«Γιατροί χωρίς σύνορα και ιατρική χωρίς όρια – Το νέο σουηδικό μοντέλο»

Το κόστος ενός γιατρού που ζει στην Ισπανία ή στην Ελλάδα ή στην Ρουμανία και εργάζεται για τη Σουηδία είναι σαφώς μικρότερο από το κόστος ενός γιατρού που ζει και εργάζεται στη 

Σουηδία. Και αυτό είναι και το νόημα του εγχειρήματος. Να μειώσουμε το κόστος και όλο αυτό να το καμουφλάρουμε έτσι ώστε να έχουμε και τον ασθενή/πελάτη ευχαριστημένο. Ποιος θα πει όχι σε συνάντηση με γιατρό, κι ας είναι και εικονική, αν είναι να μην περιμένει τρεις και τέσσερεις μήνες για να συναντήσει ένα γιατρό στο ΚΥ;

  

 από Κατιούσα

Ήδη από τη δεκαετία του 1980 η τηλεϊατρική στη Σουηδία είναι γεγονός. Σε ένα σύστημα υγείας (το σουηδικό) το οποίο χωλαίνει εδώ και αρκετά χρόνια και δέχεται βαριά κριτική από τους ίδιους τους Σουηδούς (η αναβάθμιση του συστήματος υγείας ήταν η κοινή δέσμευση που έκαναν όλα τα κόμματα προεκλογικά για να κερδίσουν τους ψηφοφόρους), οι μάνατζερ της υγείας αποφάσισαν να προχωρήσουν κι ένα βήμα παρακάτω.

Τι είναι όμως η τηλεϊατρική; Είναι η «συνάντηση» γιατρού/ασθενούς σε ένα εικονικό περιβάλλον μέσω της οθόνης του υπολογιστή. Χοντρικά, ο γιατρός είναι στο νοσοκομείο (ή όπου αλλού), ο ασθενής είναι στο σπίτι του, κάθονται μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους και έτσι γίνεται η εξέταση. Θεωρητικά και σε έκτακτες συνθήκες (π.χ. σε αποκλεισμένες και απομακρυσμένες περιοχές ή όταν ο ασθενής αδυνατεί να προσέλθει άμεσα σε δομή υγείας) θα μπορούσε η τηλεϊατρική να αποτελέσει μια προσωρινή λύση μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να επισκεφθεί τη δομή υγείας (νοσοκομείο, κέντρο υγείας κλπ.). Παρόλα αυτά, φτάσαμε σήμερα να συζητάμε το προσωρινό να γίνει μόνιμο.

Στο σουηδικό μοντέλο υγείας τα πάντα μεταφράζονται σε αριθμούς, ο χρήστης των υπηρεσιών υγείας δεν είναι ασθενής, αλλά πελάτης και η σχέση κόστους/κέρδους είναι αυτή που καθορίζει την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.

Στη Σουηδία οι εργαζόμενοι στην υγεία χωρίζονται χονδρικά σε 4 κατηγορίες. Αυτοί που έχουν συμβόλαιο αορίστου χρόνου (fast anställd – full time), αυτοί που έχουν συμβόλαιο ορισμένου χρόνου (visstidskontrakt), αυτοί που δουλεύουν ως αναπληρωτές ωρομίσθιοι (tmvikarie) και οι λεγόμενοι «ενοικιαζόμενοι» (hyr anställd) οι οποίοι καλύπτουν ανάγκες για μικρό χρονικό διάστημα (λίγες εβδομάδες έως και λίγους μήνες). Πρόσφατα οι νομαρχίες που είναι υπεύθυνες για την υγεία αποφάσισαν πως οι ενοικιαζόμενοι γιατροί είναι ασύμφοροι οικονομικά (καμία αναφορά στο πόσο ασύμφοροι είναι για τον ασθενή ο οποίος κάθε φορά συναντάει διαφορετικό γιατρό για το ίδιο πρόβλημα) και πως δε θα προβούν σε περαιτέρω προσλήψεις υπό αυτό το καθεστώς. Από την άλλη, οι γιατροί με συμβόλαια αορίστου χρόνου δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού οπότε οι μάνατζερς κατέληξαν πως το πιο συμφέρον οικονομικά είναι να «προσλάβουν» γιατρούς των οποίων η φυσική παρουσία δεν κρίνεται απαραίτητη. Κάτι το οποίο ήδη συμβαίνει στη Σουηδία με την τηλεϊατρική. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η χρήση της τηλεϊατρικής σε 4 νομαρχίες καθώς και ο τύπος εξέτασης στον οποίο την χρησιμοποιούν (Örebro universitet, 2015).

Τον τελευταίο χρόνο υπάρχει η σκέψη – η οποία έχει ενθουσιάσει τους Σουηδούς – για πρόσληψη αλλοδαπών γιατρών σε σουηδικά νοσοκομεία οι οποίοι όμως θα βρίσκονται στις χώρες τους. Για παράδειγμα ένας γιατρός από την Ισπανία θα μπορεί να προσληφθεί από κάποιο νοσοκομείο στη βόρεια Σουηδία χωρίς να χρειαστεί να μεταναστεύσει. Απλά θα συνδέεται ο υπολογιστής του στη Μαδρίτη με τον υπολογιστή του ασθενούς στο Umeå και έτσι θα γίνεται η εξέταση και η διάγνωση (Läkartidningen, 2018).

Μελέτες έχουν δείξει πως τόσο το σύστημα της τηλεϊατρικής όσο και το σύστημα του γιατρού από απόσταση δεν είναι ασφαλή  (Ekholm 2002, Blomstrand 2002, Yamaguchi et al 2009). Το κόστος όμως για τα νοσοκομεία είναι μικρότερο. Το κόστος ενός γιατρού που ζει στην Ισπανία ή στην Ελλάδα ή στην Ρουμανία και εργάζεται για τη Σουηδία είναι σαφώς μικρότερο από το κόστος ενός γιατρού που ζει και εργάζεται στη Σουηδία. Και αυτό είναι και το νόημα του εγχειρήματος. Να μειώσουμε το κόστος και όλο αυτό να το καμουφλάρουμε έτσι ώστε να έχουμε και τον ασθενή/πελάτη ευχαριστημένο. Ποιος θα πει όχι σε συνάντηση με γιατρό, κι ας είναι και εικονική, αν είναι να μην περιμένει τρεις και τέσσερις μήνες για να συναντήσει ένα γιατρό στο ΚΥ;

*Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2019 θα έχει ολοκληρωθεί η μελέτη για την εισαγωγή του «γιατρού από απόσταση» οπότε και θα ξεκινήσει το πρόγραμμα. Ο σουηδικός ιατρικός σύλλογος δεν έχει πάρει ακόμη ξεκάθαρη θέση.

Πλατιά – ανοιχτή σύσκεψη Συλλόγων του Δημοσίου

Πλατιά – ανοιχτή σύσκεψη Συλλόγων του Δημοσίου Πέμπτη, 7 Φλεβάρη - 7 μ.μ. ΕΔΟΘ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, μόνιμοι και συμβασιούχοι, ζήσαμε σημαντικούς αγώνες για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία.

Χιλιάδες συνάδελφοι εργαζόμενοι από τους ΟΤΑ, τα Νοσοκομεία, από την Εκπαίδευση, αλλά και τους άλλους κλάδους του Δημοσίου, κατέβηκαν στους δρόμους κι απαίτησαν τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, όλων αυτών των ανθρώπων που καλύπτουν πραγματικά κενά και ανάγκες του Δημοσίου.

Κάθε φορά που ήμασταν στους δρόμους εισπράτταμε από τους αρμόδιους υπουργούς των εκάστοτε κυβερνήσεων, ότι “δεν μπορούν να μετατραπούν οι συμβάσεις σε ΙΔΑΧ, δεν μπορούν να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι γιατί το απαγορεύει το άρθρο 103 του Συντάγματος”.

Τις μέρες αυτές η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή την αναθεώρηση του Συντάγματος. “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”. Τώρα η κυβέρνηση έχει και το “μαχαίρι και το πεπόνι”. Τελειώνουν τα προσχήματα και οι ψευτοδικαιολογίες. Οφείλει να προχωρήσει άμεσα στη συνταγματική κατοχύρωση του πανανθρώπινου δικαιώματος όλων στην εργασία και συνεπώς και στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

Σε συνέχεια της μαζικής αντίστοιχης σύσκεψης στην Αθήνα, στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 100 συνδικαλιστικές οργανώσεις, καλούμε τα Σωματεία και τις Επιτροπές Αγώνα συμβασιούχων να παρευρεθούν στην ΕΔΟΘ στις 7 Φλεβάρη, 7μμ, στην πλατιά σύσκεψη, όπου θα συζητήσουμε για την “πρόταση άρσης της συνταγματικής απαγόρευσης”, όπως και την κλιμάκωση της πάλης και τον καθορισμό αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Ξεβράκωμα!! Επιστολή Υπουργείου στο ΣτΕ. Ύμνοι για περικοπή μισθών-δώρων σε ΔΥ. (1)

Η κυβέρνηση και το Υπ Οικονομικών (Τσακαλώτος – Χουλιαράκης), παρενέβησαν με έγγραφο του ΓΛΚ, στην ακροαματική διαδικασία της Ολομέλειας του ΣτΕ, την Παρασκευή 1 Φλεβάρη όπου θα γινόταν η συζήτηση για την περικοπή του 13ου και 14ου μισθού. Με το έγγραφο της η κυβέρνησης τάσσεται υπέρ των μνημονιακών περικοπών στους μισθούς και υπέρ της κατάργησης των Δώρων στους δημοσίους υπαλλήλους.

Η κυβέρνηση την ίδια ώρα που επικαλείται την «έξοδο από το μνημόνιο» και υπόσχεται «την αποκατάσταση των αδικιών», ουσιαστικά με το έγγραφό της λέει στους δικαστές να μην εκδίδουν αποφάσεις… επικίνδυνες για τα δημοσιονομικά της χώρας, προκειμένου να μην… πάρει κακό βαθμό και επιπλήξεις από τους δανειστές.

Διαβάστε στο τέλος της σελίδας το απαράδεκτο έγγραφο που απέστειλε η κυβέρνηση στις 25 Γενάρη 2019 προς το ΣτΕ ενόψει της εκδίκασης των αναιρέσεων, στο οποίο εκτός από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης περιέχεται και πίνακας με τις… επιβαρύνσεις ανά κατηγορία υπαλλήλων με πιθανή επιστροφή των δώρων.

Επίσης όλη την άθλια επιχειρηματολογία και τους εκβιασμούς που είχαν χρησιμοποιήσει και οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, επιστράτευσαν ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, οι συνήγοροι του Ελληνικού Δημοσίου, για να μη δοθούν τα Δώρα - επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και θερινής αδείας στους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, στους υπαλλήλους των ΟΤΑ, ΝΠΔΔ και ΜΠΙΔ κ.λπ., κατά τη σχετική συζήτηση την Παρασκευή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την συνταγματικότητα της περικοπής των τριών Δώρων, μετά την παραπομπή προς οριστική κρίση από το ΣΤ' τμήμα, που έχει κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές.

Οι συνήγοροι του Δημοσίου, Ν. Δασκαλαντωνάκης και Β. Πανταζή, για λογαριασμό της κυβέρνησης επανέλαβαν τον χυδαίο εκβιασμό, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι «έχασαν τον 13ο και 14ο μισθό για να διατηρήσουν τον 12ο μισθό», και ότι σε περίπτωση που δοθούν αναδρομικά τα επιδόματα στους δημοσίους υπαλλήλους «διαταράσσεται η δημοσιονομική ισορροπία και θα αυξηθεί η φορολογία όλων των πολιτών», καθώς δεν θα υπάρχει δημοσιονομικό πλεόνασμα και δεν θα είναι «βιώσιμο» το χρέος. Ισχυρίστηκαν επίσης, ότι η περικοπή των επιδομάτων δεν θίγει την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων, ούτε τους θέτει σε αρνητική οικονομική κατάσταση.

'Εφτασαν, μάλιστα, και στον πάτο του «κοινωνικού αυτοματισμού», να κάνουν συγκρίσεις μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, επισημαίνοντας ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν σταθερή εργασία, ενώ οι ιδιωτικοί υπάλληλοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της μεγάλης ανεργίας, της απληρωσιάς και του μισθού τους που είναι 580 ευρώ, δηλαδή κατά 1/3 χαμηλότερος από αυτόν των δημοσίων υπαλλήλων. Είπαν μέχρι και ότι πολύ μεγάλος αριθμός εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα έχει φύγει στο εξωτερικό για να βρει εργασία, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν αλλάζουν χώρα!

Οι δύο συνήγοροι του Δημοσίου ζήτησαν από το δικαστήριο να απορριφθούν οι παρεμβάσεις υπέρ των αποφάσεων του ΣΤ' Τμήματος από την ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις από το χώρο των νοσοκομείων, των δασκάλων κ.ά.

Οι δικηγόροι των δημοσίων υπαλλήλων χαρακτήρισαν μεταξύ άλλων απαράδεκτη την τακτική των συνηγόρων του Δημοσίου, να κάνουν λόγο για επερχόμενη οικονομική καταστροφή στη χώρα αν δοθούν τα τρία Δώρα, τα οποία μάλιστα είναι κουτσουρεμένα.

Η Ολομέλεια επιφυλάχθηκε για τις αποφάσεις.

το μεγαλείο εδώ

Ξεβράκωμα!! Επιστολή Υπουργείου στο ΣτΕ. Ύμνοι για περικοπή μισθών-δώρων σε ΔΥ. (2)

Ιστορική απεργία νοσηλευτών στην Ιρλανδία – 35000 στους δρόμους όλης της χώρας

Ιστορική απεργία νοσηλευτών στην Ιρλανδία – 35000 στους δρόμους όλης της χώρας

από Κατιούσα

Η δεύτερη μεγαλύτερη απεργία στον κλάδο των νοσηλευτών στην ιρλανδική ιστορία πραγματοποιήθηκε αυτές τις μέρες στη χώρα. Την περασμένη Τετάρτη, πάνω από 35000 νοσηλευτές και νοσηλευτριών κατέβηκαν στο δρόμο ζητώντας προσλήψεις και καλύτερους μισθούς. Το συνδικάτο Νοσηλευτών και Μαιών (INMO) προχώρησε στην κινητοποίηση μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση. Οι εργαζόμενοι απαιτούν ίση αμοιβή με άλλα παραϊατρικά επαγγέλματα, όπως οι φυσιοθεραπευτές, των οποίων οι αμοιβές είναι πάνω από 7000 ευρώ υψηλότερες σε ετήσια βάση.

Η απεργία στηρίχθηκε και από τα 40.000 μέλη του συνδικάτου σε 120 μέρη σε ολόκληρη την Ιρλανδία. Οι πικετοφορίες που πραγματοποιήθηκαν έξω από μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, όπου οι νοσηλευτές παρείχαν φροντίδα μόνο σε επείγοντα περιστατικά, είχαν μεγάλη συμπαράσταση από τον κόσμο και συνοδεύτικαν ακόμα και από «χάπενινγκ», όπως τις νοσηλεύτριες  του νοσοκομείου της κομητείας Λουθ που συνέθεσαν το δικό τους τραγούδι διαμαρτυρίας. Την αλληλεγγύη τους εξέφρασαν και συνάδελφοί του με καταγωγή από την Ιρλανδία που εργάζονται στην Αυστραλία και την Αγγλία.

Η κυβέρνηση δια στόματος του πρωθυπουργό Λίο Βάραντκαρ απάντησε σε βουλευτές που κατέθεσαν ερωτήσεις για το θέμα πως θα μπορούσε να δανειστεί χρήματα για να σώσει δουλειές σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, όχι όμως και για αυξήσεις στις νοσηλεύτριες, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στο κοινοβούλιο.

Την αλληλεγγύη του στην απεργία εξέφρασε και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας. Ο Τζίμι Ντόραν, γραμματέας της Τοπικής Επιτροπής του κόμματος στο Δουβλίνο δήλωσε πως: Υπάρχει κρίση στις προσλήψεις και τη διατήρηση νοσηλευτών στην Ιρλανδία λόγω των χαμηλών αμοιβών που τους προσφέρονται. Υπάρχουν 1654 νοσηλευτές λιγότεροι από το 2007 παρά τη ραγδαία αύξηση του πληθυσμού. Τα επίπεδα ασφαλείας στα νοσοκομεία είναι σε οριακό σημείο και άνθρωποι πεθαίνουν λόγω έλλειψης πόρων για τις υπηρεσίες υγείας. Παρόλαυτα, ο υπουργός υγείας, Σίμον Χάρις, αρνήθηκε να μιλήσει με τους νοσηλευτές και το INMO. Η κυβέρνηση πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα αυτής της κρίσης και να ξεκινήσει πραγματικές διαπραγματεύσεις με το ΙΝΜΟ πριν χαθούν περισσότερες ζωές λόγω της εντελώς ανεπαρκούς χρηματοδότησης του Συστήματος Υγείας. Ο Ντόραν αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση ενός νέου νοσοκομείου παίδων στην πόλη, το οποίο ανακοστολογήθηκε από 650 εκ. ευρώ σε 1,7 δις. «Υπάρχει μια ατέλειωτη παροχή χρήματος για τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά τίποτε για τους εργάτες «. Οι απεργίες αναμένεται να συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα, στις 5 και 7 Φλεβάρη, με κλιμάκωση από τις 12 ως τις 14 του μήνα αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, ενώ στο χορό μπαίνει και η Ένωση Ψυχιατρικών Νοσηλευτών, που ήδη απέχει από την υπερωριακή εργασία, έχοντας προαναγγείλλει απεργιακή δράση από τις 12 ως τις 14 του μήνα.

Με πληροφορίες από People’s dispatch

Η εκτίναξη των ενοικίων και του κόστους ζωής εκτοπίζει εργαζόμενους και ανέργους

Η εκτίναξη των ενοικίων και του κόστους ζωής εκτοπίζει εργαζόμενους και ανέργους

Σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως το Βερολίνο και το Σιάτλ, με τεράστιες επενδύσεις και ασύλληπτα κέρδη, ο εφιάλτης της στέγης γιγαντώνεται

Ολοένα και πιο απρόσιτη γίνεται η στέγη για τους εργαζόμενους σε πρωτεύουσες και μεγάλες πόλεις αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών, εξαιτίας της εκτόξευσης των τιμών των ενοικίων και της μεγάλης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, που καθιστά τη στέγη εμπόρευμα, αντί για ένα δικαίωμα που πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλους.

Πρόκειται για μεγαλουπόλεις που προσελκύουν επενδύσεις, θεωρούνται «κέντρα» καινοτομίας, εδρεύουν εκεί μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και διεθνείς οργανισμοί. Στην Ευρώπη το πρόβλημα της έλλειψης «προσιτών κατοικιών» είναι ιδιαίτερα οξυμένο στα αστικά κέντρα αναπτυγμένων χωρών, όπως στις γερμανικές μεγαλουπόλεις και ιδιαίτερα στο Βερολίνο, στη Στοκχόλμη και άλλες σκανδιναβικές πόλεις, στο Αμστερνταμ, στο Λονδίνο και αλλού.

Τα ενοίκια αυξάνουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, άνθρωποι πετιούνται στο δρόμο, αναγκάζονται να μετακομίσουν μακριά από τις δουλειές τους, να νοικιάζουν υπνοδωμάτια σε διαμερίσματα με συγκατοίκους στο ύψος κανονικού ενοικίου, ενώ οι πιο ευάλωτοι μένουν άστεγοι.

«Τρελή πορεία» των ενοικίων στο Βερολίνο

Στο Βερολίνο, η άνοδος των ενοικίων ακολουθεί μια «τρελή» ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια (κατά μέσο όρο πάνω από 12 ευρώ/τ.μ.), μια πορεία που ήδη έχει καταγραφεί σε άλλες γερμανικές πόλεις, όπως η Φρανκφούρτη, η Κολονία, το Μόναχο, το Αμβούργο κ.ά. Μόνο το 2018 αυξήθηκαν τα ενοίκια στην πρωτεύουσα κατά 6,4% σε σχέση με το 2017, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση στη Γερμανία. Σε πρόσφατη μελέτη, η Deutsche Bank εκτιμά ότι το Βερολίνο θα γίνει τα επόμενα χρόνια μία από τις πιο ακριβές ευρωπαϊκές πόλεις, όσον αφορά το κόστος κατοικίας και διαβίωσης. Για τους χαμηλόμισθους, τους ανέργους, τους δικαιούχους προνοιακών επιδομάτων «Χαρτς 4», η γερμανική πρωτεύουσα τείνει να γίνει «απαγορευμένη πόλη».

Η έλλειψη κατοικιών, σε συνδυασμό με την όλο και μεγαλύτερη ζήτηση και ανάπτυξη του πληθυσμού και η απουσία προγραμμάτων λαϊκής στέγης, είναι μια από τις βασικές αιτίες. Υπολογίζεται ότι στο Βερολίνο λείπουν 300.000 κατοικίες και έως το 2030 θα χρειαστούν άλλες 190.000. Ταυτόχρονα, γερμανικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις του κλάδου «κάνουν πάρτι», έχοντας στην κατοχή τους χιλιάδες σπίτια. Ενδεικτικά ο όμιλος ακινήτων «Deutsche Wohnen», ένας από τους μεγαλύτερους του κλάδου, κατέχει μόνο μέσα και γύρω από τη γερμανική πρωτεύουσα 115.000 διαμερίσματα. Βρίσκεται συχνά στα «πρωτοσέλιδα» του γερμανικού Τύπου για αυξήσεις ενοικίων που επιβάλλει και για την αντιμετώπιση των ενοικιαστών. Αλλά και διεθνείς επενδυτές ακινήτων, σύμφωνα με την Εκθεση Αγοράς Ακινήτων, επένδυσαν στο Βερολίνο το 2017 το ποσό - ρεκόρ των 18,1 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, πρόσφατα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας έδειξαν ότι το 7% του γερμανικού πληθυσμού, δηλαδή πάνω από 5 εκατ. άνθρωποι, ζουν σε πολύ μικρά διαμερίσματα (τρία παιδιά σε ένα υπνοδωμάτιο, ή οι γονείς χρησιμοποιούν το καθιστικό σαν υπνοδωμάτιο κ.λπ.). «Η διαμονή σε ένα διαμέρισμα που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους και ταυτόχρονα να είναι οικονομικά προσιτό, είναι για όλο και περισσότερους πολίτες ένα απραγματοποίητο όνειρο», σχολίασε ο διευθυντής της υπηρεσίας «Πρόνοια Εργαζομένων» (AWO) της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Στάντλερ.

Αστεγοι στο Σιάτλ

Στη σκιά της καπιταλιστικής ανάπτυξης, των επενδύσεων και της ασύλληπτης καπιταλιστικής κερδοφορίας ζουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στο Σιάτλ, την αμερικανική «μητρόπολη» των μεγαλύτερων επιχειρήσεων τεχνολογίας και των νεοφυών, καινοτόμων επιχειρήσεων (start-ups), όπως οι «Microsoft», «Amazon», «Apple» και άλλες πολυεθνικές όπως η «Starbucks».

Εκτοτε, χρόνο με το χρόνο, σκηνές ξεφυτρώνουν στα πεζοδρόμια της πόλης, άστεγοι κοιμούνται σε πάρκα και κάτω από γέφυρες, άνθρωποι ζητιανεύουν στους δρόμους. Οι τεράστιες επενδύσεις δεν έφεραν μόνο «θέσεις εργασίας», όπως συχνά προπαγανδίζουν οι αστικές κυβερνήσεις καλώντας τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες. Εκτόξευσαν το κόστος ζωής και διαμονής, εκτόπισαν χιλιάδες οικογένειες στα περίχωρα, ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι - ανάμεσά τους και ορισμένοι υπάλληλοι των παραπάνω εταιρειών - δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα πάγια έξοδα με το μισθό τους.

Να πώς περιγράφει η ίδια η «Microsoft» σε ανακοίνωσή της (16/1/2019) τη σημερινή κατάσταση: «Η ανάπτυξη της περιοχής δημιούργησε επίσης νέες προκλήσεις. Από το 2011, οι θέσεις εργασίας στην περιοχή έχουν αυξηθεί κατά 21%, ενώ η ανάπτυξη στην κατασκευή κατοικιών έχει υποχωρήσει στο 13%.

Αυτό το χάσμα στις διαθέσιμες κατοικίες έχει προκαλέσει αύξηση των τιμών κατοικιών κατά 96% τα τελευταία οκτώ χρόνια, καθιστώντας την ευρύτερη περιοχή του Σιάτλ την 6η πιο ακριβή περιοχή στις ΗΠΑ, καθιστώντας όλο και περισσότερο αδύνατο για τους εργαζόμενους με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα να αντέξουν οικονομικά να ζήσουν κοντά στην περιοχή όπου εργάζονται. Δάσκαλοι, νοσηλευτές, εργαζόμενοι σε οργανισμούς, επιχειρήσεις και εταιρείες τεχνολογίας αρχίζουν και τελειώνουν τις εργάσιμες μέρες τους με πολύωρες μετακινήσεις από και προς τη δουλειά τους. Και οι άνθρωποι που έμειναν άστεγοι, αντιμετωπίζουν ακόμη πιο τρομακτικά προβλήματα».

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του υπουργείου Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ, το 2018 οι άστεγοι στο Σιάτλ αυξήθηκαν κατά 4%, πολύ περισσότερο απ' ό,τι σε εθνικό επίπεδο (αύξηση 0,3%). Σε απόλυτους αριθμούς, στο Σιάτλ ζουν πάνω από 12.000 άνθρωποι είτε στο δρόμο είτε σε προσωρινά καταφύγια. Ετσι η μητρόπολη των νέων τεχνολογιών βρίσκεται - ήδη από το 2015 - στην τρίτη θέση, πίσω από τη Νέα Υόρκη (78.676 άστεγοι) και το Λος Αντζελες (σχεδόν 50.000 άστεγοι).

Ούτε τα «αποφάγια» τους...

Πάνω σε αυτήν την κατάσταση η «Microsoft» είδε μια ακόμη ευκαιρία για επενδύσεις και κερδοφορία, στην αγορά ακινήτων. Πριν από λίγες μέρες, ανακοίνωσε πως για να «συμβάλλει» στη «λύση του προβλήματος» θα επενδύσει 500 εκατ. δολάρια «για την προώθηση προσιτών λύσεων στέγασης», τοποθετώντας τα χρήματα σε δάνεια και επιχορηγήσεις που θα επιταχύνουν την κατασκευή κατοικιών. Συγκεκριμένα, τα 475 εκατ. θα δοθούν με μορφή δανείου (με επιτόκια είτε χαμηλότερα είτε της τρέχουσας αγοράς) σε ιδιώτες ή δήθεν «μη κερδοσκοπικούς» κατασκευαστές, ή σε κρατικούς φορείς όπως η Αρχή Περιφερειακής Στέγασης. Τα υπόλοιπα 25 εκατ. θα δοθούν ως δωρεά σε οργανώσεις και φιλανθρωπικά προγράμματα για αστέγους.

Το «ενδιαφέρον» και του συγκεκριμένου τεχνολογικού κολοσσού δεν θα μπορούσε να μην είναι υποκριτικό και πάντα στο βαθμό που ανοίγονται νέα πεδία κερδοφορίας. Είναι ενδεικτικό ότι όταν το δημοτικό συμβούλιο του Σιάτλ επιχείρησε τον περασμένο χρόνο να επιβάλει φορολογία στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της περιοχής, με τα έσοδα να προορίζονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος των αστέγων, υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις των ομίλων. Συγκεκριμένα, το σχέδιο προέβλεπε πως οι επιχειρήσεις με ετήσια κέρδη άνω των 20 εκατ. δολαρίων θα κατέβαλαν ετήσιο φόρο 275 δολάρια ανά εργαζόμενο που απασχολούν. Υπολογιζόταν ότι έτσι θα εξασφαλίζονταν περίπου 47 εκατ. το χρόνο για την κατασκευή κατοικιών. Το μέτρο θα ίσχυε για 5 χρόνια.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος των καπιταλιστικών επενδύσεων και του απίστευτου πλούτου που παράγεται στο Σιάτλ, το δημοτικό συμβούλιο επιχείρησε να φορολογήσει περίπου 585 επιχειρήσεις, περίπου το 3% όλων των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή!

Μέσα σε λίγες βδομάδες, το σχέδιο πάρθηκε πίσω μετά τις απειλές της «οικονομίας» ότι θα σταματήσουν σχεδιαζόμενες επενδύσεις, θα «κινδυνεύσουν» θέσεις εργασίας κ.λπ. Ενδεικτικά η «Amazon», με περίπου 40.000 εργαζόμενους στο Σιάτλ, θα έπρεπε να πληρώνει 11 εκατ. δολάρια το χρόνο, την ώρα που τα ετήσια έσοδά της το 2017 ξεπέρασαν τα 60 δισ. δολάρια! Μάλιστα, εξαιτίας των φοροελαφρύνσεων που αποφάσισε η κυβέρνηση των ΗΠΑ για τις επιχειρήσεις, η «Amazon» εξασφάλισε το ίδιο έτος επιπλέον 789 εκατ. δολάρια!

Αύξηση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ – Το τυρί το είδες, τη φάκα την είδες;

Η κυβέρνηση έλεγε πως θα επαναφέρει το βασικό μισθό στα 751 ευρώ με ένα νόμο, σε ένα άρθρο. Της πήρε μια τετραετία και ένα μνημόνιο, για να αποφασίσει τελικά μια πενιχρή αύξηση στα 650 ευρώ. Το βασικό όμως είναι η πιστή εφαρμογή του αντεργατικού νόμου Βρούτση που καταργεί τις διαπραγματεύσεις για την εθνική συλλογική σύμβαση.

  

 από Κατιούσα

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε στο Υπουργικό Συμβούλιο την πρότασή του για να αυξηθεί ο κατώταοτος μισθός στο ύψος των 650 ευρώ. Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη, όλως τυχαίως σε μια καθαρά προεκλογική περίοδο…

Οι εκλογές μας έρχονται, παιδιά βήμα ταχύ
Να τις προϋπαντήσουμε, με μια παροχή…

Έλεγαν πως θα καταργήσουν τις μνημονιακές μειώσεις και θα επαναφέρουν το βασικό μισθό στα 751, με ένα νόμο σε ένα άρθρο. Τελικά τους πήρε τέσσερα και κάτι χρόνια, ένα τρίτο μνημόνιο και μια “έξοδο” από όλα αυτά, για να αποφασίσουν να αυξήσουν τον κατώτατο μισθό κατά 10% περίπου, που ισοδυναμεί με 60 ευρώ το μήνα ή αλλιώς δύο ευρώ τη μέρα. Θα το κάψουμε απόψε κυρ-Στέφανε…

Αυτά είναι ίσως ψιλά γράμματα για τον κόσμο. Ή μάλλον για όσους μας αντιμετωπίζουν σα Λωτοφάγους, εν όψει των επικείμενων εκλογών και θέλουν να χτίσουν το αισιόδοξο αφήγημα πως “βγαίνουμε από το τούνελ” κι αφήσαμε τα χειρότερα πίσω μας. Χαμογέλα κι εσύ ρε, τι σου ζητάνε;

Χαμογέλα και μη σκέφτεσαι πως το 10% αύξηση σε ορίζοντα τετραετίας είναι ψίχουλα. Ότι οι ανατιμήσεις στα προϊόντα δεν αντιμετώπισαν ποτέ καμία κρίση, εξατμίζουν οποιαδήποτε αύξηση και βασικά την κάνουν μείωση. Πως οι κυβερνώντες πανηγυρίζουν για το αυτονόητο, και την κατάργηση της αθλιότητας του υποκατώτατου μισθού. Πως είμαστε πίσω -ακόμα και με απόλυτους αριθμούς- από το μισθό που υπήρχε μια δεκαετία πριν. Πως οι νέες γενιές ζούνε χειρότερα από τις προηγούμενες. Πως είναι ανέκδοτο να γίνεται λόγος για πρόοδο και βελτίωση.

Το βασικό είναι όμως να μη σκέφτεσαι πως οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το βασικό πλεονέκτημα των διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων -κάτι που αφαιρεί μεταξύ άλλων και την τελευταία χρηστική αξία που είχαν οι εργατοπατέρες για το σύστημα. Οι αυξήσεις τώρα δεν έρχονται ως καρπός διαπραγματεύσεων -ή και συγκρούσεων- μεταξύ των “κοινωνικών εταίρων” αλλά ως απόφαση της κυβέρνησης, που έχει το μαχαίρι και το πεπόνι, για να μοιράζει αυτή τα ψίχουλα και να χτίζει προφίλ και προεκλογική λεζάντα, με βάση τον αντεργατικό νόμο του Βρούτση, που εφαρμόζει στο ακέραιο η “αριστερή κυβέρνηση”.

Κι αν αύριο-μεθαύριο αλλάξουν πάλι τα δεδομένα, αρκεί η επίκληση μιας κρίσης, μιας δύσκολης συγκυρίας, ενός εθνικού συμφέροντος, ή ότι “ζούσαμε παραπάνω από τις δυνατότητές μας”, για να παγώσουν εκ νέου οι μισθοί ή να ξαναγυρίσουν στα υποκατώτατα επίπεδα, χωρίς να έχει κανένα λόγο για αυτό το εργατικό κίνημα και τα όργανά του.

Το τυρί το είδες λοιπόν, τη φάκα την είδες;