Όταν δεν προλαβαίνεις τις Κοινωφελείς Προσλήψεις τότε... κλείνεις!!

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»

Εκλεισε η καρδιολογική υπομονάδα

Εκθετοι οι ασθενείς, στα όρια της εξουθένωσης οι εργαζόμενοι

Την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης στο χώρο της Υγείας, η οποία με μπαλώματα επιδιώκει να καλύψει τις ελλείψεις σε προσωπικό, με επικίνδυνες συνέπειες τόσο για τους ασθενείς όσο και το ίδιο το προσωπικό, επιβεβαιώνει και το κλείσιμο της καρδιολογικής υπομονάδας στο νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Η μονάδα έκλεισε πριν 2 μήνες και ενώ είχε προηγηθεί πολύμηνη σταδιακή υπολειτουργία της λόγω έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού (επί 4 μήνες λειτουργούσε τη μέρα που εφημέρευε το νοσοκομείο και την επόμενη οι ασθενείς μεταφέρονταν στη γενική κλινική με κίνδυνο της υγείας τους, αφού δεν γινόταν η απαιτούμενη παρακολούθηση ζωτικών οργάνων).

Την ίδια ώρα, οι 14 νοσηλευτές στην καρδιολογική μονάδα καλούνται να παρακολουθούν 22 - 23 κρεβάτια, όταν το μίνιμουμ για την ασφάλεια των ασθενών απαιτεί τουλάχιστον 24 νοσηλευτές! Οι νοσηλευτές αναγκάζονται να δουλεύουν πρωί - απόγευμα σε εξουθενωτικούς ρυθμούς, ενώ έχουν να πληρωθούν ρεπό από το 2013.

Μπροστά σε όλη αυτή την κατάσταση, από τον περασμένο Ιούνη οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε πρωτοβουλίες διαμαρτυρίας απέναντι στο διοικητή και τα αρμόδια όργανα, διαμαρτυρόμενοι για τα εκατοντάδες χρωστούμενα ρεπό και τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας.

Οπως σημειώνει η Γεωργία Φίλιππα, μέλος του ΔΣ του Σωματείου, οι νοσηλευτές «διεκδικούν τα εκατοντάδες οφειλόμενα ρεπό, διαμαρτύρονται για τις εξοντωτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευαν για μήνες ολόκληρους, επισημαίνοντας τη διαρκή υποβάθμιση που οδήγησε στο κλείσιμο της υπομονάδας. Το παραπάνω είναι ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα της διαρκούς υποβάθμισης και υποχρηματοδότησης της Υγείας, στο "Γεννηματά" και σε όλα τα νοσοκομεία, που ακολουθεί πιστά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεμένη στις επιταγές της ΕΕ του ΔΝΤ και των επιχειρηματικών ομίλων, οδηγώντας και σε επιδείνωση των παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για το λαό».

Οπως καταγγέλλουν, μάλιστα, οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου, η διοίκηση όχι μόνο δεν παίρνει μέτρα προασπίζοντας την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και την υγεία ασθενών και προσωπικού, αλλά συμπεριφέρεται εκδικητικά, υποβαθμίζοντας και μετακινώντας την υπεύθυνη νοσηλευτικού προσωπικού της καρδιολογικής μονάδας στη μονάδα τεχνητού νεφρού (εξίσου εξειδικευμένη μονάδα που απαιτεί την απαραίτητη εκπαίδευση). Μπροστά σε όλη αυτή την κατάσταση, το Σωματείο Εργαζομένων αποφάσισε και προχώρησε από προχτές σε καθημερινές παραστάσεις διαμαρτυρίας στη διοίκηση του Νοσοκομείου και τρίωρες στάσεις εργασίας, απαιτώντας προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την άρση της υποβάθμισης και μετακίνησης της υπεύθυνης νοσηλευτικού προσωπικού της καρδιολογικής μονάδας.

Ούτε στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων...

Φτώχεια στην ... αναπτυγμένη Γερμανία

Εκθεση για τον πλούτο και τη φτώχεια στη Γερμανία, που αναμένεται στις αρχές του 2017 και διέρρευσε στο γερμανικό Τύπο, δείχνει ανάγλυφα τη διεύρυνση των ταξικών ανισοτήτων και σε αυτή τη χώρα, την ...ονομαζόμενη «ατμομηχανή της ΕΕ». Ανάμεσα στα στοιχεία που διέρρευσαν, καταγράφεται ότι ο αριθμός των πολυεκατομμυριούχων στη Γερμανία αυξήθηκε σε 16.495 από 12.424 το 2009, την ίδια ώρα που 4,17 εκατομμύρια Γερμανοί, που αντιστοιχούν στο 6,1% του πληθυσμού, είναι υπερχρεωμένοι και ανήκουν κατά κανόνα στον τομέα των χαμηλά αμειβόμενων, οι οποίοι υπολείπονται αισθητά του μέσου εθνικού όρου. Ταυτόχρονα, υπήρξε σημαντική αύξηση των αστέγων από 223.000 το 2008 σε 335.000 το 2014.

Και από αυτά τα αποσπασματικά στοιχεία, αν κανείς σημειώσει και την αύξηση της μισοδουλειάς - μισοζωής (δηλαδή τα λεγόμενα μίνι τζομπς με 400 ευρώ το μήνα, που για τα δεδομένα της Γερμανίας δεν καλύπτουν ούτε τα στοιχειώδη), γίνεται ξεκάθαρο ότι η φιλομονοπωλιακή πολιτική, που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες της ΕΕ, τσακίζει τα λαϊκά στρώματα παντού. Καταρρίπτεται έτσι και το ιδεολόγημα ότι η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων, που συχνά χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ...σκίζεται για το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και τις «βέλτιστες πρακτικές». Αυτό είναι το κεκτημένο για τους εργάτες: η διεύρυνση της φτώχειας πέρα από προφανείς διαφορές στο επίπεδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Έλληνες μετανάστες στη Νέα Υόρκη: Εφιάλτης το ...«αμερικάνικο όνειρο»

Από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, χιλιάδες νέοι έχουν φύγει μετανάστες, αναζητώντας δουλειά στο εξωτερικό. Γύρω τους στήνεται μια πολυκερδής επιχείρηση προπαγάνδας από το αστικό κράτος, που υπόσχεται τη «Γη της Επαγγελίας», με σταθερή δουλειά και υψηλούς μισθούς, προσφέροντας μια «επιλογή» για μια καλύτερη ζωή.

Όμως ο ξεριζωμός του εργάτη από τη γη που γεννήθηκε δεν είναι επιλογή του. Τον επιβάλλει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που δημιουργεί και συντηρεί την ανεργία και τη φτώχεια, ιδιαίτερα στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, και από την άλλη στέλνει τους μετανάστες στις χώρες υποδοχής ως φτηνό εργατικό δυναμικό, χωρίς δικαιώματα, για να αυξάνουν τα μονοπώλια τα κέρδη τους και να ρίχνουν την τιμή της εργατικής δύναμης για όλη την εργατική τάξη.Αυτό το σύστημα είναι που στέλνει τους Έλληνες εργαζόμενους, εξαιτίας της κρίσης του, σε μακρινούς προορισμούς, όπως η Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ.Σε τι συνθήκες όμως ζουν και εργάζονται οι μετανάστες στη λεγόμενη «Γη της Επαγγελίας»;Στη Νέα Υόρκη, οι μετανάστες μπορούν όντως να βρουν δουλειά, κυρίως στις κατασκευές. Εργάζονται στην οικοδομή χωρίς προστατευτικά μέσα, χωρίς συγκεκριμένο ωράριο, το οποίο παρατείνεται κατά πολλές ώρες λόγω της αυξημένης κίνησης. Οι υπερωρίες, ακόμα και η δουλειά σε γιορτές και αργίες, δεν πληρώνονται, ενώ το χειμώνα οι οικοδόμοι μπορεί να κάνουν μέρες να δουν μεροκάματο, λόγω των βαριών καιρικών συνθηκών.

Το μεροκάματο είναι 100-120 δολάρια, χρήματα που ακούγονται αλλά δεν είναι ικανοποιητικά. Γιατί το νοίκι για ένα δωμάτιο ή για ένα υπόγειο αρχίζει από τα 1000-1200 δολάρια – τουλάχιστον 10 μέρες δουλειάς – ενώ ένα διαμέρισμα κοστίζει τουλάχιστον 1500-2000 δολάρια το μήνα. Το κόστος διαβίωσης αυξάνεται κατά πολύ αν συνυπολογίσουμε λογαριασμούς, τηλέφωνο, ρούχα, εισιτήρια, φαγητό, πολύ περισσότερο μια έξοδο. Όσο για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ουσιαστικά εύχονται να μην χρειαστούν γιατρό ή φάρμακα, γιατί είναι πανάκριβα παρά τα μεγάλα λόγια που ακούστηκαν και στην Αθήνα πρόσφατα με τον ερχομό του Ομπάμα για το λεγόμενο Obamacare.

Όταν η Τουρκία ήταν για πολλούς πρότυπο ανάπτυξης...

Ανησυχίες για την οικονομία της Τουρκίας

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, έχει επαναλάβει πολλές φορές τελευταία την άποψη για «πόλεμο που έχουν κηρύξει οι αγορές στη χώρα». Δεν είναι τυχαία αυτή η προπαγάνδα, με δεδομένο ότι η καπιταλιστική οικονομία της Τουρκίας βρίσκεται σε επιβράδυνση, για ορισμένα δε επιτελεία στα πρόθυρα κρίσης.

Οι «Financial Times» έγραψαν προχτές ότι «η τρομοκρατία και η οικονομική αδυναμία ενισχύουν η μια την καταστροφική ισχύ της άλλης. Η τουρκική λίρα έχει χάσει 9% της αξίας της έναντι του δολαρίου μετά την εκλογή του Ντ. Τραμπ και 15% από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Ο Ερντογάν κατηγορεί για την πτώση την κερδοσκοπία καλώντας τους Τούρκους να επαναπατρίσουν το ξένο συνάλλαγμα που κατέχουν».

Φαίνεται εδώ να υπάρχει στην εκτίμηση της εφημερίδας μια άμεση συσχέτιση των βομβιστικών επιθέσεων με την αρνητική πορεία της τουρκικής οικονομίας. Βεβαίως και υπάρχει αρνητική επίδραση και μάλιστα είναι πολύς καιρός που διάφορα αστικά οικονομικά επιτελεία εκτιμούν ότι αυτές οι επιθέσεις έχουν επιφέρει μεγάλο χτύπημα στην οικονομία και κυρίως στον τουρισμό. Επιθέσεις, στην ουσία μέρος ενός ανορθόδοξου πολέμου και το λέμε έτσι γιατί και η τουρκική κυβέρνηση κάνει πόλεμο εντός συνόρων χτυπώντας τους Κούρδους, και εκτός συνόρων με την εισβολή σε Συρία - Ιράκ.

Ο τομέας του τουρισμού

Σύμφωνα με διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, «τα τουρκικά ξενοδοχεία έχουν μειώσει το προσωπικό τους κατά 40%, ορισμένα έκλεισαν για τον χειμώνα ενώ άλλα δυσκολεύονται να συνεχίσουν την καταβολή των δόσεων δανείων που έχουν λάβει, έπειτα από μια πολύ δύσκολη χρονιά, κατά την οποία το ποσοστό της πληρότητάς τους υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο στην Ευρώπη».

Ο τομέας του τουρισμού, που «σε μια φυσιολογική χρονιά συνεισφέρει περίπου 30 δισεκατομμύρια δολάρια στο ΑΕΠ, δέχθηκε βαρύ πλήγμα από μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών οι οποίες διαπράχθηκαν φέτος, ιδίως από την επίθεση στο κυριότερο διεθνές αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, αλλά και από το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του Ιουλίου (...) Η Τουρκία είδε το μέσο ποσοστό πληρότητας στα ξενοδοχεία της να υποχωρεί στο 50,4% τους πρώτους δέκα μήνες του 2016, σύμφωνα με την Ενωση Ξενοδόχων της Τουρκίας (TUROB).

Τα μέσα έσοδα ανά δωμάτιο υποχώρησαν κατά 42% την ίδια περίοδο (...) Ορισμένες μονάδες είδαν το ποσοστό πληρότητάς τους να υποχωρεί σε μόλις 30%, κάτι που σημαίνει ότι λειτουργούσαν με ζημία, σύμφωνα με την TUROB».

Πτώση σε τομείς παραγωγής

Η αρνητική κατάσταση δεν καταγράφεται μόνο στον τομέα του τουρισμού. Στις 5/12/2016, στην «Καθημερινή» και άλλα αστικά ΜΜΕ υπήρχαν ρεπορτάζ που έγραφαν: «Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης έχει τεθεί πλέον και επίσημα η τουρκική οικονομία. Ο Τ. Ερντογάν ζητά από την τουρκική κοινωνία να λάβει πρωτοβουλίες στο οικονομικό πεδίο για να αντιμετωπιστεί η νέα οικονομική κρίση (...) Τις τελευταίες ημέρες, στην Τουρκία παρατηρούνται αυξήσεις στις τιμές βασικών ειδών πρώτης ανάγκης. Επίσης, οι τομείς του τουρισμού και των οικοδομών που στο παρελθόν συνέβαλαν στην οικονομική άνθηση της τουρκικής οικονομίας παρουσιάζουν όλο και περισσότερο σημάδια κόπωσης. Από την μεγάλη κρίση έχει επηρεαστεί και ο δημόσιος αερομεταφορέας της Τουρκίας, ο οποίος προχωρά στην αναστολή κάποιων εκ των υπηρεσιών του».

«Σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία της Τουρκίας η παραγωγή του αγροτικού τομέα συρρικνώθηκε κατά 7,7%, η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 1,4% και ο κλάδος των υπηρεσιών κατά 8,4%, σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας. Η τουρκική λίρα, που έχει υποχωρήσει κατά περίπου 17% στη διάρκεια του 2016, κατέγραψε νέα πτώση κατά 1,5%» («Καθημερινή», 13/12/2016).

Οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι (χωρίς τις τράπεζες) έχουν 210 δισεκατομμύρια δολάρια χρέη σε ξένο νόμισμα. Η πτώση της λίρας και τα αυξανόμενα επιτόκια μεγαλώνουν το μέγεθος του χρέους των επιχειρήσεων και τις δυσκολίες αποπληρωμής του.

Διάφορα επιτελεία εκτιμούν ότι η σταθερότητα του νομίσματος και της οικονομίας συνολικά εξαρτάται από τη μαζική εισροή κεφαλαίων. «Η Τουρκία χρειάζεται επίσης μια τεράστια εισροή κεφαλαίου μόνο για να χρηματοδοτήσει επενδύσεις. Χωρίς εισροές κεφαλαίων η Τουρκία θα υποφέρει όχι μόνο από νομισματική κρίση αλλά και από κατάρρευση της ανάπτυξης», γράφουν οι «Financial Times».

Δεν είναι τυχαίο ότι ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Μεχμέτ Σιμσέκ, εκτιμά ότι «οι γεωπολιτικές εντάσεις, η αποδυνάμωση του παγκόσμιου εμπορίου και η πτώση των εισροών κεφαλαίων στις αναδυόμενες οικονομίες έπληξαν την ανάπτυξη».

Τα έκτακτα μέτρα και το ΔΝΤ

Μετά απ' όλα αυτά η τουρκική κυβέρνηση πριν από δύο βδομάδες ανακοίνωσε έκτακτα μέτρα τόνωσης της οικονομίας, όπως τη δημιουργία ειδικού ταμείου στήριξης του ιδιωτικού τομέα με κεφάλαια 73 δισ. δολαρίων, που θα χορηγεί πιστώσεις σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, θα έχει εγγυήσεις του υπουργείου Οικονομικών και θα βοηθήσει το τραπεζικό σύστημα να αυξήσει την πιστωτική επέκταση. Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Μπιναλί Γιλντιρίμ, υποσχέθηκε, άλλωστε, για το 2017 αύξηση δαπανών κατά 15% για επενδύσεις στο μεταποιητικό τομέα, για προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης για 500.000 εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα και για τη διατήρηση 100.000 θέσεων εργασίας σε κοινωνικά προγράμματα, ενώ μίλησε για δημιουργία 600.000 νέων θέσεων εργασίας.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός εξήγγειλε παροχές από το υπουργείο Οικονομικών σε επενδυτικά σχέδια, για να ενθαρρύνει επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα. Ενώ τα δάνεια των εξαγωγικών επιχειρήσεων, ύψους 3,7 δισ. δολαρίων, θα καλύπτονται κατά 100% από εγγυήσεις του κράτους.

Τι φαίνεται από τα παραπάνω; Οτι πράγματι η καπιταλιστική οικονομία της Τουρκίας έχει αρνητική πορεία. Οι πτωτικοί δείκτες στην παραγωγή και στη βιομηχανία και στον αγροτικό τομέα καθώς και στις υπηρεσίες αυτό δείχνουν. Η φυγή κεφαλαίων, σε συνδυασμό με την πτώση της αξίας του νομίσματος, οξύνει αυτή την κατάσταση.

Στις αρχές Νοέμβρη του 2016 το ΔΝΤ σε ανακοίνωσή του για την οικονομία της Τουρκίας ανέφερε: «Η τουρκική οικονομία έχει αντέξει σε πολλά σοκ. Ωστόσο, η εντεινόμενη πολιτική αβεβαιότητα, η κατακόρυφη πτώση των εσόδων από τον τουρισμό και το υψηλό επίπεδο χρέους των εταιρειών έχουν επιπτώσεις». Εκτιμώντας ότι η οικονομία επιβραδύνεται αφού η ανάπτυξη θα μειωθεί στο 2,9% το 2016 από 4%, λόγω «χαμηλής επιχειρηματικής εμπιστοσύνης και των αρνητικών σοκ, εγχώριων και προερχόμενων από το εξωτερικό». Περιγράφει επίσης την ανεργία ως «υψηλή και αυξανόμενη». Για να υπάρχει έστω μια σχετική σύγκριση αρκεί να πούμε ότι το 2010 η ανάπτυξη ήταν 8,2% και το 2011 ήταν 8,8%. Το 2013 έπεσε στο 4,1%.

Το Δεκέμβρη του 2013, το ΔΝΤ είχε μιλήσει για κινδύνους στην τουρκική οικονομία προειδοποιώντας ότι η χώρα παραμένει ευάλωτη απέναντι στο ενδεχόμενο απότομης επιβράδυνσης. «Δεδομένου του μεγέθους του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών της Τουρκίας, μια απότομη διακοπή στις εισροές κεφαλαίων θα μπορούσε να οδηγήσει σε αρνητική ανάπτυξη του ΑΕΠ», είχε πει.

Πείρα από την προηγούμενη κρίση

Η εξελισσόμενη πολιτική πραγματικότητα στην Τουρκία έχει σημαντική επίδραση στην αρνητική πορεία της οικονομίας, αν και φαίνεται επίσης ότι η διευρυμένη αναπαραγωγή κινείται καθοδικά.

Η καπιταλιστική οικονομία της Τουρκίας πέρασε μεγάλη καπιταλιστική κρίση το 1998-'99, όπως και η Ρωσία, η Βραζιλία, κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας το 1997 (Ινδονησία, Νότια Κορέα, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη κ.ά.), οι λεγόμενες ασιατικές «τίγρεις». Η τότε κυβέρνηση της Τουρκίας προκειμένου να ανακάμψει η καπιταλιστική οικονομία της, πήρε δάνειο 20,5 δισ. δολαρίων από το ΔΝΤ (σύμφωνα με άλλα στοιχεία 24,5 δισ.), και άλλα 10 δισ. δολάρια το 2004, που πλήρωσε ο τουρκικός λαός, ενώ το ΔΝΤ επεξεργάστηκε πρόγραμμα εξόδου από την κρίση που εφάρμοσε η τουρκική κυβέρνηση. Η οικονομία, δηλαδή το κεφάλαιο, ανέκαμψε ματώνοντας την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Το ΔΝΤ επέβαλε ένα πρόγραμμα αυστηρής δημοσιονομικής εξυγίανσης και λιτότητας. Πάγωσαν και μειώθηκαν οι μισθοί στο δημόσιο τομέα. Μειώθηκαν δραστικά οι δαπάνες του προϋπολογισμού για λαϊκές ανάγκες, μειώθηκε η χρηματοδότηση των δήμων. Ετσι μειώθηκαν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και επιτεύχθηκαν πλεονάσματα. Εγιναν αθρόες ιδιωτικοποιήσεις. Αυξήθηκαν οι φόροι στο λαό και η φορολογική βάση, δηλαδή φορολογήθηκαν και λαϊκά στρώματα με πενιχρό εισόδημα, μειώθηκαν οι φόροι των επιχειρηματικών ομίλων. Δηλαδή, επιβλήθηκε αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία με σκοπό να πειστούν οι αγορές να εμπιστευθούν και πάλι τη χώρα και να επενδύσουν σε αυτή, με παράλληλη μείωση των επιτοκίων δανεισμού των επιχειρήσεων. Εφαρμόστηκαν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι μαζικές απολύσεις. Η λίρα υποτιμήθηκε και επέφερε, μαζί με το «πάγωμα» ή τη μείωση των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, τεράστια πτώση του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος, που μαζί με την εκρηκτική αύξηση των τιμών, αύξησε πολλαπλά τη φτώχεια. Υπήρξε επίσης τεράστια αύξηση της ανεργίας, η οποία επισήμως κυμαίνεται από 10,2% μέχρι 11% μέσα στο 2016, ενώ η πραγματική ανεργία ανέρχεται περίπου στο 18%, σύμφωνα με κάποια αστικά ΜΜΕ. Ο,τι μέτρα εφαρμόζονται σήμερα και στην Ελλάδα με τον ίδιο στόχο. Είναι και αυτό το παράδειγμα πολύτιμη πείρα για τους εργαζόμενους στη χώρα μας.

Η τουρκική κυβέρνηση, όπως αναφέρεται πιο πάνω, παίρνει μέτρα τόνωσης της καπιταλιστικής οικονομίας. Αλλά, όπως πάντα, τα σπασμένα θα πληρώσουν η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα. Ηδη, ο δείκτης της ανεργίας που δίνει το ΔΝΤ ως «υψηλή και αυξανόμενη» αυτό δείχνει.

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=17/12/2016&id=16486&pageNo=14

Μ.(πίζνες) Κ.(αλά) Ο.(ργανωμένες)

Ο ρόλος των ΜΚΟ

Το ζήτημα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και της δράσης τους έρχεται πάλι στη δημοσιότητα, μετά από σχετική εμπιστευτική έκθεση της Ευρωσυνοριοφυλακής, η οποία αναφέρει πως υπάρχουν ενδείξεις ότι στους μετανάστες που επιβιβάζονται στα σαπάκια των δουλεμπόρων στην Κεντρική Μεσόγειο έχουν δοθεί ακριβείς οδηγίες πριν αναχωρήσουν σχετικά με το πώς θα φτάσουν στα πλοία των ΜΚΟ. Στην έκθεση, δε, γίνεται λόγος για την πρώτη διαπιστωμένη περίπτωση διακινητών που οδηγούσαν μετανάστες απευθείας σε πλοίο ΜΚΟ. Μάλιστα, σύμφωνα με την Ευρωσυνοριοφυλακή, τα σήματα προς αυτήν για επεμβάσεις διάσωσης έχουν μειωθεί αισθητά. Την ίδια ώρα, έχουν αυξηθεί οι επεμβάσεις διάσωσης από ΜΚΟ. Συγκεκριμένα, οι ΜΚΟ επενέβησαν στο 40% των περιπτώσεων τον περασμένο Οκτώβρη έναντι 5% στις αρχές του 2016. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι μετανάστες που διασώζονται από τις ΜΚΟ αρνούνται μερικές φορές να συνεργαστούν με ευρωπαϊκές υπηρεσίες ή την ιταλική Ακτοφυλακή, ακολουθώντας «συμβουλές» που έχουν πάρει από μέλη ΜΚΟ. Επιπλέον, υπολογίζεται πως 4.700 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους στο διάπλου της Μεσογείου τη φετινή χρονιά, ενώ πέρσι ήταν 3.800. Υπενθυμίζεται ότι το 2015, ΜΚΟ είχαν επεκτείνει για μικρό χρονικό διάστημα τις δράσεις τους και στη θάλασσα του Αιγαίου με σκάφη που επιχειρούσαν μαζί με το Λιμενικό και τη Frontex σε επιχειρήσεις διάσωσης.

* * *

Δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι η πολιτική της ΕΕ απέναντι στους ξεριζωμένους έχει στόχο το ανοιγοκλείσιμο της στρόφιγγας ανάλογα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου των ευρωπαϊκών κρατών. Σε αυτό το πλαίσιο παίρνονται ταυτόχρονα και μέτρα θωράκισης των εξωτερικών συνόρων της Ενωσης, ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής με τη χρήση και νέων τεχνολογιών, μέτρα επαναπροώθησης προσφύγων αλλά και μέτρα «υποδοχής», «διαλογής» και αντίστοιχα προώθησής τους σε κράτη της ΕΕ. Στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής ρόλο ειδικό παίζουν οι ΜΚΟ, που πρέπει να σημειώσουμε ότι στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι άμεσα συνδεδεμένες με ιμπεριαλιστικά κέντρα, μονοπωλιακούς ομίλους, ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, προωθώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος στη χώρα μας η ΕΕ χορήγησε σε ΜΚΟ 380 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά ήταν περισσότερα από αυτά που δόθηκαν στο ελληνικό κράτος και στον ΟΗΕ. Και βέβαια, την ίδια στιγμή, δεν υπάρχουν κρατικές δομές για την υποστήριξη προσφύγων και μεταναστών, προφανώς σκόπιμα, με αποτέλεσμα να αλωνίζουν διάφορες ΜΚΟ που ο ρόλος τους και ο στόχος τους είναι πολύ συχνά εντελώς διαφορετικοί από τη φροντίδα αυτών των ανθρώπων. Αλλωστε, εάν δει κανείς ορισμένα στοιχεία που αφορούν τη δράση ορισμένων ΜΚΟ, μάλλον θα πρέπει να ανησυχεί περισσότερο παρά να εφησυχάζει...

* * *

Σε σχετική παλιότερη Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για την ανεξέλεγκτη δράση των ΜΚΟ στα νησιά του Αιγαίου σε σχέση με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ο αρμόδιος για ζητήματα μετανάστευσης επίτροπος, Δημήτρης Αβραμόπουλος, είχε αναφερθεί στις εξής ΜΚΟ: «Διεθνής Καθολική Επιτροπή για τη Μετανάστευση (ICMC)», «PRAKSIS» και «METAction». Σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης χρηματοδοτούνται, επίσης, οι ΜΚΟ «Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων», «Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης», «Save the Children», «OXFAM», «Arbeiter-Samariter-Bund» και «Γιατροί του Κόσμου», χωρίς καν «σύμπραξη με δημόσιες αρχές ή διεθνείς οργανισμούς». Στην απάντηση τονιζόταν ότι «οι ελληνικές αρχές είναι αρμόδιες για την επιλογή των εταίρων υλοποίησης, στους οποίους θα μπορούσαν πράγματι να περιλαμβάνονται και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», ενώ σε κάθε περίπτωση «όλοι οι εταίροι συνεργάζονται με τις ελληνικές αρχές». Αλλωστε, η κυβέρνηση παραχώρησε σε ΜΚΟ χώρους στα ελληνικά νησιά και αλλού για να στήσουν υποδομές και παίρνει δεκάδες αποφάσεις χρηματοδότησης αυτών των ΜΚΟ, για να έχουν συγκεκριμένη δράση.

* * *

Αξιοσημείωτο είναι, πάντως, πως σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ σε σχετικό πόρισμα της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού, 92,5 εκατομμύρια ευρώ από προγράμματα βοήθειας μέχρι τώρα είτε απέτυχαν είτε τα χρήματα σπαταλήθηκαν. Από κοντά και πολυεθνικές, όπως η «Libra Group» που δραστηριοποιείται στον τομέα της ναυτιλίας, του λίζινγκ αεροσκαφών και κτηματομεσιτικών υπηρεσιών, η οποία έχει υποσχεθεί να παράσχει οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη σε ΜΚΟ που δουλεύουν μόνο με πρόσφυγες στην Ελλάδα με ενδιαφέρον στην Εκπαίδευση και την Ψυχική Υγεία και Ασφάλεια για ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και γυναίκες. Απέναντι στην πραγματικότητα της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των διαφόρων ΜΚΟ, το ΚΚΕ έχει προτείνει από την πρώτη στιγμή την ενίσχυση των υποδομών, της υποδοχής, περίθαλψης και καταγραφής, με ευθύνη αποκλειστικά του κράτους, χωρίς καμιά εμπλοκή των ΜΚΟ.

 http://www.rizospastis.gr/page.do?id=16486&publDate=17%2F12%2F2016&pageNo=24

Όταν η υγεία μπαίνει στο ράφι της αγοραπωλησίας!

Όταν η υγεία μπαίνει στο ράφι της αγοραπωλησίας και εκτίθεται ως εμπόρευμα τότε διαπραγματεύεται με τιμή πώλησης και τιμή αγοράς. Στη βάση αυτή λοιπόν βλέπουμε... 

Αύξηση 4.000% σε τιμή φαρμάκου...

Στη Δανία, η ουσία koffeincitrat παρέχεται σε νεογέννητα που έχουν γεννηθεί πρόωρα και παρουσιάζουν αναπνευστικά προβλήματα. Το συγκεκριμένο φάρμακο μέχρι το 2014 παρασκευαζόταν στα φαρμακεία και η τιμή του ήταν 3 ευρώ για 5 κάψουλες των 100 ml.

Το 2014, μετά από σχετικό διαγωνισμό η αποκλειστικότητα της διάθεσης του παραπάνω φάρμακου στην επικράτεια της Δανίας, με την ονομασία «Peyona» κατοχυρώνεται σε φαρμακοβιομηχανία, την ιταλικής προέλευσης «Chiesi». Εκμεταλλευόμενη μια διάταξη του νόμου που αφορά στη στήριξη εταιρειών που ασχολούνται με την έρευνα και παραγωγή φαρμάκων υψηλού κόστους και προορίζονται για την αντιμετώπιση σπάνιων ασθενειών, η συγκεκριμένη φαρμακοβιομηχανία κατοχυρώνει το δικαίωμα αποκλειστικής παραγωγής και διάθεσης του «Peyona» στην αγορά της Δανίας για τα επόμενα 10 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2024.

Αποτέλεσμα είναι η τιμή του να αυξηθεί μέσα στα δύο χρόνια κατά 4.000%, από 20 κορόνες (3 ευρώ) για 5 κάψουλες των 100 ml, σε 800 κορόνες (110 ευρώ). Και φυσικά δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα, καθώς υπάρχει πληθώρα προϊόντων της φαρμακοβιομηχανίας που εκτοξεύουν τα έξοδα των νοσοκομείων, τα οποία στη Δανία βρίσκονται υπό τη διαχείριση των περιφερειών.

Είναι μία από τις πολυεπίπεδες συνέπειες που έχει η επιχειρηματική δράση στην Υγεία σε όλη την ΕΕ, γεγονός που επιβεβαιώνει την ανάγκη για οργανωμένο και συλλογικό αγώνα των λαών σε κάθε χώρα, στην κατεύθυνση της διεκδίκησης αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν, υψηλών προδιαγραφών, συστήματος Υγείας - Πρόνοιας.

Πληροφοριακά... για τα εργασιακά των λαών της Ευρώπης!

Τι ισχύει στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ

Αυτό είναι και το «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο» και οι «βέλτιστες πρακτικές» στην ΕΕ. Ας ρίξουμε, όμως, μια ματιά σε αυτό το «μοντέλο», όπως το βιώνει η εργατική τάξη στις ισχυρότερες καπιταλιστικές χώρες στην ΕΕ:

Στο Βέλγιο: Ψηφίστηκε νόμος που προβλέπει τη λεγόμενη «Συμφωνία για ανάπτυξη της απασχόλησης». Πρόκειται για νέο μέτρο, που δίνει τη δυνατότητα σε μια επιχείρηση να κλείνει συμφωνία για ρύθμιση του χρόνου εργασίας και αποζημίωσης των μισθωτών προκειμένου να κατακτηθούν νέες αγορές. Η συμφωνία αυτή μπορεί να κρατήσει δύο χρόνια. Μέχρι τώρα η μείωση του μισθού ή η απαίτηση για περισσότερη εργασία με τον ίδιο μισθό μπορούσαν να ισχύσουν μόνο για τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πρόκειται για τις συμφωνίες διατήρησης στην εργασία, που ονομάζονται «αμυντικές». Με το νέο νόμο αυτές οι συμφωνίες γίνονται «επιθετικές»...

Στη Γερμανία: Η πλήρης απασχόληση μειώνεται διαρκώς, δίνοντας τη θέση στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Οι θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης το 1997 ανέρχονταν στο 82,5% του συνόλου των θέσεων εργασίας και σήμερα έχουν πέσει στο 57%. Κατά την ίδια περίοδο αυξήθηκαν οι «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης (συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μερική απασχόληση, προσωρινή εργασία κ.ά.), φτάνοντας στο 43%, από 17,5% που ήταν το 1997.

Διαδεδομένη μορφή ελαστικής απασχόλησης αποτελούν οι λεγόμενες «mini jobs» ή «οριακή απασχόληση», που αμείβονται έως 450 ευρώ το μήνα. Με αυτή τη μορφή απασχολούνται περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι (κυρίως σε χονδρικό και λιανικό εμπόριο, συντήρηση και επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων και μοτοσυκλετών, ξενοδοχεία και υπηρεσίες εστίασης, υγειονομική περίθαλψη και κοινωνική μέριμνα).

Μια ακόμη διαδεδομένη μορφή εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης είναι η εργασία μετά από κλήση - τηλεφώνημα (Arbeit auf Abruf). Ο εργαζόμενος δεν ξέρει πότε και για πόση ώρα θα εργαστεί και δεν έχει κανένα εργασιακό και κοινωνικό δικαίωμα (Υγεία, Ασφάλιση). Οι μηνιαίες απολαβές κυμαίνονται από 100 έως 300 ευρώ. Η πλειονότητά τους έχει μηνιαίες απολαβές περίπου 150 ευρώ, τις οποίες συμπληρώνει το κράτος με κάποιο επίδομα ανεργίας.

Επίσης, κάνει θραύση η λεγόμενη ενοικιαζόμενη εργασία, μέσω εργολαβικών και δουλεμπορικών γραφείων, που είναι ήδη 12.000 σε όλη τη χώρα. Επεκτείνεται και η λεγόμενη δουλειά με το «μπλοκάκι», υποτίθεται ως «αυτοαπασχολούμενοι», στην ουσία απαλλάσσοντας τους εργοδότες από ασφαλιστικές εισφορές.

Η έννοια του κατώτατου μισθού δεν υπάρχει, ενώ από φέτος υποτίθεται ότι ισχύει το κατώτατο ωρομίσθιο, των 8,50 ευρώ ανά ώρα, όχι όμως για όλους. Εξαιρούνται οι νέοι κάτω από 18 ετών, οι εκπαιδευόμενοι, οι μακροχρόνια άνεργοι κατά τους πρώτους 6 μήνες μετά την πρόσληψή τους, όσοι κάνουν πρακτική έως 3 μήνες. Εξαιρούνται ακόμα κλάδοι στους οποίους οι συλλογικές συμβάσεις προβλέπουν κατώτατο ωρομίσθιο χαμηλότερο από τα 8,50 ευρώ.

Στη Γαλλία: Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, σύμμαχος της συγκυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, κλιμακώνει την αντεργατική επίθεση. Προχώρησε στην περικοπή των δημόσιων δαπανών κατά 50 δισ. ευρώ (10 δισ. από τις παροχές ασθενείας του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, 10 δισ. από τις τοπικές κοινότητες και τα υπόλοιπα από το κράτος και τις υπηρεσίες του). Διευρύνεται η μερική απασχόληση, νέες μορφές ενοικίασης εργαζομένων σε όλους τους τομείς (πρόσφατο παράδειγμα η απελευθέρωση στους σιδηρόδρομους). Πρόσφατα, η κυβέρνηση πέρασε μέτρα για τη διευκόλυνση των απολύσεων και το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.

Η μερική απασχόληση φτάνει το 18%, ενώ πολύ λιγότερες από τις μισές προσλήψεις είναι μόνιμες θέσεις εργασίας. Με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας, εφαρμόζονται μέτρα που επιτρέπουν στους εργοδότες να απασχολούν μέχρι τρία χρόνια, με συμβάσεις μαθητείας, νέους 16 έως 25 ετών, οι οποίοι αμείβονται με μόλις το 25% έως και το 78% του κατώτατου μισθού! Ακόμα, επιτρέπεται να απασχολούν μέσω συμβολαίων επαγγελματικής κατάρτισης νέους 16 έως 25 ετών που δεν έχουν προσόντα ή και άνω των 25, για 6 έως 21 μήνες, δίνοντάς τους το 55% έως 85% του κατώτατου μισθού.

Η κυβέρνηση Ολάντ προώθησε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, ώστε ο εργοδότης να μπορεί να απασχολεί τον εργαζόμενο μέχρι 10 ώρες τη μέρα και κατόπιν συμφωνίας με την επιχείρηση μέχρι και 12 ώρες. Ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας παραμένει τυπικά στις 35 ώρες, όμως ορίζονται ως μέγιστο όριο οι 48 ώρες τη βδομάδα, που μπορούν να γίνουν 60 μετά από έγκριση της διοίκησης και να υπολογίζονται στο τρίμηνο. Η προσαύξηση του μισθού για τις υπερωρίες μειώνεται.

Με το λεγόμενο νόμο «Ελ Κομρί», που έβγαλε στο δρόμο δεκάδες χιλιάδες εργάτες, στο εξής με μια επιχειρησιακή συμφωνία οι κανόνες της κλαδικής σύμβασης θα μπορούν να αλλάξουν και να προσαρμοστούν στις ανάγκες της επιχείρησης. Παράλληλα, εισάγονται νέοι, ελαστικότεροι όροι για τις απολύσεις. Η εταιρεία θα μπορεί να επικαλεστεί «σημαντική έλλειψη ρευστότητας» ή «εταιρική αναδιοργάνωση, αναγκαία για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας», ενώ για εργαζόμενους πάνω από 20 χρόνια, οι αποζημιώσεις δεν θα ξεπερνούν τους 15 μισθούς.

Στη Βρετανία: Η κατάσταση της εργατικής τάξης είναι το ίδιο αρνητική, χωρίς η χώρα να έχει μνημόνια ή να είναι στην Ευρωζώνη, και θα συνεχίσει με την ίδια ένταση και μετά το Brexit. Τα τελευταία χρόνια, οι επίσημες στατιστικές εμφανίζουν τους αυτοαπασχολούμενους στα 4,5 εκατομμύρια, αλλά τα 2/3 απ' αυτούς είναι ουσιαστικά εργαζόμενοι με μπλοκάκι. Πάνω από 8 εκατομμύρια δουλεύουν με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι άνεργοι, φτωχοί εργαζόμενοι και χαμηλοσυνταξιούχοι, που αναγκάζονται να προστρέχουν στις λεγόμενες τράπεζες τροφίμων και τα συσσίτια.

Σύνηθες φαινόμενο αποτελούν οι λεγόμενες συμβάσεις «μηδενικών ωρών» (zero hour contracts) στις οποίες δεν καθορίζεται το ωράριο εργασίας! Η εργασία δίνεται όποτε αυτό απαιτείται από τις ανάγκες της επιχείρησης και οι εργαζόμενοι πληρώνονται μόνο για τις ώρες που εργάστηκαν. Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμοι στον εργοδότη, δεν ξέρουν ούτε πότε, ούτε πόσες ώρες θα δουλέψουν και αμείβονται με ψίχουλα.

Οι συμβάσεις μηδενικών ωρών τριπλασιάστηκαν το 2015 και ανέρχονται στα 1,4 εκατομμύρια, ενώ τα συνδικάτα εκτιμούν ότι αφορούν σε 5 εκατομμύρια εργαζόμενους. Ετσι δουλεύουν οι εργαζόμενοι στις αλυσίδες λιανικής πώλησης και ταχυφαγείων.

Νόμιμη κλοπή

Νόμιμη κλοπή

Δεν μπορώ να το καταλάβω. Το χρήμα να μη φέρνει χρήμα. Το χρήμα από μόνο του δε φέρνει χρήμα. Αυτό είπα. Χρειάζεται την εργασία. Κάν' το λιανά. Βάλε όσα ευρώ έχεις κάτω από το μαξιλάρι σου. Δεν έχω. Πες ότι έχεις. Αιώνες να περάσουν, δε θα αυξηθούν ούτε κατά μία πεντάρα. Κατάλαβες;

Πώς βγαίνει, τότε, το χρήμα; Αντε ρε, απ' τη μηχανή βγαίνει. Ας είχα μηχανή που θα 'κοβε χρήμα και θα σου 'λεγα, ξεκάρφωτα μπήκε στην κουβέντα ένας κι όλοι γελάσαμε. Περνάμε την ώρα μας. Με σοφά και κουτά λόγια. Ο,τι μπορούμε.

Επιμένω. Να μου εξηγήσεις, πώς γίνεσαι πλούσιος, ξανάφερε την κουβέντα στα ίσα της. Θα στο πω απλά. Ο πλούτος βγαίνει απ' την απλήρωτη εργασία. Mε κοροϊδεύεις. Οποιος δουλεύει πληρώνεται.

Πληρώνεται; τον ρώτησε. Δεν πληρώνεται; Εσύ τι λες; Εγώ λέω πως πληρώνεται. Το μεροκάματό του. Και πάτσισε αυτός που πλήρωσε; Πάτσισε. Δηλαδή πήρε ό,τι πλήρωσε; Ναι. Δεν έβγαλε διάφορο; Αν δεν έβγαλε διάφορο, μουρμούρισε, γιατί να πληρώσει μεροκάματο; Ναι, έβγαλε διάφορο, απάντησε στο τέλος και ζήτησε τσιγάρο.

Το άναψε. Πίκρα η νικοτίνη, όπως και η ζωή του. Είμαστε σε καλό δρόμο, τον ησύχασε. Αυτό το διάφορο, που είπες, είναι η απλήρωτη εργασία. Απ' αυτήν βγαίνει το κέρδος, όπως το λένε. Τα λεφτά, που λες εσύ.

Ηταν ζεστή η νύχτα, που συνεχίζει να μικραίνει. Στον κάμπο το τρακτέρ ποτίζει με το καρούλι. Ξέρουμε ποια ώρα θα πάμε για αλλαγή. Είναι κρίμα να ποτίζεις την ημέρα και να εξατμίζεται το νερό. Το πονάμε το νερό. Δεν το φτιάχνουμε εμείς. Η λειτουργία της φύσης το δίνει. Το έκαναν κι αυτό εμπόρευμα. Ολα εμπόρευμα...

Ξέρεις τι μου είπες; Μου είπες πως το διάφορο είναι κλοπή. Δεν είναι; Εάν δεν πληρώνει όλο το αποτέλεσμα της εργασίας, λέω κι εγώ πως είναι κλοπή. Οπως κλέβουν κι εμάς, όταν πουλάμε τα προϊόντα. Η κλοπή όμως είναι έγκλημα. Γιατί δεν τιμωρείται ο κλέφτης; ρώτησε. Γιατί είναι νόμιμη κλοπή. Δε μιλάω άλλο μαζί σου, είπε θυμωμένα και του γύρισε την πλάτη.

Σηκώθηκε. Πήρε ένα ποτήρι τσίπουρο . Κοίταξε τον ουρανό. Ο πλούτος του. Ο γαλαξίας και η Μεγάλη Αρκτος που στριφογυρίζει με κέντρο τον Πολικό Αστέρα. Το φεγγάρι έχει βασιλέψει από ώρα. Είναι στο πρώτο τέταρτο.

Γύρισε στη θέση του. Μιλάω σοβαρά. Γιατί με κοροϊδεύεις; Την αλήθεια σου λέω. Την απλή αλήθεια. Ο πλούτος είναι από νόμιμη κλοπή. Πώς καθορίζονται τα μεροκάματα, οι μισθοί; Με νόμο, με συλλογικές συμβάσεις. Ακριβώς. Καταλαβαίνεις τώρα το σύνθημα νόμος είναι το δίκιο του εργάτη; Και του φτωχού αγρότη, συμπλήρωσε.

Χωρίσαμε. Ωρα ν' αλλάξουμε το καρούλι. Η Πούλια μάς συντροφεύει. Ο Αυγερινός ξύπνησε. Μέχρι να νιφτεί, κάτι να τσιμπήσει, θα 'ρθει η ώρα της δικής του βάρδιας. Βιγλάτορας του ήλιου. Του γνέφει κι ανατέλλει. Το χωριό θα ξυπνήσει. Κι εμείς θα συνεχίσουμε στο χωράφι. Κλεφτά, στο τρακτέρ, παίρνουμε έναν υπνάκο.

 http://www.rizospastis.gr/story.do?id=5720330&textCriteriaClause=%2B%CE%A6%CE%A4%CE%99%CE%91%CE%A7%CE%9D%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%A3+%2B%CE%A4%CE%A3%CE%99%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9F