Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ανεξάρτητη, αλλά αστική και ανοιχτομάτα

  

 Απο Κατιούσα

Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ανεξάρτητη, αλλά αστική και ανοιχτομάτα, έλεγε μια παλιά ανακοίνωση του ΠΑΜΕ. Κάθε άλλο παρά «τυφλή» είναι λοιπόν η δικαιοσύνη και το αποδεικνύει η ίδια με τις αποφάσεις τις. Την περίοδο που πολλά δικαστήρια κρίνουν παράνομες τις απεργίες των εργαζομένων, μια απόφαση δικαστηρίου έρχεται στην ουσία να τιμωρήσει τη συνδικαλιστική δράση. Όπως καταγγέλλει η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου, το δικαστήριο κάνοντας χρήση της νέας νομοθεσίας αθώωσε τον εργοδότη που γρονθοκόπησε συνδικαλίστρια στο κεφάλι και στο σώμα, μέσα στο γραφείο του επιθεωρητή Εργασίας και έκρινε ένοχη την παθούσα συνδικαλίστρια για «απειλή», επιβάλλοντάς της ποινή φυλάκισης 3 μηνών! «Καλούμε την εργατική τάξη του νομού μας, αλλά και ολόκληρης της χώρας, να καταδικάσει τέτοιου είδους περιστατικά, να μην επιτρέψουμε ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στα αστικά δικαστήρια να αφήσουν ελεύθερους τους εργοδότες να αλωνίζουν μέσα στους χώρους δουλειάς, μετατρέποντας τους σε σύγχρονες γαλέρες, καταδικάζοντας κάθε τίμιο εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι» σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Στις 17/10/2019 στα δικαστήρια Ηρακλείου εκδικάστηκε η υπόθεση χειροδικίας εργοδότη σε γυναίκα, εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του σωματείου μας. 

Υπενθυμίζουμε, το πρωί της 12/01/2017 η εκλεγμένη στο ΔΣ του σωματείου μας, βρέθηκε στα γραφεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας Ηρακλείου όπου  είχε καλεστεί τριμερής συνάντηση προκειμένου να απολογηθεί ο εκπρόσωπος της εταιρίας για την μη καταβολή δώρων και επιδομάτων. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είχε έρθει στη συνάντηση έτοιμος για καυγά από ότι φάνηκε.. καθώς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ο εργοδότης επιτέθηκε στην εκλεγμένη συνδικαλίστρια μέσα στο γραφείο του επιθεωρητή με γροθιές στο κεφάλι και το σώμα. Ευτυχώς με την παρέμβαση των επιθεωρητών ο εργοδότης ακινητοποιήθηκε, έως ότου η αστυνομία τον οδηγήσει στο αυτόφωρο.   

Σε αυτή την υπόθεση η Ελληνική δικαιοσύνη έκρινε τον εργοδότη αθώο (!!) για την κατηγορία της χειροδικίας, καθώς όπως μας ενημέρωσαν θεωρείται πταίσμα και με βάση τη νέα νομοθεσία παραγράφεται μετά το πέρας του ενός έτους… Ταυτόχρονα όμως έκρινε ένοχη την παθούσα συνδικαλίστρια για “απειλή” και της επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών! 

Όσο και αν φαίνεται σκηνή βγαλμένη από ελληνική κωμική ταινία του παρελθόντος, η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή  καθώς όχι μόνο τιμωρεί μια αθώα εργαζόμενη συνδικαλίστρια που δέχτηκε άνανδρη επίθεση υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα συναδέλφων της, αλλά ανοίγει περαιτέρω τους ασκούς του Αιόλου για κορύφωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.  

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της κυβέρνησης ΝΔ αλλά και διαδοχικά όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που διαμόρφωσαν το νομικό και νομοθετικό πλαίσιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργοδοτών και των συμφερόντων τους. Αυτή η τουλάχιστον προκλητική απόφαση του Δικαστηρίου βγήκε την ίδια περίοδο που δεκάδες τέτοιες αποφάσεις έχουν βγάλει παράνομες τις απεργίες των εργαζομένων, την συνδικαλιστική δράση των πρωτοπόρων εργατών και πανελλαδικά και στον νομό μας. 

Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε και ψήφισε το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο, συνεχίζοντας στον ίδιο αντεργατικό δρόμο που της είχε στρώσει η  προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας μεταξύ άλλων πως «το ηλεκτρονικό μητρώο των σωματείων καθώς και η ηλεκτρονική ψηφοφορία θα φέρουν τον εκδημοκρατισμό, την πραγματική δημοκρατία για τους εργαζόμενους…» Στην πραγματικότητα με αυτόν τον τρόπο απλοποιείται και νομοθετικά πλέον η δυνατότητα, ο εργοδότης να φακελώνει αγωνιστές εργαζόμενους, να προστατεύει τα κέρδη του. 

Καλούμε την εργατική τάξη του νομού μας, αλλά και ολόκληρης της χώρας, να καταδικάσει τέτοιου είδους περιστατικά, να μην επιτρέψουμε ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στα αστικά δικαστήρια να αφήσουν ελεύθερους τους εργοδότες να αλωνίζουν μέσα στους χώρους δουλειάς, μετατρέποντας τους σε σύγχρονες γαλέρες, καταδικάζοντας κάθε τίμιο εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι. Ο αγώνας μας μπορεί και πρέπει να επιβάλλει να μην εφαρμοστούν στην ζωή αυτοί οι κατάπτυστοι, βαθιά αντιλαϊκοί- αντεργατικοί νόμοι.

ΔΟΥΛΟΙ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ

Περίεργες και καθόλου «αθώες» έρευνες...

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη ερευνητών από πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, έρχεται να ρίξει περισσότερο φως στην αντιπαράθεση γύρω από τα «οφέλη» της ιατρικής κάνναβης στην αντιμετώπιση ψυχικών διαταραχών, όπως υποστηρίζουν οι θιασώτες της και στην Ελλάδα, επικαλούμενοι στοιχεία από παγκόσμιες έρευνες. Το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης μελέτης βρίσκεται τόσο στο αντικείμενο και τη μεθοδολογία της, όσο και στα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, οι Αυστραλοί επιστήμονες έβαλαν στο μικροσκόπιο όλες τις μελέτες που έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες (1980-2018), δημοσιευμένες και αδημοσίευτες, σχετικά με τη χρήση κάνναβης στη θεραπεία ψυχικών διαταραχών, και συγκεκριμένα της κατάθλιψης, των αγχωδών διαταραχών, της διαταραχής μετατραυματικού στρες, της ψύχωσης, της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητας και του συνδρόμου Tourette.

* * *
Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν, είναι με δυο λόγια το εξής: Παρά τους ισχυρισμούς ότι η ιατρική κάνναβη ενδείκνυται για τη θεραπεία της κατάθλιψης και άλλων ψυχικών διαταραχών, τα επιστημονικά δεδομένα που υποστηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα! Οπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «είναι αξιοσημείωτη η απουσία καλής ποιότητας στοιχείων, τα οποία να έχουν αξιολογήσει σωστά την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των ιατρικών κανναβινοειδών» και επομένως, «έως ότου υπάρξουν στοιχεία από τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες, δεν μπορούν να εκδοθούν κατευθυντήριες οδηγίες για τη χρήση της κάνναβης στις ψυχικές διαταραχές». Συστήνουν μάλιστα στις χώρες που έχουν ήδη νομιμοποιήσει τη χρήση της ιατρικής κάνναβης, γιατροί και ασθενείς να ενημερωθούν για τη «φτώχεια» των επιστημονικών δεδομένων, να δημοσιοποιούν τους πιθανούς κινδύνους των κανναβινοειδών και να παρακολουθούν στενά όσους λαμβάνουν τέτοια θεραπεία, προκειμένου να διαπιστώνουν έγκαιρα αρνητικές μεταβολές στην ψυχική υγεία τους.

* * *
Οι επιστήμονες «ξεψάχνισαν» 83 συνολικά έρευνες, εκ των οποίων μόνο οι 40 ήταν «τυχαιοποιημένες» (με συμμετοχή 3.067 εθελοντών), που αναγνωρίζονται ως το πιο αξιόπιστο είδος κλινικής μελέτης. Στις έρευνες αυτού του τύπου, οι συμμετέχοντες χωρίζονται τυχαία σε ομάδες. Απ' αυτές, η μια λαμβάνει τη θεραπεία/παρέμβαση που απασχολεί την έρευνα και η άλλη (ή οι άλλες) ένα εικονικό ή πραγματικό φάρμακο/θεραπεία. Η σύγκριση των αποτελεσμάτων δίνει και το μέτρο της «αποτελεσματικότητας» της θεραπείας. Από το σύνολο των ερευνών που εξετάστηκαν, 42 αφορούσαν την κατάθλιψη (23 τυχαιοποιημένες), 31 τις αγχώδεις διαταραχές (17 τυχαιοποιημένες), 12 τη διαταραχή μετατραυματικού στρες (1 τυχαιοποιημένη), 11 τις ψυχώσεις (6 τυχαιοποιημένες), 8 το σύνδρομο Tourette (2 τυχαιοποιημένες) και 3 τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητας (1 τυχαιοποιημένη).

* * *
Και μόνο το γεγονός ότι οι μισές από τις έρευνες που υποστηρίζουν τα «οφέλη» της ιατρικής κάνναβης στην αντιμετώπιση μιας ψυχικής διαταραχής είναι μη «τυχαιοποιημένες», προκαλεί συντριπτικό πλήγμα στην όποια αξιοπιστία των συμπερασμάτων τους. Συνολικά, οι Αυστραλοί επιστήμονες βρήκαν «φτωχής ποιότητας στοιχεία» που να πιστοποιούν ότι η λήψη ιατρικής κάνναβης καταπραΰνει το άγχος, κυρίως στους ασθενείς με χρόνιο πόνο (όχι εξαιτίας καρκίνου) και με πολλαπλή σκλήρυνση. Οσον αφορά την κατάθλιψη και τις άλλες ψυχικές διαταραχές που εξετάστηκαν, δεν βρέθηκε να υπάρχει κάποιο όφελος από τη θεραπεία με κάνναβη. Αντίθετα, η επιστημονική ομάδα επικαλείται πολλές μελέτες που έδειξαν ότι η κάνναβη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες, εξαιτίας των οποίων αρκετοί ασθενείς αναγκάστηκαν να διακόψουν τη λήψη της, ενώ η χρήση της για «θεραπευτικούς» σκοπούς ενδέχεται να επιδεινώσει και τα συμπτώματα της ψύχωσης. Τα συμπεράσματα αυτά συμπίπτουν με την παρατήρηση που κάνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε έκθεσή του για την ιατρική χρήση της κάνναβης (2015), ότι «υπάρχουν αρκετά αναπάντητα ακόμη ερωτήματα και πολλοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη».

* * *
Υποστηρικτικά στα παραπάνω, η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν ελάχιστες τυχαιοποιημένες μελέτες που αξιολογούν τη χρήση της κάνναβης, ενώ ακόμα κι αυτές εμπεριέχουν σε μεγάλο βαθμό σημαντικές αδυναμίες, όπως ο μικρός αριθμός συμμετεχόντων, η σύγκριση με κάποιο placebo (εικονικό) φάρμακο και όχι με κάποιο ήδη υπάρχον φάρμακο, η επιλογή κυρίως ατόμων που έχουν ξανακάνει χρήση, η μη εκτίμηση της σχέσης δόσης - απόκρισης, η πολύ μικρή διάρκεια (ημερών ή βδομάδων). Πολλές μελέτες στηρίζονται επίσης στη συμπλήρωση ανώνυμων ερωτηματολογίων από τους ασθενείς ως προς την προσωπική χρήση - αποτελεσματικότητα της κάνναβης σε αυτούς. Δεν αξιολογούν δηλαδή την ποιότητα και λειτουργικότητα της καθημερινής ζωής (κοινωνικές συναναστροφές, οδήγηση, εργασία, επιδόσεις στο σχολείο, επιπτώσεις στις γνωστικές ικανότητες κ.λπ.), δεν εκτιμούν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν (εξάρτηση, μείωση των γνωστικών ικανοτήτων, ψυχολογικές διαταραχές κ.λπ.). Πολλές φορές, τέλος, δεν λαμβάνουν καν υπόψη την περιεκτικότητα της κάνναβης που χορηγείται σε THC - CBD, αλλά και άλλα κανναβινοειδή, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει άμεση σύγκριση μεταξύ των μελετών.

* * *
Ολα αυτά τα στοιχεία είναι που καθιστούν τουλάχιστον «περίεργη» τη φανατική υπεράσπιση της ιατρικής χρήσης της κάνναβης από δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που πρωτοστάτησε ως κυβέρνηση στη νομιμοποίηση της καλλιέργειας για την τυποποίηση φαρμάκων, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο για τη χρήση της και σε φυτική μορφή. Εξίσου συνένοχη είναι και η σημερινή κυβέρνηση, όπως και όλα τα κόμματα που διαφημίζουν την ιατρική κάνναβη ως «πεδίον δόξης λαμπρόν» για κερδοφόρες επενδύσεις από φαρμακευτικά μονοπώλια, καλλιεργώντας ανοχή στη ναρκωκουλτούρα, σε συνδυασμό μάλιστα με την πλήρη απουσία πρόληψης και την καθολική κυριαρχία της λογικής «μείωσης της βλάβης» στην κρατική πολιτική για τα ναρκωτικά...

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ «ΠΟΛΕΜΟΥ» ΨΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ Αποπροσανατολισμός, σύγχυση, παραπληροφόρηση μέσω διαδικτύου

Η πιο αποτελεσματική παραπληροφόρηση ξεκινά με κάποια ψήγματα αλήθειας
Η περίπτωση του αντιεμβολιαστικού κινήματος

Στα μέσα του 19ου αιώνα, μια κάμπια στο μέγεθος ανθρώπινου δακτύλου άρχισε να εξαπλώνεται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ. Η εμφάνιση αυτού του παράσιτου της ντοματιάς συνοδεύτηκε από τρομακτικές αναφορές για θανατηφόρες δηλητηριάσεις, ακόμη και επιθέσεις σε ανθρώπους! Το 1869 τοπικές εφημερίδες (το βασικό μέσο διάδοσης πληροφοριών και απόψεων εκείνη την εποχή) δημοσίευσαν προειδοποιήσεις, αναφέροντας ότι ένα κορίτσι στο Ρεντ Κρικ, που είχε έρθει αντιμέτωπο μ' αυτό, «είχε πάθει σπασμούς, που κατέληξαν στο θάνατο». Μερικούς μήνες αργότερα, άλλη εφημερίδα δημοσίευσε δήλωση κάποιου γιατρού Φούλερ, που ισχυριζόταν ότι είχε συλλέξει ένα τεράστιο άτομο αυτού του είδους παρασίτου, προειδοποιούσε ότι «είναι θανατηφόρο σαν κροταλίας» και ότι γνώριζε πως τρεις άνθρωποι είχαν πεθάνει απ' αυτό.
Το έντομο, αν και καταστροφικό για το φυτό της ντομάτας, ήταν αβλαβές για την υγεία του ανθρώπου και αυτό το γνώριζαν ήδη δεκαετίες πριν από τα δημοσιεύματα οι Αμερικανοί εντομολόγοι. Πώς εξηγείται ότι οι φήμες επέμεναν παρότι η αλήθεια ήταν διαθέσιμη σε πρώτη ζήτηση; Ο άνθρωπος μαθαίνει στο κοινωνικό πλαίσιο. Υιοθετεί απόψεις και συγκροτεί μεγάλο μέρος των αντιλήψεών του με βάση τα δεδομένα που του δίνονται ως αδιαφιλονίκητη γνώση, από ανθρώπους που εμπιστεύεται, όπως οι δάσκαλοι, οι γονείς, οι φίλοι, οι πηγές πληροφόρησης που εμπιστεύεται. Αυτή η κοινωνική μετάδοση της γνώσης βρίσκεται στην καρδιά του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά πολλές φορές οι πληροφορίες και οι «γνώσεις» είναι λαθεμένες, σκόπιμα ή μη.

Μπροστά
Ο κόσμος προχώρησε από την εποχή της «θηριώδους» κάμπιας του 1869. Η επιστημονική πρόοδος έχει βοηθήσει να διαλυθούν κάποια «σκοτάδια», οι άνθρωποι είναι κατά μέσον όρο πιο μορφωμένοι και έχουν τρόπους να διασταυρώσουν την ακρίβεια μιας πληροφορίας, ή να διερευνήσουν μια «γνώση». Θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν λιγότερο ευάλωτοι στην παραπληροφόρηση. Εκείνο που κάνει την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση τόσο αποτελεσματικές και σήμερα είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι που εκτίθενται σε αυτές μπορούν να τις αναπαραγάγουν και μεταδώσουν πολύ εύκολα σε φίλους και συναδέλφους, που τους εμπιστεύονται, λειτουργώντας έτσι άθελά τους ως ενισχυτές του ψέματος. Κανένας δεν σκέφτεται: Είμαι ο τύπος ανθρώπου που είναι ευάλωτος στην παραπληροφόρηση. Είναι πάντα οι άλλοι που παραπλανώνται από τη μασκαρεμένη ως είδηση προπαγάνδα και τα αυτοματοποιημένα συστήματα του διαδικτύου (bot), που προωθούν τη μια ή την άλλη ατζέντα.

Παλιότερα ήταν συχνό φαινόμενο τα e-mail που υποστήριζαν κάτι παράδοξο, αλλά συνήθως όχι εντελώς αδύνατο, και καλούσαν τον ...κοινωνικά υπεύθυνο παραλήπτη να τα αποστείλει με τη σειρά του σε όσο γίνεται περισσότερους από τους γνωστούς του, ώστε να τους προειδοποιήσει. Αλλες φορές επρόκειτο για έμμεση προώθηση κάποιου στόχου εμπορικού, πολιτικού κ.ο.κ., ενώ άλλες επρόκειτο για κοινωνικά πειράματα, από επιστήμονες που σχετίζονταν με εταιρείες ή κρατικές υπηρεσίες, ώστε να δουν μέχρι ποιο σημείο μπορεί να περάσει ένα ψέμα, πόσοι, ίσως και ποιοι ανταποκρίνονται ενεργά σε αυτό, πώς είναι διαρθρωμένες οι κοινωνικές ομάδες στη μικροκλίμακα. Μετά την εμφάνιση των ιστοτόπων των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ), η ανάγκη γι' αυτού του είδους τα e-mail σταδιακά έπαψε, καθώς οι διαδικασίες αυτές μπορούσαν να γίνουν μέσα απ' αυτά πολύ πιο αποτελεσματικά και σε ευρύτερη κλίμακα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ψευδής πληροφόρηση ή η σκόπιμη παραπληροφόρηση εκκινεί από συμβατικές ειδησεογραφικές σελίδες και με την πολλαπλασιαστική αναμετάδοσή της από τα ΜΚΔ φτάνει να βρει θέση ακόμη και στις σελίδες θεωρούμενων γενικά έγκυρων (από πλευράς πληροφόρησης) ιστοτόπων εφημερίδων. Οι πηγές της παραπληροφόρησης στις σημερινές συνθήκες γενικού πληροφοριακού πολέμου μπορεί να είναι και άλλου τύπου. Οι περισσότεροι στρατοί σήμερα έχουν ειδικές διευθύνσεις και τμήματα που ασχολούνται με τον κυβερνοπόλεμο, βασική πλευρά του οποίου είναι η προπαγάνδα, η παραπλάνηση του αντιπάλου, η δημιουργία σύγχυσης στις γραμμές του, η παραπληροφόρησή του. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών, τουλάχιστον των ισχυρότερων χωρών. Γίνεται λοιπόν καθαρό ότι πίσω από την «παραπληροφόρηση» και τα fake news βρίσκεται «πόλεμος» κρατικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, «πόλεμος» που δεν έχει μόνο χαρακτήρα προπαγάνδας αλλά και οικονομικές - κοινωνικές επιπτώσεις.

Μόλυνση
Πολλοί θεωρητικοί της επικοινωνίας και κοινωνικοί επιστήμονες προσπάθησαν να κατανοήσουν πώς επιμένουν τα ψευδή πιστεύω, μοντελοποιώντας τη διάδοση των πληροφοριών κατ' αναλογία με τη διάδοση μιας μολυσματικής ασθένειας. Σε ένα μοντέλο «μόλυνσης» οι ιδέες είναι σαν ιοί που πηγαίνουν από μυαλό σε μυαλό. Αρχίζεις με ένα δίκτυο που αποτελείται από κόμβους, που αντιπροσωπεύουν άτομα, και από ακμές, που αντιπροσωπεύουν κοινωνικές συνδέσεις. Τροφοδοτείς την «είδηση» σε ένα «μυαλό» και βλέπεις πώς εξαπλώνεται, κάτω από διάφορες προϋποθέσεις για το πότε γίνεται επιτυχής η μετάδοση. Τα μοντέλα αυτά είναι απλά, αλλά έχουν καταφέρει να ερμηνεύσουν διάφορα περιστατικά διάδοσης ψευδών ειδήσεων. Μπορούν επίσης να εξηγήσουν τη διάδοση των memes (μιμίδια) στο διαδίκτυο. Αυτά έχουν συνήθως τη μορφή μιας εικόνας, σταθερής ή κινούμενης (βίντεο), με «χτυπητό» περιεχόμενο, πάνω στην οποία εμφανίζεται μια φράση με μεγάλα γράμματα. Συχνά έχουν παιχνιδιάρικη χροιά και αναφορές σε ειδησεογραφικά ή κοινωνικά - πολιτιστικά γεγονότα, κυρίως με έμμεσο τρόπο.

Ακόμα και η αποκάλυψη του ψεύδους ενός meme που έχει διαδοθεί αρκετά, δεν εξασφαλίζει την εξαφάνισή του. Μήνες ή και χρόνια μετά συνεχίζει να διαδίδεται από κάποιους, καλοπροαίρετους ή μη, και οι φίλοι τους στους οποίους το στέλνουν το αποδέχονται ως δεδομένο, χωρίς να το ψάχνουν. Η ανάρτηση στο διαδίκτυο της αλήθειας δεν βοηθάει αν κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να την αναζητήσει. Μοιάζει σαν λύση η περισσότερη μόρφωση γύρω απ' το θέμα και η ανάπτυξη κριτικής ικανότητας. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Μερικές φορές ψευδείς αντιλήψεις επιμένουν και διαδίδονται ακόμη και μεταξύ κοινοτήτων, που αναζητούν την αλήθεια, συλλέγοντας και διαμοιράζοντας στο εσωτερικό τους αποδεικτικά στοιχεία.

Λάθος κατάληξη
Η σελίδα του «Facebook» «Σταματήστε τον Υποχρεωτικό Εμβολιασμό» έχει περισσότερους από 140.000 ακολούθους. Οι διαχειριστές της συχνά αναρτούν υλικά που αποσκοπούν να πείσουν όσους την ακολουθούν ότι τα εμβόλια είναι επιβλαβή ή αναποτελεσματικά, περιλαμβάνοντας ειδήσεις, επιστημονικές μελέτες και συνεντεύξεις με διακεκριμένους επικριτές των εμβολίων. Σε άλλες σελίδες ομάδων στο «Facebook», χιλιάδες ανήσυχοι γονείς ρωτούν και απαντούν σε ερωτήσεις για την ασφάλεια των εμβολίων, μοιράζονται επιστημονικές μελέτες και νομικές συμβουλές για την υποστήριξη των προσπαθειών τους ενάντια στα εμβόλια. Ολοι αυτοί αναζητούν την αλήθεια για να αποφασίσουν σχετικά με μια στάση, που μπορεί να έχει σοβαρότατες συνέπειες για τα παιδιά τους και για όλους τους ανοσοκατεσταλμένους ανθρώπους. Και όμως καταλήγουν σε επικίνδυνα λαθεμένα συμπεράσματα.

Ερευνητές μελέτησαν το φαινόμενο, χρησιμοποιώντας τη «δικτυακή επιστημολογική δομή», που αναπτύχθηκε προ εικοσαετίας από οικονομολόγους, για να μελετήσουν τη διάδοση αντιλήψεων μέσα σε μια κοινότητα και θεωρούν ότι καλύπτει κάποια κρίσιμα κενά του μοντέλου μόλυνσης, καθώς παίρνει υπόψη άτομα που μαζεύουν στοιχεία, τα διαμοιράζονται, όπως και την εμπειρία από την επιλογή που τελικά έκαναν. Στο βασικό μοντέλο πρόσθεσαν δύο κρίσιμα συστατικά: Την «κοινωνική εμπιστοσύνη», δηλαδή πόσο αξιόπιστη θεωρείται μια πηγή σε σχέση με μια άλλη, και τον «κομφορμισμό», δηλαδή την τάση κάθε μέλους μιας ομάδας να δράσει όπως και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Με την κοινωνική εμπιστοσύνη μπορεί να εξηγηθεί γιατί οι ακόλουθοι του αντιεμβολιασμού πιστεύουν τον έναν ή τον άλλον, αντί των αρμόδιων επιστημονικών κοινοτήτων και κρατικών υπηρεσιών. Συχνά υπάρχουν μια έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στους γιατρούς με βάση κάποιες προηγούμενες εμπειρίες ως ασθενείς και μια δικαιολογημένη αμφιβολία κατά πόσον οι αστικές κρατικές υπηρεσίες ενδιαφέρονται πραγματικά για τα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Συνδυάζοντας και τον παράγοντα του «κομφορμισμού» εξηγούνται οι κλίκες μελών μέσα στην κοινότητα, που αποκρύπτουν ειδήσεις και πληροφορίες, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις βασικές αντιλήψεις της ομάδας.

Επιλεκτικός διαμοιρασμός
Ομως περιπτώσεις, όπως η σομαλική κοινότητα στη Μινεσότα και οι κοινότητες ορθόδοξων Εβραίων στη Νέα Υόρκη, που υπέφεραν πρόσφατα από επιδημίες ιλαράς (λόγω μη εμβολιασμού των μελών τους) αποτέλεσαν και στόχους ειδικής καμπάνιας εκλεπτυσμένης παραπληροφόρησης από αντιεμβολιαστές. Η πολιτική συμπεριφορά των ανθρώπων που δεν συμμετέχουν στο λαϊκό κίνημα, το τι αγοράζουμε και ποιους εκτιμούμε, εξαρτώνται από την εικόνα που έχουμε για τον κόσμο. Είναι φυσικό, στον σημερινό, καπιταλιστικό κόσμο, πολλές εύπορες ομάδες και άτομα, να ενδιαφέρονται σφόδρα να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη για διάφορα θέματα, ακόμη και για επιστημονικά.

Υπάρχει η απλοϊκή αντίληψη ότι όταν η βιομηχανία προσπαθεί να επηρεάσει την επιστήμη το κάνει πάντα εξαγοράζοντας κάποιους επιστήμονες. Υπάρχουν όμως και πιο ύπουλες, πιο αποτελεσματικές στρατηγικές, που χρησιμοποιούν τα μονοπώλια, τα κράτη και διάφορες ομάδες. Κλασικό παράδειγμα η προσπάθεια της καπνοβιομηχανίας στις ΗΠΑ τις δεκαετίες του 1950 - '60, να πείσει ότι το κάπνισμα δεν βλάπτει, εκδίδοντας περιοδικό και διοχετεύοντας και στον υπόλοιπο Τύπο πληροφόρηση μόνο για έρευνες που επιβεβαίωναν τον ισχυρισμό της, ή κατέληγαν ότι η βλαπτικότητα του καπνού είναι αμφισβητήσιμη. Εκαναν, δηλαδή, επιλεκτικό διαμοιρασμό πληροφοριών. Πιο πρόσφατα, ένας οργανισμός για την ενημέρωση και συμβουλευτική των γονέων στη Νέα Υόρκη, πέρα από την κατάλληλη επιλογή πληροφοριών που διοχέτευε, για να επηρεάσει πιο αποτελεσματικά τις κοινότητες των ορθόδοξων Εβραίων, επισήμαινε στα υλικά που τους έστελνε ότι μερικά εμβόλια περιέχουν ζελατίνη προερχόμενη από γουρούνια, αγγίζοντας τις θρησκευτικές «χορδές» αυτής της κοινότητας.

Απαραίτητο βήμα
Οι παράγοντες που αξιοποιούν την παραπληροφόρηση σχεδιάζουν περιεχόμενο, που ελπίζουν ότι θα εξοργίσει ή θα ερεθίσει στοχευμένα ακροατήρια, ώστε να γίνουν αγγελιοφόροι, χρησιμοποιώντας το κοινωνικό τους «κεφάλαιο» για να δώσουν αξιοπιστία στο αρχικό μήνυμα. `Η, όπως έγραφε σε ενημερωτικό του το «Facebook» το 2018 σχετικά με τους αλγορίθμους κατάταξης που χρησιμοποιεί, «δίνουν προτεραιότητα σε αναρτήσεις που πυροδοτούν συζητήσεις και ουσιαστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων». Η στόχευση ακροατηρίων, που είναι δυνατή σήμερα με βάση τα προσωπικά δεδομένα, που άμεσα αλλά κυρίως έμμεσα έχουν δώσει οι χρήστες του «Facebook», είναι απίστευτη. Μπορεί κανείς να ζητήσει να κάνει διαφημιστική - προπαγανδιστική καμπάνια π.χ. στις γυναίκες μεταξύ 32 και 42 ετών, που ζουν στην Αττική, έχουν παιδιά προσχολικής ηλικίας, έχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έχουν κάνει like στον τάδε πολιτικό.

Οι χειραγωγοί της κοινωνικής συνείδησης αναπτύσσουν συνεχώς νέες πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους επίδρασης. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που διαπιστώθηκε η λειτουργία bot στο «Twitter», σε συνδυασμό με πληρωμένα τρολ, ακόμη και με χάκινγκ παραβίασης λογαριασμών «φίλων», ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι μια άποψη είναι εδραιωμένη ευρέως και να ανέβει κάποιο hashtag ψηλά. Ολοι αυτοί στηρίζονται στο ότι οι άνθρωποι αντιδρούν πολλές φορές συναισθηματικά και διαμοιράζονται πρόθυμα παραπληροφόρηση αν αυτή ενισχύει τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις ή προκαταλήψεις τους. Η κατανόηση των μεθόδων, των μηχανισμών και της κοινωνικής βάσης πάνω στην οποία στηρίζεται η παραπληροφόρηση είναι ένα πρώτο, απολύτως απαραίτητο βήμα, ώστε να αποφύγει κανείς να μετατραπεί άθελά του σε αναμεταδότη του ψεύδους και σε «βαποράκι» σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.


Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Ενας στους τέσσερις θανάτους από καρκίνο οφείλονται στο κάπνισμα

Από ατέχνως
Ο καπνός προκαλεί περισσότερους θανάτους από καρκίνο που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, από κάθε άλλο παράγοντα κινδύνου. Το κάπνισμα ευθύνεται για περίπου 2,3 εκατομμύρια θανάτους το χρόνο ή σχεδόν έναν στους τέσσερις (24%) των συνολικών θανάτων από καρκίνο, σύμφωνα με το νέο παγκόσμιο «Άτλαντα Καρκίνου».

Παρά τις αντικαπνιστικές εκστρατείες, περίπου 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι συνεχίζουν να καπνίζουν παγκοσμίως. Πάντως περίπου 1,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε 55 χώρες προστατεύονται πλέον από αντικαπνιστικές νομοθεσίες.

Ο «Άτλας», που παρήχθη από την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS), την Ένωση για το Διεθνή Έλεγχο του Καρκίνου (UICC) και τη Διεθνή Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), παρουσιάσθηκε σε παγκόσμιο συνέδριο για τον καρκίνο στο Καζακστάν.

Τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι ο καρκίνος αποτελεί τη Νο 1 ή τη Νο 2 αιτία προώρου θανάτου (πριν τα 70) σε 91 χώρες. Ο αριθμός των νέων περιστατικών καρκίνου αναμένεται να αυξηθεί κατά 60% έως το 2040.

Οι λοιμώξεις από μικροοργανισμούς ευθύνονται για περίπου το 15% των νέων περιπτώσεων καρκίνου, όμως το ποσοστό ποικίλλει εντυπωσιακά, από μόνο 4% στις χώρες υψηλού εισοδήματος σε πάνω από 50% σε αρκετές χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Οι τέσσερις κυριότεροι καρκινογόνοι ιοί, που ευθύνονται για πάνω από το 90% των καρκινογόνων λοιμώξεων, είναι του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), της ηπατίτιδας Β (ΗΒV) και της ηπατίτιδας C (HCV).

Το πάχος αυξάνει τον κίνδυνο για 13 είδη καρκίνου και ευθύνεται σχεδόν για το 4% των συνολικών νέων περιστατικών καρκίνου μεταξύ των ενηλίκων διεθνώς. Περίπου το 40% των ανδρών και γυναικών άνω των 18 ετών στον κόσμο, καθώς επίσης το 27% των αγοριών και το 24% των κοριτσιών πέντε έως 18 ετών, θεωρούνται υπέρβαροι και παχύσαρκοι.

Το αλκοόλ ευθύνεται για το 4,2% όλων των καρκίνων, με μεγάλες αποκλίσεις από χώρα σε χώρα. Ο «Άτλας» εκτιμά ότι μέσα στην επόμενη 50ετία θα υπάρξουν περίπου 44 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου της μήτρας διεθνώς.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και ευθύνεται σχεδόν για το 25% όλων των νέων περιστατικών καρκίνου σε αυτές. Ο κίνδυνος για καρκίνο του μαστού στις χώρες υψηλού εισοδήματος είναι έως τριπλάσιος σε σχέση με τις φτωχές χώρες.

Κάθε χρόνο περίπου 270.000 παιδιά διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Το προσδόκιμο επιβίωσης για μια τουλάχιστον πενταετία μετά τη διάγνωση ποικίλλει σημαντικά, καθώς είναι πάνω από 80% των παιδιών ασθενών στις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά μόνο 20% στις φτωχές.

Ακόμη, το 3% έως 6% όλων των καρκίνων εκτιμάται ότι προκαλούνται από την έκθεση των ανθρώπων σε καρκινογόνες ουσίες κατά την εργασία τους. Η ρύπανση του αέρα προκαλεί πάνω από μισό εκατομμύριο θανάτους από καρκίνο των πνευμόνων κάθε χρόνο, ιδίως στις ταχέως αναπτυσσόμενες μεγαλουπόλεις των χωρών χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Η ακτινοθεραπεία ενδείκνυται για περίπου το 60% των καρκινοπαθών για την ανακούφιση των συμπτωμάτων τους, τη συρρίκνωση των όγκων πριν τη χειρουργική αφαίρεση τους ή την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων για την αποφυγή μεταστάσεων. Όμως η παροχή ακτινοθεραπείας είναι ανεπαρκής σε αρκετές χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Για παράδειγμα, στην Αιθιοπία, ένας πληθυσμός περίπου 100 εκατομμυρίων εξυπηρετείται από ένα μοναδικό κέντρο ακτινοθεραπείας.

Μουσική το Σαββατόβραδο

Σάπια υλικά

Στον έναν κλάδο με υψηλή κερδοφορία, αυτόν των Τηλεπικοινωνιών, στα τηλεφωνικά κέντρα της απίστευτης εντατικοποίησης, η εργοδοσία μοιράζει ηρεμιστικά χάπια στους «στρεσαρισμένους» εργαζόμενους. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα τηλεφωνήτριας που είχε πάθει εγκεφαλικό, αλλά δίχως διάγνωση της χορηγήθηκε ηρεμιστικό στο χώρο δουλειάς, με αποτέλεσμα σήμερα να δίνει μάχη για τη ζωή της. Σε άλλη μεγάλη πολυεθνική του ίδιου κλάδου, η εργοδοσία σχεδιάζει 60 απολύσεις μέχρι το τέλος του χρόνου. Την ίδια ώρα, στον κερδοφόρο κλάδο του Φαρμάκου απολύθηκαν 50 εργαζόμενοι σε ένα βράδυ και στα Τρόφιμα, σε μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, απολύθηκε εργαζόμενος επειδή ζήτησε να πληρώνεται τις υπερωρίες και τα νυχτερινά. Ολα τα παραπάνω είναι ένα μικρό μόνο δείγμα τού τι επικρατεί στους χώρους δουλειάς και μάλιστα σε κλάδους που χαρακτηρίζονται «πιλότοι» στην ανάπτυξη. Η ειρωνεία είναι ότι τα περιστατικά αυτά συνέβησαν ή κορυφώθηκαν τον τελευταίο μήνα, παράλληλα με τη συζήτηση για τον «αναπτυξιακό» νόμο της ΝΔ με τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα», η οποία έδωσε αφορμή σε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα να ...ανανεώσουν τους όρκους πίστης στην πολιτική στήριξης της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που υποτίθεται ότι θα φέρει ευημερία στους εργαζόμενους και το λαό! Τα παραδείγματα όμως που αναφέραμε δείχνουν ποια είναι τα υλικά αυτής της ανάπτυξης: Δουλειά χωρίς ανάσα, ένταση της εκμετάλλευσης, εργοδοτικό ξεσάλωμα κι από πάνω παχυλές επιδοτήσεις στους καπιταλιστές. Γι' αυτό, όπως ξεστόμισαν οι υπουργοί τα παχιά τους λόγια για τη «νέα Ελλάδα», έτσι πρέπει κάθε τους λέξη να πάει στο καλάθι των αχρήστων από την εργατική τάξη και να γίνει ένας επιπλέον λόγος για πιο αποφασιστική οργάνωση του αγώνα.

Καταραμένοι δολοφόνοι! – Δε χρειάζεται να ξέρεις ισπανικά για να σε σοκάρει η φασιστική βία στη Χιλή

Καταραμένοι δολοφόνοι! – Δε χρειάζεται να ξέρεις ισπανικά για να σε σοκάρει η φασιστική βία στη Χιλή

Ο στρατός είναι στους δρόμους, δολοφονεί εν ψυχρώ, χτυπάει μικρά παιδιά, πυροβολεί στο ψαχνό, απάγει πολίτες από τα σπίτια τους, πετάει βασανισμένους μέσα από κλούβες στους δρόμους. Και τα κανάλια σιωπούν και τα ΜΚΔ λογοκρίνουν τα βίντεο* που δείχνουν την αλήθεια.


Σα να μην πέρασε μια μέρα από τη χούντα του Πινοτσέτ. Ο στρατός είναι στους δρόμους, δολοφονεί εν ψυχρώ, χτυπάει μικρά παιδιά, πυροβολεί στο ψαχνό, απάγει πολίτες από τα σπίτια τους, πετάει βασανισμένους μέσα από κλούβες στους δρόμους. Και τα κανάλια σιωπούν και τα ΜΚΔ λογοκρίνουν τα βίντεο* που δείχνουν την αλήθεια.

Μια αλήθεια που ένα μικρό δείγμα της μπορείτε να το δείτε στο βίντεο παρακάτω*. Και δε χρειάζεται να ξέρει κανείς ισπανικά, για να το καταλάβει και να σοκαριστεί με την ωμή καταστολή και τον ακόμα πιο ωμό φασισμό. Άλλωστε σε όλο τον κόσμο, τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, παρόμοιες στολές, κοινό κώδικα “αξιών”.


*To Facebook πχ έχει επισημάνει το συγκεκριμένο βίντεο στην πλατφόρμα του ως βίαιο-αποτρόπαιο και δεν επιτρέπει την ενσωμάτωση-αναπαραγωγή του σε άλλες σελίδες από τη δική του πλατφόρμα.