Όλοι σήμερα στις 6 μ.μ. στην πλατεία Αριστοτέλους - Αγώνας για σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής, για ζωή με δικαιώματα

Το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 7 Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ δεν είναι μια επετειακή κινητοποίηση. Η επιτυχία του συλλαλητηρίου, ιδιαίτερα μετά και τις πρόσφατες εξελίξεις με το συνδικαλιστικό νόμο, αφορά κάθε εργάτη και εργάτρια, κάθε νέο και νέα.

Στις 7 Σεπτέμβρη διαδηλώνουμε με το ΠΑΜΕ:

1. Γιατί άλλη είναι η ζωή που μας αξίζει. Ο δρόμος που μας καλούν να βαδίσουμε, των μόνιμων θυσιών για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, οδηγεί τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερα δεινά. Η «ανάπτυξή» τους είναι που απαιτεί θυσίες από τους εργαζόμενους προκειμένου να διατηρείται και να αυξάνεται η κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών. Και επειδή καπιταλιστική ανάπτυξη και δικαιώματα των εργαζομένων δεν πάνε μαζί, γι’ αυτό οι θυσίες είναι συνεχείς και μόνιμες. Η αύξηση του τζίρου στη «ΣΙΔΕΝΟΡ» δεν εκφράστηκε σε ικανοποιητική σύμβαση στους εργαζόμενους, γιατί «βλάπτει» την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας. Οι εργάτες της «ΔΕΛΤΑ» στο Πλατύ Ημαθίας πετάχτηκαν στο δρόμο για να επενδύσει το μονοπώλιο κάπου αλλού με μεγαλύτερο κέρδος. Φτάνει πια!
Υπάρχει τρόπος να ζήσουμε καλύτερα. Οι παραγωγικές δυνατότητες σήμερα είναι τεράστιες, ο πλούτος που παράγεται επίσης. Για ζωή χωρίς ανεργία, με αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, με μείωση του χρόνου εργασίας αλλά και των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Για ζωή με ποιοτική Εκπαίδευση, Υγεία, Πρόνοια για όλους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο πλούτος πηγαίνει όλος στα σεντούκια των επιχειρηματιών. Διεκδικούμε την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, η ζωή μας δεν χωράει στα μέτρα που μας ετοιμάζουν.

2. Αλλο δρόμο δεν έχουμε, οργανώνουμε ακόμα καλύτερα την πάλη μας γιατί η επίθεση της ΝΔ συνεχίζεται από εκεί που άφησε τη δουλειά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ανατροπές στο Ασφαλιστικό, ελευθερία απολύσεων, αύξηση φορολογίας για το λαό και φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ, πλειστηριασμοί λαϊκών σπιτιών, ματωμένα πλεονάσματα, είναι μερικά από τα μέτρα που προχωράνε. Η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους απεργοκτόνους νόμους που έφερε το 2018, βαθαίνοντας την επίθεση. Σχεδιάζει να φέρει τροπολογίες που θα νομιμοποιούν και θα επεκτείνουν την κρατική και την εργοδοτική παρέμβαση μέσα στα συνδικάτα, θα καταργούν τα καταστατικά των σωματείων, θα φακελώνουν όλους τους συνδικαλισμένους εργαζόμενους.


Δυναμώνουμε την αντεπίθεσή μας!

Διεκδικούμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Κατώτατο μισθό 751 ευρώ, αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές. Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων, συντάξεις ανθρώπινες. Κατάργηση όλων των αντεργατικών – αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων.
Παλεύουμε ενάντια στην αιματηρή φορολογία. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
Απαιτούμε προσλήψεις μόνιμων εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, στα σχολεία.
Συσπειρώνουμε δυνάμεις απέναντι στους πλειστηριασμούς που θα ενταθούν, ενισχύουμε το μέτωπο απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΗ – ΕΥΑΘ.
Κάτω τα χέρια από τα σωματεία. Ενωτικός, μαζικός, ταξικός αγώνας για το δικαίωμά μας στην οργάνωση και την απεργία!
3. Στις 7 Σεπτέμβρη δίνουμε ισχυρό μήνυμα για το τι κίνημα, τι σωματεία και σε τι κατεύθυνση χρειαζόμαστε. Δεν είναι όλοι το ίδιο! Χρειάζεται ένα κίνημα με συγκεκριμένο προσανατολισμό, κόντρα στα μονοπώλια και σε αυτούς που τα υπηρετούν, κυβερνήσεις – πολιτικό προσωπικό – εργατοπατέρες. Ενα κίνημα που δεν θα βάζει απλά στόχο να πέσει μια αντιλαϊκή κυβέρνηση για να έρθει στη θέση της μια άλλη, αλλά που θα συγκεντρώνει δυνάμεις ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες και τη ζωή του λαού.
Να αναρωτηθεί ο κάθε συνάδελφος που σήμερα βασανίζεται και υποφέρει, που έχει δεχτεί μειώσεις στους μισθούς, που έχει καταλήξει στην ανεργία:

— Γιατί άραγε αυτή η συνδικαλιστική μαφία στη διορισμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, οι εργατοπατέρες του ΕΚΘ, αυτός ο καλοταϊσμένος μηχανισμός της εργατικής ελίτ, όλα αυτά τα χρόνια που έχουν ανεβοκατέβει κάμποσες κυβερνήσεις όλων των προθύμων, όχι μόνο παραμένει ακλόνητος, αλλά επιχειρεί να εμφανιστεί και ενισχυμένος;

— Μήπως δεν ήταν οι ίδιοι που στα χρόνια της κρίσης στήριξαν όλες τις κυβερνήσεις, αυτές που έφεραν 3 μνημόνια και εκατοντάδες αντεργατικούς – αντιλαϊκούς νόμους;

— Μήπως δεν ήταν αυτοί που πριν από την κρίση στήριξαν από την πρώτη στιγμή την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2009, στη λογική της «κοινής εθνικής προσπάθειας», χωρίς απεργίες και εργατικές κινητοποιήσεις, στρώνοντας από τότε το έδαφος των αντεργατικών νόμων με μυστικές συναντήσεις με τους βιομηχάνους;

— Μήπως δεν ήταν αυτοί που αποδέχτηκαν εξαρχής τα βάρβαρα μέτρα ως αναπόφευκτα, στο όνομα της «διάσωσης της χώρας»; Δεν ήταν αυτοί που με δηλώσεις τους προωθούσαν τη στήριξη των «υγιών» επιχειρηματιών;

Στις 7 Σεπτέμβρη δίνουμε το μήνυμα: Εξω οι εργατοπατέρες από τα συνδικάτα, συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών!

4. Είναι πρόκληση να έρχεται ντυμένος φίλος κάθε χρόνο ο εκάστοτε πρωθυπουργός, σε μια πόλη με εκρηκτικά προβλήματα για τα οποία έχουν ευθύνη όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά. Είναι πρόκληση στη Θεσσαλονίκη που καταγράφει πάνω από 20% ποσοστό ανεργίας, που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους, σε μια Θεσσαλονίκη των πανάκριβων ενοικίων σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα, με νοσοκομεία που λειτουργούν μόνο χάρη στην αυταπάρνηση των εργαζομένων, με τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ απαρχαιωμένα και ελάχιστα, με το πρόβλημα των ναρκωτικών να εμφανίζεται παντού όπου κοιτάξεις στην πόλη, με σχολεία ετοιμόρροπα, σε μια πόλη που για βδομάδες λέγαμε το νερό νεράκι.
Αυτή είναι η ανάπτυξή τους, αυτά λέει ο κάθε πρωθυπουργός στη ΔΕΘ και εκεί έχουμε οδηγηθεί. Δυναμώνουμε τον αγώνα μας, δεν πιστεύουμε τα ψέματά τους, αρκετή υπομονή κάναμε. Οι εργαζόμενοι της πόλης δεν έχουν τίποτα θετικό να περιμένουν από τις όποιες εξαγγελίες του πρωθυπουργού. Η μόνη διέξοδος βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης τους, σε συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους και τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους, κόντρα στην πολιτική που υποβαθμίζει τις ζωές μας για τα κέρδη του κεφαλαίου.

5. Δίνουμε το μήνυμα: Η Θεσσαλονίκη λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών! Είναι καραμπινάτη κοροϊδία να παρουσιάζει η εκάστοτε κυβέρνηση τη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ως «παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας» όταν στην πραγματικότητα η χώρα μπλέκει όλο και πιο πολύ σε ένα επικίνδυνο κουβάρι ανταγωνισμών που μόνο κινδύνους εγκυμονεί για το λαό μας. Την ίδια ώρα που συνεχίζονται οι παραβιάσεις στο Αιγαίο, προχωρούν οι γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ από το τουρκικό γεωτρύπανο «Πορθητής», ενώ επεξεργάζονται σχέδια ακόμη και απευθείας προσάρτησης των Κατεχόμενων… Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες για τη μετατροπή λιμανιών και αεροδρομίων της χώρας σε βάσεις του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, όπως γίνεται και με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Η συμφωνία των Πρεσπών είναι ΝΑΤΟική, γι’ αυτό έχει σπέρματα αλυτρωτισμού, όπως είναι αυτά τα περί «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδονικού έθνους».

Ο λαός της Θεσσαλονίκης ξέρει πολύ καλά ότι το ΝΑΤΟ έχει σακατέψει τους λαούς των Βαλκανίων, δυο φορές τα τελευταία 30 χρόνια.

Ολοι αυτοί οι σχεδιασμοί οδηγούν στο εξής: «Να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ». Δεν θα το επιτρέψουμε! Δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια σε αυτούς τους σχεδιασμούς.

Για όλα αυτά πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Να αγωνιστούμε μαζικά και οργανωμένα ενισχύοντας το ταξικό κίνημα. Για να ακουστεί η φωνή μας δυνατά και καθαρά, θα βρεθούμε όλοι και όλες το Σάββατο στην πλατεία Αριστοτέλους στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για τη ΔΕΘ!



Χάρης Κυριαζίδης
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων στον Βιομηχανικό Επισιτισμό Κεντρικής Μακεδονίας

Το διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου της ΕΓ του ΠΑΜΕ την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη παρουσιάστηκε το πλαίσιο διεκδικήσεων το οποίο έχει ως εξής:

Διεκδικούμε:

1. Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων και μέτρων, των μνημονίων των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές. Άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Κατάργηση του αντεργατικού νόμου 4172/2013 με τον οποίο ο κατώτατος μισθός ρυθμίζεται με Υπουργική Απόφαση. Να καταργηθεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο που αφορά τις ΣΣΕ. Επαναφορά της υποχρεωτικότητας των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους. Να ισχύουν για όλους, ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση. Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους, με 7ωρο - 35ωρο - 5ήμερο, καθορισμένο ωράριο με βάση τις Συλλογικές Συμβάσεις. Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας.

2. Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική - λαϊκή οικογένεια. Κατάργηση του νόμου που απελευθερώνει τις κατασχέσεις για χρέη προς τις τράπεζες και το Δημόσιο, ακόμα και για 500 ευρώ. Πλήρης προστασία της κύριας κατοικίας.

3. Αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους, στις απολύσεις και την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, στην αύξηση τιμών για τη λαϊκή οικογένεια σε ηλεκτρικό, νερό, εισιτήρια, τηλέφωνο, βασικά αγαθά.

4. Πλήρη κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας. Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Να φορολογούνται με 45% τα κέρδη και τα περιουσιακά στοιχεία του μεγάλου κεφαλαίου.

5. Άμεση κάλυψη και επιδότηση όλων των ανέργων για όσο διαρκεί η ανεργία. Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 600 ευρώ, δηλαδή στο 80% του κατώτατου μισθού των 751 ευρώ που διεκδικεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Κανένας άνεργος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε ανέργους, απλήρωτους εργαζόμενους. Αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και Δημόσιο. Διαγραφή των χρεών από τόκους. Όσο διαρκεί η ανεργία, οι άνεργοι και τα μέλη της οικογένειάς τους να έχουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ούτε ένα ευρώ από τα λεφτά των ανέργων στα χέρια της εργοδοσίας. Να σταματήσει η επιδότηση των εργοδοτών με «ζεστό» χρήμα.

6. Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης. Να γίνουν τώρα χιλιάδες προσλήψεις στα δημόσια νοσοκομεία, στα σχολεία, μόνιμων, πλήρους απασχόλησης υγειονομικών και εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, για να καλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις σε Υγεία και Παιδεία. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων, επικουρικών, αναπληρωτών. Να λειτουργήσουν Κέντρα Υγείας, κλινικές νοσοκομείων, όσες υποδομές έκλεισαν λόγω περικοπών.

7. Άμεσες προσλήψεις στα ασφαλιστικά ταμεία, στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, στο ΕΚΑΒ, σε κοινωνικές δομές και ιδρύματα Πρόνοιας. Κατάργηση των περικοπών και των πλαφόν στις διαγνωστικές εξετάσεις, στα φάρμακα, στα εμβόλια, στις φυσικοθεραπείες και στις ιατρικές επισκέψεις. Να παρέχονται σε όλους δωρεάν με χρηματοδότηση από το κράτος, με επιστημονικά και όχι με λογιστικά κριτήρια.

8. Κανένα παιδί έξω από τους παιδικούς σταθμούς. Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές σε σύγχρονες, ασφαλείς εστίες.

9. Υποδομές και μέτρα προστασίας του λαού. Αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά έργα εδώ και τώρα. Χωρίς καμία χρονοτριβή να υπάρξουν άμεσος σχεδιασμός, γενναία χρηματοδότηση για την υλοποίηση εκτεταμένων αντιπλημμυρικών και αντιπυρικών έργων με ευθύνη του κράτους, σε όλη τη χώρα.

10. Να παρθούν μέτρα προστασίας των εργαζομένων από κάθε φυσικό φαινόμενο. Οι εργοδότες να καταρτίσουν σχέδιο διαφυγής και διάσωσης από το χώρο εργασίας, το οποίο να δοκιμάζεται τακτικά με ασκήσεις. Άμεσα να πραγματοποιηθεί έλεγχος όλων των χώρων δουλειάς από τις αρμόδιες κρατικές, περιφερειακές και δημοτικές υπηρεσίες.

11. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην Ασφάλιση. Κάλυψη των απωλειών σε συντάξεις, κύριες και επικουρικές. Να μην εφαρμοσθεί και να καταργηθεί ο νόμος Κατρούγκαλου. Να μη γίνει ο επανυπολογισμός στις συντάξεις, να μην καταργηθεί η «προσωπική διαφορά», να αποδοθούν χωρίς καθυστερήσεις, αιτήσεις και προαπαιτούμενα τα παρακρατηθέντα ποσά. Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 600 ευρώ. Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να μην ξεπερνούν τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

12. Κατάργηση των αντεργατικών νόμων που απελευθερώνουν τις ομαδικές απολύσεις. Να σταματήσει εδώ και τώρα κάθε άμεση και έμμεση προσπάθεια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας για την κατάργηση της αποζημίωσης.

13. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου. Να σταματήσει το αίσχος των εργολαβικών και υπεργολαβικών εργαζομένων.

14. Λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την πρόληψη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών, με ουσιαστικό έλεγχο της εργοδοτικής ευθύνης. Αποφασιστική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και της υλικοτεχνικής υποδομής του ΣΕΠΕ και δημιουργία κρατικού Σώματος Τεχνικών Ασφαλείας και Γιατρών Εργασίας και υπηρεσιών ΥΑΕ ενταγμένων στο αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Υγείας.

15. Υπεράσπιση και διεύρυνση του θεσμού των ΒΑΕ και σε άλλους κλάδους και ειδικότητες (σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα) που δουλεύουν σε ομοιογενείς συνθήκες, άμεση επανένταξη στο θεσμό των κλάδων που εξαιρέθηκαν το 2011.

16. Σωματεία ανεξάρτητα, ελεύθερα από το κράτος, την εργοδοσία και τους μηχανισμούς τους. Κατάργηση των νόμων που επιβάλλουν την παρέμβαση του κράτους στην εσωτερική λειτουργία των σωματείων, στο δικαίωμα στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση. Κανένας συμβιβασμός με το φακέλωμα της συνδικαλιστικής δράσης.

17. Ανασύσταση των ΟΕΚ - ΟΕΕ, με το σύνολο των αρμοδιοτήτων τους. Να ξεκινήσει και να ενισχυθεί το κατασκευαστικό πρόγραμμα, να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα που καταργήθηκαν, να διευρυνθούν τα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού. Δημόσιες και δωρεάν υποδομές αθλητισμού και πολιτισμού, δημόσιες και δωρεάν κατασκηνώσεις για τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τις οικογένειές τους.

18. Επαναφορά του επιδόματος τοκετού, για όλες τις γυναίκες χωρίς προϋποθέσεις. Αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση για Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.

19. Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους εκτός συνόρων. Αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Καμία εμπλοκή στα σφαγεία τους. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τα Βαλκάνια. Να γυρίσουν πίσω οι φαντάροι και οι στρατιωτικοί που βρίσκονται έξω από τα σύνορα.

Τώρα είναι η ώρα!

Στην πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς και κατοικίας, συνθλίβεται η απάτη της «βιώσιμης ανάπτυξης», το «αφήγημα» που προβαλλόταν απ' όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τη σημερινή, προκειμένου να μπουκώσουν με νέα προνόμια και χρήμα τους επιχειρηματικούς ομίλους, να τσακιστούν παραπέρα τα εργασιακά δικαιώματα, με τυράκι για τους εργαζόμενους τα δήθεν προσδοκώμενα «οφέλη» από την «πίτα του πλούτου που θα μεγαλώσει».
Αυτό επιβεβαιώθηκε και από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου των Εργατικών Κέντρων της Μακεδονίας - Θράκης που δόθηκε προχτές, ενόψει της ΔΕΘ, στη Θεσσαλονίκη. Η υψηλή ανεργία, η απλήρωτη και εκ περιτροπής εργασία, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, οι χαμηλοί μισθοί, η έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας αποτελούν τη δραματική πραγματικότητα για την εργατική τάξη της περιοχής, όπως και σε ολόκληρη τη χώρα.

Τα ποσοστά ανεργίας που παρουσιάστηκαν είναι αποκαλυπτικά: Θεσσαλονίκη 30%, Κιλκίς 30%, Πιερία 19%, Χαλκιδική 16% - 18% το καλοκαίρι, Καστοριά 55% - 60%, Ροδόπη 40%, Ξάνθη 45%, Εβρος 13%, Σέρρες 28% - 29%, Φλώρινα 42%, Δράμα 20%, Πέλλα 30%. Ειδικότερα, όπως αναφέρθηκε, στην Ξάνθη οι ελαστικές μορφές απασχόλησης ξεπερνούν το 55%, ενώ και στις επιχειρήσεις που παρουσιάζονται ως «υπόδειγμα» από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του, οι μισθοί είναι χαμηλοί, μέχρι 600 - 650 ευρώ, η εντατικοποίηση σπάει κόκαλα, όπως και τα ελαστικά ωράρια και η υποαπασχόληση.

Ομως αυτές οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, που περιγράφουν τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής και οργίζονται τάχα για τις επιπτώσεις της στις ζωές των εργατών και των οικογενειών τους, έχουν βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους και την περίοδο της κρίσης στο σφαγιασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στήριξαν όλα τα προηγούμενα χρόνια τις αντιλαϊκές επιλογές των κυβερνήσεων και τα διάφορα «αφηγήματα» που πρόβαλαν για την ανάπτυξη. Με τη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ συνεταιρίζονται στην επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους, δίπλα στον ΣΕΒ, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες.
Ταυτόχρονα, έδωσαν μάχες για να μην κουνηθεί φύλλο μέσα στους χώρους δουλειάς, διαμορφώνοντας από κοινού με την εργοδοσία «βολικούς» συσχετισμούς, με νοθείες, αποκλεισμό των ταξικών δυνάμεων, κ.λπ. Και σήμερα ακόμα, που η κυβέρνηση θέλει να βάλει «στο γύψο» τη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία, να αφοπλίσει το οργανωμένο αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα για να διαφυλάξει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, κάνουν την «πάπια».

Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να στοιχηθούν με αυτούς που συζητάνε ως κοινωνικοί εταίροι με τις εργοδοτικές ενώσεις και την κυβέρνηση και αναλαμβάνουν να πλασάρουν στους εργαζόμενους ως «μονόδρομο» τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των εργοδοτών. Δεν μπορεί να ανέχονται αυτούς που παζαρεύουν πόσα δικαιώματα θα χάσουν κάθε φορά οι εργαζόμενοι και αποτελούν «όχημα» για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής από οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Τώρα είναι η ώρα να μπουν αποφασιστικά στη μάχη, για να δυναμώσουν το κίνημα που έχει σταθερό μέτωπο υπεράσπισης των εργαζομένων απέναντι στους επιχειρηματικούς μονοπωλιακούς ομίλους και σε κάθε κυβέρνηση που τους υπηρετεί. Να δυναμώσουν το κίνημα που παλεύει για την ανάκτηση των απωλειών, προβάλλοντας επιθετικά τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν για την ικανοποίησή τους. Με τη συμμετοχή τους στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη, να στείλουν ξεκάθαρο το μήνυμα ότι απορρίπτουν το δρόμο του συμβιβασμού και της υποταγής. Επιλέγουν να διεκδικήσουν τον πλούτο που παράγουν και τον καρπώνονται οι λίγοι.

Πώς «δημιουργείται» η νόηση στον εγκέφαλο

Πώς «δημιουργείται» η νόηση στον εγκέφαλο
Το νέο επιστημονικό πεδίο της νευροεπιστήμης των δικτύων αποκαλύπτει πώς προκύπτει η νοητική λειτουργία από ενορχηστρωμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ διαφορετικών εγκεφαλικών περιοχών
Ζούμε σε έναν κόσμο με τεράστια πολύπλοκα δίκτυα, ορισμένα απτά, όπως τα συγκοινωνιακά και ορισμένα πέρα από την άμεση αντιληπτική μας ικανότητα, όπως ο Παγκόσμιος Ιστός (World Wide Web). Γνωρίζουμε επίσης την ύπαρξη στη φύση τεράστιων συστημάτων. Ο Γαλαξίας περιέχει 100 δισεκατομμύρια αστέρια, αριθμός που είναι όμως ένα μικρό κλάσμα συγκριτικά με τις περισσότερες από 100 τρισεκατομμύρια συνάψεις μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου ενός ανθρώπου, οι οποίες του επιτρέπουν να αισθάνεται, να σκέφτεται και να δρα. Λίγα συστήματα αλληλεπιδρωσών συνδέσεων διαθέτουν την πολυπλοκότητα του συστήματος που βρίσκεται μέσα στο κρανίο μας.
Διάφορες ερευνητικές ομάδες νευροεπιστημόνων δανείστηκαν τη γλώσσα της θεωρίας γράφων (κλάδου των Μαθηματικών), για να μπορέσουν να αναλύσουν, ανιχνεύσουν και προβλέψουν σύνθετες αλληλεπιδράσεις μέσα στον εγκέφαλο, οι οποίες γεφυρώνουν το φαινομενικά τεράστιο κενό ανάμεσα στη φρενήρη ηλεκτρική δραστηριότητα και γνωστικές λειτουργίες, όπως η μνήμη, η λήψη αποφάσεων, η εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας, η πραγματοποίηση μιας κίνησης. Αυτό το νέο πεδίο της νευροεπιστήμης των δικτύων βασίζεται και οικοδομεί πάνω στην ιδέα της εξειδίκευσης συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου για την πραγματοποίηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων. Στο πιο θεμελιώδες επίπεδο, το τι είναι ο εγκέφαλος και κατ' επέκταση ποιοι είμαστε ως όντα με συνείδηση, καθορίζεται από ένα δίκτυο 100 δισεκατομμυρίων νευρώνων, με τουλάχιστον 100 τρισεκατομμύρια συνδετικά σημεία μεταξύ τους, τις συνάψεις.

Κόμβοι
Η νευροεπιστήμη των δικτύων προσπαθεί να συλλάβει όλη αυτή την πολυπλοκότητα. Μοντελοποιεί τα δεδομένα που προέρχονται από απεικονίσεις του εγκεφάλου ως έναν γράφο που αποτελείται από κόμβους (κορυφές) και ακμές (γραμμές), που τους συνδέουν. Οι κόμβοι αναπαριστούν τις μονάδες του δικτύου, όπως οι νευρώνες. Μια από τις ερευνητικές ομάδες στις ΗΠΑ έχει απλοποιήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο σε ένα γράφο περίπου 300 κόμβων. Οι περιοχές του εγκεφάλου που δεν γειτονεύουν συνδέονται με ένα ειδικό δομικό σύστημα, τη λευκή ουσία, που μπορεί να θεωρηθεί αντίστοιχο με τις χοντρές αρμαθιές καλωδίων, διασύνδεσης των σύγχρονων δικτύων υπολογιστών. Αυτή η αναπαράσταση του εγκεφάλου ως ενοποιημένου δικτύου δίνει ήδη μια πιο καθαρή εικόνα για τη γνωστική του λειτουργία, ενώ παράλληλα βοηθά στην καλύτερη διάγνωση και θεραπεία ψυχιατρικών παθήσεων.

Μέχρι πρόσφατα οι νευροεπιστήμονες κατά κύριο λόγο μελετούσαν τη λειτουργία ξεχωριστών περιοχών του εγκεφάλου απομονωμένα τη μια από την άλλη. Ομως, ακόμη και ένας πλήρης κατάλογος όλων των διακριτών εγκεφαλικών περιοχών και των τομέων εξειδίκευσής τους δεν μπορεί να μας εξηγήσει πώς προκύπτουν οι γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως ένας πλήρης κατάλογος των οργάνων μιας ορχήστρας δεν αποτελεί συνταγή για την Ηρωική Συμφωνία (3η) του Μπετόβεν.

Ορχήστρες
Οι ζωντανοί εγκέφαλοι είναι ογκώδεις ορχήστρες νευρώνων, οι οποίοι πυροδοτούν παράλληλα, ακολουθώντας πολύ ειδικά μοτίβα. Μπορούμε να ακούσουμε τη «μουσική» του εγκεφάλου μετρώντας τη συσχέτιση ανάμεσα στη δραστηριότητα κάθε ζεύγους περιοχών, που δείχνει ότι λειτουργούν σε συμφωνία. Το μέτρο αυτής της κοινής δραστηριοποίησης ονομάζεται λειτουργική συνδεσιμότητα και οι νευροεπιστήμονες των δικτύων θεωρούν ότι αντανακλά τη «μουσική» του εγκεφάλου. Αν δύο περιοχές πυροδοτούν με την ίδια χρονική διακύμανση, θεωρούνται λειτουργικά συνδεδεμένες. Ενταση της «μουσικής» του εγκεφάλου μπορεί να θεωρηθεί το επίπεδο δραστηριότητας των ηλεκτρικών σημάτων, που κυκλοφορούν στη μια ή την άλλη εγκεφαλική περιοχή.

Κάθε χρονική στιγμή το σύνολο του εγκεφάλου είναι ενεργό, αλλά μια συγκεκριμένη γνωστική λειτουργία μεταβάλλει τη δραστηριότητα μόνο ενός μέρους του εγκεφάλου πάνω από το βασικό επίπεδο δραστηριότητας. Αν όλα τα τμήματα του εγκεφάλου ήταν έντονα δραστήρια συνεχώς, τότε θα ήταν σαν όλα τα μέλη μιας ορχήστρας να παίζουν το καθένα το όργανό του στο μέγιστο της έντασης, μια κακοφωνία που θα δημιουργούσε χάος, όχι αρμονία.

Μελέτη που εξέτασε 10.000 τομογραφίες λειτουργικού μαγνητικού συντονισμού (fMRI), που λήφθηκαν ενόσω οι συμμετέχοντες πραγματοποιούσαν 83 διαφορετικές γνωστικές λειτουργίες, συμπέρανε ότι καθεμιά απ' αυτές αντιστοιχεί σε διαφορετικές μονάδες εγκεφαλικών δικτύων. Υπάρχουν μονάδες που ασχολούνται κυρίως με την προσοχή, την απομνημόνευση, τη διαισθητική σκέψη, άλλες αφιερωμένες στην ακοή, στην όραση, στη σωματική κίνηση κ.ο.κ. Οι αισθητηριακές και κινητικές γνωστικές διαδικασίες σχετίζονται με μεμονωμένες αυτόνομες μονάδες, που εντοπίζονται σε έναν από τους δύο λοβούς του εγκεφάλου. Οι υπολογισμοί μέσα σε μια μονάδα δεν προκαλούν δραστηριότητα σε άλλες μονάδες. Στην αναλογία με την ορχήστρα, θα ήταν καταστροφικό κάθε φορά που παίζει ένας μουσικός κάποιοι άλλοι να πρέπει να αλλάζουν τις νότες τους, ως παρενέργεια.

Αρμονία
Αν και οι μονάδες των νευρωνικών δικτύων είναι κατά βάση ανεξάρτητες, ένα συμφωνικό έργο απαιτεί οικογένειες οργάνων να παίζουν σε αρμονία μεταξύ τους. Η πληροφορία, που δημιουργείται από μια μονάδα, με τη μορφή ηλεκτρικών σημάτων, πρέπει τελικά να ολοκληρωθεί με εκείνη από άλλες μονάδες. Η παρακολούθηση μιας κινηματογραφικής ταινίας με μόνη λειτουργούσα τη μονάδα όρασης του εγκεφάλου, χωρίς τις αντίστοιχες για την ακοή, για τα συναισθήματα κ.τ.λ., σίγουρα θα απείχε κατά πολύ από την πλήρη εμπειρία. Γι' αυτό, για την ολοκλήρωση πολλών γνωστικών λειτουργιών, χρειάζεται διάφορα τμήματα του εγκεφάλου να εργαστούν από κοινού. Για παράδειγμα, η απομνημόνευση ενός αριθμού τηλεφώνου απαιτεί τη συνεργασία των μονάδων ακοής, προσοχής και επεξεργασίας μνήμης. Για την ολοκλήρωση και τον έλεγχο της δραστηριότητας πολλών μονάδων του, ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί κεντρικούς κόμβους, δηλαδή κόμβους όπου συναντώνται συνδέσεις από διάφορες μονάδες του εγκεφάλου.

Ορισμένες μονάδες είναι περισσότερο πληθωρικές στη δράση τους. Οι συνδέσεις τους εκτείνονται σε πολλαπλά σημεία στον εγκέφαλο. Η μετωπιαία μονάδα ελέγχου, που αναπτύχθηκε πρόσφατα στη χρονική κλίμακα της εξέλιξης του ανθρώπου και είναι ιδιαίτερα μεγάλη συγκριτικά με τους κοντινότερους συγγενείς μας (πρωτεύοντα θηλαστικά), συνδέεται με αρκετούς άλλους λοβούς του εγκεφάλου. Αντιστοιχεί στον μαέστρο της ορχήστρας και ενεργοποιείται σε πληθώρα γνωστικών λειτουργιών, εξασφαλίζοντας ότι η λειτουργία άλλων μονάδων θα παραμένει σε αρμονία. Συνδέεται στενά με τις διαδικασίες λήψης απόφασης, βραχυχρόνιας μνήμης και γνωστικού ελέγχου, δηλαδή ανάπτυξης σύνθετων στρατηγικών και παρεμπόδισης ανάρμοστης συμπεριφοράς.

Μια άλλη έντονα διασυνδεδεμένη μονάδα είναι εκείνη που σχετίζεται με τη συγκέντρωση και την ανταπόκριση σε καινούρια ερεθίσματα. Για παράδειγμα, αν σας ζητηθεί να κοιτάξετε τις λέξεις: Μπλε και κόκκινο και να ανταποκριθείτε με το χρώμα τους, θα αντιδράσετε πιο γρήγορα με εκείνη που είναι γραμμένη με κόκκινο. Στην περίπτωση της άλλης λέξης πρέπει να ενεργοποιηθεί και η μετωπιαία μονάδα ελέγχου, καθώς η ανάγνωση της λέξης μπλε συγκρούεται με το πραγματικό χρώμα της (πράσινο).

Ταυτότητα και αλλαγή
Αν και ο εγκέφαλος όλων των υγιών ανθρώπων αποτελείται από συγκεκριμένα δίκτυα διασυνδεδεμένα μέσω κεντρικών κόμβων, κάθε ξεχωριστός άνθρωπος εμφανίζει ελαφρές διαφοροποιήσεις στον τρόπο που διασυνδέονται αυτά τα κυκλώματα. Κάποιοι που έχουν κεντρικούς κόμβους με πολλές συνδέσεις, συνήθως έχουν μονάδες που είναι καλά ξεχωρισμένες μεταξύ τους και αποδίδουν καλύτερα σε ορισμένες γνωστικές λειτουργίες, όπως η βραχυχρόνια μνήμη, η γλώσσα, η αντίληψη των Μαθηματικών, η κοινωνική αντίληψη. Απλουστεύοντας, όλες οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι ιδιοτροπίες και οι ψυχικές δυνάμεις κωδικοποιούνται στη συγκεκριμένη οργάνωση του εγκεφάλου, ως ενοποιημένο ολοκληρωμένο δίκτυο. Είναι η «μουσική» που προκύπτει που σας κάνει αυτό που είστε, τον εαυτό σας.

Οι συγχρονισμένες μονάδες του εγκεφάλου μάς ταυτοποιούν και μας επιτρέπουν να διατηρήσουμε την ταυτότητα αυτή στο χρόνο. Οι «μουσικές» συνθέσεις που παίζουν, εμφανίζονται πάντα να έχουν ομοιότητες. Είναι σαν ο ίδιος μουσικός να παίζει διαφοροποιημένες συνθέσεις, που όμως ανήκουν στο ίδιο μουσικό είδος. Αυτή η συνέπεια προκύπτει από το γεγονός ότι οι φυσικές οδοί, οι δομικές συνδέσεις μέσα στον εγκέφαλο θέτουν περιορισμούς στις διαδρομές που μπορεί να ταξιδέψει ένα νευρικό σήμα.

Τελικά γίνονται και αλλαγές στη «μουσική» του εγκεφάλου, όπως γίνονται αλλαγές σε μια ορχήστρα. Οι φυσικές συνδέσεις μεταβάλλονται στο πέρασμα μηνών ή ετών, ενώ η λειτουργική συνδεσιμότητα μπορεί να μεταβάλλεται ακόμη και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, καθώς το άτομο μεταπηδά από τη μια γνωστική λειτουργία στην επόμενη. Οι κεντρικοί κόμβοι έχουν μια ιδιότητα που λέγεται λειτουργική δικτυακή ευελιξία και τους επιτρέπει να αλλάξουν απότομα τις συνδέσεις μιας μονάδας, μεταβάλλοντας τη ροή πληροφορίας στο δίκτυο. Οι μονάδες εγκεφαλικών δικτύων εμφανίζονται ήδη από την περίοδο που το παιδί είναι ακόμη στη μήτρα και ραφινάρονται καθώς μεγαλώνει, με την ενίσχυση των συνδέσεων μέσω των κεντρικών κόμβων να συνοδεύεται από μεγαλύτερη αυτονόμηση των μονάδων. Η πρόοδος της διαδικασίας αυτής επηρεάζεται έντονα από τις συνθήκες που μεγαλώνει ένα παιδί, με γρηγορότερη εξέλιξη για τα παιδιά οικογενειών με καλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση.

Αντικανονικές συνδέσεις
Οι περισσότερες ψυχικές ασθένειες σχετίζονται με πολλές περιοχές του εγκεφάλου. Σύμφωνα με μια θεωρία, τίποτα δεν πάει στραβά σε καθεμιά μονάδα ξεχωριστά του εγκεφάλου ενός σχιζοφρενούς. Το πρόβλημα δημιουργείται από την υπερπληθώρα συνδέσεων μεταξύ των μονάδων. Σε έναν υγιή εγκέφαλο η δυνατότητα ευελιξίας εντός ορίων στις συνδέσεις μεταξύ των κατά βάση αυτόνομων και διαχωρισμένων μονάδων είναι ευεργετική. Ομως στους εγκεφάλους ατόμων με σχιζοφρένεια υπάρχει υπερβολική ευελιξία στο πώς ανασυνδυάζονται τα εγκεφαλικά δίκτυα. Οι ακουστικές παραισθήσεις (φωνές) ίσως προέρχονται από απρόσμενες αλλαγές συνδέσεων στους κεντρικούς κόμβους, που συνδέουν τις μονάδες ομιλίας και ακοής. Και στην περίπτωση της κατάθλιψης φαίνεται να υπάρχει αποσταθεροποίηση στη σύνδεση μεταξύ των εμπλεκόμενων νευρωνικών δικτύων. Κλινικές παρατηρήσεις σχετικά με το ποιοι συνδυασμοί μονάδων μονοπωλούν την εγκεφαλική λειτουργία δημιουργώντας την κατάθλιψη, επιτρέπουν τη διάγνωση του συγκεκριμένου τύπου της διαταραχής και κατά συνέπεια και την καλύτερη θεραπεία με ηλεκτρική διέγερση των σχετιζόμενων μονάδων που υστερούν.

Οι νευροεπιστήμονες αναζητούν απάντηση και στο πώς τα εγκεφαλικά δίκτυα του ανθρώπου πήραν τη σημερινή τους μορφή στο πέρασμα δεκάδων χιλιάδων ετών. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούν ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι οι κεντρικοί κόμβοι, οι περιοχές συνδέσεων μεταξύ των εγκεφαλικών μονάδων, είναι εκείνα τα μέρη που διογκώθηκαν περισσότερο στην πορεία της εξέλιξης, κάνοντάς τα σήμερα να είναι 30 φορές μεγαλύτερα από τα αντίστοιχα των μακάκων πιθήκων. Τη σημασία των κεντρικών κόμβων και του αριθμού των συνδέσεων σε αυτούς για την ενίσχυση των γνωστικών λειτουργιών υποδεικνύουν και μοντέλα των δικτύων αυτών σε υπολογιστή, που εξελίχθηκαν με χρήση γενετικών αλγορίθμων.


Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Όταν το έργο συνεχίζεται(Ν.Δ) από εκεί που σταμάτησε(ΣΥΡΙΖΑ)

Αγωνιστική απάντηση
Η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται τις επόμενες μέρες να εξαπολύσει νέα επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Στο στόχαστρο μπαίνουν ξανά το δικαίωμα στην απεργία και οι κλαδικές συμβάσεις, ενώ μεθοδεύεται και η ενεργότερη παρέμβαση της εργοδοσίας και του κράτους στα συνδικάτα.

Ειδικά για τις Συλλογικές Συμβάσεις, οι νέες αντιδραστικές αλλαγές έρχονται να κουμπώσουν με τη σημερινή «ζούγκλα» στην αγορά εργασίας και να την κάνουν ακόμα πιο ανυπόφορη για τους εργαζόμενους, κυρίως τους νέους.

Ο πυρήνας του αντεργατικού πλαισίου, που ενισχύθηκε και θωρακίστηκε την περίοδο της κρίσης με τους νόμους όλων των κυβερνήσεων, παραμένει ανέγγιχτος και επεκτείνεται, διαμορφώνοντας νέους, ακόμα χειρότερους όρους εργασιακής εκμετάλλευσης.

Η τάση γενίκευσης της «ευελιξίας» και καθήλωσης των μισθών δεν ανατράπηκε ούτε με τη σχετική αύξηση του κατώτερου μισθού, με το νόμο Βρούτση - Αχτσιόγλου, ούτε βέβαια με τις αποσπασματικές αλλαγές που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για τις κλαδικές συμβάσεις.

Ο μέσος μεικτός μισθός στη μερική απασχόληση, που αφορά πλέον έναν στους τρεις εργαζόμενους, είναι κάτω από 400 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός στο σύνολο της απασχόλησης παραμένει μειωμένος κατά 25% σε σχέση με το 2011.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι παρά την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων και την αρχή της «καλύτερης σύμβασης» που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μόλις 15 κλαδικές είναι σε ισχύ και καλύπτουν ένα μικρό μόνο ποσοστό των εργαζομένων στους κλάδους, αφού η πλειοψηφία εργάζεται με ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Τουρισμός, όπου ακόμα και αυτή η κλαδική που υπέγραψε η συνδικαλιστική πλειοψηφία έχει γίνει κουρέλι από τις 17 διαφορετικές μορφές «ευελιξίας» που έχει στη διάθεσή της η εργοδοσία για να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία της.

Στην πλειοψηφία των κλάδων, η εργοδοσία αρνείται ακόμα και να συζητήσει για την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων. Αλλά κι εκεί που το κάνει, προσπαθεί να επιβάλει μισθούς στο ύψος του κατώτερου, που με τους νόμους ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνεται πλέον από το κράτος και σε συνάρτηση με τους ρυθμούς της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που σημαίνει ψίχουλα για τους εργαζόμενους.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η περιβόητη αύξηση του κατώτερου μισθού κατά 11% από το Φλεβάρη του 2019, μεταφράστηκε σε πραγματική αύξηση 0,6% (δηλαδή σχεδόν τίποτα) στον μέσο μεικτό μισθό στο σύνολο της απασχόλησης!

Πάνω σ' αυτό το έδαφος έρχεται τώρα η ΝΔ να νομοθετήσει εξαιρέσεις από την κλαδική σύμβαση υπέρ των επιχειρησιακών, με το πρόσχημα ότι έτσι θα διασωθούν επιχειρήσεις που καταγράφουν μεγάλες ζημιές.

Στην πραγματικότητα ανοίγει ο δρόμος για ακύρωση ακόμα κι αυτών των κουτσουρεμένων κλαδικών συμβάσεων που ισχύουν σήμερα και όσων υπογραφούν στο μέλλον, δίνοντας στην εργοδοσία επιπλέον όπλα για να βαθύνει το σημερινό άθλιο καθεστώς της εκμετάλλευσης.

Το γεγονός εξάλλου ότι τέτοια μέτρα παίρνονται σε συνθήκες ανάκαμψης της οικονομίας και όχι σε κρίση, επιβεβαιώνει ότι η διατήρηση και επέκταση του αντεργατικού πλαισίου είναι προϋπόθεση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ενώ και η σχετική μείωση της ανεργίας τα τελευταία χρόνια ακολουθεί τη μεγαλύτερη προσαρμογή των εργασιακών σχέσεων στις σύγχρονες ανάγκες οργάνωσης της καπιταλιστικής παραγωγής, με γενίκευση της «ευελιξίας» και της υποαπασχόλησης.

Αντίστροφα, τα όποια, ελάχιστα, μέτρα πλασάρονται από τις κυβερνήσεις ως «θετικά» τάχα για τους εργαζόμενους, εξαϋλώνονται μέσα στο γενικότερο αντεργατικό πλαίσιο και αξιοποιούνται για τη νομιμοποίηση και τη διαιώνισή του.

Από τις ίδιες τις εξελίξεις επιβεβαιώνεται ότι ουσιαστική βελτίωση της ζωής των εργαζομένων μπορεί να υπάρξει μόνο δυναμώνοντας τον αγώνα για την ανάκτηση απωλειών, με την κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, κάτω από το σύνθημα «Μπροστά οι δικές μας ανάγκες, όχι τα κέρδη των λίγων».

Μπροστά και στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ, χρειάζεται να ανέβουν η εγρήγορση και η κινητοποίηση των εργαζομένων. Να δοθεί μαζική αγωνιστική απάντηση και με προετοιμασία για απεργία, διεκδικώντας καλύτερους όρους δουλειάς και ζωής, αυξήσεις στους μισθούς, σύγχρονα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις προς όλους τους εργαζόμενους

Την αντίθεσή του στο σχέδιο της κυβέρνησης να βάλει στο γύψο τη συνδικαλιστική δράση εκφράζει το Δ.Σ του σωματείου εργαζόμενων του νοσοκομείου και καλεί σε αγωνιστική και απεργιακή απάντηση στην επιχειρούμενη ωμή παρέμβαση στη λειτουργία των συνδικάτων και το δικαίωμα στην απεργία.
Αποφάσισε τη συμμετοχή του στη σύσκεψη σωματείων και συνδικάτων στο Ε.Κ.Θ Πέμπτη στις 7μμ

Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα τη συλλογική οργάνωση και τους αγώνες των εργαζομένων. Να μην περάσει το σχέδιο της κυβέρνησης της Ν.Δ. να βάλει τη συνδικαλιστική δράση στο γύψο.

• Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, όλους τους εργαζόμενους σε ετοιμότητα!
• Να απαντήσουμε αγωνιστικά και απεργιακά στη βρώμικη επιχείρηση της κυβέρνησης να παρέμβει ωμά στη δράση και τη λειτουργία των συνδικάτων, στο δικαίωμα στην απεργία!

Η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους απεργοκτόνους νόμους που έφερε το 2018, βαθαίνοντας την επίθεση.

Σχεδιάζει να φέρει τροπολογίες που θα νομιμοποιούν και θα επεκτείνουν την κρατική και την εργοδοτική παρέμβαση μέσα στα συνδικάτα, θα καταργούν τα καταστατικά των σωματείων, θα φακελώνουν όλους τους συνδικαλισμένους εργαζόμενους. Θα βοηθούν την εργοδοσία να μην προσλαμβάνει “ενοχλητικές φωνές”, θα φακελώνουν συνολικά τη συνδικαλιστική δράση, καταργώντας στην ουσία τις συλλογικές διαδικασίες για τη λήψη αγωνιστικών κινητοποιήσεων όπως τις γενικές συνελεύσεις

Η επίθεση είναι συγκεκριμένη και στο στόχαστρο βρίσκονται τα σωματεία και το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, το δικαίωμα στη συλλογική δράση και τους αγώνες τους εργαζόμενου λαού. Η κυβερνητική παρέμβαση αποτελεί στην ουσία, μορφή καταστολής του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος. Για εμάς είναι μάχη για την ύπαρξη των συνδικάτων!

Η κυβέρνηση υλοποιώντας τους πόθους του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών ενώσεων, θέλει να τελειώνει μία και καλή με οποιαδήποτε οργανωμένη φωνή αμφισβήτησης και σύγκρουσης μέσα στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς.

Επιχειρούν σχέδιο καθυπόταξης των σωματείων στην εργοδοσία και τα συμφέροντά της!

Με ψευδεπίγραφα επιχειρήματα περί “δημοκρατίας”, πριν λίγες μέρες ψήφισαν νόμο που δίνει στους δημάρχους και τους περιφερειάρχες τη δυνατότητα να αποφασίζουν για σημαντικά ζητήματα ως μονάρχες, παρότι αποτελούν μία μικρή μειοψηφία στα συμβούλια τους. Η ίδια η κυβέρνηση αποφασίζει ενώ αποτελεί το 40% του 58% του εκλογικού σώματος. Για τον εργάτη όμως που παλεύει για το ψωμί του και τη ζωή του, απαιτούν και ζητάνε καθολική συμμετοχή και με πλήρες φακέλωμα σε όλες τις συλλογικές διαδικασίες που συμμετέχει. Ομολογία για αυτό είναι τα λόγια του ίδιου του υπουργού Βρούτση που πριν λίγες μέρες και μπροστά στην κατάργηση της προσχηματικής διάταξης για την αιτιολόγηση της απόλυσης, ισχυριζόταν ότι οι εργαζόμενοι με τον προηγούμενο νόμο δεν θα έβρισκαν δουλειά επειδή θα ήταν φακελωμένοι. 

Είναι καθαρό! Με την πλήρη αλλαγή του χαρακτήρα των σωματείων και το αυστηρό φακέλωμα των εργαζομένων στοχεύουν αποκλειστικά και μόνο στη συλλογική δράση. Το ηλεκτρονικό φακέλωμα είναι το μέσο ώστε να γνωρίζει η εργοδοσία ανά πάσα ώρα και στιγμή, ποιοι εργαζόμενοι είναι οργανωμένοι στα σωματεία τους, αν συμμετέχουν στις μαζικές συλλογικές διαδικασίες και στις συνελεύσεις, τι ψηφίζουν.

Θέλουν τον κάθε εργαζόμενο αποκομμένο, να μη συμμετέχει ενεργά σε συλλογικές διαδικασίες. Να αποφασίζουν άλλοι για αυτόν, για ζητήματα που τον αφορούν, χωρίς να είναι παρών. Να βρίσκεται μακριά και έξω από τις συλλογικές συζητήσεις! Αυτή τη διάτρητη διαδικασία κάτω από τα βλέμματα της εργοδοσίας και με παρούσα την εργοδοτική τρομοκρατία, τη βαφτίζουν δημοκρατική διαδικασία με ηλεκτρονικό τρόπο.

Καμία ανοχή στην κρατική-εργοδοτική παρέμβαση στα συνδικάτα!

Το ήδη περίπλοκο και ασφυκτικό πλαίσιο για να είναι νόμιμη η απεργία στα δικαστήρια πλέον γίνεται ανυπέρβλητο εμπόδιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία το 90% βγαίνουν παράνομες και καταχρηστικές. Δεν τους αρκεί! Ο στόχος είναι το 100% των απεργιών να βγαίνουν παράνομες, οι αγωνιστές να διώκονται και τα σωματεία να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος.

Ανοίγει ο δρόμος για ακόμα περισσότερες διώξεις συνδικαλιστών, για ένταση της ποινικοποιήσης των εργατικών αγώνων, στους αγώνες για καλύτερο μεροκάματο, ανθρώπινο ωράριο, για σύγχρονους όρους δουλειάς, για το τσάκισμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Ήδη υπάρχει ένα αρνητικό υπόβαθρο με την προάσπιση του διευθυντικού δικαιώματος απέναντι στην εργατική προστασία.

Παίρνουν όλα τα αναγκαία μέτρα διαφύλαξης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων μπροστά σε κάθε ενδεχόμενο που μπορεί στο μέλλον να τους δημιουργήσει προβλήματα, να τους βάλει εμπόδια στην υλοποίηση της πολιτικής τους.

Στην ουσία ομολογούν πως μπροστά στα μέτρα και την επίθεση που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα, θέλουν να “δέσουν το γάιδαρό τους”, δηλαδή να αφοπλίσουν το οργανωμένο αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα και να το πετάξουν στην άκρη.

Αυτή είναι η κανονικότητα που αναφέρουν και διαλαλούν! Θέλουν τους εργαζόμενους συμβιβασμένους με τα ψίχουλα και παράλληλα φιμωμένους, χωρίς δικαιώματα!

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο!

Τα συνδικάτα έχουν καταστατικά! Με βάση αυτά αποφασίζουν. Με βάση αυτά παλεύουν, οργανώνουν την πάλη τους, τις μορφές αγώνα. Δε λογοδοτούν στην εργοδοσία και τις κυβερνήσεις τους. Λογοδοτούν στα μέλη τους, στους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Καλούμε τα ΔΣ όλων των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων οργανώσεων, να καταγγείλουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, να συνεδριάσουν άμεσα, να δώσουν ηχηρή απάντηση στις κυβερνητικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό τους.

Να πάρουν απόφαση απεργιακής απάντησης όποτε τολμήσει η κυβέρνηση να παρέμβει ωμά στη δράση και τη λειτουργία των συνδικάτων, στο δικαίωμα στην απεργία!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Ενωτικός, μαζικός, ταξικός αγώνας για το δικαίωμα μας στην οργάνωση και την απεργία!

Έγκλημα στον Αμαζόνιο – Ο Καπιταλισμός σκοτώνει

Από ατεχνως
Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Το έγκλημα που συντελείται το τελευταίο διάστημα στον «πνεύμονα της Γης», στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, έχει έναν βασικό ένοχο: Το καπιταλιστικό σύστημα.

Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι διαλεκτικά συνδεδεμένη με τις κοινωνικοοικονομικές και ιστορικές εξελίξεις. Βάση αυτής της καταστροφής αποτελεί η εξουσία των μονοπωλίων, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Η συνεχώς επιδεινούμενη οικολογική κρίση, που εκφράζεται μέσω της έξαρσης ποικίλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη, είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών και δράσης του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που το υπηρετούν.

Πρόκειται για το κεφάλαιο, του οποίου την αδίστακτη φύση είχε περιγράψει ο Μαρξ πριν από 150 χρόνια, όταν έγραφε: «Το κεφάλαιο το τρομάζει η έλλειψη κέρδους ή το πολύ μικρό κέρδος (…). Οταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος, γίνεται τολμηρό. Με δέκα τα εκατό (10%) κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς παντού, με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει» (Κ.Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1, σελ. 785, Σύγχρονη εποχή).

Και, πράγματι, σήμερα δεν υπάρχει έγκλημα που το κεφάλαιο να μην είναι διατεθειμένο να διαπράξει. Από την πυρηνική τραγωδία στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας πριν 8 χρόνια μέχρι την αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου και από την αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση μέχρι την δηλητηρίαση εκτεταμένων εκτάσεων (εδαφών και υδάτινων πόρων), είναι προφανής η επίδραση του κοινωνικοοικονομικού πλαισίου στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα.

Ο καπιταλισμός, το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που προάγει την «ατομική πρωτοβουλία» και την λογική της κερδοφορίας, δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα. Η επιβίωση του συντελείται με τρόπο εγκληματικό σε βάρος των σημερινών και μελλοντικών γενεών.

Γι΄αυτόν το λόγο, είναι σημαντικό να κατανοηθεί το εξής: Η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων είναι βαθιά πολιτικό ζήτημα. Η επίλυση τους δε μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από το πλαίσιο της ταξικής πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Μόνο η ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα και η οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου ο λαός θα είναι πραγματικά αφέντης του πλούτου που παράγει, μπορεί να αποτελέσει διέξοδο απ’ την διαφαινόμενη καταστροφή.