ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ «Στην εντατική» η λειτουργία τους

ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

«Στην εντατική» η λειτουργία τους

Ολοένα και πιο εκρηκτική η κατάσταση που διαμορφώνει η πολιτική της εμπορευματοποίησης και της μείωσης του «κόστους» για το αστικό κράτος

Κόντρα στους προκλητικούς κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί «σταθεροποίησης και σταδιακής αναβάθμισης του δημόσιου συστήματος Υγείας», η κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σε αυτόν τον τομέα, στα χνάρια των προκατόχων της, διαμορφώνει μια όλο και πιο εκρηκτική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, με τεράστιες ελλείψεις, τραγική υποστελέχωση, κλινικές και τμήματα «στον αέρα», γενίκευση της «ευελιξίας» και ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Η πολιτική της εμπορευματοποίησης συνολικά της Υγείας, του ανοίγματος νέων κερδοφόρων πεδίων για την επιχειρηματική δράση του κεφαλαίου, η πολιτική του «εξορθολογισμού», όπως «βαφτίζεται» το συνεχές πετσόκομμα των κονδυλίων για τα δημόσια νοσοκομεία, επιδεινώνουν όλο και περισσότερο την κατάσταση που αντιμετωπίζουν υγειονομικοί και ασθενείς...

Τραγική υποστελέχωση - Εκτόξευση της «ευελιξίας»

Ο αριθμός των μόνιμων εργαζομένων στην Υγεία μειώθηκε κατά 1.619 εργαζόμενους την τριετία 2015 - 2017. Σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία εργάζονται περίπου 15.000 εργαζόμενοι με ελαστικές σχέσεις εργασίας, που καλύπτουν ένα μέρος των πάγιων και μόνιμων αναγκών και αποτελούν το 20 - 25% του συνόλου των εργαζομένων (αξίωση του ΣΕΒ είναι το ποσοστό των ελαστικά εργαζομένων να ανέβει στο 33%).

Τους επόμενους μήνες αναμένεται να απολυθούν διαδοχικά επικουρικοί, συμβασιούχοι ΚΕΕΛΠΝΟ, ΟΑΕΔ, ΕΣΠΑ, ΔΠΥ, εργολαβικοί, εργαζόμενοι με ατομικές συμβάσεις με τις διοικήσεις, για να δώσουν τη θέση τους και πάλι σε εργαζόμενους που θα προσληφθούν με ημερομηνία λήξης... Η κυβέρνηση, εκτός από την ανακύκλωση της ανεργίας και τους πανηγυρισμούς για τη δήθεν μείωσή της, χειρίζεται αυτές τις χιλιάδες ανθρώπων και τις ανάγκες τους ως εκλογική δεξαμενή, εκβιάζοντάς τους για «ψήφο και παράταση» στην εργασιακή ομηρία.

Επιπλέον, μόνο μέσα στο 2018 θα συνταξιοδοτηθούν 364 γιατροί σε νοσοκομεία όλης της Ελλάδας, ενώ μέχρι τις 31/1/2019 εκατοντάδες επικουρικοί θα απολυθούν, όπως και εκατοντάδες γιατροί που έχουν προσληφθεί μέσω ΕΣΠΑ. Πρόκειται συνολικά για περίπου 1.500 αποχωρήσεις/απολύσεις γιατρών. Την ίδια στιγμή οι συνταξιοδοτήσεις των προηγούμενων χρόνων ακόμη δεν έχουν καλυφθεί, παρά μόνο στο ελάχιστο.

Ακόμα και με όσα προβλέπουν τα πετσοκομμένα οργανογράμματα του 2012, οι κενές θέσεις των μόνιμων ειδικευμένων γιατρών είναι πάνω από 6.500, δηλαδή παραμένει ακάλυπτο σχεδόν το 50% των οργανικών θέσεων, σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία.

«Στον αέρα» κλινικές και τμήματα

Πολλά τμήματα και κλινικές ήδη λειτουργούν σε οριακές συνθήκες και η αποχώρηση/απόλυση ακόμη κι ενός εργαζόμενου τινάζει τη λειτουργία τους «στον αέρα», δημιουργεί ακόμη πιο επισφαλή προγράμματα εφημέρευσης, επιδεινώνει παραπέρα τις συνθήκες παροχής Υγείας.

Παραθέτουμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Στα Επείγοντα του «Ευαγγελισμού», από τους 11 γιατρούς, οι 9 είναι επικουρικοί και οι 4 απ' αυτούς πρόκειται να απολυθούν μέχρι τέλος του έτους. Είναι ευνόητο το τι θα προκληθεί στη γενική εφημερία του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας...
• Στη Νεφρολογική κλινική του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, με σταθερά 80 νεφροπαθείς (οι οποίοι αυξάνονται τους καλοκαιρινούς μήνες), από τους 3 νεφρολόγους ο ένας είναι σε αναρρωτική άδεια και ο δεύτερος πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί τις επόμενες μέρες. Ενώ η συνταξιοδότηση είναι γνωστή εδώ κι ένα χρόνο, η κυβέρνηση - όπως σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις - δεν έχει φροντίσει να καλυφθεί άμεσα η θέση.
• Στην Παιδοψυχιατρική κλινική του ΠΑΓΝΗ, από τους 7 νοσηλευτές οι 3 δουλεύουν με «μπλοκάκι» και πρόκειται να απολυθούν το επόμενο διάστημα. Μέχρι τώρα οι βάρδιές τους έβγαιναν με καλύψεις από άλλα τμήματα. Μετά την απόλυσή τους η κλινική «παραλύει»...
• Με τον κίνδυνο διακοπής λειτουργίας είναι αντιμέτωπη και η Πνευμονολογική κλινική στο Θριάσιο Νοσοκομείο, ενώ στην Παιδοψυχιατρική του ίδιου νοσοκομείου ο μοναδικός γιατρός είναι επικουρικός.
• Στο Νοσοκομείο Λευκάδας υπάρχουν δύο χειρουργοί και οι δύο επικουρικοί, οπότε πραγματοποιούν από 15 εφημερίες έκαστος.
• Στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων «Χατζηκώστα», μετά τις τρεις το μεσημέρι, καθώς και τα Σαββατοκύριακα, λόγω έλλειψης προσωπικού η τραπεζαρία κλείνει, δημιουργώντας πρόβλημα στη διατροφή των ασθενών, η οποία αποτελεί σημαντικό κρίκο στη θεραπεία και την αποκατάστασή τους. Η δαπάνη φαγητού ανά ασθενή έχει μειωθεί στο μισό. Στις δομές Ψυχικής Υγείας η διανομή φαγητού γίνεται μόνο μια φορά τη μέρα. Οι ελάχιστοι τραπεζοκόμοι είναι με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, ενώ κλειστές παραμένουν 150 κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας πανελλαδικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, από τις 750 που υπάρχουν (και ενώ οι ανάγκες απαιτούν πολύ περισσότερες), λόγω των δραματικών ελλείψεων σε προσωπικό και εξοπλισμό.

Επιπλέον, στα περισσότερα νοσοκομεία είναι οξυμένο και το πρόβλημα του ιατρικού εξοπλισμού(λόγω παλαιότητας, έντονης χρήσης, λήξης της εγγύησης συντήρησης), καθώς έχει μπει κι αυτός στον «κόφτη» του πετσοκομμένου προϋπολογισμού για το 2018 (μείωση κατά 363 εκατομμύρια ευρώ για τα νοσοκομεία, που προστίθεται στη μείωση κατά 22,5% του 2016).

Το αποτέλεσμα είναι τα νοσοκομεία να μετατρέπονται σε επαίτες των ΜΚΟ και των διαφόρων «φιλανθρώπων», που εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων και «ξεπλένονται» ως «εθνικοί ευεργέτες»...

Μια επιπλέον συνέπεια όλης αυτής της «ευελιξίας» και της διαρκούς ανακύκλωσης του προσωπικού είναι ότι πάνε στράφι η πολύτιμη επιστημονική πείρα και ωρίμανση, το εργατικό δυναμικό απαξιώνεται, οι παρεχόμενες υπηρεσίες υποβαθμίζονται.

Θύματα της ίδιας πολιτικής είναι οι ασθενείς που προσπαθούν μήνες για να κλείσουν ένα ραντεβού στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία και αναγκάζονται, με στερήσεις, να δίνουν 60 ευρώ στα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία. Περιμένουν μήνες στις περιβόητες «λίστες» για να χειρουργηθούν (στο «Βενιζέλειο» π.χ. στη λίστα είναι 1.000 ασθενείς και 3.000 στο ΠΑΓΝΗ).

Εντείνεται η εργοδοτική ασυδοσία

Ολα τα παραπάνω πάνε χέρι - χέρι με την εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία, καθώς το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι καταγγελίες για αυταρχικές και απαξιωτικές συμπεριφορές των διορισμένων από την κυβέρνηση διοικήσεων στα νοσοκομεία.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες στο Νοσοκομείο Λευκάδας, όπου ο διοικητής του νοσοκομείου σε έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο και χωρίς έγγραφη εισήγηση έβαλε ζήτημα απόλυσης επικουρικής παιδιάτρου, η οποία βρίσκεται σε νόμιμη αναρρωτική άδεια.

«Ο διοικητής του νοσοκομείου επιδίωξε να χειραγωγήσει το ΔΣ για να εξασφαλίσει την απόφασή του. Δεν έγινε μάλιστα ψηφοφορία για να παρθεί απόφαση», καταγγέλλει η Ενωση Ιατρών Νομού Ηπείρου.«Δεν τηρήθηκαν ούτε καν τα προσχήματα για μια δίκαιη αντιμετώπιση ενός εργαζόμενου ιατρού», καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων του νοσοκομείου, τονίζοντας ότι «η Διοίκηση το μόνο που την ένοιαζε ήταν να καλύψει με κάθε τρόπο την Παιδιατρική κλινική με παιδίατρο, διότι μετά την ασθένεια της συναδέλφου θα έμενε ακάλυπτη για 9 μέρες το μήνα και όπως ισχυρίστηκε δεν είχε τα χρήματα το νοσοκομείο να ζητήσει επιπλέον θέση επικουρικού γιατρού...».

Να σημειωθεί ότι στους επικουρικούς όταν ασθενούν - κάτω από το φόρτο εργασίας και τις συνθήκες ασφυκτικής πίεσης - δεν τους καταβάλλεται η τακτική τους μισθοδοσία από το νοσοκομείο (καθώς έτσι ζημιώνεται το νοσοκομείο - επιχείρηση), αλλά μια μικρή αποζημίωση από το Ταμείο τους.

Απέναντι στην αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ

Ολα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν τον βασικό στόχο του αστικού κράτους για διαρκή συμπίεση του «κόστους» του δημόσιου συστήματος Υγείας, στο πλαίσιο της πολιτικής διασφάλισης των περιβόητων «πρωτογενών» πλεονασμάτων για τη στήριξη του κεφαλαίου. Υπηρετώντας αυτόν τον αντιλαϊκό στόχο, προωθούνται η αποδέσμευση της μισθοδοσίας του προσωπικού από τον κρατικό προϋπολογισμό, η σταδιακή μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε αμιγείς επιχειρήσεις, ώστε από το 2020 και μετά - σε εναρμόνιση με τις κατευθύνσεις της ΕΕ - τα νοσοκομεία να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα, με την ελάχιστη επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αυτήν την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ για την Υγεία την στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα, γι' αυτό και η μεταξύ τους αντιπαράθεση εστιάζει σε ψευτοζητήματα, όπως της «αποτελεσματικότητας», της «ύπαρξης σωστού σχεδιασμού», της «διαφάνειας». Η ουσία μένει άθικτη, προκειμένου να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια εργαζομένων και ασθενών εντός μιας «καλύτερης διαχείρισης» της ίδιας αντιλαϊκής στρατηγικής.

Απάντηση σε αυτήν την επίθεση, όπως και στην προπαγάνδα που την συνοδεύει, δίνει η ενίσχυση της κοινής πάλης των υγειονομικών μαζί με όλο το λαό, για ένα σύστημα Υγείας αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, που θα δίνει έμφαση στην Πρόληψη και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, θα λαμβάνει υπόψη τις γεωγραφικές και πληθυσμιακές ιδιαιτερότητες της χώρας και θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.

Σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική της εμπορευματοποίησης για την πολύμορφη υπηρέτηση των στόχων του κεφαλαίου, διέξοδο δίνει ο προσανατολισμός σε ένα τέτοιο σύστημα Υγείας, το οποίο με τη σειρά του προϋποθέτει ριζικά διαφορετικές σχέσεις ιδιοκτησίας και παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, με αποκλειστικό οδηγό την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών.

«Χρυσωρυχείο» για τους ξενοδόχους, κάτεργο για τους σπουδαστές

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

«Χρυσωρυχείο» για τους ξενοδόχους, κάτεργο για τους σπουδαστές

Οπως κάθε καλοκαίρι, έτσι και φέτος χιλιάδες νέοι γίνονται θύματα της πιο άγριας εκμετάλλευσης για τα κέρδη των ομίλων του Τουρισμού

Η μαθητεία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ποιος κερδίζει και από πού στο «θαύμα του Τουρισμού»

«Χρυσάφι για τον τουρισμό το 2018», αναγράφει στον τίτλο της γνωστή εφημερίδα. Μόνο που το χρυσάφι αυτό κάποιοι το «βγάζουν» και κάποιοι το «αρπάζουν», δίνοντας ένα αποκαλυπτικό παράδειγμα για το τι σημαίνει η «ανάπτυξη» στην οποία αναφέρονται κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι.

Στην καρδιά του καλοκαιριού, οι επίσημες εκτιμήσεις δείχνουν ήδη γενναία αύξηση σε αφίξεις τουριστών από το εξωτερικό, ενώ τα προβλεπόμενα κέρδη για τους μεγάλους επιχειρηματίες του κλάδου αναμένεται να προσεγγίσουν τα 20 δισ. ευρώ.

Στην Κρήτη, που αποτελεί τη «ναυαρχίδα της τουριστικής ανάπτυξης» κατά την υπουργό Τουρισμού, η ποσοστιαία αύξηση των αφίξεων αναμένεται να ξεπεράσει το 7%. Ενδεικτική των προσδοκιών είναι και η έντονη κινητικότητα που προηγήθηκε τους μήνες του χειμώνα, στη «νεκρή περίοδο», με την πλειοψηφία των ξενοδοχείων να προχωρούν σε επεκτάσεις και ανακαινίσεις.

Συνολικά προστέθηκαν πάνω από 4.000 κλίνες, ενώ προοδευτικά μέχρι το 2020 θα ακολουθήσουν 25.000 επιπλέον. Ολόκληρες περιοχές που το χειμώνα δείχνουν έρημες, το καλοκαίρι σφύζουν από ζωή, ξενοδοχεία απλώνονται κατά χιλιόμετρα το ένα δίπλα στο άλλο.

Οι μονοπωλιακοί όμιλοι στον κλάδο γιγαντώνουν τα κέρδη τους πατώντας στους πετσοκομμένους μισθούς των εργαζομένων, που μόνο την τελευταία 5ετία έχουν υποστεί μείωση μέχρι και 30%, ενώ ανθεί η ανασφάλιστη εργασία, που επίσημα ξεπερνά το 60%, και τα ξενοδοχεία είναι γεμάτα με «εξτρά» εργαζόμενους, ανασφάλιστους ή με συμβάσεις μιας μέρας και χωρίς κανένα δικαίωμα.

Πάμφθηνο εργατικό δυναμικό

Οι πρακτικάριοι και οι μαθητευόμενοι είναι από αυτούς που βιώνουν με τη μεγαλύτερη ένταση αυτήν την επίθεση. Τα παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν είναι πολλά. Σε 4άστερα και 5άστερα ξενοδοχεία, τα πόστα γεμίζουν με νέα παιδιά από τις τουριστικές σχολές, που πότε τα βαφτίζουν «μαθητές» (αφού δουλεύουν για 400 ευρώ) και πότε «εργαζόμενους» (αφού δουλεύουν πάνω από 8 ώρες), ανάλογα με το τι βολεύει τις επιχειρήσεις.

Ο θεσμός της πρακτικής άσκησης γίνεται πρόσχημα για την παραβίαση βασικών δικαιωμάτων και των υπόλοιπων εργαζομένων και των ίδιων των μαθητών. Για τους μαθητές, τους σπουδαστές και τους καταρτιζόμενους του υπουργείου Τουρισμού, το ωράριο πρακτικής άσκησης καθορίζεται «με αποκλειστική ευθύνη των υπευθύνων των επιχειρήσεων», ενώ η αμοιβή περιορίζεται σε 300 ευρώ το μήνα.

Οι σπουδαστές των δημόσιων ΙΕΚ, που κάνουν την πρακτική τους άσκηση σε ξενοδοχεία, δεν «κοστίζουν» τίποτα στους ξενοδόχους, καθώς λαμβάνουν μόνο μια αποζημίωση στο τέλος του εξαμήνου από τον ΟΑΕΔ, που κι αυτή δεν ξεπερνά τα 250 ευρώ μηνιαίως. Στις ΕΠΑΣ Μαθητείας του ΟΑΕΔ, με βάση τη σύμβαση μαθητείας προβλέπεται εξάωρη εργασία για τέσσερις μέρες τη βδομάδα, κάτι που σπανίως τηρείται. Οσο για το μισθό, αυτός ξεκινά από το 50% του μεροκάματου του ανειδίκευτου εργάτη.

Μαθητεία και πρακτική σημαίνουν σκληρή δουλειά

Οι σπουδαστές τουριστικών σχολών καταλήγουν να δουλεύουν και να ζουν σε απαράδεκτες συνθήκες στα ξενοδοχεία. Ως «ατέλειωτη δουλειά και κούραση» περιγράφουν την καθημερινότητά τους οι ίδιοι οι σπουδαστές. «Εργάζομαι στην κουζίνα ενός "πεντάστερου" ξενοδοχείου με 500 κλίνες», λέει ένα σπουδαστής από το Ρέθυμνο. «Επικρατεί ένας μόνιμος πανικός», προσθέτει.

Στην πραγματικότητα, η πρακτική είναι κανονική δουλειά και μάλιστα σκληρή, από την οποία ο εργοδότης αποσπά πολλαπλάσιο κέρδος. Η πολυτέλεια και η χλιδή των ξενοδοχειακών μονάδων δεν αφορούν τη στέγαση που παρέχουν στους σπουδαστές. Στα δωμάτια που μένουν, χωράνε μόνο τα κρεβάτια τους, οι τουαλέτες είναι κοινές, σε πολλές περιπτώσεις χωρίς επαρκή εξαερισμό. Οσο για τους μισθούς, ένας πρακτικάριος σχολιάζει τα εξής: «Αμείβομαι με 1,75 ευρώ για κάθε ώρα που δουλεύω, την ίδια στιγμή που πιο ακριβό είναι ακόμη και το μπουκάλι με εμφιαλωμένο νερό»...

Σε άλλο «πεντάστερο» ξενοδοχείο, οι σπουδαστές που κάνουν πρακτική τοποθετούνται στη ρεσεψιόν να πηγαινοφέρνουν τα ρούχα των πελατών στο καθαριστήριο, να σερβίρουν στα δωμάτια και άλλα, προκειμένου η εργοδοσία να «αποφύγει» τις «περιττές» προσλήψεις εργαζομένων. Αντίστοιχα, σπουδαστές που κάνουν πρακτική στην κουζίνα «λιώνουν» όλη μέρα στο κουβάλημα, αντί να εκπαιδεύονται στο αντικείμενό τους.

Οι ...«συμβουλές» της εργοδοσίας

«Κοίταξε να μάθεις πρώτα και μην ζητάς πολλά». «Η καλή διαγωγή στον εργοδότη εμπλουτίζει το βιογραφικό σου για να βρεις μετά τη σχολή δουλειά». «Αν είσαι καλός θα σε κρατήσουν και του χρόνου». Συμβουλές και νουθεσίες σαν αυτές συμπληρώνουν την εκμετάλλευση που βιώνουν οι σπουδαστές.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι σπουδαστές δεν μαθαίνουν. Πολλές φορές δεν έχουν καν δίπλα τους κάποιον εργαζόμενο να τους καθοδηγεί. Αυτό που φοβούνται οι εργοδότες και οι άνθρωποί τους, είναι μήπως οι σπουδαστές αξιοποιήσουν την πρακτική άσκηση για να μάθουν ένα «μάθημα» που κανένας σχολάρχης δεν έχει συμφέρον να διδάξει: Το μάθημα της οργάνωσης και του αγώνα, της αλληλεγγύης, της δύναμης που έχουν οι εργαζόμενοι όταν ενώνονται σαν μια γροθιά. Οταν απορρίπτουν την αυταπάτη του ατομικού «βολέματος». Το μάθημα για το ποιος παράγει και ποιος καρπώνεται τον πλούτο που υπάρχει γύρω μας.

Τους λένε: «Εφόσον δεν έχεις πτυχίο ακόμη, δεν μπορείς να αμείβεσαι με Συλλογική Σύμβαση. Είσαι κόστος για τον εργοδότη, κανονικά εσύ θα έπρεπε να τον πληρώνεις». Η αλήθεια είναι ότι ο βασικός μισθός του εργαζόμενου είναι ίδιος, είτε έχει πτυχίο είτε όχι. Το πτυχίο προσθέτει το επίδομα εκπαίδευσης, το οποίο δεν το δίνει κανένας εργοδότης.

Οι εργαζόμενοι αμείβονται επειδή παράγουν, βγάζουν δουλειά και κέρδος για τον εργοδότη. Το ίδιο κάνουν και οι πρακτικάριοι, οι οποίοι δεν είναι «κόστος», αλλά χρυσωρυχείο για τα αφεντικά. Γι' αυτό, άλλωστε, προτιμούν να προσλαμβάνουν πρακτικάριους. Πρέπει να απορριφθεί μαζικά το επιχείρημα που λέει ότι επειδή τώρα οι πρακτικάριοι μαθαίνουν, θα αμείβονται με ψίχουλα.

Στην πρακτική και στη δουλειά με το κεφάλι ψηλά

Οι ξενοδόχοι είναι οι κερδισμένοι από τη διαδικασία της πρακτικής, άρα έχουν κάθε συμφέρον να διατηρηθεί και να γενικευτεί η σημερινή κατάσταση. Αλλωστε, έτσι προετοιμάζουν τους σπουδαστές από νωρίς, ώστε να αποδεχτούν την εργασιακή ζούγκλα στους τόπους δουλειάς.

Προϋπόθεση για να το πετύχουν αυτό, είναι να έχουν τους σπουδαστές υποταγμένους, ανοργάνωτους, να μπαίνουν στους χώρους δουλειάς φοβισμένοι, «σαν πρόβατα στη σφαγή», να μην διεκδικούν όσα τους ανήκουν, να φαγώνονται με τον διπλανό τους για μια θέση κακοπληρωμένης δουλειάς.

Γι' αυτό, επιχειρηματίες και ξενοδόχοι μαζί με τους ανθρώπους τους στις σχολές αραδιάζουν στους σπουδαστές «θεωρίες επί θεωριών» για την πρακτική άσκηση. Πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, μιλούν για «καριέρα» και για «ευκαιρίες». Είναι, όμως, αυτοί που μετατρέπουν τις σχολές σε δουλεμπορικά γραφεία. Το μόνο που τους κόφτει είναι το δικό τους συμφέρον, η δικιά τους τσέπη.

Οι σπουδαστές δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα με αυτούς. Δεν μπορούν να έχουν τα ίδια άγχη και ανησυχίες. Εχουν κάθε συμφέρον να μπουν στις επιχειρήσεις με το κεφάλι ψηλά. Να προσπαθήσουν να μάθουν όσο πιο πολλά μπορούν πάνω στο αντικείμενό τους, χωρίς να υποκύψουν σε πιέσεις και εκβιασμούς για να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους. Να οργανωθούν στα σωματεία τους από την πρώτη μέρα και να παλέψουν σαν μια γροθιά με τους συναδέλφους τους, έχοντας για πυξίδα τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Στράτος ΜΑΝΙΑΒΟΣ
Μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρεθύμνου

Από... μέρα σε... μέρα

Ταμείο...

Ενα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση μετά από τη φονική πυρκαγιά, ήταν η δημιουργία του λεγόμενου Ταμείου «Ανασυγκρότησης Πληγεισών Περιοχών και Στήριξης Πληγέντων», στο οποίο συγκεντρώνονται ήδη προσφορές από ιδιώτες και επιχειρήσεις. Οπως μάλιστα ακούγεται, εκεί θα καταλήγει και κάθε είδους κρατική «αρωγή», αλλά και το ευρωπαϊκό χρήμα που επιδιώκει να αποσπάσει η κυβέρνηση, ανταγωνιζόμενη μάλιστα με τη ΝΔ για το ποιος έχει το πάνω χέρι στην ενεργοποίηση των μηχανισμών της ΕΕ. Βέβαια, όσα περισσότερα λέγονται και όσο περισσότερο ανεβαίνει προπαγανδιστικά ο πήχης για την προοπτική αυτού του ταμείου, τόσο θα πρέπει να κουμπώνονται οι πυρόπληκτοι, που δικαιολογημένα αναζητούν από κάπου να πιαστούν, ιδιαίτερα εκείνοι που τα έχασαν όλα και αντιλαμβάνονται από τα μέτρα της κυβέρνησης ότι η κρατική στήριξη απέχει παρασάγγας από το να ικανοποιήσει τις πραγματικές τους ανάγκες. Η εμπειρία από το προηγούμενο ταμείο για την αποκατάσταση των καμένων στην Ηλεία δείχνει ότι ελάχιστα από τα χρήματα που συγκεντρώνονται φτάνουν τελικά στους πληγέντες, παρά τη γενναία και αγνή προσφορά των λαϊκών στρωμάτων από το υστέρημά τους.

    

... φερετζές

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά: Πίσω από τέτοια ταμεία, η κυβέρνηση, και συνολικά το κράτος, πάει να κρύψει τη δική της ευθύνη να σταθεί στους πληγέντες με ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης και προστασίας, πετώντας το μπαλάκι στη λαϊκή αλληλεγγύη, την οποία προσπαθεί προκλητικά να οικειοποιηθεί, και στην ιδιωτική πρωτοβουλία, την οποία αποθεώνει. Σε καμιά περίπτωση επομένως η λειτουργία του ταμείου δεν πρέπει να καλλιεργήσει προσδοκίες που θα παραλύσουν κάθε διεκδίκηση από το κράτος μέτρων ουσιαστικής αποκατάστασης και προστασίας. Ούτε βέβαια να αποτελέσει άλλοθι για την κυβέρνηση, να αθωώσει τις ευθύνες της και να «μακιγιάρει» τις εξαγγελίες για μέτρα - κοροϊδία.

    

Σχέδιο

Με αφορμή τις πυρκαγιές στην Ανατ. Αττική, ακούγεται από διάφορες πλευρές το επιχείρημα ότι στην περιοχή «δεν έχουν γίνει οργανωμένα έργα», ότι δεν υπάρχει «χωροταξικό και ρυθμιστικό σχέδιο που να καθορίζει τι και πού θα χτίζει ο καθένας» και ότι έτσι οδηγηθήκαμε στην καταστροφή. Επομένως, «αν μπει τάξη» από το κράτος, μειώνονται οι πιθανότητες να επαναληφθεί το κακό. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Αττική υπάρχει χωροταξικός σχεδιασμός, αλλά αυτός υπηρετεί τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, όχι τις λαϊκές ανάγκες. Δάση, βουνά, παραλίες και κάθε άλλη έκταση έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης για την κερδοφορία των ομίλων, που «φύτεψαν» λατομεία, ξενοδοχεία και βιομηχανίες. Η εκτεταμένη οικιστική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών έφερε τεράστια κέρδη στις τράπεζες, απ' τα στεγαστικά δάνεια, όπως βέβαια και στις κατασκευαστικές εταιρείες. Ακόμα και η αυθαίρετη δόμηση που αφορά στη λαϊκή κατοικία, έγινε το έδαφος της εμπορευματοποίησης της γης, από την οποία κερδισμένο βγαίνει το κεφάλαιο. Αλλωστε, η αναρχία που χαρακτηρίζει συνολικά τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, δεν θα μπορούσε παρά να εκφράζεται και σ' αυτόν τον τομέα. Σ' αυτόν τον σχεδιασμό του αστικού κράτους δεν χωρούσαν και δεν χωρούν έργα και υποδομές που αφορούν τις λαϊκές ανάγκες, αλλά δεν έχουν ανταποδοτικότητα για το κεφάλαιο. Επομένως, σχέδιο υπάρχει. Μόνο που αυτό δεν μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις ανάγκες του λαού. Κι αυτό αποδείχτηκε με τον πιο τραγικό τρόπο στη φονική πυρκαγιά στην Ανατ. Αττική.

    

Μάνατζερ

Η υποψηφιότητα του Ηλ. Ψινάκη για το δήμο Μαραθώνα υπήρξε μια εμβληματική για το σύστημα υποψηφιότητα και η εκλογή του στη θέση του δημάρχου κατά τις προηγούμενες τοπικές εκλογές προβλήθηκε όσο λίγων. Για τους αστούς κονδυλοφόρους εκείνης της περιόδου ήταν το παράδειγμα του «δημάρχου - μάνατζερ», που θα εξελισσόταν σε «πρότυπο για την Τοπική Διοίκηση», αφού ήταν «πετυχημένος στη δουλειά του», «πέρα από κόμματα και παλιές αντιλήψεις». Στη διάρκεια της θητείας του απασχόλησε πολλές φορές τα ΜΜΕ με τις πρωτοβουλίες του να αναβαθμίσει τον Μαραθώνα σε «παγκόσμιο τουριστικό προορισμό», αξιοποιώντας την αναγνωρισιμότητά του και τις ...φιλίες του στο παγκόσμιο «jet set». Κι όχι μόνο αυτό. Σε συνεργασία με άλλους «φερέλπιδες» και δήθεν «άφθαρτους» και «υπερκομματικούς» δημάρχους ανά την Ελλάδα, επιχειρήθηκε να αποτελέσουν «μαγιά» για ευρύτερες διεργασίες στο πολιτικό σύστημα, πάντα με το μανδύα του «αυτοδιοικητικού». Οι εξελίξεις στο δήμο Μαραθώνα και όσα βγαίνουν στην επιφάνεια με την τελευταία φονική καταστροφή, οι ευθύνες «με ουρά» που αποδίδουν στη δημοτική αρχή και οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στην καθυστερημένη αντίδραση την ώρα της κρίσης, φανερώνουν πόσο κατασκευασμένα ήταν και τι σκοπιμότητες υπηρετούσαν όσα γράφονταν και λέγονταν πριν από τέσσερα περίπου χρόνια. Κι επειδή το 2019 είναι εκλογική χρονιά για την Τοπική Διοίκηση (τουλάχιστον) και επειδή οσονούπω θα αρχίσει το λιβάνισμα των «ικανών», «υπερκομματικών» και «άξιων», καλό είναι ο λαός να αξιοποιήσει την πείρα του και να κλείσει τ' αυτιά απέναντι στους κάθε λογής «σπόνσορες» της αντιλαϊκής πολιτικής στους δήμους και τις περιφέρειες.

Δεν φταίνε η «κακιά η ώρα» και το «κακό το ριζικό»

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΕΙΡΑ ΑΠΟ «ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ»

Δεν φταίνε η «κακιά η ώρα» και το «κακό το ριζικό»

Associated Press

Συγκλονιστικές εικόνες από την καταστροφή της «Κατρίνα» στις ΗΠΑ

Διάφορα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και προπαγανδιστές της επικαλούνται τις κλιματικές αλλαγές, τις φονικές πυρκαγιές στην Καλιφόρνια ή τη Σουηδία, τις πλημμύρες σε άλλες περιοχές, με το επιχείρημα «συμβαίνουν και αλλού». Ετσι επιχειρούν να κρύψουν τις εγκληματικές ταξικές επιλογές του κράτους τους, να μην παίρνει τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύονται τα λαϊκά στρώματα από πυρκαγιές, πλημμύρες και σεισμούς. Προφασίζονται «αδυναμία» αντιμετώπισης «ακραίων καιρικών φαινομένων», πεπαλαιωμένες υποδομές και ελλείψεις που κληροδότησαν οι «προηγούμενες κυβερνήσεις», ενώ συνεχίζουν στην ίδια ακριβώς ρότα. Οι προηγούμενοι, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και άλλοι διαχειριστές, από την πλευρά τους, ασκούν κριτική για «αναποτελεσματικό κράτος». Ομως το αστικό κράτος, που υπηρετεί και η σημερινή κυβέρνηση και δεν αντιμετωπίζει τα λαϊκά προβλήματα γιατί κρατά υποβαθμισμένες τις υπηρεσίες πυροπροστασίας, δεν εξασφαλίζει την αντιπλημμυρική και αντισεισμική θωράκιση, είναι ικανό και αποτελεσματικότατο να ικανοποιεί τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου, να του δίνει φοροαπαλλαγές, να βγάζει παράνομους εργατικούς αγώνες, να καταστέλλει λαϊκές κινητοποιήσεις, να χαρατσώνει το λαό, να χτυπάει τα δικαιώματά του στην εργασία, στην Υγεία, στην Παιδεία, να παίρνει εύσημα για τις στρατιωτικές δαπάνες 4 δισ. στο ΝΑΤΟ.

Εικόνα διάλυσης και καταστροφής μετά το τσουνάμι στη Φουκουσίμα...

Και από τις καταστροφές στην Ελλάδα και σε άλλες καπιταλιστικές χώρες (παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στην κάθε περίπτωση), αυτό που παραμένει ίδιο είναι η διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε όσα μπορούν αντικειμενικά να γίνουν με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνολογικών και επιστημονικών επιτευγμάτων για την πρόληψη, την προστασία του περιβάλλοντος και των ανθρώπων και αυτά που τελικά γίνονται από τις αστικές κυβερνήσεις, γιατί κριτήριο και προτεραιότητά τους είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων.

Αξίζει, λοιπόν, να επικαλεστούμε τη διεθνή πείρα από μεγάλες καταστροφές, που επιβεβαιώνει το παραπάνω συμπέρασμα.

Είχε προαναγγελθεί αλλά δεν αποφεύχθηκε η τραγωδία του «Κατρίνα»

Στην περίπτωση του καταστροφικού κυκλώνα «Κατρίνα» τον Αύγουστο του 2005 στη Νέα Ορλεάνη, με τους πάνω από 1.800 νεκρούς, τους δεκάδες αγνοούμενους και δεκάδες χιλιάδες άστεγους, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε επικαλεστεί «επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα», ισχυριζόμενη πως τάχα «αιφνιδιάστηκε» και πως δεν ήξερε ότι τα πεπαλαιωμένα φράγματα δεν θα άντεχαν σε περίπτωση ισχυρού κυκλώνα.

Ο διευθυντής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Διαχείρισης Εκτάκτων Καταστάσεων (FEMA), Μάικλ Μπράουν, είχε προειδοποιήσει ότι τα φράγματα της πόλης δεν θα αντέξουν. Δημοσιεύματα αποκάλυπταν πως «ο συνδυασμός της άναρχης οικιστικής ανάπτυξης με την αδιάκοπη άντληση πετρελαίου έκαναν το Δέλτα του Μισισιπή να βρίσκεται ένα μέτρο χαμηλότερα από ό,τι ήταν πριν από έναν αιώνα». Εκθεση της FEMA το 2004 αποκάλυπτε πως οι επιστήμονες είχαν έγκαιρα κάνει πολύ ακριβή πρόβλεψη των καταστροφών που θα προκαλούσε ένας ισχυρός κυκλώνας στη Νέα Ορλεάνη, προβλέποντας από τότε πάνω από 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους κατοίκους. Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές επέλεξαν να μην πάρουν κανένα μέτρο πρόληψης για την ασφάλεια των κατοίκων της πόλης. Ταυτόχρονα, είδαν την καταστροφή ως «ευκαιρία» για ξαναμοίρασμα οικοπέδων - φιλέτων σε κατασκευαστικές εταιρείες, καζίνο και ξεκαθάρισμα από τη φτωχολογιά. Σήμερα γίνονται μέχρι και τουριστικές «ξεναγήσεις» σε περιοχές που είχαν πληγεί.

Ο εφιάλτης του φλεγόμενου πύργου Γκρένφελ

Από την εφιαλτική πυρκαγιά στον πύργο Γκρένφελ, τον Ιούνη του 2017

Επίσης κραυγαλέα ήταν η περίπτωση πυρκαγιάς που ξέσπασε τον Ιούνη του 2017 στον πύργο εργατικών διαμερισμάτων Γκρένφελ στο Λονδίνο, με αποτέλεσμα πάνω από 80 νεκρούς. Οπως αποδείχτηκε, ο πύργος είχε ανακαινιστεί (λόγω μείωσης κόστους) με ακατάλληλα, εύφλεκτα υλικά, επιταχύνοντας την εξάπλωση της πυρκαγιάς. Παράλληλα, αποδείχτηκε πως δεν υπήρχαν ούτε σχέδιο ασφαλούς εκκένωσης ούτε αποτελεσματικό σύστημα πυρόσβεσης, με αποτέλεσμα να χαθούν ή να απειληθούν οι ζωές δεκάδων φτωχών οικογενειών, ντόπιων και ξένων μεταναστών εργατών ή χαμηλοσυνταξιούχων.

Από τότε έως σήμερα, έχουν βρεθεί σοβαρές ελλείψεις σε μέτρα ασφάλειας και πυρόσβεσης σε άλλες 600 τέτοιες λαϊκές πολυκατοικίες. Εξυπακούεται πως ελάχιστα έχουν γίνει...

Οι πλημμύρες από τον τυφώνα «Χάρβεϊ» στο Τέξας

Τη γύμνια των μηχανισμών «διάσωσης» του αστικού κράτους αποκάλυψε το καλοκαίρι του 2016 στις ΗΠΑ και ο τυφώνας «Χάρβεϊ», προκαλώντας το θάνατο και τον τραυματισμό αρκετών δεκάδων και τεράστιες πλημμύρες σε εκτενείς περιοχές του Τέξας και της Λουιζιάνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι χιλιάδες πλημμυροπαθείς άστεγοι που ζούσαν στις πιο χαμηλές (από την επιφάνεια της θάλασσας) φτωχότερες περιοχές του Χιούστον ήταν οι πρώτοι που επλήγησαν από τις πλημμύρες.

Copyright 2017 The Associated

Το νερό έφτασε μέχρι τις σκεπές των σπιτιών έπειτα από τον τυφώνα «Χάρβεϊ»

Χαρακτηριστικές ήταν επίσης οι κερδοφόρες μπίζνες από μονοπώλια που ανέλαβαν στη συνέχεια την «αποκατάσταση των ζημιών», την «ανοικοδόμηση» και τον εκτοπισμό λαϊκών νοικοκυριών που δεν είχαν ασφαλίσει (λόγω φτώχειας) τις κατοικίες τους.

Το πυρηνικό δυστύχημα στη Φουκουσίμα

Το Μάρτη του 2011, ο καταστροφικός σεισμός 9,1 Ρίχτερ στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας προκάλεσε πλημμύρες και μεγάλη διαρροή ραδιενέργειας στον πυρηνικό σταθμό της εταιρείας «TEPCO», έπειτα από την εκδήλωση τεράστιου τσουνάμι.

Και εκεί οι αρχές είχαν επικαλεστεί «επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα», μολονότι λίγα χρόνια πριν είχαν προβλέψει τον κίνδυνο καταστροφής του πεπαλαιωμένου πυρηνικού σταθμού που είχε φτιάξει τη δεκαετία του '60 αμερικανικό μονοπώλιο, εκτιμώντας ότι δεν θα μπορούσε να αντέξει σε μεγάλο παλιρροϊκό κύμα. Περίπου ένα χρόνο μετά το δυστύχημα, έκθεση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Ερευνας του πυρηνικού δυστυχήματος αποκάλυψε ότι τα αίτια του δυστυχήματος θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί και ότι η ιδιοκτήτρια εταιρεία «TEPCO» απέτυχε να πάρει βασικά μέτρα ασφαλείας γιατί θα είχαν κόστος, ενώ θα μπορούσε να περιορίσει τις παράπλευρες απώλειες σε περίπτωση δυστυχήματος ή να καταρτίσει σχέδια μαζικής εκκένωσης των παρακείμενων κατοικημένων περιοχών.

Αυτά είναι ορισμένα μόνο ενδεικτικά παραδείγματα από φυσικές καταστροφές οι συνέπειες των οποίων για το λαό μεγεθύνονται με ευθύνη των αστικών κυβερνήσεων, που θυσιάζουν τα πάντα στο βωμό του κέρδους. Τα αναπτυξιακά τους σχέδια δεν αφορούν τη δημιουργία προληπτικών μηχανισμών απέναντι σε τυφώνες, πλημμύρες, σεισμούς ή πυρκαγιές και είναι ασύμβατα με τις λαϊκές ανάγκες. Είναι σχέδια για πολλαπλασιασμό του κέρδους των καπιταλιστών, είτε σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» είτε σε συνθήκες πολέμου. Αυτή είναι η πραγματικότητα του σάπιου συστήματός τους και μόνη διέξοδος για τους λαούς είναι η ανατροπή του.

Πώς εμφανίστηκε η ζωή στη Γη

Πώς εμφανίστηκε η ζωή στη Γη

Είναι η ύπαρξη ζωής στη Γη κάποια παραξενιά της τύχης ή μια αναπόφευκτη συνέπεια των φυσικών νόμων; Είναι εύκολο να εμφανιστεί ζωή σε ένα νεοσύστατο πλανήτη, ή είναι ένα σχεδόν αδύνατο να συμβεί αποτέλεσμα μιας σειράς απίθανων γεγονότων; Η σημερινή επιστημονική γνώση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ζωή δεν μπορεί να είναι μοναδικό προνόμιο του πλανήτη Γη, αλλά αυτό μένει να αποδειχτεί στην πράξη ανακαλύπτοντας ζωή - έστω και της απλούστερης μορφής - σε κάποιο άλλο ουράνιο σώμα, ή δημιουργώντας ζωή στο εργαστήριο. Πρόοδοι σε διάφορους τομείς, όπως στην αστρονομία, στη μελέτη των πλανητών και τη χημεία δίνουν την αίσθηση ότι βρισκόμαστε πιο κοντά στην απάντηση. Αν αποδειχτεί ότι η ζωή έχει εμφανιστεί πολλές φορές στο Γαλαξία, όπως ελπίζουν ότι θα ανακαλύψουν οι επιστήμονες, το μονοπάτι για την εμφάνισή της δεν πρέπει να είναι και τόσο δύσβατο. Και βέβαια, αν το πέρασμα από την ανόργανη χημεία στη βιολογία αποδειχτεί εύκολο, τότε το σύμπαν πρέπει να είναι γεμάτο ζωή.

Η ανακάλυψη χιλιάδων εξωπλανητών έχει πυροδοτήσει μια «Αναγέννηση» στον τομέα της μελέτης προέλευσης της ζωής. Παραδόξως, όλα τα πλανητικά συστήματα που έχουν ανακαλυφθεί φαίνονται πολύ διαφορετικά από το δικό μας. Σημαίνει άραγε αυτό ότι το δικό μας, με την ιδιαιτερότητά του, ευνοεί την εμφάνιση της ζωής; Η ανίχνευση σημείων ζωής σε έναν πλανήτη που περιφέρεται γύρω από κάποιο μακρινό άστρο δεν πρόκειται να είναι εύκολη υπόθεση, αλλά η τεχνολογία για την αναγνώριση ανεπαίσθητων «βιοϋπογραφών» αναπτύσσεται τόσο ραγδαία, που με λίγη τύχη ίσως εντοπίσουμε μακρινή ζωή μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες.

Για να καταλάβουμε πώς μπορεί να αρχίζει η ζωή, πρέπει να συμπεράνουμε με ακρίβεια πώς σχηματίζονται οι πλανήτες και από ποια υλικά. Μια νέα γενιά ραδιοτηλεσκοπίων δίνουν ωραίες εικόνες πρωτοπλανητικών δίσκων και χαρτογραφούν τη χημική τους σύνθεση. Αυτές οι πληροφορίες τροφοδοτούν νέα μοντέλα για το σχηματισμό των πλανητών από τη σκόνη και τα αέρια ενός δίσκου. Οι μη επανδρωμένες αποστολές σε κομήτες του δικού μας πλανητικού συστήματος ίσως δώσουν σημαντικές πληροφορίες για τη σύνθεση των υλικών από τα οποία φτιάχτηκε η Γη.

Το κλασικό πείραμα των Miller και Urey τη δεκαετία του 1950 για την παραγωγή οργανικών ουσιών από ανόργανα υλικά σε συνθήκες παρόμοιες με της αρχέγονης Γης, και μόνο υπό την επίδραση ενός συνεχούς ηλεκτρικού σπινθήρα στη θέση των κεραυνών, επιβεβαίωσε τη θεωρητική δουλειά του Σοβιετικού βιοχημικού Αλεξάντρ Οπάριν, ήδη από το 1922, αποδεικνύοντας ότι τα αμινοξέα, δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών, είναι εύκολο να σχηματιστούν. Ωστόσο άλλα μόρια της ζωής αποδείχτηκε πιο δύσκολο να συντεθούν από ανόργανα υλικά με τον τρόπο αυτό και φαίνεται ότι ίσως οι επιστήμονες πρέπει να ξαναδούν από την αρχή την όλη διαδικασία για το πέρασμα από τη χημεία στη ζωή. Ο βασικός λόγος είναι ο ρόλος που φαίνεται να παίζει το RNA, ένα πολύ μακρύ μόριο που παίζει πολλαπλούς καθοριστικούς ρόλους σε όλες τις γνωστές μορφές ζωής. Οχι μόνο μπορεί να λειτουργήσει ως ένζυμο, αλλά μπορεί να αποθηκεύσει και να μεταδώσει πληροφορία. Ολες οι πρωτεΐνες σχηματίζονται υπό την καταλυτική επίδραση του RNA που βρίσκεται στα ριβοσώματα των κυττάρων. Το γεγονός αυτό κάνει πολλούς επιστήμονες να θεωρούν ότι το RNA έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στο πρώτο στάδιο εξέλιξης της ζωής. Αλλοι επιστήμονες θεωρούν ότι η ζωή εμφανίστηκε με τη συμμετοχή απλούστερων μορίων και στην πορεία εμφανίστηκε το RNA.

Από τη δουλειά στο ερευνητικό πεδίο της διαδικασίας σχηματισμού RNA προκύπτει ότι πολλές από τις ενδιάμεσες χημικές ενώσεις θα μπορούσαν να κρυσταλλώνονται μέσα από μείγματα αντιδρώντων και προϊόντων πολύπλοκων χημικών αντιδράσεων, να αυτοκαθαρίζονται και να αποθηκεύονται με τη μορφή οργανικών ορυκτών - δεξαμενών υλικού που όταν προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες θα μπορούσε να δημιουργήσει ζωή. Πέρα από το πώς εμφανίστηκε το RNA πρέπει να απαντηθεί και πώς άρχισε να αντιγράφεται μέσα στα πρωτοκύτταρα. Αν οι επιστήμονες καταφέρουν να βρουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, τότε ίσως μπορέσουν να κατασκευαστούν στο εργαστήριο αυτοαντιγραφόμενα τεχνητά κύτταρα βασισμένα στο RNA, επιτρέποντάς μας να διερευνήσουμε πειραματικά τις οδούς προέλευσης της ζωής.

Ορισμένοι επιστήμονες ήδη αναρωτιούνται αν η ζωή όπως εμφανίστηκε στη Γη μπορεί να προέλθει από μια μοναδική διαδρομή, ή υπάρχουν πολλές τέτοιες διαδρομές από τα ανόργανα υλικά, στη βασισμένη στο RNA ζωή και στη βιολογία του σημερινού κόσμου. Αλλοι πάλι διερευνούν πιθανούς τρόπους εμφάνισης ζωής εντελώς διαφορετικής από τη γήινη (τη βασισμένη στον άνθρακα).

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

    

«ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ» «Γυμνοί» από εξοπλισμό και μέσα οι πυροσβέστες

Τις αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες, κάτω από τις οποίες οι πυροσβέστες καλούνται να δώσουν τη μάχη της πυρόσβεσης αναδεικνύει με ανακοίνωσή της η «Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών» σημειώνοντας:

«Κάθε χρόνο εμείς οι πυροσβέστες αλλά και όλος ο λαός μας βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές.

• Οι πυροσβέστες "γυμνοί" από εξοπλισμό και μέσα, αποδεκατισμένοι και διασκορπισμένοι σε ιδιωτικά αεροδρόμια και οδικούς άξονες, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό και οργάνωση, ρίχνονται στα δεκάδες νέα μέτωπα που διαρκώς εκδηλώνονται με αυταπάρνηση, η οποία όμως δεν αρκεί για να εμποδίσει το καταστροφικό έργο των πυρκαγιών που είναι αποτέλεσμα των αντιδασικών πολιτικών και της συστηματικής αποσάθρωσης της πυροπροστασίας της χώρας.
• Η Δασική Υπηρεσία, χωρίς να έχει τη δυνατότητα για οποιαδήποτε προληπτική παρέμβαση στα δασικά οικοσυστήματα λόγω υποχρηματοδότησης, αντιμέτωπη με τη συνειδητή και σχεδιασμένη από το 1998 απαξίωσή της.
• Οι κάτοικοι των πληγεισών περιοχών να παρακολουθούν ανήμποροι και ανυπεράσπιστοι τις φλόγες να καταπίνουν τις περιουσίες τους σε κλάσματα δευτερολέπτου.
• Η κυβέρνηση, που μέχρι πέρυσι επαιρόταν, με αξιοποίηση επιλεγμένων στοιχείων, για πετυχημένη αντιπυρική περίοδο το 2017 και πόνταρε για ακόμη μία "πετυχημένη" αντιπυρική περίοδο στις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν μέχρι χθες, είναι σίγουρο ότι αντί να αναλάβει τις βαρύτατες ευθύνες της για τις συνέπειες της πολιτικής αποσάθρωσης που εφαρμόζει στην πυροπροστασία της χώρας, θα ψάχνει τις αιτίες στους ανεκπαίδευτους πυροσβέστες που μπήκαν από τα παράθυρα, στις ακραίες καιρικές συνθήκες και πιθανόν και σε ξένες μυστικές υπηρεσίες, αν πάρει κάποιες ιδέες και από σχετική βιβλιογραφία για τις πυρκαγιές του 2007.

Οι πραγματικές αιτίες όμως έχουν ταυτοποιηθεί εδώ και μία εικοσαετία μέσα από τις αντιλαϊκές και αντιδασικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν από όλες τις κυβερνήσεις, για χάρη των ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων που προσδοκούν σαν ίαινες τα φιλέτα τεράστιων δασικών εκτάσεων για διαχείριση και εκμετάλλευση.

Τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο ξεκάθαρα!!!

Οπως ξεκάθαρος πρέπει να είναι και ο κοινός αγώνας των πυροσβεστών και του μαζικού εργατικού κινήματος για την ανατροπή τους, πριν δούμε να καταστρέφονται και άλλες χιλιάδες στρέμματα δασικού πλούτου, λαϊκές περιουσίες και να χάνονται στις φλόγες συνάδελφοι και συνάνθρωποί μας».