"Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει"

Το τελευταίο διάστημα ντόρος γίνεται για ενδεχόμενη από εδώ και στο εξής πληρωμή της μισθοδοσίας μας μέσω της Ε.Α.Π.

Δεν μπορούμε βέβαια να ισχυριστούμε με ασφάλεια, ποιος αρχικά και γιατί μπήκε σε αυτή τη διαδικασία ανακαίνισης του θέματος. Και όταν λέμε ποιος εννοούμε την εδώ διοίκηση ή την ηγεσία του υπουργείου. Με περισσότερη ασφάλεια θα ισχυριστούμε ότι και οι δυο θα έχουν συμφέρον· και το  λέμε αυτό γιατί, εξαιρουμένου του οικονομικού οφέλους που είναι και το βασικό, αποτελεί πιο εύπεπτη τροφή για τον οποιονδήποτε εργαζόμενο να σκέφτεται ποιος θα διαχειρίζεται την μισθοδοσία μας  και όχι  αν αυτή καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας ή αν αυτή θα επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα.

Βέβαιο επίσης θεωρείται ότι και οι δύο ηγεσίες, τόσο του νοσοκομείου όσο και του υπουργείου,  βαδίζουν στην ίδια πλευρά του ποταμού,  έχοντας κοινή σκέψη για μειώσεις του κόστους λειτουργίας του Ιδρύματος. Όποιος  πιστεύει κάτι διαφορετικό πιθανόν να ζει στα όνειρά του.

Επίσης είναι πολύ φρόνιμο γι αυτούς να αφήνουν να διαχέεται στους εργαζόμενους η ύπαρξη δήθεν καυτού διλήμματος του τύπου Ε.Α.Π ή ισχύον τρόπος πληρωμής.

Σφαγείο με προϋποθέσεις γίνεται και με τους δύο τρόπους. Με τον πρώτο, μη αναγνωρίζοντας κεκτημένα δικαιώματα προϋπηρεσίας και όχι μόνο, ενώ με τον δεύτερο, θα αμφισβητείται η μισθοδοσία μας συχνά πυκνά (μέσω της ελλιπούς χρηματοδότησης της υγείας),  όταν  επιλογή των κυβερνήσεων είναι να κινούνται στο μονόδρομο που προορισμό έχει την εξασφάλιση βιώσιμου συστήματος υγείας. (λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια κτλ βλ. εσωτερικός κανονισμός )Φωτεινή σήμανση σ`αυτό το μονόδρομο αποτελεί η συνεχώς μειούμενη χρηματοδότηση  της υγείας.

Αυταπάτες  δεν έχουν  στην αντίπερα όχθη.  Καθαρή σκέψη και δράση έχουν. Το πρόβλημα τίθεται σε μας και τίθεται με πραγματικό δίλημμα που πρέπει να απαντήσουμε. Είμαστε διατεθειμένοι να διεκδικήσουμε αυτό που η υγεία ως αγαθό προϋποθέτει,  την αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και απρόσκοπτη παροχή της από αποκλειστικά δημόσιο νοσοκομείο πλήρως χρηματοδοτούμενο από τον κρατικό κορβανά και με βάση αυτή τη λειτουργία να έρχεται ως απότοκος και ο μισθός μας ή θα συνεχίσουμε με τη σκέψη του μικρότερου κακού που πειθαναγκάζει τον εργαζόμενο να τροχιοδρομεί από καναπέ σε καναπέ, άντε και να επιδίδεται σε καμιά “μικροεπαναστική” δραστηριότητα τύπου φάσκελου και τελικά να πορεύεται με τη σκέψη άλλο κακό να μη μας βρει;

Συμπερασματικά, δεν θα δεχτούμε κανέναν τρόπο πληρωμής που θα αμφισβητεί έστω και ένα ευρώ τις μέχρι τώρα  απολαβές μας.

Να θεωρήσουμε ότι αυτό θα αποτελέσει αιτία πολέμου.

Φτάνουν πια τα παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες των εργαζομένων.

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΣ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Spot του ΠΑΜΕ για το συλλαλητήριο στις 8 Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα Γυναίκας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

159 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατριών στη Νέα Υόρκη, που ζητούσαν ανθρώπινη ζωή, δουλειά, ισοτιμία και δικαιώματα, τιμάμε και συνεχίζουμε με νέες δυνάμεις και πείρα, για να φτάσουμε ως το τέλος, για να ολοκληρωθεί ο δρόμος που άνοιξαν.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απευθύνει θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης που μοχθούν καθημερινά μέσα σε δύσκολες συνθήκες να τα βγάλουν πέρα.

Καλεί τα Σωματεία, όλες τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, τις άνεργες και τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τις νέες και τους νέους, όλοι μαζί, μια γροθιά, να διαδηλώσουμε ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που συνθλίβει κατακτήσεις και δικαιώματα και μας καταδικάζει, άντρες και γυναίκες, στην ανεργία, στην ανασφάλεια και στη διαρκή υποβάθμιση της ζωής των οικογενειών μας.

Να σηκώσουμε τη φωνή μας και τη γροθιά μας και να απαιτήσουμε να μην ψηφιστεί ο νόμος λαιμητόμος. Όλοι μαζί, άντρες και γυναίκες, στις πόλεις και τα χωριά, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας για μια σύγχρονη Κοινωνική Ασφάλιση με ουσιαστικές παροχές και αξιοπρεπείς συντάξεις. Να αντιταχθούμε μαχητικά στην αθλιότητα που καταδικάζουν χιλιάδες γυναίκες να πληρώνονται ακόμη λιγότερο από τους άντρες, να δουλεύουν ως τα βαθιά γεράματα, χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας της μητρότητας, της υγείας τους.

Διαδηλώνουμε ταυτόχρονα ενάντια στη βαρβαρότητα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των μονοπωλίων που γεννά τους πολέμους, δημιουργώντας στρατιές ανθρώπινων ψυχών που περιπλανούνται μερόνυχτα, ξεριζωμένοι από τις πατρίδες τους και πνίγονται στο Αιγαίο στα χέρια των δουλεμπόρων.

Κανένας δε μπορεί να μείνει απαθής απέναντι στο μακελειό που συνεχίζεται. Η ελληνική κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες. Μαζί με τις προηγούμενες συμμετείχε σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους κι επεμβάσεις στην περιοχή. Εφάρμοσε και στήριξε την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ. Υπέγραψε τις συμφωνίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που δημιούργησαν τα κύματα των ξεριζωμένων.

Είναι η ίδια πολιτική που στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώνει τα μεροκάματα, καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, διαλύει το Κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα με βαριές συνέπειες, ιδιαίτερα για τις γυναίκες και τα παιδιά μας, δημιουργεί στρατιές ανέργων κι εξαθλιωμένων τμημάτων της εργατικής τάξης, μας γυρνά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Είναι η ίδια πολιτική που χωρίς να λογαριάζει ανθρώπινες ζωές, δε διστάζει να ισοπεδώσει χώρες ολόκληρες με βομβαρδισμούς, προκειμένου να διασφαλιστεί το καπιταλιστικό κέρδος και η καπιταλιστική ανάπτυξη.

Καλούμε όλη την εργατική τάξη να σταθεί αλληλέγγυα στο πλευρό των προσφύγων, των μανάδων και των παιδιών τους. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Μας ενώνει ο κοινός εχθρός, ο ιμπεριαλισμός. Απαιτούμε να σταματήσει ο εγκλωβισμός των προσφύγων, μεταναστών. Να εξασφαλιστεί η ασφαλής και απευθείας μεταφορά των προσφύγων από τις χώρες πρώτης υποδοχής (Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανος) και από την Ελλάδα στις χώρες τελικού προορισμού τους.

Να σταματήσει η δολοφονία χιλιάδων προσφύγων στο Αιγαίο που γίνεται με τις πλάτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Τώρα:

- Απαιτούμε να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

- Απαιτούμε την απεμπλοκή της χώρας μας από τους νατοϊκούς σχεδιασμούς και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή. Να κλείσει τώρα η βάση του πολέμου στη Σούδα.

- Έξω η Frontex και οι άλλοι  μηχανισμοί της ΕΕ από τη φύλαξη των συνόρων.

- Τώρα να δημιουργηθούν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς ανοιχτοί και δημόσιοι προσωρινοί χώροι υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών - προσφύγων, που να λειτουργούν με ευθύνη του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Δυναμώνουμε και κλιμακώνουμε τους αγώνες. Η διαδήλωση στις 8 του Μάρτη να είναι ένας σταθμός για την προετοιμασία της μεγάλης κινητοποίησης με την 48ωρη απεργία για την αποτροπή του νέου εγκλήματος σε βάρος των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

Κίνητρο το κέρδος και όχι οι λαϊκές ανάγκες

 Κίνητρο το κέρδος και όχι οι λαϊκές ανάγκες

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η τεράστια πρόοδος, που έχει σημειωθεί στον τομέα της Ιατρικής τους τελευταίους δύο κυρίως αιώνες, οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην έρευνα. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Πολλές ασθένειες έχουν πλέον εξαλειφθεί, άλλες είναι πλέον αντιμετωπίσιμες (αν όχι ιάσιμες), πολλές θεραπείες έχουν ανακαλυφθεί, ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά. Κι όμως, κάτι δεν πάει καλά...

Η υποταγή της έρευνας στο κεφάλαιο εμπόδιο στην αξιοποίησή της από το λαό

Εκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη Γη, ακόμη και στο λεγόμενο «ανεπτυγμένο» κόσμο, όπως για παράδειγμα στις ΗΠΑ (οι οποίες θεωρούνται ως η Μέκκα της Ιατρικής), δεν έχουν στοιχειώδεις ιατρικές παροχές και φάρμακα/θεραπείες, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί και σχεδιαστεί μετά από επίπονη επιστημονική έρευνα. Πόσο μάλλον για τις πιο σύγχρονες θεραπείες, οι οποίες είναι απροσέγγιστες για την πλειοψηφία των λαϊκών οικογενειών, κυρίως λόγω του τεράστιου κόστους τους. Ενα απλό παράδειγμα: Η δοξικυκλίνη που χορηγείται για τη θεραπεία της χολέρας (παράλληλα με τη χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών)¹ κοστίζει 1 - 2 ευρώ στην Ελλάδα, ωστόσο χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν στην Αφρική κάθε χρόνο από τη νόσο αυτή, γιατί, από τη μία, δεν έχουν καν υγιεινό πόσιμο νερό και από την άλλη δεν έχουν ούτε καν αυτό το ποσόν για να αγοράσουν τα αντιβιοτικά που χρειάζονται, παρόλο που είμαστε στον 21ο αιώνα...

Για να αναζητήσουμε όμως τη λύση του προβλήματος αυτού, πρέπει πρώτα να ερευνήσουμε και να προσδιορίσουμε την αιτία του. Να απαντηθεί το ερώτημα «έρευνα από ποιον για ποιον;» ή αλλιώς «έρευνα για ποιο σκοπό;».

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό καθορίζεται από το ότι τα μέσα παραγωγής, δηλαδή τα εργαλεία με τα οποία πραγματοποιείται η έρευνα (κτίρια, υποδομές, εργαστήρια, πρώτες ύλες, μηχανήματα κ.λπ.) και τα αποτελέσματά της ανήκουν κατά κύριο λόγο σε μια χούφτα επιχειρηματιών και βιομηχάνων, οι οποίοι βλέπουν την έρευνα ως ένα βασικό τομέα στην «κούρσα» του ανταγωνισμού για την επίτευξη υψηλότερης κερδοφορίας. Η έρευνα, δηλαδή, αν και πού θα γίνει, αν και πού θα αξιοποιηθεί, έχει ως κριτήριο όχι γενικά αν είναι χρήσιμη, αλλά αν συνδέεται με την παραγωγή κέρδους για τους καπιταλιστές, αν υπακούει δηλαδή στο βασικό νόμο που διέπει την καπιταλιστική οικονομία. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την έρευνα, που πραγματοποιείται από τους ίδιους τους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά και σε σύμπραξη με το καπιταλιστικό κράτος αξιοποιώντας τις υποδομές που διαθέτει.

Καπιταλιστικό κράτος - επιχειρηματικοί όμιλοι και έρευνα: «Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο τα κέρδη τους»

Σε ό,τι αφορά τα κρατικά ερευνητικά κέντρα και ιδρύματα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η κρατική χρηματοδότηση είναι ελλιπέστατη και αφορά κυρίως στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων των Ερευνητικών Κέντρων. Επίσης, με την προκήρυξη ερευνητικών χρηματοδοτικών προγραμμάτων τόσο από το κράτος όσο και από την ΕΕ ή άλλους διακρατικούς οργανισμούς (είτε συγχρηματοδοτούμενα είτε όχι), ρυθμίζεται η διοχέτευση των χρημάτων με κριτήριο πάντα τους τομείς - αντικείμενα τα οποία θα αποφέρουν άμεσα ή πιο μακροπρόθεσμα κέρδη. Η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας, ανεξάρτητα από την πηγή χρηματοδότησής της, και η μετατροπή τους σε άμεσα αξιοποιήσιμα προϊόντα - εμπορεύματα, π.χ. φάρμακα, αποτελούν ιδιοκτησία των φαρμακοβιομηχανιών εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη. Με τις συμφωνίες που υπογράφουν για να χρηματοδοτήσουν τις αντίστοιχες έρευνες, κατοχυρώνουν το «δικαίωμά» τους στην αποκλειστική εκμετάλλευση του αποτελέσματος της ερευνητικής δραστηριότητας, δένοντάς το με τις περίφημες «πατέντες».

Το κράτος, δηλαδή, εξασφαλίζει υποδομές και ρυθμίζει τη ροή των χρηματοδοτήσεων στους επιμέρους κλάδους ερευνητικού ενδιαφέροντος, ώστε εν συνεχεία οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι να αξιοποιήσουν τις υποδομές αυτές, για να γιγαντώσουν τα κέρδη τους.

Οταν, για παράδειγμα, κάποιος επενδύει χρήματα στην έρευνα για τη θεραπεία κάποιας συγκεκριμένης νόσου, η επιτυχία της έρευνας αυτής θα σημάνει πιθανότατα και την ανακάλυψη μιας νέας θεραπείας. Παράλληλα, όμως, ο επενδυτής θα αξιοποιήσει και θα πουλήσει την ανακάλυψη αυτή για να βγάλει κέρδος. Αντίστοιχα, αν τα αποτελέσματα της έρευνας δεν τον ωφελούν, απλά θα τα κρύψει και θα σταματήσει την έρευνα αυτή. Σκεφτείτε πόσες καταγγελίες έχουν γίνει για μελέτες, σχετικά με κάποιο νέο φάρμακο που διεκδικούσε την είσοδό του στην αγορά. Διότι, ενώ οι μελέτες δεν ήταν ευνοϊκές για την κυκλοφορία αυτού του φαρμάκου, γιατί εντόπισαν ανεπιθύμητες παρενέργειες ή έδειξαν ότι δεν είναι καλύτερο από τα ήδη υπάρχοντα, τελικά «θάφτηκαν», ώστε το φάρμακο να κυκλοφορήσει κανονικά.

Είναι γνωστό το τεράστιο σκάνδαλο με τη θαλιδομίδη τη δεκαετία του '50 - '60, η οποία χορηγούταν σε εγκύους για την αντιμετώπιση της ναυτίας της κύησης και τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν τερατογόνος για το έμβρυο και αποσύρθηκε, αφού πρώτα είχε προκαλέσει χιλιάδες τερατογενέσεις.

Παραδείγματα από την έρευνα στον καπιταλισμό

Οταν όλα «πάνε καλά» και ολοκληρωθούν οι φάσεις του ερευνητικού έργου, με αποτέλεσμα να παραχθεί π.χ. ένα νέο φάρμακο ή να έχει ανακαλυφθεί νέα γνώση, αυτό δε συνεπάγεται ότι θα αξιοποιηθούν μαζικά προς όφελος της κοινωνίας. Αυτό εξαρτάται και πάλι από τον παράγοντα «κέρδος».

H εφλορνιθίνη, φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αφρικανικής τρυπανοσωμίασης (η νόσος που μεταδίδεται με τη μύγα τσε-τσε), λίγο μετά την αρχική κυκλοφορία της αποσύρθηκε από την εταιρεία που την παρήγαγε, γιατί δεν απέφερε τα αναμενόμενα κέρδη, αφού οι ασθενείς ήταν κατά βάση πάμπτωχοι Αφρικανοί. Οταν, όμως, λίγα χρόνια αργότερα βρέθηκε ότι η τοπική χρήση της ουσίας αυτής βοηθάει στην καταπολέμηση της αυξημένης τριχοφυίας στις γυναίκες, η παραπάνω εταιρεία, για να προωθήσει το προϊόν της, δώρισε μεγάλες ποσότητες από το φάρμακο αυτό για την αντιμετώπιση της Αφρικανικής τρυπανοσωμίασης μέσω των «Γιατρών χωρίς Σύνορα».²

Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι πολύ συχνά φαρμακευτικές εταιρείες αλλάζουν ελάχιστα ένα ήδη υπάρχον φάρμακο (π.χ. προσθήκη μιας υδροξυλομάδας η οποία μπορεί να μην έχει καμία απολύτως επίπτωση στη δομή και τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά του) λίγο πριν λήξει η πατέντα του, βαφτίζοντας όλη αυτή τη διαδικασία «έρευνα», κατοχυρώνοντας έτσι μια νέα πατέντα για να εκμεταλλευτεί το «νέο-παλιό» φάρμακο. Επιπρόσθετα, πολλές φαρμακευτικές εταιρείες δοκιμάζουν φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά για κάποια συγκεκριμένη νόσο, ως θεραπεία και για κάποια άλλη νόσο, ώστε να κατοχυρώσουν μια νέα κερδοφόρα πατέντα για το ήδη υπάρχον φάρμακο (η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως «επανατοποθέτηση φαρμάκων» - drug repurposing).

Στρατηγική ΕΕ - κυβέρνησης για Ερευνα - Καινοτομία

Η στρατηγική και οι στόχοι του κεφαλαίου για την Ερευνα και την Καινοτομία, όπως αυτοί αποτυπώνονται τόσο στα σχετικά ντοκουμέντα της ΕΕ όσο και στις παρεμβάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις ή και αντιφάσεις, είναι ενιαίοι και ξεκάθαροι: Η Ερευνα, συνακόλουθα και η Καινοτομία, αντιμετωπίζεται ως ένας από τους κύριους μοχλούς για την «παραγωγική ανασυγκρότηση», δηλαδή την επιτάχυνση της πορείας ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας, με στόχο τη διεύρυνση των πεδίων κερδοφορίας, το άνοιγμα νέων, ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία της καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Στο αντίστοιχο site της ΕΕ, σχετικά με το χρηματοδοτικό πρόγραμμα «Horizon 2020», το οποίο χαρακτηρίζεται ως η «πρωτοβουλία - ναυαρχίδα της ΕΕ που έχει στόχο την εξασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης σε παγκόσμιο επίπεδο», διαβάζουμε χαρακτηριστικά: «Στόχος (του Horizon 2020) είναι να διασφαλιστεί το γεγονός ότι η Ευρώπη θα παράγει επιστήμη παγκόσμιας κλάσης, θα απομακρυνθούν τα εμπόδια που υπάρχουν στον τομέα της καινοτομίας και θα διευκολυνθεί η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στη διάχυση της καινοτομίας».

Επιπλέον, υπόσχεται τη «μεταφορά των σπουδαίων ιδεών από το εργαστήριο στην αγορά».³ Παράλληλα, ακολουθώντας κατά γράμμα τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, προωθείται η δημιουργία του λεγόμενου Ενιαίου Χώρου Ερευνας στην Ευρώπη, με στόχο τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο χώρο να μετακινούν τα κεφάλαιά τους από χώρα σε χώρα, την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την αύξηση της διακρατικής κινητικότητας των εργαζομένων. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν έναν αποτελεσματικότερα οργανωμένο, διαρθρωμένο και ελεγχόμενο ερευνητικό ιστό και σύστημα ροής της χρηματοδότησης της Ερευνας σε επίπεδο ΕΕ όπου θα επιταχύνεται ο κύκλος ανάμεσα στη φάση της παραγωγής του ερευνητικού αποτελέσματος και της παραγωγής και κυκλοφορίας του προϊόντος - εμπορεύματος, στο οποίο έχει ενσωματωθεί το ερευνητικό αποτέλεσμα. Ολα αυτά βεβαίως στο έδαφος των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών που οξύνονται. Τέλος, στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ και των στόχων του κεφαλαίου, ως κύριο μέτρο για την ανάπτυξη και την καλύτερη αξιοποίηση της Ερευνας και της Καινοτομίας προβάλλεται και από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η ανάπτυξη της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» είτε αυτοτελώς, είτε σε συμπράξεις με κρατικούς ερευνητικούς φορείς.

Σοσιαλισμός για σχεδιασμένη ανάπτυξη της Ερευνας υπέρ του λαού

Ο μόνος τρόπος, ώστε η έρευνα να γίνεται απρόσκοπτα και σχεδιασμένα, χωρίς να περιορίζονται οι τεράστιες δυνατότητές της, είναι να πραγματοποιείται στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας, στο Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό, διότι κίνητρο της Ερευνας και γενικότερα της παραγωγής αποτελεί η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι το ατομικό όφελος και το κέρδος.

Μόνο τότε τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα για την κάλυψη της εκάστοτε ανάγκης και να μη μένουν απλά στα χαρτιά, ούτε να κατασπαταλώνται κοινωνικοί πόροι, εξαιτίας της αναρχίας που υπάρχει στην καπιταλιστική παραγωγή (και σε αυτόν τον τομέα). Γιατί οι υλικοί όροι με τους οποίους πραγματοποιείται η έρευνα στο Σοσιαλισμό (διάθεση και κατανομή όλων των απαιτούμενων υποδομών, τεχνικών μέσων κ.λπ.) δεν ανήκουν στους καπιταλιστές, αλλά σε όλη την κοινωνία, είναι λαϊκή περιουσία. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ένας κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός για την Ερευνα, με βάση τις κοινωνικές ανάγκες που υπάρχουν σε όλη τη χώρα. Τα διάφορα ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα και ιδρύματα που αναπτύσσονται, όχι μόνο δε θα ανταγωνίζονται το ένα το άλλο, αλλά θα συνεργάζονται, έτσι ώστε να επιτυγχάνονται τα βέλτιστα δυνατά αποτελέσματα.

Σε αυτές τις συνθήκες, τα ευρήματα που αφορούν στην πρόληψη θα οδηγήσουν σε μείωση και εξάλειψη πολλών περισσότερων ασθενειών απ' ό,τι σήμερα. Γιατί τα μέτρα πρόληψης δεν αφορούν μόνο τις υπηρεσίες Υγείας, αλλά και μια σειρά άλλους παράγοντες (όπως π.χ. το διαρκές άγχος και η πίεση της σύγχρονης καθημερινότητας υπό το φόβο της ανεργίας - της εντατικοποίησης της εργασίας - των αμέτρητων φόρων, η κακή διατροφή, η έλλειψη άσκησης, η ρύπανση του περιβάλλοντος κ.ο.κ.), τα οποία μόνο μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα μπορούν να αντιμετωπιστούν συνολικά, όπως έχει αποδείξει και η Ιστορία.

Στις κεντρικά και επιστημονικά σχεδιασμένες οικονομία και ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει άμεση διασύνδεση των πολλών και διαφορετικών κλάδων που χρειάζεται να αξιοποιηθούν, ώστε να προσεγγιστούν ολόπλευρα τα ζητήματα της Υγείας. Να υπάρχει, για παράδειγμα, άμεση σύνδεση των πανεπιστημίων με τα ερευνητικά κέντρα και τα νοσοκομεία και εν συνεχεία με την κοινωνικοποιημένη βιομηχανία, η οποία με τη σειρά της θα εξασφαλίζει τα απαραίτητα μέσα (φάρμακα, μηχανήματα κ.λπ.) για παροχές Υγείας υψηλού επιπέδου και δωρεάν για όλο το λαό σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης του συστήματος Υγείας. Μονάχα σε ένα τέτοιο σύστημα η Υγεία δεν θα είναι εμπόρευμα αλλά δωρεάν δικαίωμα όλων.

Η πείρα στον τομέα της Υγείας / Ερευνας από τη Σοβιετική Ενωση ή ακόμη και την Κούβα, η οποία, παρά το μακροχρόνιο εμπάργκο, εξάγει φάρμακα και εμβόλια σε πάνω από 50 χώρες παγκοσμίως^{4, 5} μάς τροφοδοτεί με αμέτρητα παραδείγματα για τις τεράστιες προόδους που μπορούν να σημειωθούν στο χώρο της Υγείας με τη βοήθεια της Ερευνας, όταν αυτή δεν ελέγχεται από τους επιχειρηματίες, αλλά από το λαό, ώστε τα αποτελέσματά της να αποτελούν κατοχυρωμένο και καθολικό κοινωνικό δικαίωμα.

Για ένα τέτοιο σύστημα, το Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό, παλεύει το ΚΚΕ με όλες του τις δυνάμεις μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε συνοικία, στο χώρο της Ερευνας, της Υγείας, στα πανεπιστήμια, στη βιομηχανία, παντού.

Παραπομπές:

1. http://www.cdc.gov/cholera/treatment/antibiotic-treatment.html

2.http://www.theguardian.com/world/2001/may/07/medicalscience.businessofresearch

3. https://ec.europa.eu/programmes/horizon2020/en/what-horizon-2020

4. Lage A., Nature Immunology, vol. 9, 109-112 (2008)

5.http://www.who.int/features/2013/cuba_biotechnology/en/

Αιμίλιος ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ
Υπ. Διδάκτορας Ιατρικής Πανεπιστημίου ΑθηνώνΣυνεργάτης του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ

    

Αλληλεγγύη και ταξικός αγώνας

Αλληλεγγύη και ταξικός αγώνας

Τις μέρες αυτές, ένα πρωτόγνωρο κύμα αλληλεγγύης αγκαλιάζει τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας. Από το υστέρημά τους, οι λαϊκές οικογένειες συνεισφέρουν ό,τι μπορούν, όχι μόνο για να ανακουφίσουν τον πόνο των ξεριζωμένων, αλλά σε πολλές περιπτώσεις για να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, αφού η απουσία του κράτους είναι παντελής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι εγκλωβισμένοι στο λιμάνι του Πειραιά. Χιλιάδες από αυτούς δεν θα είχαν ούτε ένα πλήρες γεύμα τη μέρα, ένα γάλα για τα παιδιά τους, αν δεν κινητοποιούνταν οργανωμένα τα συνδικάτα και οι φορείς της Αττικής, αλλά και, μεμονωμένα, άνθρωποι με ευαισθησία, για να προσφέρουν απλόχερα την αλληλεγγύη τους.

Από αυτήν τη σκοπιά, είναι τουλάχιστον προκλητικό να εμφανίζεται η κυβέρνηση ως «εμπνευστής» και υποστηριχτής όλης αυτής της προσπάθειας, για να ξεπλυθεί από τις ευθύνες της για τον ξεριζωμό αυτών των ανθρώπων, τον εγκλωβισμό τους και τη διαβίωσή τους σε άθλιες συνθήκες.

Οι ευθύνες αυτές δεν μπορούν να κρυφτούν με λόγια συμπάθειας και ευχολόγια. Δεν μπορεί η γνήσια λαϊκή - ταξική αλληλεγγύη να χρησιμοποιείται σαν υποκατάστατο της κρατικής απουσίας στην εξασφάλιση των ελάχιστων μέσων επιβίωσης των κυνηγημένων από τις πατρίδες τους. Ούτε, βέβαια, να αποτελεί μανδύα για τη στάση της κυβέρνησης, που προσπαθεί να την οικειοποιηθεί.

Η κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι εταίροι της περιοδεύουν στα νησιά του Αιγαίου και φωτογραφίζονται με τους κατοίκους που σώζουν τους πρόσφυγες και τα μωρά τους από τη μανία της θάλασσας.

Είναι, όμως, οι ίδιοι που συγκρούονται με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και μεταξύ τους για τις σφαίρες επιρροής, για τον έλεγχο πηγών και δρόμων Ενέργειας. Είναι οι ίδιοι που εξόπλισαν και εκπαίδευσαν στρατούς ολόκληρους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής για να υπηρετήσουν τους σκοπούς τους.

Το νήμα του ξεριζωμού για κάθε πρόσφυγα και κάθε μετανάστη εκεί ακριβώς έχει την άκρη του: Στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους ανταγωνισμούς, στην ανάμειξη και των δικών τους χωρών, με ευθύνη των αστικών κυβερνήσεων, σ' αυτό το μπερδεμένο και επικίνδυνο για τους λαούς κουβάρι.

Αλλά και τώρα, που ο δρόμος της προσφυγιάς άνοιξε για εκατομμύρια οικογένειες και παιδιά, η διαχείριση του ζητήματος γίνεται στη βάση των συγκρουόμενων συμφερόντων που έχει η αστική τάξη σε κάθε χώρα. Τόση αξία έχουν οι δακρύβρεχτες διακηρύξεις των ιμπεριαλιστών για τον «ανθρωπισμό» της ΕΕ, στον οποίο ομνύει και η ελληνική κυβέρνηση!

Η οποία, ταυτόχρονα, για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης, μπάζει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς, αυξάνοντας τους κινδύνους για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής.

Η υποκριτική και προκλητική στάση της κυβέρνησης, όχι μόνο δεν πρέπει να αποτελέσει αιτία για να καταλαγιάσει η λαϊκή αλληλεγγύη, αλλά, αντίθετα, λόγος για να πάρει αυτή πιο μαζικά, πιο ουσιαστικά χαρακτηριστικά. Να δυναμώσει η συμπαράσταση σε πρόσφυγες και μετανάστες οργανωμένα μέσα από τα σωματεία και τις Λαϊκές Επιτροπές, να δυναμώσει επίσης το μέτωπο με την πολιτική της κυβέρνησης, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και την πολιτική που οδηγεί στον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων.

Η καλύτερη, η μεγαλύτερη προσφορά στους ξεριζωμένους είναι να δυναμώσει η πάλη ενάντια στο κεφάλαιο, στα συμφέροντα και την εξουσία του, που ευθύνονται για τη φτώχεια και την εκμετάλλευση, είτε με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, είτε με την ιμπεριαλιστική ειρήνη τους.

Επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων στους υγειονομικούς.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ - ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Καταγγέλλει την επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων στους υγειονομικούς

Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που υποδέχτηκε για ακόμη μια φορά τους υγειονομικούς με ΜΑΤ στο υπουργείο Οικονομικών κατά την κινητοποίησή τους την Τετάρτη καταγγέλλει η Πανελλαδική Γραμματεία Υγείας - Πρόνοιας του ΠΑΜΕ.

Σε ανακοίνωσή της επισημαίνει ότι «αυτή τη στιγμή οι υγειονομικοί και οι ασθενείς στενάζουν στα νοσοκομεία λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων και κλάδων, λόγω των ελλείψεων σε υλικά και φάρμακα σε μια περίοδο που είναι σε εξέλιξη και επιδημία γρίπης. Η πληρότητα ασθενών στις κλινικές και τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, η προσέλευση στα επείγοντα των νοσοκομείων έχουν χτυπήσει κόκκινο!

Η κυβέρνηση αντί να στρωθεί και να λύσει αυτά τα οξυμένα προβλήματα, που αναπαράγει με την πολιτική της, ρίχνει το βάρος στην καταστολή και την τρομοκρατία. Απαιτεί “σιγήν ιχθύος” για τα εγκλήματά της και το έργο της συνεχίζουν αρκετές διοικήσεις νοσοκομείων που προσπαθούν να “νουθετήσουν” εργαζόμενους που υπερασπίζονται τα δικαιώματα όλων, εργαζομένων και ασθενών.

Η απάντηση σε όλο αυτό το όργιο τρομοκρατίας που εντείνεται στα νοσοκομεία, αλλά και στα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις, απέναντι σε συνδικαλιστές και σωματεία, μία μόνο μπορεί να είναι:

Δυναμώνουμε τους αγώνες μας απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που τους στηρίζουν. Δυναμώνουμε τους αγώνες μας απέναντι στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ που προωθούν τα σχέδια των εκμεταλλευτών μας σπέρνοντας πόνο και αίμα στους λαούς.

Τα ματ και η καταστολή δεν θα αναστείλουν τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των υγειονομικών, την κλιμάκωση των αγώνων για να αποσυρθεί το αντιασφαλιστικό σχέδιο της κυβέρνησης, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες του λαού μας και των λαών που αναζητούν προσωρινό καταφύγιο στη χώρα μας.

Δεν υποχωρούμε, δεν θα περάσει η τρομοκρατία! Ο τσαμπουκάς της κυβέρνησης θα σπάσει από τον οργανωμένο αγώνα εργατοϋπαλλήλων - αγροτών - αυτοαπασχολούμενων. Όλοι μαζί μια φωνή και μια γροθιά, να μείνουν τα σχέδια Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΝΑΤΟ - κεφαλαίου - κυβέρνησης στα χαρτιά!

Καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία, τους εργαζόμενους του κλάδου μας να καταγγείλουν την τρομοκρατία της κυβέρνησης ταυτόχρονα με την προετοιμασία της 48ωρης απεργίας που θα είναι μαζική συλλογική απάντηση στα αντιλαϊκά σχέδια».

Όταν οι λύκοι καλούνται να φυλάξουν τα πρόβατα

Εκρηκτικές διαστάσεις

Το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις. Χιλιάδες εγκλωβισμένοι άνθρωποι στη χώρα μας. Κλείσιμο των συνόρων γειτονικών χωρών που τους εμποδίζει να φύγουν από τη χώρα μας. Κυκλώματα και ρατσιστικές ομάδες που δρουν σε βάρος των προσφύγων. Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Με αφορμή το Προσφυγικό εκδηλώνονται κόντρες ανάμεσα σε κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όχι μόνο. Στη μέση αυτής της τεράστιας σύγκρουσης συμφερόντων βρίσκονται ο ελληνικός λαός, οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι λαοί των χωρών που εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σε αυτήν την υπόθεση. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη, όμως είναι φανερό ότι δύσκολα μπορεί να ελεγχθεί ένα φαινόμενο που γεννιέται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και τις αντιφάσεις του.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπροστά σε αυτήν την κατάσταση «φωνάζει» για τη μη τήρηση της Συμφωνίας της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της ΕΕ και γενικά για τη μη τήρηση των συμφωνιών. Είναι υποκριτική η στάση της. Ακριβώς αυτές οι Συμφωνίες (σ.σ. Συνθήκη Σένγκεν, Δουβλίνο 2 κ.λπ.), ακριβώς η τήρηση αυτών των συμφωνιών και των αποφάσεων είναι που οδηγούν χιλιάδες θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων να εγκλωβίζονται στην Ελλάδα.

Αυτές τις συμφωνίες, άλλωστε, επικαλούνται και οι χώρες που με απαράδεκτο τρόπο κλείνουν τα σύνορά τους, αφού οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης περιλαμβάνουν διαλογή των Σύρων προσφύγων, παραμονή και επαναπροώθηση για τους υπόλοιπους, ενώ οι Αφγανοί δεν θεωρούνται πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, Σύρων, Αφγανών και άλλων, στη χώρα μας.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει ευθύνη, γιατί ουσιαστικά συμμετέχει σε όλα τα στάδια γέννησης και διόγκωσης του προβλήματος. Στηρίζει ουσιαστικά, όπως και οι προηγούμενες, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στη Συρία, κάτι που επιβεβαιώνει και το «κόκκινο χαλί» στη ΝΑΤΟική δράση στο Αιγαίο. Στηρίζει τις Συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνου, αλλά και τις αποφάσεις της ΕΕ, όπως της πρόσφατης Συνόδου των υπουργών Εσωτερικών. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση προωθεί τη συναίνεση όλων των αστικών κομμάτων που και αυτά συμφωνούν και αποδέχονται την πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στο Προσφυγικό αλλά και στην περιοχή της Μ. Ανατολής.

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα χρειάζεται να δυναμώσουν την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες. Ηδη τα παραδείγματα με τη δράση σωματείων, μαζικών φορέων, συλλόγων είναι πολλά. Ο λαός πρέπει να διεκδικήσει ανθρώπινους και αξιοπρεπείς χώρους προσωρινής φιλοξενίας, με ευθύνη του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Βασικό ζητούμενο είναι η απευθείας μεταφορά των προσφύγων - μεταναστών από τις χώρες πρώτης υποδοχής και τα νησιά μας στα κράτη τελικού προορισμού τους, να μπορούν δηλαδή να πάνε εκεί που θέλουν. Ο λαός πρέπει να απαιτήσει την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από την περιοχή και να δυναμώσει την πάλη του ενάντια σε πολέμους και επεμβάσεις, ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς τους πολέμους, που ξεριζώνουν τους λαούς.

αναδημοσίευση απο http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=1/3/2016&id=16128&pageNo=1

"Διαίρει και βασίλευε" ή κατά το νεότερο κοινωνικός αυτοματισμός.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ

Στην προσπάθειά της να περάσει αντιλαϊκά μέτρα, η εκάστοτε κυβέρνηση δεν είναι και τόσο ανόητη, εφόσον ο χρόνος της το επιτρέπει, να τα επιβάλει μια κι έξω στο σύνολο των λαϊκών στρωμάτων. Το μάρμαρο το .πληρώνει πάντα η φτωχολογιά, είτε πρόκειται για εργάτες, ή φτωχούς και μεσαίους αγρότες, ή αυτοαπασχολούμενους.

Κάνοντας μια αναδρομή στα τελευταία 5-6 χρόνια, ξεκινάμε από τη μείωση και την τελική κατάργηση του 13^ου-14^ου μισθού στο μισθολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων. Και γιατί να συμπαρασταθεί ο εργατοϋπάλληλος του ιδιωτικού τομέα που υφίσταται καθημερινά την εκμετάλλευση του εργοδότη του, ο αυτοαπασχολούμενος και ο φτωχομεσαίος αγρότης που πασχίζει από το πρωί ως το βράδυ για την επαγγελματική του επιβίωση στους δημόσιους υπάλληλους θα πει κάποιος.

Έπειτα ήρθε η μείωση του κατώτατου μισθού στα 586 ευρώ(511 για τους κάτω των 25 ετών) στον ιδιωτικό τομέα και η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Και τι τον ένοιαζε τον δημόσιο υπάλληλο, τον φτωχομεσαίο αγρότη, τον αυτοαπασχολούμενο, αφού σ’ αυτούς δεν κόβονταν ο μισθός και δεν καταργούνταν η κλαδική σύμβαση θα έλεγε κάποιος.

Μετά ήρθαν μέτρα που έπλητταν τους αυτοαπασχολούμενους. Γιατί να τους συμπαρασταθεί ο εργατοϋπάλληλος του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα ή ο φτωχομεσαίος αγρότης αφού τα μέτρα αυτά δεν αφορούσαν τους ίδιους θα έλεγε κάποιος.

Κάθε φορά, όταν αυτοί που πλήττονταν έβγαιναν στο δρόμο(απεργία, μπλόκο, κλείσιμο μαγαζιών), η εκάστοτε κυβέρνηση, δεξιά, κεντροαριστερή, κεντροδεξιά, τεχνοκρατών,"αριστερή", όλες μα όλες, αφενός μεν συκοφαντούσαν τους διαμαρτυρόμενους, αφετέρου δε χάιδευαν τα αυτιά των υπολοίπων. Χαραμοφάηδες και τεμπέληδες οι εργατοϋπάλληλοι όταν έβγαιναν στο δρόμο, γίνονταν τα «συνήθη υποζύγια» όταν πετσόκοβαν τους άλλους.  Φοροφυγάδες και απατεώνες οι μικροεπαγγελματίες όταν έβγαιναν στο δρόμο, μεταμορφώνονταν σε «στυλοβάτες της οικονομίας» όταν πετσόκοβαν τους άλλους.

Και τι δεν ακούμε τώρα για τη φτωχομεσαία αγροτιά που βγήκε στους δρόμους: ότι δεν πληρώνουν εφορία, παίρνουν τζάμπα επιδοτήσεις, έχουν πολυτελή αυτοκίνητα και τόσα άλλα ευτράπελα. Δεν θα αμφισβητήσουμε ότι υπάρχουν και τέτοιοι αγρότες. Το να κάνεις όμως την εξαίρεση κανόνα, αυτό είναι καθαρή συκοφαντία. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Το 80% των αγροτών παίρνει το 20% του κονδυλίου των επιδοτήσεων. Με τα νέα μέτρα σε ασφαλιστικό-φορολογικό, οι φτωχομεσαίοι αγρότες και όχι οι αγρότες γενικά, θα καταβάλουν το 80% του εισοδήματός τους για ασφάλιση και φορολογία. Τους μεγαλοαγρότες δεν τους νοιάζει αν πληρώσουν εφορία από το πρώτο ευρώ, αρκεί να ‘ναι αφορολόγητες οι επιδοτήσεις. Αυτοί καρπώνονται εξάλλου το 80% της πίτας των επιδοτήσεων. Και η πίτα θα μεγαλώσει και άλλο γι’ αυτούς, αν αποχαρακτηριστούν ως «μη κατά κύριο επάγγελμα αγρότες», αυτοί που κάνουν και κανένα μεροκάματο για να τα βγάλουν πέρα.

Μια κοινωνική τάξη δεν είδαμε στο δρόμο και ούτε πρόκειται να τη δούμε. Γιατί ότι κόβεται από μας, πάει κατευθείαν στα σεντούκια της. Πρόκειται για την τάξη των κεφαλαιοκρατών, τους βιομήχανους τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους μεγαλέμπορους. Όλες οι κυβερνήσεις γι’ αυτούς δουλεύουν. Δικό τους είναι το κράτος όπως και τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ. Και να οι συκοφαντίες και τα ψέματα από κρατικά(υποχείρια της κυβέρνησης) και από ιδιωτικά ΜΜΕ. Το γάνωμα των μυαλών του κοσμάκη πάει σύννεφο από τους «ανεξάρτητους» και «ακομμάτιστους» ξερόλες με τους παχυλούς μισθούς, τους «αγανακτισμένους πολίτες»-προιόν φιλτραρίσματος- που τάχα πλήττονται από τις κινητοποιήσεις, λες και αυτές δημιουργούν την κρίση. Για την εθνική οικονομία ρε γ………!!!

Οι κεφαλαιοκράτες και το κράτος τους είναι λοιπόν ο αντίπαλος. Και δεν μπορούμε, όσο μας έχουν διασπασμένους, να τους νικήσουμε. Η συνταγή είναι μία. Διάσπαση αυτοί, ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΜΕΙΣ ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του.