνταν σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας με πολλά ατυχήματα.

* * *

Η μετατροπή των χώρων δουλειάς σε «παγίδες θανάτου» είναι παράγωγο της αντεργατικής νομοθεσίας που διαμόρφωσαν οι προηγούμενες και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με κριτήριο τα κέρδη του κεφαλαίου, αλλά και τη λειτουργία των δήμων με ιδιωτικοοικονομικά - ανταποδοτικά κριτήρια. Νόμοι του κράτους, όπως το χτύπημα της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, η επέκταση των προσωρινών και ελαστικών μορφών απασχόλησης, το τσάκισμα του κατώτατου μισθού, η εντατικοποίηση, η διευκόλυνση των απολύσεων, που δίνουν αέρα στα πανιά της εργοδοσίας, είναι παράγοντες που συντελούν στην αύξηση των «ατυχημάτων».

Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτικών αρχών, οι δήμαρχοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και διάφοροι που δηλώνουν δήθεν «ανεξάρτητοι», είτε στηρίζουν είτε δεν αμφισβητούν αυτή την αντιλαϊκή πολιτική. Γι' αυτό τους βαραίνουν μεγάλες ευθύνες, που πρέπει να τους αποδοθούν από τους εργαζόμενους. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, κρατά υποβαθμισμένες και αποδυναμωμένες τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες για τον έλεγχο των μέτρων Υγείας και Ασφάλειας, προωθεί την αντίληψη της ταξικής συνεργασίας, κουκουλώνει την ευθύνη των εργοδοτών.

Ακόμα πιο πέρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσπαθεί να αφοπλίσει και να χειραγωγήσει το εργατικό κίνημα, για να θωρακίσει το κεφάλαιο από τις αντιδράσεις και τις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αυξήσεις στους μισθούς, μόνιμη και σταθερή εργασία. Χτύπησε παραπέρα το δικαίωμα στην απεργία, σε συνεργασία με τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, στέλνει το «συνδικαλιστικό» της Ασφάλειας και τις δυνάμεις καταστολής στα συνδικάτα. Την ίδια ώρα, η αστική Δικαιοσύνη βγάζει παράνομες τη μία μετά την άλλη τις απεργίες.

Δεν χωρούν επομένως εφησυχασμός και αυταπάτες. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να δυναμώσει ο αγώνας για δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα και ανάκτηση των απωλειών, για την προστασία της υγείας και της ζωής στην εργασία, για μέτρα ασφάλειας. Να δυναμώσει η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες, ενάντια στους φορείς και τα όργανα της πολιτικής που θερίζει ζωές και σμπαραλιάζει την υγεία των εργαζομένων στους ΟΤΑ και σε κάθε άλλο χώρο δουλειάς.

Το «τσι» ήλθε για να μείνει: Ο ΠΟΥ ετοιμάζεται να αναγνωρίσει επίσημα την κινεζική παραδοσιακή ιατρική

από ΑΤΕΧΝΩΣ

Μια σημαντική εξέλιξη στο πεδίο της υγείας διεθνώς πρόκειται να συμβεί το επόμενο έτος: Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) θα αναγνωρίσει επίσημα την Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική (ΠΚΙ), κάτι που πιθανότατα θα αλλάξει καθοριστικά την ιατρική σε όλο τον κόσμο τα επόμενα χρόνια.

Το κυρίαρχο όργανο του ΠΟΥ, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, που θα συνέλθει το 2019, θα υιοθετήσει την 11η έκδοση της διεθνούς «Βίβλου» για την υγεία σε όλο τον κόσμο, της «Διεθνούς Στατιστικής Ταξινόμησης των Ασθενειών και Σχετικών Προβλημάτων Υγείας» (ICD-11). Για πρώτη φορά, αυτή η έκδοση θα περιλαμβάνει λεπτομέρειες για τις κατά τόπους παραδοσιακές ιατρικές και ιδίως για την κινεζική, που είναι η πιο διαδεδομένη.

Η εν λόγω έκδοση, που έχει μεγάλη διεθνή απήχηση ως οδηγός και σημείο αναφοράς για τους επαγγελματίες της υγείας, ταξινομεί χιλιάδες ασθένειες και διαγνώσεις, θέτοντας την ιατρική «ατζέντα» στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Επηρεάζει καθοριστικά πώς οι γιατροί κάνουν διαγνώσεις, αν και πώς οι ασφαλιστικές εταιρείες ασφαλίζουν τους ασθενείς, πώς και πού οι επιδημιολόγοι διεξάγουν τις έρευνές τους, πώς οι ειδικοί ερμηνεύουν τις στατιστικές της θνησιμότητας κ.α.

Το κεφάλαιο 26 της νέας έκδοσης θα περιέχει το πρώτο σύστημα ταξινόμησης για την παραδοσιακή ιατρική, κάτι που αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση διεθνώς. Απλώς και μόνο η συμπερίληψη της κινεζικής και λοιπής παραδοσιακής ιατρικής στο πιο επίσημο κείμενο-μπούσουλα του ΠΟΥ, θα προσδώσει μια αύρα καταξίωσης στην εναλλακτική ιατρική και θα επιταχύνει την αποδοχή και εξάπλωσή της διεθνώς, ώστε τελικά να αποτελέσει ένα αποδεκτό και όχι «αιρετικό» τμήμα στο παγκόσμιο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας.

Το κατά πόσο αυτό είναι καλό ή όχι, εξαρτάται από το ποιός κρίνει. Για τους ηγέτες της Κίνας, αποτελεί θαυμάσιο νέο, καθώς η πανάρχαια ιατρική της χώρας θα κερδίσει έδαφος διεθνώς. Ο ιστορικός κομμουνιστής ηγέτης της Κίνας, ο Μάο, δεν πίστευε ιδιαίτερα στην ΠΚΙ, αλλά τη θεωρούσε χρήσιμη για τους απομακρυσμένους και λιγότερο αναπτυγμένους κατοίκους της χώρας του. Ο σημερινός πρόεδρος Σι είναι φανατικός υποστηρικτής της ΠΚΙ, στο πλαίσιο της ευρύτερης εθνικής στρατηγικής για ανάδειξη της Κίνας σε νέα παγκόσμια ηγέτιδα δύναμη.

Εδώ και λίγα χρόνια, η κινεζική ηγεσία κάνει ό,τι μπορεί για να προβάλει την ΠΚΙ στη διεθνή σκηνή. Ήδη ο ιατρικός τουρισμός προς την Κίνα ανθεί, καθώς διάφορα κέντρα ΠΚΙ στη χώρα προσελκύουν κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες ξένους (κυρίως Ρώσους), που θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό από τη δυτική ιατρική. Η Κίνα έχει μάλιστα ανοίξει κατά την τελευταία τριετία τέτοια κέντρα ΠΚΙ σε πάνω από 20 πόλεις, μεταξύ άλλων στη Βαρκελώνη, στη Βουδαπέστη και στο Ντουμπάι.

Πηγή: Δημόσια σελίδα ΑΠΕ

Το ΠΑΜΕ, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας τιμά την 45η επέτειο από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1973.

Το ΠΑΜΕ, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας που καθημερινά στους κλάδους και στους τόπους δουλειάς, με τη σταθερή αγωνιστική δράση, δίνει συνέχεια και προοπτική στις αγωνιστικές παραδόσεις του εργαζόμενου λαού, χαιρετίζει και τιμά την 45η επέτειο από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1973.

Οι αγωνιστικές παρακαταθήκες, του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας από τον αταλάντευτο και διαρκή αγώνα ενάντια στη φασιστική, αμερικανονατοϊκή δικτατορία, αλλά και η αλύγιστη στάση των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα στις φυλακές, στα βασανιστήρια και στις εξορίες, αποτελούν οδηγό και εμπνέουν τα σημερινά αγωνιστικά βήματα μας.

Τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για την εργατική τάξη της χώρας μας, την νεολαία σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός συνεχίζει να συνθλίβει κατακτήσεις και δικαιώματα. Η φετινή επέτειος και η διαδήλωση με προορισμό την Αμερικάνικη Πρεσβεία, που τον Πρέσβη της τον υποδέχονται και τον προσκυνούν κυβέρνηση, οι υπουργοί της, δήμαρχοι κ.α., αποκτούν από τις ίδιες τις εξελίξεις περιεχόμενο πιο επίκαιρο από ποτέ, ενάντια στη βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ» βρίσκεται χωμένη ως το λαιμό στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Έχει κάθε λόγο να θέλει να σβήσει από τη μνήμη του λαού μας, τα βαμμένα με αίμα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα στην πύλη του Πολυτεχνείου. Είναι η κυβέρνηση που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε μία απέραντη βάση του ΝΑΤΟ, που ξεπλένει ως σύγχρονο πλυντήριο καθημερινά το ρόλο του, το ρόλο των Αμερικάνικων κυβερνήσεων, των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Το ΝΑΤΟ δεν είναι παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας όπως αναφέρει η κυβέρνηση! Όπου πηγαίνει σπέρνει το θάνατο και την καταστροφή. Είναι η δολοφονική μηχανή των ιμπεριαλιστών, δεν αναγνωρίζει σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα.

Με τη μαζική συμμετοχή στην πορεία προς και στις εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα στείλουν μήνυμα εναντίωσης της μετατροπής της χώρας μας σε απέραντο πολεμικό ορμητήριο, που την καθιστά «μαγνήτη» επιθέσεων στο φόντο των πολύ οξυμένων ανταγωνισμών.

Σήμερα απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κεφαλαίου, κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, της ΕΕ, του ΔΝΤ, του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει για την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, άλλη επιλογή παρά μόνο ο συνεχής συνεπής ταξικός αγώνας αντίστασης και αντεπίθεσης, η οργάνωση, ο αγώνας με σύνθημα «οι ανάγκες μας μπροστά και όχι τα κέρδη των λίγων». Με αυτό το περιεχόμενο πραγματοποιούνται καθημερινά αγωνιστικές πρωτοβουλίες στους κλάδους και σε χώρους δουλειάς, σε αυτό το δρόμο θα βαδίσουμε για την επιτυχία της πανεργατικής-πανελλαδικης απεργίας στις 28 Νοέμβρη.

Είναι ανάγκη σήμερα να δυναμώσει ο διεκδικητικός αγώνας για αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. Να δυναμώσει συνολικά ο αγώνας που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες μας, απομονώνοντας τις δυνάμεις εκείνες που σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο υπονομεύουν τους αγώνες, τις διεκδικήσεις μας, που χτυπούν το δικαίωμα στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση, που φέρνουν ξανά μέσα στα σωματεία το συνδικαλιστικό της ασφάλειας, ασφαλίτες, όπλα και χωροφύλακες. Να είναι σίγουροι ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα ξέρει και έχει τον τρόπο να τους αντιμετωπίσει.

Τα οράματα και τα ιδανικά για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι ο ασφαλής και ο μόνος δρόμος για να μπορέσουμε να οργανώσουμε και να προσανατολίσουμε τους αγώνες μας. Έτσι τιμούμε τους νεκρούς μας και δικαιώνουμε τους αγώνες τους. Έτσι απαντάμε στους σημερινούς υμνητές της χούντας, στους φασίστες-δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, στα τσιράκια και τους μπράβους των αφεντικών που δε θα πρέπει να βρίσκουν μέρος να σταθούν.

Έτσι θα συμβάλουμε αποφασιστικά ώστε να γίνουν πράξη τα συνθήματα των αγωνιστών της αντιδικτατορικής πάλης και του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΟΥ ’73, «ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ», «ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ», «ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ».

Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΓΕΡΜΑΝΙΑ Στρατιές φτωχών και «ευέλικτων» εργαζομένω

Η καθιέρωση του κατώτατου ωρομισθίου - φτώχειας ενίσχυσε τη μερική απασχόληση και τα «mini jobs»

Η πρόσφατη απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης, για συμβολική αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου κατά ...35 λεπτά την ώρα, προβλήθηκε από ορισμένα ΜΜΕ (και στην Ελλάδα) ως μια θετική εξέλιξη στην ισχυρότερη καπιταλιστική οικονομία της Ευρώπης: «Οι πραγματικοί μισθοί στη Γερμανία αυξάνονται», «επιπλέον χρήματα στις τσέπες των καταναλωτών», «μαζί με την υψηλή απασχόληση στηρίζονται οι δαπάνες των νοικοκυριών», έγραφαν φιλοκυβερνητικά και «αντιπολιτευόμενα» ΜΜΕ, που όλα ακολουθούν μία κοινή γραμμή, από όποια κυβέρνηση κι αν εφαρμόζεται αυτή: Υποστηρίζουν τα αντεργατικά μέτρα για τη μείωση του εργασιακού «κόστους», τη λαϊκή φορολεηλασία κ.ά., που θα φέρουν επενδύσεις και ανάπτυξη και τότε ίσως δοθούν ορισμένα ψίχουλα (π.χ. συμβολική αύξηση του υποκατώτατου μισθού) στους εργαζόμενους.

Ωστόσο, η πραγματικότητα στην «ατμομηχανή της Ευρώπης» - πόσο μάλλον στην Ελλάδα - τους διαψεύδει πανηγυρικά. Τα επίσημα στοιχεία στη Γερμανία, με τα τεράστια πλεονάσματα σε προϋπολογισμό και εμπορικό ισοζύγιο, με σημαντικό ρυθμό ανάπτυξης για τα δεδομένα της Ευρωζώνης, με πρωτοπορία στην καινοτομία και επενδύσεις σε όλο τον κόσμο, δείχνουν ακριβώς ότι η ανάπτυξη αυτή βασίζεται στην ολοένα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και (νόμιμη) ληστεία των εργαζομένων, των οποίων η ζωή χειροτερεύει. Τα επίσημα στοιχεία στη Γερμανία δείχνουν πως το ποσοστό απασχόλησης αυξάνει, η ανεργία πέφτει (5%) και παράλληλα αυξάνουν οι φτωχοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι. Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο οι «επενδύσεις», η καπιταλιστική «ανάπτυξη», οι «θέσεις εργασίας», αλλά κυρίως οι σχέσεις εργασίας, οι μισθοί, τα εργατικά δικαιώματα, τα ωράρια κ.λπ.

Στα μέτρα του εργοδότη

Το κατώτατο ωρομίσθιο - και όχι ο κατώτατος μισθός - καθιερώθηκε στη Γερμανία το 2015 ως ένα μέτρο που υποτίθεται ότι θα σταματούσε την «πίεση» των μισθών προς τα κάτω. Το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε στα τέλη Οκτώβρη την αύξησή του από 8,84 ευρώ μεικτά στα 9,19 ευρώ μεικτά/ώρα από το 2019 και στα 9,35 ευρώ μεικτά/ώρα από το 2020. Οχι μόνο εξαιρούνται από το κατώτατο ωρομίσθιο μεγάλα τμήματα εργαζομένων (π.χ. οι κάτω των 18 ετών, οι «πρακτικάριοι», οι μαθητευόμενοι, οι μακροχρόνια άνεργοι κατά τους πρώτους έξι μήνες σε μια δουλειά κ.ά.), αλλά επιπλέον αυτό δεν εφαρμόζεται από όλους τους εργοδότες. Πέρυσι τον Απρίλη, μόλις 1,4 εκατ. εργαζόμενοι αμείφθηκαν με βάση το κατώτατο ωρομίσθιο, ενώ περίπου 800.000 αμείφθηκαν με ακόμη λιγότερα, παρότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις (Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία).

Επιπλέον το κατώτατο ωρομίσθιο μεταφράζεται σε αμοιβές πείνας για τα δεδομένα της Γερμανίας, σύμφωνα με το κόστος ζωής της χώρας. Για τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης (όσοι εργάζονται πάνω από 20 ώρες τη βδομάδα), το μηνιαίο εισόδημά του είναι πολύ λιγότερο από τον μέσο μισθό στη Γερμανία (περίπου στο μισό) και ενδέχεται να ξεπερνά λίγο το όριο της φτώχειας (περίπου 1.000 ευρώ καθαρά το μήνα). Φυσικά, οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης δεν καταφέρνουν να φτάσουν ούτε αυτό το όριο της φτώχειας. Πολύ συνειδητά η κυβέρνηση του «μεγάλου συνασπισμού» (Χριστιανοδημοκράτες - Σοσιαλδημοκράτες) δεν νομοθέτησε κατώτατο μισθό, καθώς το ωρομίσθιο προσαρμόζεται πολύ πιο εύκολα στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Ετσι, πολλοί εργοδότες προσαρμόστηκαν στο κατώτατο ωρομίσθιο μειώνοντας τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων τους και μεγαλώνοντας την εντατικοποίηση της δουλειάς τους.

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να γίνει αντιληπτή και η «ανέξοδη» πρόταση των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) και του σοσιαλδημοκρατικού μορφώματος «Η Αριστερά» για αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου στα 12 ευρώ, που όχι μόνο γίνεται εκ του ασφαλούς, αλλά εξασφαλίζει ένα επίπεδο ζωής λίγο πάνω από τα όρια της φτώχειας και μόνο σε όσους εργάζονται με πλήρη απασχόληση (40 ώρες τη βδομάδα).

7,6 εκατ. εργαζόμενοι με «mini jobs»

Στοιχεία του γερμανικού υπουργείου Εργασίας, που βγήκαν στη δημοσιότητα την περασμένη βδομάδα («Rheinische Post»), δείχνουν πως η καθιέρωση του κατώτατου ωρομισθίου - και η όποια αύξησή του - «καταπίνεται» από τον «πλούτο» ελαστικών εργασιακών σχέσεων που προσφέρονται στους γερμανικούς επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά και από τη μείωση των ωρών εργασίας λόγω και της αυξανόμενης παραγωγικότητας της εργασίας (εξέλιξη της τεχνολογίας και επιστήμης).

Ενδεικτικά, πάνω από 1 στους 5 εργαζόμενους (23%) στη Γερμανία εργάζεται με «mini job». Τα «mini jobs» είναι μερική, αποσπασματική, ιδιαίτερα κακοπληρωμένη απασχόληση και το μηνιαίο εισόδημα αυτών των εργαζομένων δεν μπορεί να ξεπερνά τα 450 ευρώ. Ακόμη, ισχύουν μειωμένες εργοδοτικές εισφορές και ο εργαζόμενος έχει περιορισμένη ασφαλιστική κάλυψη. Ετσι, χιλιάδες εργοδότες επέλεξαν είτε να κάνουν νέες προσλήψεις με «mini jobs», είτε να μετατρέψουν τους απασχολούμενούς τους σε «mini jobbers». Τον περασμένο Μάρτη, οι εργαζόμενοι με «mini job» ανήλθαν στα 7,6 εκατ. από τους συνολικά 32,7 εκατ. ιδιωτικούς υπαλλήλους, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 50.000 από πέρσι και κατά 35% σε σχέση με 15 χρόνια πριν.

Επίσης, τα στοιχεία δείχνουν πως η καθιέρωση του κατώτατου ωρομισθίου συνέβαλε στην αύξηση των «mini jobs»: Από το 2015 μέχρι φέτος, ο αριθμός των εργαζομένων «mini jobbers» αυξήθηκε κατά 140.000.

Ενα άλλο στοιχείο που δείχνει την κατρακύλα μισθών και συντάξεων στη Γερμανία είναι ότι το 8,5% των εργαζομένων (περίπου 2,8 εκατ.) έχουν ένα «mini job» ως δεύτερη δουλειά, παράλληλα με την «κανονική» τους. Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε φέτος κατά 1 εκατ. σε σχέση με πριν από 10 χρόνια.

Ιδιαίτερα ...«ελκυστική» είναι αυτή η μορφή απασχόλησης για τους χαμηλοσυνταξιούχους, που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνο με τη σύνταξή τους. Τον περασμένο Μάρτη, περίπου 1 εκατ. συνταξιούχοι είχαν ένα «mini job», δηλαδή οι διπλάσιοι σε σχέση με το 2003. Μόνο τα τελευταία έξι χρόνια, ο αριθμός των «mini jobbers» συνταξιούχων αυξήθηκε κατά 27%.

Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας και για το μορφωτικό επίπεδο των εργαζομένων με «mini job», οι οποίοι παρουσιάζονται συχνά ως «ανειδίκευτοι», χωρίς «αντικείμενο»: Πάνω από τους μισούς (51%) έχει κατάρτιση και αναγνωρισμένα επαγγελματικά προσόντα, ενώ ένα 7,5% κατέχει ακαδημαϊκό πτυχίο.

Οι εργαζόμενοι «mini jobbers» δεν μπορούν να ζήσουν με το μισθό φτώχειας και γι' αυτό λαμβάνουν ταυτόχρονα τα διαβόητα κρατικά προνοιακά επιδόματα («Χαρτζ 4»). Το κράτος, δηλαδή, επιχορηγεί με χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό το «δικαίωμα» των εργοδοτών να εξοικονομούν εργασιακό «κόστος» μέσω τέτοιων άθλιων εργασιακών σχέσεων.

Οι σύγχρονοι φτωχοί εργαζόμενοι

Περίπου 3,7 εκατ. εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης είναι χαμηλόμισθοι στη Γερμανία, δηλαδή αμείβονται με μισθό κάτω από 2.000 ευρώ το μήνα μεικτά (γύρω στα 1.600 ευρώ καθαρά). Αυτό σημαίνει ότι μετά την αποπληρωμή των πάγιων εξόδων (νοίκι, ρεύμα, λογαριασμοί, μετακίνηση, τρόφιμα κ.λπ.), τους μένουν ελάχιστα ή και καθόλου χρήματα για να ζήσουν. Αυτοί αντιστοιχούν στο 17,7% του συνόλου των ιδιωτικών υπαλλήλων με πλήρη απασχόληση, όπως προκύπτει από επίσημα κυβερνητικά στοιχεία που δόθηκαν στη Βουλή τον περασμένο Απρίλη και αναφέρονται στα τέλη του 2016. Αν συνυπολογιστούν και οι εκατομμύρια με μερική απασχόληση, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εργολαβικοί, «mini jobs», «μπλοκάκια» κ.λπ., τότε ο αριθμός των χαμηλόμισθων εκτοξεύεται.

Ο όρος «φτωχός εργαζόμενος» στη Γερμανία είναι τόσο διαδεδομένος, που ακόμη και ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός της χώρας αναγνωρίζει την έκταση του προβλήματος. «Η Γερμανία είναι μια πλούσια χώρα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Αλλά η Γερμανία είναι επίσης μια κοινωνικά διαιρεμένη χώρα: Σε αυτή την πλούσια χώρα, οι φτωχοί εργαζόμενοι είναι πραγματικότητα - είναι άνθρωποι που εργάζονται 40 με 50 ώρες τη βδομάδα αλλά δεν μπορούν να ζήσουν», δηλώνει στο «Εuronews» ο Ντιρκ Χίρσελ, οικονομολόγος στο συνδικάτο ver.di.

Αυτή η κατάσταση αφορά κυρίως εργαζόμενους στις κατασκευές, τα ξενοδοχεία και την εστίαση, το λιανικό εμπόριο και τον τομέα των υπηρεσιών, αλλά και εργαζόμενους με πανεπιστημιακές σπουδές.

Για να γίνουν αντιληπτά τα μεγέθη των μισθών σε σχέση με το κόστος ζωής στη Γερμανία, παραθέτουμε πρόσφατα στοιχεία μελέτης (Κοινωνικός Σύνδεσμος «Γερμανία» - SoVD) για τις μεγάλες αυξήσεις των ενοικίων τα τελευταία χρόνια: «Η πληρωμή ενοικίου κάνει πάνω από 1 εκατ. νοικοκυριά στις πόλεις τόσο φτωχά, ώστε το εισόδημά τους είναι κάτω από το όριο του "Hartz IV" ("Χαρτζ 4")», αναφέρεται.

Η μελέτη δείχνει πως τα «χαμηλόμισθα» νοικοκυριά επιβαρύνονται σε μεγάλο βαθμό από το ενοίκιο, ζουν σε μικρά διαμερίσματα και σε επισφαλείς συνθήκες. Τα μισά από τα γερμανικά νοικοκυριά που νοικιάζουν σπίτι, δαπανούν τουλάχιστον το 30% του μηνιαίου (καθαρού) εισοδήματός τους στο ενοίκιο του σπιτιού (χωρίς να περιλαμβάνεται η θέρμανση). Οι χαμηλόμισθοι, δηλαδή όσοι έχουν μηνιαίο καθαρό εισόδημα έως 1.300 ευρώ, δαπανούν το 46% αυτού στο ενοίκιο.

Η ηγεσία των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ μαζί με τον ΣΕΒ απολύουν συνδικαλιστές!

Ανακοίνωση για την απόλυση της εργαζόμενης στο Παράρτημα Τρίπολης του ΕΛΙΝΥΑΕ

Από τη χτεσινή παράσταση διαμαρτυρίας στο Παράρτημα Τρίπολης του ΕΛΙΝΥΑΕ (φωτ. arcadiaportal.gr)

Την ηγεσία των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, που, σε αγαστή συνεργασία με τον ΣΕΒ, απολύει και διώκει συνδικαλιστές που εργάζονται στο Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (ΕΛΙΝΥΑΕ)και κλείνει παραρτήματα του Ινστιτούτου, καταγγέλλει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, υπενθυμίζοντας παράλληλα τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του το προηγούμενο διάστημα ενάντια στους αντεργατικούς σχεδιασμούς που προωθούνται σχετικά με το εν λόγω Ινστιτούτο.

Η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ομάδα Βασιλόπουλου - ΣΥΡΙΖΑ) υπηρετούν το ρόλο τους και έχουν μετατρέψει τη Συνομοσπονδία σε Γενική Συνομοσπονδία Εργοδοτών Ελλάδας, τονίζει το ΠΑΜΕ, επισημαίνοντας σε ανακοίνωσή του τα εξής:

«Τη Δευτέρα 12 Νοέμβρη η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ σε αγαστή συνεργασία με τον ΣΕΒ στη διοίκηση του ΕΛΙΝΥΑΕ (του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας) ανακοίνωσε την απόλυση της εργαζόμενης στο Παράρτημα Τρίπολης η οποία είναι μητέρα τριών παιδιών και ταυτόχρονα συνδικαλιστικό στέλεχος, εκλεγμένη στο ΔΣ του Σωματείου του ΕΛΙΝΥΑΕ και στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας.

Η απόλυση της συναδέλφου, μέλους του ΔΣ του Σωματείου του ΕΛΙΝΥΑΕ, αποτελεί δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης από την ίδια την ηγεσία της ΓΣΕΕ, που αφού έφερε τα ΜΑΤ και τους ασφαλίτες στα συνέδρια των εργατών, ανοιχτά και χωρίς προσχήματα απολύει και διώκει συνδικαλιστές. Τιμά την ονομασία που της έδωσε το ταξικό κίνημα, Γενική Συνομοσπονδία Εργοδοτών Ελλάδας και έχει στην ηγεσία της εργοδότες (ιδιοκτήτες ΑΕ κ.λπ.).

Η απόλυση αυτή αποτελεί ταυτόχρονα προσπάθεια της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να φιμώσει τις αντιδράσεις των εργαζομένων μέσα στο ΕΛΙΝΥΑΕ, ενάντια στην παράδοσή του στους βιομηχάνους.

Τη στιγμή που η "ανάπτυξη" τσακίζει κόκαλα στους χώρους δουλειάς, γινόμαστε μάρτυρες στα καθημερινά εργοδοτικά εγκλήματα, με δεκάδες συναδέλφους μας, εργαζόμενους να σακατεύονται ή να δολοφονούνται στο βωμό του κέρδους.

Τη στιγμή που τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, η προστασία της ζωής και της υγείας του εργαζόμενου θεωρούνται "κόστος", η ηγεσία της ΓΣΕΕ από τη μια απολύει εργαζόμενους του ΕΛΙΝΥΑΕ, μειώνει το προσωπικό και το υποχρηματοδοτεί.

Από την άλλη, έχει παραδώσει πλήρως τον έλεγχό του, άρα και τον όποιο έλεγχο της προστασίας της υγείας και της ζωής των εργαζομένων, στους βιομηχάνους, στον ΣΕΒ, σ' αυτούς που ευθύνονται για τις δολοφονίες των εργατών και τους εκατοντάδες ανάπηρους για να αυγατίζουν τα κέρδη τους.

Μάλιστα, μεταξύ των μελών του ΔΣ του ΕΛΙΝΥΑΕ είναι και η πρώην γγ του υπουργείου Εργασίας, Αννα Στρατινάκη, που θυμίζουμε ότι: 1) Υπέγραψε ως πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ) τις ομαδικές απολύσεις των εργαζομένων στην "Ελληνική Χαλυβουργία". 2) Επί της θητείας της συνδιαμόρφωσε και προώθησε την απόφαση για κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και το χτύπημα των νέων με τους μισθούς των 511 ευρώ.

Πλέον, ο ρόλος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ δεν είναι απλά του υπονομευτή, του απεργοσπάστη, του εκπροσώπου της ιδεολογίας της ταξικής συνεργασίας μέσα στα συνδικάτα.

Η ηγεσία της ΓΣΕΕ φορά με περηφάνια το καπέλο του εκπροσώπου της εργοδοσίας, του διευθυντή ανθρώπινου δυναμικού, του αφεντικού που απολύει και διώκει τους εργαζόμενους και τους αγωνιστές συνδικαλιστές».

«Είναι επικίνδυνοι, πρέπει να απομονωθούν!», καταλήγει η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ και απαιτεί «την άμεση ανάκληση της απόλυσης και όλων των απολύσεων που έχουν προηγηθεί, όπως επίσης και την ανάκληση της απόφασης για το κλείσιμο παραρτημάτων».

Οι υπό "καθαίρεση" Φωνές Γαλέρας

Συμβαίνουν στο Παπαγεωργίου :"Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό"

Το 2018 Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως χρονιά ορόσημο της μεγάλης κερδοφορίας, της έτσι και αλλιώς αναπτυγμένης επιχείρησης-νοσοκομείο.

Με κύκλο εργασιών το 2017 141 εκατομμύρια και 41 εκατομμύρια κέρδος δικαιολογημένα καμπαρντίζει με τον τίτλο της ναυαρχίδας του ΕΣΥ. Τίτλος τιμής για διοικούντες πλειοψηφούντες και μειοψηφούντες, αλλά  και μερίδα εργαζόμενων. 

Επίσης το 2018 ορίζεται ως έτος αλλαγών στο στελεχικό δυναμικό, κάτι που δε μας έχουν συνηθίσει, αλλά και κάποιων, όπως φαίνεται, επικείμενων αλλαγών στον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης. (Αυτό μένει να το δείξει ο καιρός).Πιθανόν οι ανώτεροι διοικούντες να ψυχανεμίζονται ότι η ανάπτυξη της επιχείρησης έφτασε σε κομβικό σημείο τέτοιο που να χρειάζεται ώθηση για αύξηση της παραγωγής αλλά και της κερδοφορίας μέσω πιο παραγωγικών διαδικασιών και δραστηριοτήτων.

Ο νεοφερμένος γενικός διευθυντής, κατ εντολή φυσικά, φαίνεται να κινείται στα κόκκινα, καθώς  γνώστης του αντικειμένου από θητεία σε παρόμοιες θέσεις, βρίσκει πεδίο δόξης λαμπρό. Πιθανόν να αισθάνεται και απαγκιστρωμένος από τους εκάστοτε κυβερνητικούς παράγοντες και τις επιδιώξεις τους.

Γνωρίζει και ο ίδιος ότι κρίνεται από την επιτυχία ή όχι της ήδη διαμορφωμένης στοχοθεσίας της επιχείρησης. Νοσοκομείο - επιχείρηση με λειτουργία  στη βάση της ιδιωτικής οικονομίας  με συγκεκριμένο πεδίο δράσης, αποτελεί για τον ίδιο πρόκληση.

Το βιώσιμο σύστημα υγείας, ως στόχευση της κυβέρνησης, προϋποθέτει την αυτοχρηματοδότηση των νοσοκομείων στη βάση της επιχειρηματικής δράσης.

Η φετινή κρατική χρηματοδότηση προς τα νοσοκομεία είναι ήδη κατά 360 εκατομμύρια μειωμένη. άρα ως λύση δεν μπορεί να προταθεί τίποτε άλλο από την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας των νοσοκομείων για να έχουν τη δυνατότητα να “βιοπορίζονται”. Πωλούν τις παροχές τους στους ασφαλισμένους είτε έμμεσα μέσω ΕΟΠΥΥ είτε άμεσα με πράξεις που απαιτούν το άνοιγμα της τσέπης του ασθενή - πελάτη.

Η όλη αυτή διαδικασία φαίνεται να βρίσκει ευήκοα ώτα και προσελκύει ενδιαφερόμενους που θα δώσουν υλική υπόσταση στις βασικές στοχεύσεις της κερδοφορίας. Αλλά όταν μιλάμε με όρους πολιτικής οικονομίας έχουμε να κάνουμε με μια επιχείρηση που επιδιώκει την αναπαραγωγή του κεφαλαίου και μάλιστα σε διευρυμένη βάση. Τώρα πώς θα εξειδικεύεται αυτή η διευρυμένη παραγωγική διαδικασία, θα εξετάζεται κάθε φορά από τους προκαθήμενους. Έχει ήδη εξασφαλιστεί η ανάπτυξη-επέκταση της βραχείας νοσηλείας  (κερδοφόρο τμήμα τα τελευταία χρόνια) . Εξασφαλίστηκε η ανάπτυξη της Οφθαλμολογικής -βλέπε μεταμοσχευτικό κέντρο κερατοειδούς-. Τώρα όποια προβλήματα πιθανόν υπάρχουν ή εμφανίζονται, εγκρίσεις, χορήγηση φαρμάκων λύνονται με  μια καλή “συνεννόηση”. Βαδίζει ολοταχώς η ανάπτυξη της αιματολογικής, πνευμονολογικής. Αυτό είναι το ένα σκέλος· συμπληρωματικό να θεωρείται και η ανάπτυξη δραστηριοτήτων που τώρα δεν έχουν κάνει εμφανή τα σημάδια τους.(Απογευματινά χειρουργεία, Ιατρικός τουρισμός, κτλ). Οψόμεθα.

       Οι επικείμενες αλλαγές στη νοσηλευτική υπηρεσία, που εδώ να αναφέρουμε  έχουν το χαρακτήρα της καθαίρεσης, θα φέρουν, όπως επιθυμούν, άλλον αέρα στην παραγωγική διαδικασία.

Ποιός αλήθεια πιστεύει ότι οι πριν αλλά και οι επόμενοι αξιολογήθηκαν ή θα αξιολογηθούν με βάση το χαρακτήρα, την παρουσία ή την κατοχή τυπικών προσόντων; Αυτά αποτελούν το περιτύλιγμα. Το περιεχόμενο βρίσκεται εντός και αυτό δεν είναι άλλο από τους στόχους της επιχείρησης. Και για τους καλοπροαίρετους, τους επιθυμούντες των επικείμενων αλλαγών να κρατήσουν μικρό καλάθι, όσο αφορά τις εργασιακές συνθήκες. Η αύξηση της κερδοφορίας πάει χέρι-χέρι με την ένταση της εκμετάλλευσης. Στην αλλαγή προσώπων έπαιξαν και οι κυβερνητικοί του νοσοκομείου, αποκρύβοντας στην ουσία το περιεχόμενο, που δεν είναι άλλο από τον τρόπο λειτουργίας του. Στην λογική του μικρότερου κακού πατά και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τη συνέχιση της αντιλαϊκής της πολιτικής αλλά και οι εδώ προκαθήμενοι οι οποίοι “έπαιξαν” πάνω στο ζήτημα της αλλαγής της νοσηλευτικής υπηρεσίας σαν λύση τάχα όλων των δεινών του προσωπικού.

Εν κατακλείδι. Το κριτήριο στην αλλαγή και στην επιλογή είναι ένα και τοποθετείται στη βάση της οικονομίας. Πότε, πώς και με ποιους θα επιτευχθούν οι στόχοι της επιχείρησης. Οι συναισθηματισμοί και τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την πρόθεση ανήκουν στη σφαίρα της ηθικής. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να βρει έκφραση στην οικονομία.

Άρα η διεκδίκηση των εργαζόμενων δεν μπορεί να μένει σε φιοριτούρες και στολίδια αλλά να μπει σε τροχιά αλλαγής του περιεχόμενου και του τρόπου λειτουργίας της επιχείρησης –νοσοκομείου.   

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΣ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ