Δεν φταίει «η κακιά η ώρα» για το ναυάγιο

Το ναυάγιο του γκαζάδικου «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ», που από το ξημέρωμα της Κυριακής βρωμίζει με μαζούτ τη θάλασσα και τις ακτές του Σαρωνικού, δεν οφείλεται στην «κακιά την ώρα». Πρόκειται για ένα 45χρονο πλοίο, το οποίο θα έπρεπε κανονικά να είχε πάρει «απόπλου» για το διαλυτήριο. Παρ' όλα αυτά, συνέχιζε να είναι εν πλω από την ιδιοκτήτρια εταιρεία, ενώ τα όσα καταγγέλλονται από ναυτεργάτες μετά το ναυάγιο γεννούν σοβαρά ερωτήματα για το αν στο πλοίο γίνονταν έστω και οι στοιχειώδεις επισκευές, ώστε να είναι τουλάχιστον οριακά αξιόπλοο. Για παράδειγμα, σοβαρές καταγγελίες υπάρχουν για το μηχανοστάσιο του πλοίου, που περιγράφεται ως «ρημάδι», ενώ οι σωληνώσεις του, ακόμα κι αυτές που έχουν να κάνουν με τη θάλασσα, είχαν παντού τρύπες και μπαλώματα... Οι ίδιες καταγγελίες αναφέρουν ότι η σκουριά είχε «φάει» και σημεία των λαμαρινών στα στεγανά του πλοίου, με αποτέλεσμα συχνά να «μπάζει» κι από εκεί νερά. Και όμως, γι' αυτό το πλοίο, το υπουργείο Ναυτιλίας αναφέρει σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε ότι «είχε σε ισχύ τα πιστοποιητικά του»!

***

Με άλλα λόγια, το υπουργείο και οι υπηρεσίες του (Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων, Νηογνώμονας) είχαν χαρακτηρίσει «αξιόπλοο» αυτό το καράβι και του έδιναν άδεια να δουλεύει ως ανεφοδιαστικό, δηλαδή να φορτώνει πετρελαιοειδή από τα διυλιστήρια, όπως του Ασπρόπυργου, της ΠΕΤΡΟΛΑ κ.λπ., και στη συνέχεια να τα παραδίδει στα διερχόμενα πλοία, στο λιμάνι και στη ράδα του Πειραιά. Του είχαν ανανεώσει τα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας, παρά το γεγονός ότι «έβγαζε μάτι» ο κίνδυνος να συμβεί το «κακό» και μαζί με την καταστροφή του περιβάλλοντος να θρηνήσουμε και ανθρώπινες ζωές. Τελικά, το καράβι βούλιαξε, έχοντας στις δεξαμενές του 2.200 τόνους μαζούτ και 370 τόνους ντίζελ, τα οποία από τα ξημερώματα της Κυριακής διαρρέουν στη θάλασσα. Ηδη, τα νότια παράλια της Σαλαμίνας έχουν «αχρηστευτεί» σε μεγάλο βαθμό και έπεται συνέχεια, ενώ την τελευταία στιγμή σώθηκαν οι ναυτεργάτες του πληρώματος.

***

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν σταματάει εδώ, καθώς το συγκεκριμένο δεξαμενόπλοιο δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Καταρχάς είναι το δεύτερο ναυάγιο που καταγράφεται σε διάστημα πέντε χρόνων στα ανεφοδιαστικά πλοία. Στις 5 Μάρτη 2012, μέσα στον Κόλπο της Ελευσίνας, τουμπάρισε το δεξαμενόπλοιο ανεφοδιαστικό «ΑΛΦΑ 1», πνίγοντας τον πλοίαρχο. Και τότε οι καταγγελίες έλεγαν για «στεγανά γεμάτα τρύπες», για λαμαρίνες «τσιγαρόχαρτο» κ.ο.κ. Δεύτερον, η πλειοψηφία του στόλου των ανεφοδιαστικών που εκτελούν «τοπικά δρομολόγια» (Ασπρόπυργος, λιμάνι και ράδα Πειραιά), μεταφέροντας χιλιάδες τόνους πετρελαιοειδών καθημερινά, αποτελείται από πλοία γέρικα που οι εφοπλιστές τα κρατούν «εν πλω» όσο αντέχουν, με αποκλειστικό κριτήριο το κέρδος. Για παράδειγμα, κυκλοφορούν πλοία με έτος κατασκευής το 1964! Μάλιστα, την ίδια στιγμή που δίνουν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας σε τέτοια σαπάκια, ο κρατικός μηχανισμός - όπως αποδείχθηκε και με το ναυάγιο του «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ» - δεν διαθέτει κανένα σοβαρό μέτρο ή υποδομή για να αντιμετωπίσει έκτακτες καταστάσεις τέτοιας μεγάλης έκτασης, ούτε καν μπροστά στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά και στο αγκυροβόλιό του!

***

Αυτά είναι ορισμένα μόνο από τα καραμπινάτα στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι το καπιταλιστικό κέρδος είναι ασύμβατο με την προστασία του περιβάλλοντος, τα δικαιώματα, ακόμα και τη ζωή των ναυτεργατών, συνολικά τις λαϊκές ανάγκες. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή της η ΤΕ Πειραιά του ΚΚΕ, «ο κρατικός προϋπολογισμός, που απλόχερα δίνει δισ. ευρώ στο κεφάλαιο, είναι ιδιαίτερα φειδωλός όσον αφορά τις λαϊκές ανάγκες. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το υπουργείο Ναυτιλίας, μαζί με τους εφοπλιστές, συνεχίζουν την πολιτική των προκατόχων τους, σύμφωνα με την οποία όλα υποτάσσονται στο κέρδος, περιφρονώντας επιδεικτικά τους κανόνες ασφαλείας και αξιοπλοΐας των πλοίων». Και προσθέτει: «Ας σκεφτεί ο καθένας την έκταση και τις επιπτώσεις μιας καταστροφής σε μια εξέδρα άντλησης πετρελαίου, π.χ. δυτικά της Πελοποννήσου ή νότια της Κρήτης». Γι' αυτό χρειάζεται ο λαός της περιοχής χωρίς καθυστέρηση να διεκδικήσει και να απαιτήσει όλα τα αναγκαία μέτρα για την άμεση αντιμετώπιση της ρύπανσης, με το κόστος να βαραίνει την πλοιοκτήτρια εταιρεία και να μη μετακυλιστεί στη ρημαγμένη τσέπη του. Προπάντων, χρειάζεται οργανωμένα να συγκρουστεί με τα «αναπτυξιακά σχέδια» κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ, που θυσιάζουν την υγεία, το περιβάλλον και γενικότερα τα δικαιώματα των εργαζομένων στο βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

http://www.rizospastis.gr

Α. Ζ.

Σχολιασμοί εποχής Πολάκη. Τι είδαμε και τι ακούσαμε.

1)Αναρωτιόμαστε πως γίνεται να επαναλαμβάνονται όμοιες καταστάσεις, να τις βιώνουμε δηλαδή κατ`επανάλειψη, κάτι σαν ντε ζαβού. Για να το ξεδιαλύνουμε·  και με Λοβέρδο και με Άδωνι αλλά και με Πολάκη, πιάνοντας όλο το φάσμα της διαχείρισης, νιώθουμε ότι από κάπου θα βγει η πριγκιποπούλα και θα μας ρίξει φιλί ρουφηχτό για να μεταμορφωθούμε σε βασιλόπουλα που το άδικο πεπρωμένο μας στοίχειωσε να ζούμε σαν ασχημοβάτραχοι. Βέβαια ομολογούμε ότι κάποιοι ή κάποιες θα ταίριαζαν στον ρόλο της σταχτοπούτας που το γοβάκι της έγινε αντικείμενο περιφοράς απανταχού της χώρας. Κάτι σαν τους λόγους του πρωθυπουργού που στροβιλίζονται περί δίκαιης ανάπτυξης.

Αναρωτιόμαστε επίσης γιατί όλα τούτα τα παραμύθια με το αίσιο πάντα τέλος, αφορά μια αντίθεση που λύνεται συνεχώς και που δίνει στην ουσία τέλος στην ταξική πάλη ( πλούσιος –φτωχός).

Εμείς το ομολογούμε ανερυθρίαστα ότι έχουμε αδυναμία στα παραμύθια εκείνα που διατηρούν τον λύκο όπως πρέπει να είναι, κακός όσο γίνεται, που αναστατώνει την ευταξία και την ακινησία και φυσικά εναντιωνόμαστε στα καλοκάγαθα γουρουνάκια που συνεχώς χτίζουν και βαυκαλίζονται για την ιδιοκτησία τους.

2)Η άποψη της ΑΣΥΠ για συστήματα υγείας ανταγωνιστικά και βιώσιμα πλήρως εναρμονισμένα με την επιχειρηματικότητα, με εργαζόμενους λάστιχο και με ένταση που μοιάζει με χύτρα που βράζει ήταν καλή κατά Πολάκη αλλά η ισχύς της έπαψε πριν δύο χρόνια. Από τη στιγμή που η αριστερή ταξική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την έβαλε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μετά λέει να μην συμπαθούμε του λύκους.

3) Το άλλο πάλι το κουφό.

Σκηνικό στο γραφείο του σωματείου· αραδιασμένα τραπέζια σε σειρά ψιλοφορτωμένα με μικρομπουκιές, θυμίζει κάτι από κέτερινγκ σε γάμο, αρραβώνα μπορεί και βαφτίσια, ικανά να συνοδεύσουν ουζοκατάνυξη, να αναμένουν τον υπουργό προς κατανάλωση. Κρητικός αυτός και τον έχουν ΡΑΚΙ. Κερνάς μωρέ γενικά τον κρητικό ΡΑΚΙ συνοδευμένο από ΛΑΚΕΡΔΑ και ΑΓΓΟΥΡΙ( δεν σχολιάζουμε το μέγεθος)αλλά κυρίως το πράσινο χρώμα του. Πώς να μη χάσει το δικό του χρώμα μιας και το πράσινο της σοσιαλδημοκρατίας φώτιζε το πιάτο. Φανταστείτε τώρα τα αγγούρια να ήταν και Καλαβρέζικα, τίποτε από Θεσσαλονίκη πανάθεμά τους.

4)Τρανός διευθυντής λέει  στον Πολάκη ότι η αντιμετώπιση των ανασφάλιστων δεν είναι ισομερώς κατανεμημένοι στο υγειονομικό χάρτη της Θεσσαλονίκης. Δηλαδή με απλά λόγια πρότεινε να μειωθεί ο αριθμός των ανασφάλιστων που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο γιατί, συμπεραίνουμε εμείς,  αποτελεί και ένα ρίσκο στα έσοδα του νοσοκομείου. Για να του απαντήσει  ο υπουργός ότι η κυβέρνηση δεν θα σταματήσει την κοινωνική της πολιτική  κτλ, κτλ , βούτυρο στο ψωμί του δηλαδή για να κάνει παντιέρα την δήθεν κοινωνική της ευαισθησία.

Τι δεν ομολόγησε ο υπουργός, ότι αυτή η πολιτική είναι ματωμένη με πλεονάσματα με φοροληστείες, με αφαιμάξεις. Και ειδικά τους ανασφάλιστους τους καλύπτει αποκλειστικά ο ΕΟΠΥΥ. Ούτε ευρώ από τον κρατικό κορβανά, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

5)Άλλος τρανός διευθυντής, δεν ξέρουμε αν είναι πιο τρανός από τον προηγούμενο, σφυρίζει του υπουργού για διαφυγόντα έσοδα λόγω της απαγόρευσης απογευματινών χειρουργείων. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Σε αγώνες δρόμου μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων χρίζεται κάποιος αθλητής να οδηγήσει την κούρσα με ταχύτερο ρυθμό για επίτευξη χρόνου ρεκόρ. Τουτέστι λαγός.

Εις το επανιδείν 

Ο χώρος της υγείας με τις συμπάθειες και αντιπάθειες.

«Εχουμε ήδη ξεκινήσει τη σταδιακή ανανέωση και λειτουργική αναβάθμιση του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού των νοσοκομείων σε όλα τα επίπεδα (...) Σημαντικότατος αρωγός στην προσπάθεια μας αυτή αποδεικνύεται το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το οποίο ήδη έχει συμβάλει σημαντικά με τις συμφωνίες για την αγορά 10 γραμμικών επιταχυντών, αλλά και την ανανέωση του στόλου του ΕΚΑΒ με 143 ολοκαίνουρια ασθενοφόρα (...) Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά το Ιδρυμα για την προσφορά του στη δημόσια περίθαλψη, στην κοινωνία και στη χώρα». Τα παραπάνω περιέχονται σε πρόσφατη κοινή δήλωση του υπουργού και του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, ενώ ανάλογες ευχαριστίες μοίρασε και ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ. Βέβαια, μικρή σημασία έχει αν τα θερμά της λόγια η κυβέρνηση τα απευθύνει στο τάδε ή στο δείνα ίδρυμα. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει είναι να αποθεώνει την «ιδιωτική πρωτοβουλία» και να καλλιεργεί συνείδηση ότι μόνο με τη φιλανθρωπία των καπιταλιστών μπορούν να καλυφθούν στοιχειωδώς ορισμένες από τις πιο οξυμένες ανάγκες του λαού, όπως αυτές στην Υγεία, όπου η κατάσταση για ασθενείς και εργαζόμενους είναι άθλια, εξαιτίας ακριβώς της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου από τις κυβερνήσεις και τα κόμματά του! Ταυτόχρονα, δημιουργείται το έδαφος ώστε το κράτος να αποχωρεί ολοένα και περισσότερο από την Υγεία, την Παιδεία και άλλους τομείς, αφήνοντας ακόμα μεγαλύτερο χώρο στο κεφάλαιο να κερδοσκοπεί με την εμπορευματοποίηση των λαϊκών αναγκών. Κρίνοντας μάλιστα από τα συχαρίκια που αποσπά η κυβέρνηση από τους κάθε είδους εκπροσώπους του κεφαλαίου, συμπεραίνει κανείς ότι η συμπάθεια είναι αμοιβαία...

Στην ανεργία πετιούνται εργαζόμενοι στην καθαριότητα σε νοσοκομεία και σχολεία

Με στάσεις εργασίαςσυνεχίζουν τον αγώνα τους οι 32 εργαζόμενοι στην καθαριότητα του Νοσοκομείου Δράμας, που πετιούνται στην ανεργία μετά από 22 χρόνια δουλειάς.

Την περασμένη Παρασκευή πραγματοποίησαν συμβολική κατάληψη στο γραφείο του διοικητή του Νοσοκομείου Δράμας. Το Σάββατο συμμετείχαν μαζικά στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη, ενώ από χτες κλιμακώνουν τον αγώνα τους με τρίωρες επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας (8 - 11 π.μ.).

Οι εργαζόμενοι εργάζονταν στο νοσοκομείο από το 1995 μέσω εργολάβου. Το 2015 εργάστηκαν στο νοσοκομείο με ατομικές συμβάσεις έργου που το 2017, κάτω από την πίεση του αγώνα τους, μετατράπηκαν σε συμβάσεις μίσθωσης εργασίας. Το Νοσοκομείο Δράμας προκήρυξε 40 θέσεις εργασίας στην καθαριότητα μέσω ΑΣΕΠ για το 2018, απολύοντας ουσιαστικά τους 32 εργαζόμενους μετά από 22 χρόνια δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι απαιτούν να μη γίνει καμία απόλυση, όλες οι καθαρίστριες, τραπεζοκόμες, όλοι οι εργαζόμενοι στη φύλαξη και τις υπόλοιπες υπηρεσίες να παραμείνουν στα νοσοκομεία με μόνιμη σταθερή δουλειά, με σύγχρονους όρους και δικαιώματα. Επίσης, διεκδικούν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ώστε να στελεχωθούν και να αναβαθμιστούν πλήρως οι υπηρεσίες αυτές, με βάση τις λαϊκές ανάγκες.

Στο πλευρό τους, σταθερός συμπαραστάτης, βρίσκονται το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δράμας και η «Ενωτική Συσπείρωση Υγειονομικών». Τον αγώνα τους στηρίζει και το Σωματείο Εργαζομένων του νοσοκομείου.

Η «Ενωτική Συσπείρωση Υγειονομικών» σε ανακοίνωσή της σημειώνει: «Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, αλλά και στη φύλαξη και τη σίτιση των νοσοκομείων παραμένουν εδώ και χρόνια σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας, εκβιασμών, ψεύτικων υποσχέσεων τόσο με τη σημερινή κυβέρνηση όσο και με τις προηγούμενες. Το αίτημα για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη και σταθερή εργασία, με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο και αναγκαίο». Καλεί όλους τους εργαζόμενους του νομού, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες να βρεθούν μαζί στον αγώνα για να μην απολυθεί κανένας, για να ενισχυθεί η πάλη για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Η εκ των ενόντων λύση...

Εκ των ενόντων τελικά η λύση που προτείνει η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου για την λειτουργία της οφθαλμολογικής. Μ΄άλλα λόγια προχωρήστε στην μετεγκατάσταση της κλινικής μιας και τα «σκυλιά» προς το παρόν δέθηκαν αφήνοντάς τα μόνο να αλυχτούν για τον «ωραίο» τρόπο που λύνεται μια πρώην αντίθεση. Άλλωστε στην επιχειρηματολογία των πλειοψηφούντων πρωτεύουσα θέση κατείχε η άποψη ότι το πρόβλημα θα το βρίσκαμε συνεχώς μπροστά μας και ως εκ τούτου κάθε προσπάθεια αντίστασης δεν θα είχε τελικά και το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Διαγράφουν ουσιαστικά την αντίδραση των εργαζόμενων όλο το προηγούμενο διάστημα.

Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε την σκέψη τους που αφορά βέβαια στην αποτελεσματικότητα του αγώνα των συναδέλφων; Μια πρώτη προσπάθεια προσέγγισης στο να δώσουμε μια απάντηση είναι το γεγονός ότι άλλαξε η σύνθεση του νέου ΔΣ (σωματείου) μια σύνθεση φιλικά προσκείμενη στη κυβερνητική προσπάθεια για παρεμπόδιση επί της ουσίας κάθε αντίδρασης των εργαζόμενων σε οποιοδήποτε χώρο και αν βρίσκονται (εργαζόμενοι σε αναμονή, λογικές ανάθεσης κτλ). Βέβαια αυτό άλλαξε τώρα; Όχι βέβαια · έρχεται από παλιά. Τότε που η κάθε σκέψη για αγώνα επικαλύπτονταν από μια συνεχή και αέναη προσπάθεια να βρεθεί λύση με το ταχυδρομείο, αποστέλλοντας υπομνήματα και εκκλήσεις για ίση μεταχείριση.

 Για να θυμηθούμε τι λύθηκε με αγώνα· πληρωμές, ΣΣΕ, άδειες, επέκταση δραστηριοτήτων, τεχνική υπηρεσία …Για το τι έλυσαν τα αλισβερισόχαρτα τα αφήνουμε στους «ταχυδρόμους» που ομολογούμε στη νέα περίοδο απέκτησαν και τη μορφή της courier.

Άλλαξε επίσης και είναι βασική αλλαγή, η υιοθέτηση από μέλη της πλειοψηφούσσας αρχής ότι οι προσλήψεις όταν θα γίνουν θα αφήσουν θετικό πρόσημο στο ισοζύγιο της εργασίας. Αδυνατούν ή υπεκφεύγουν  να ομολογήσουν ότι οι 49 και πλέον εργαζόμενοι του ΟΑΕΔ έχουν ημερομηνία λήξης., μην τον είδατε τον Παναγή λοιπόν, όχι βέβαια με την θέλησή τους αλλά υπακούοντας στις επιλογές της κυβέρνησης για συνέχιση της προγραμματισμένης ανακύκλωσης της ανεργίας. Θα έρθουν άλλοι φωνάζει η πλειοψηφία (ενωτική πρωτοβουλία) της πλειοψηφούσας αρχής. Αυτοί που διερύγνυαν τα ιμάτιά τους πριν την κατάληψη της κεντρικής εξουσίας και που κατηγορούσαν τη νεοφιλελεύθερη δεξιά για το άνοιγμα της παραγωγής με νέες μορφές εργασίας . Είναι οι ίδιοι που κάνουν τουμπεκί στα νέα δεδομένα και όχι γιατί είναι στην εξουσία. Είναι γιατί τεμενεκιάζουν στην διαιώνιση του συστήματος, που στον εδώ χώρο μεταφράζεται σε γονυκλισίες στον συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας του νοσοκομείου που πάντα θα απαιτεί χαμηλό κόστος.

Είναι αυτοί που ανοίγουν την κερκόπορτα υιοθετώντας λύση εκ των ενόντων. Γιατί ποιος πιστεύει ( μάλλον για αφελή θα πρόκειται) ότι μεταφέροντας την οφθαλμολογική, αυτή θα μείνει σε δραστηριότητες που δεν θα απαιτούν κρεβάτια; Ή στην περίπτωση της ογκολογικής οι ανάγκες της δεν θα απαιτήσουν επιπλέον κρεβάτια. Δηλαδή αυτά θα υπάρχουν αλλά θα αφήνονται κενά. Η δραστηριότητα τελειωμό δεν θα έχει όσο αυτή θα φέρνει τα «χρυσά μπικικίνια». Επέκταση βραχείας νοσηλείας στο προσεχές μέλλον. Τρεις κλινικές με προδιαγραφόμενα κέρδη.

Άντε να βάλεις φραγμό, όταν το νερό μπει στο αυλάκι. Εδώ ταιριάζει και η σοφία του λαού που λέει ότι τη φωτιά τη σβήνεις με ένα ποτήρι νερό στο άναμμά της, με ένα κουβά στο πρώτο λεπτό και τη πρώτη ώρα χαιρέτα μας τον πλάτανο.

Συνάδελφοι έχουμε καεί στη σούπα πρέπει να φυσήξουμε και στο χυλό. Καμιά αναμονή, διαμαρτυρία παντού, να φωναχτεί παντού να μην προχωρήσει η υλοποίηση της απόφασης της διοίκησης και που κερκόπορτα  ανοίγει η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου για αύξηση της εντατικοποίησης της εργασίας. Πού βρίσκονται οι περίσσιοι νοσηλευτές  για να στελεχώσουν κλινικές και που η κακή, μέχρι τώρα, διαχείριση δεν τους αξιοποιούσε;

Στο παιγνίδι τους μπαίνουν άλλοτε σαν πολιορκητικοί κριοί και άλλοτε σαν «εφιάλτες» διευθυντάδες υπηρεσιών, διευθυντές κλινικών που διαγκωνίζονται για τη  κερδοφορία του ιδρύματος αλλά και υπάλληλοι που «υπαλληλικά» ντυμένοι ανοίγουν το δρόμο τους.

Καλούμε του εργαζόμενους να απαιτήσουν από την πλειοψηφία την σύγκλειση γενικής συνέλευσης με θέμα τις αποφάσεις της διοίκησης και το μπλοκάρισμα των αποφάσεών τους. Μπορούμε να τους σταματήσουμε.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΣ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Μεγάλο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για την 82η ΔΕΘ

http://www.902.gr/eidisi/ergazomenoi-symmahia/138636/xekinise-syllalitirio-toy-pame-stin-plateia-aristoteloys-foto

Όλοι σήμερα στις 6.30 μ.μ. στην πλατεία Αριστοτέλους

Το ...κοντράστ είναι χαρακτηριστικό. Από τη μία Τσίπρας, Μακρόν και μεγαλοεπιχειρηματίες, αλά μπρατσέτα, συζητούν και αναλύουν τους τρόπους και τα μέτρα που πρέπει να πάρουν για να βγουν ενισχυμένοι οι καπιταλιστικοί όμιλοι, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό να λέει: «Θα είμαι ευτυχής αν αυτή η επίσκεψη, πέρα από τα λόγια, επιφέρει και την αποφασιστικότητά σας να κάνετε το βήμα να επενδύσετε στην Ελλάδα. Το είπα και στην αρχή: Δεν θα το μετανιώσετε»...

Από την άλλη, χιλιάδες εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά μαθαίνουν ότι άμεσα τα σπίτια τους μπορεί να βγουν στο σφυρί επειδή δεν έχουν μία για να πληρώσουν στις τράπεζες τα στεγαστικά τους δάνεια. Κυβερνητικά στελέχη λένε: «Καθιερώνονται ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί τρεις φορές την εβδομάδα. Ξεκινάμε με μαγαζιά και μετά θα πάμε στα σπίτια».

Πώς συνδέεται το ένα με το άλλο; Μα είναι φανερό ότι το κλίμα εμπιστοσύνης που πρέπει να δημιουργηθεί για να έρθουν και να επενδύσουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι διαμορφώνεται και θα διαμορφωθεί αφού υλοποιηθεί το βασικό προαπαιτούμενο: Το αντιλαϊκό χτύπημα των εργαζομένων και των οικογενειών τους, το τσάκισμα των μισθών, των συντάξεων, η φορολεηλασία, οι πλειστηριασμοί... Πολύ περισσότερο που το ζήτημα αυτό αφορά τις επενδύσεις διαφόρων funds στην ιδιοκτησία, χρήση γης και ακινήτων.

Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις πρέπει να σημάνουν συναγερμό σε συνδικάτα, Λαϊκές Επιτροπές και άλλους φορείς του κινήματος. Με σύνθημα «Κανένα λαϊκό σπίτι στα χέρια αρπαχτικού ή τραπεζίτη», να υπάρξει οργανωμένη απάντηση στην επίθεση που κλιμακώνεται σε βάρος της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.

«Υγιής» εκμετάλλευση...

Οι επισκέψεις του πρωθυπουργού σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, για να διαφημίσει την «υγιή επιχειρηματικότητα» και να στηρίξει το κάλπικο «αφήγημα» της «δίκαιης ανάπτυξης», προκαλούν τουλάχιστον θυμηδία.

Πολύ περισσότερο που οι επισκέψεις αυτές δεν διεκδικούν καμιά προπαγανδιστική πρωτοτυπία, αν συγκριθούν με ανάλογες πρωτοβουλίες που έπαιρναν πρωθυπουργοί και στελέχη προηγούμενων κυβερνήσεων, για να δώσουν το στίγμα της «ανάκαμψης που έρχεται» και της «επιστροφής των επενδύσεων» στην Ελλάδα.

Το πιο χαρακτηριστικό, όμως, στις ομιλίες του πρωθυπουργού κατά τις τελευταίες επισκέψεις του σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ήταν η προσπάθεια να εξαγνίσει τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και να πείσει ότι τα εργατικά δικαιώματα είναι τάχα συμβατά με την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, όταν αυτές λειτουργούν και αναπτύσσονται με «σεβασμό στη νομοθεσία» και «χωρίς εξάρτηση από το κράτος».

Ετσι, τόσο στην καπνοβιομηχανία «Παπαστράτος» όσο και στην εταιρεία καλλυντικών «Apivita», ο Αλ. Τσίπρας εκθείασε το γεγονός ότι τηρείται η εργατική νομοθεσία και διατηρείται ένα σχετικά καλύτερο επίπεδο μισθών και δικαιωμάτων, χωρίς να πλήττονται οι οικονομικές επιδόσεις των συγκεκριμένων επιχειρήσεων.

Βέβαια, και μόνο η αναφορά στην (αντ)εργατική νομοθεσία που διαμόρφωσαν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, προδίδει ότι οι εργαζόμενοι και σ' αυτές τις επιχειρήσεις είναι εκτεθειμένοι σ' ένα σύνθετο πλέγμα νόμων και διατάξεων που με πολλούς τρόπους και από διαφορετικά κανάλια συντελούν στην ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης (διευθέτηση του χρόνου εργασίας, πολυειδικότητες, μετακινήσεις εργαζομένων, εργολαβίες, απλήρωτες υπερωρίες κ.ά.) ακόμα κι αν οι μισθοί εμφανίζονται να διαφοροποιούνται σχετικά από τη γενικότερη τάση συρρίκνωσης στην πλειοψηφία των επιχειρήσεων.

Αλλωστε, σε τομείς με υψηλή παραγωγικότητα, όπως είναι αυτοί των νέων τεχνολογιών στην καπνοβιομηχανία, των καλλυντικών και γενικά του Φαρμάκου, οι ονομαστικοί μισθοί για μια μεγάλη μερίδα των εργαζομένων, κυρίως γι' αυτούς με υψηλότερη ειδίκευση, δεν μειώθηκαν δραστικά την περίοδο της κρίσης, τουλάχιστον σε σύγκριση με άλλους κλάδους (με διαφορές από επιχείρηση σε επιχείρηση), ενώ υπήρξε συγκράτηση και σε ό,τι αφορά τις απολύσεις.

Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν υπήρξαν αντεργατικές αλλαγές, στα ωράρια, στην Ασφάλιση, στην πληρωμή της υπερωριακής απασχόλησης, στις νέες προσλήψεις με μισθούς των 586 και 511 ευρώ μεικτά, που συντείνουν στη γενικότερη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και στη σχετική επιδείνωση των όρων εργασίας για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου.

Ποιος δεν θυμάται, άραγε, το παράδειγμα μεγάλης καπνοβιομηχανίας στην Καλαμάτα, που κάθε χρόνο προβάλλεται ως υπόδειγμα, επειδή ο εργοδότης επιστρέφει στους εργαζόμενους εν είδει χριστουγεννιάτικου «μπόνους» ένα ελάχιστο μέρος της υπεραξίας που κλέβει από τη δουλειά τους όλο το χρόνο, έχοντας απογειώσει την παραγωγικότητα της εργασίας τους με μεγάλες επενδύσεις σε τεχνολογικό εξοπλισμό;

Για να καλλιεργήσει προσδοκίες, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει αυτά τα παραδείγματα ως επιβεβαίωση τάχα μιας θετικής «τάσης» που αναπτύσσεται στην αγορά εξαιτίας της δικής της διαχείρισης. Η πραγματική τάση, όμως, είναι εντελώς διαφορετική και οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη αφαίρεση δικαιωμάτων, ένταση της εκμετάλλευσης, σχετική και απόλυτη αύξηση της φτώχειας.

Ακόμα και σ' αυτές τις επιχειρήσεις που διαφημίζει ο πρωθυπουργός, κανένα «δικαίωμα» δεν είναι κατοχυρωμένο. Στην επόμενη «στροφή» του ανελέητου ανταγωνισμού, οι εργαζόμενοι μπορεί να βρεθούν στη θέση συναδέλφων τους, που πριν από λίγα χρόνια προβάλλονταν ως «εξαιρέσεις» από τη γενικότερη «ζούγκλα» και οι εργοδότες τους ως «φωτεινά παραδείγματα» «υγιούς επιχειρηματικότητας». Ας θυμηθούν οι εργαζόμενοι τι λεγόταν και γραφόταν όταν η «Μαρινόπουλος» εξαγόραζε τα σούπερ μάρκετ από την «Carrefour» και ισχυροποιούσε τη θέση της στον κλαδικό ανταγωνισμό...

Επίσης, οι εργαζόμενοι και σ' αυτές τις επιχειρήσεις, όπως και όλοι οι συνάδελφοί τους, βάλλονται από τους αντιασφαλιστικούς νόμους της κυβέρνησης, από τη βαριά φορολογία και τα χαράτσια, από την πολιτική των περικοπών στην Υγεία και στην Πρόνοια, από τους νόμους που αφήνουν εκτεθειμένη τη λαϊκή κατοικία στις ορέξεις των τραπεζών και των διαφόρων «funds».

Σε κάθε περίπτωση, μέτρο σύγκρισης για την εργατική τάξη και το λαό δεν μπορεί να είναι το «μικρότερο κακό», η «κανονικότητα» στην εφαρμογή της αντεργατικής νομοθεσίας, αλλά οι σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, η πάλη με στόχους και αιτήματα σε σύγκρουση με την εργοδοσία και την αντιλαϊκή πολιτική των κομμάτων της.

 http://www.902.gr