"Διαίρει και βασίλευε" ή κατά το νεότερο κοινωνικός αυτοματισμός.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ

Στην προσπάθειά της να περάσει αντιλαϊκά μέτρα, η εκάστοτε κυβέρνηση δεν είναι και τόσο ανόητη, εφόσον ο χρόνος της το επιτρέπει, να τα επιβάλει μια κι έξω στο σύνολο των λαϊκών στρωμάτων. Το μάρμαρο το .πληρώνει πάντα η φτωχολογιά, είτε πρόκειται για εργάτες, ή φτωχούς και μεσαίους αγρότες, ή αυτοαπασχολούμενους.

Κάνοντας μια αναδρομή στα τελευταία 5-6 χρόνια, ξεκινάμε από τη μείωση και την τελική κατάργηση του 13^ου-14^ου μισθού στο μισθολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων. Και γιατί να συμπαρασταθεί ο εργατοϋπάλληλος του ιδιωτικού τομέα που υφίσταται καθημερινά την εκμετάλλευση του εργοδότη του, ο αυτοαπασχολούμενος και ο φτωχομεσαίος αγρότης που πασχίζει από το πρωί ως το βράδυ για την επαγγελματική του επιβίωση στους δημόσιους υπάλληλους θα πει κάποιος.

Έπειτα ήρθε η μείωση του κατώτατου μισθού στα 586 ευρώ(511 για τους κάτω των 25 ετών) στον ιδιωτικό τομέα και η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Και τι τον ένοιαζε τον δημόσιο υπάλληλο, τον φτωχομεσαίο αγρότη, τον αυτοαπασχολούμενο, αφού σ’ αυτούς δεν κόβονταν ο μισθός και δεν καταργούνταν η κλαδική σύμβαση θα έλεγε κάποιος.

Μετά ήρθαν μέτρα που έπλητταν τους αυτοαπασχολούμενους. Γιατί να τους συμπαρασταθεί ο εργατοϋπάλληλος του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα ή ο φτωχομεσαίος αγρότης αφού τα μέτρα αυτά δεν αφορούσαν τους ίδιους θα έλεγε κάποιος.

Κάθε φορά, όταν αυτοί που πλήττονταν έβγαιναν στο δρόμο(απεργία, μπλόκο, κλείσιμο μαγαζιών), η εκάστοτε κυβέρνηση, δεξιά, κεντροαριστερή, κεντροδεξιά, τεχνοκρατών,"αριστερή", όλες μα όλες, αφενός μεν συκοφαντούσαν τους διαμαρτυρόμενους, αφετέρου δε χάιδευαν τα αυτιά των υπολοίπων. Χαραμοφάηδες και τεμπέληδες οι εργατοϋπάλληλοι όταν έβγαιναν στο δρόμο, γίνονταν τα «συνήθη υποζύγια» όταν πετσόκοβαν τους άλλους.  Φοροφυγάδες και απατεώνες οι μικροεπαγγελματίες όταν έβγαιναν στο δρόμο, μεταμορφώνονταν σε «στυλοβάτες της οικονομίας» όταν πετσόκοβαν τους άλλους.

Και τι δεν ακούμε τώρα για τη φτωχομεσαία αγροτιά που βγήκε στους δρόμους: ότι δεν πληρώνουν εφορία, παίρνουν τζάμπα επιδοτήσεις, έχουν πολυτελή αυτοκίνητα και τόσα άλλα ευτράπελα. Δεν θα αμφισβητήσουμε ότι υπάρχουν και τέτοιοι αγρότες. Το να κάνεις όμως την εξαίρεση κανόνα, αυτό είναι καθαρή συκοφαντία. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Το 80% των αγροτών παίρνει το 20% του κονδυλίου των επιδοτήσεων. Με τα νέα μέτρα σε ασφαλιστικό-φορολογικό, οι φτωχομεσαίοι αγρότες και όχι οι αγρότες γενικά, θα καταβάλουν το 80% του εισοδήματός τους για ασφάλιση και φορολογία. Τους μεγαλοαγρότες δεν τους νοιάζει αν πληρώσουν εφορία από το πρώτο ευρώ, αρκεί να ‘ναι αφορολόγητες οι επιδοτήσεις. Αυτοί καρπώνονται εξάλλου το 80% της πίτας των επιδοτήσεων. Και η πίτα θα μεγαλώσει και άλλο γι’ αυτούς, αν αποχαρακτηριστούν ως «μη κατά κύριο επάγγελμα αγρότες», αυτοί που κάνουν και κανένα μεροκάματο για να τα βγάλουν πέρα.

Μια κοινωνική τάξη δεν είδαμε στο δρόμο και ούτε πρόκειται να τη δούμε. Γιατί ότι κόβεται από μας, πάει κατευθείαν στα σεντούκια της. Πρόκειται για την τάξη των κεφαλαιοκρατών, τους βιομήχανους τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους μεγαλέμπορους. Όλες οι κυβερνήσεις γι’ αυτούς δουλεύουν. Δικό τους είναι το κράτος όπως και τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ. Και να οι συκοφαντίες και τα ψέματα από κρατικά(υποχείρια της κυβέρνησης) και από ιδιωτικά ΜΜΕ. Το γάνωμα των μυαλών του κοσμάκη πάει σύννεφο από τους «ανεξάρτητους» και «ακομμάτιστους» ξερόλες με τους παχυλούς μισθούς, τους «αγανακτισμένους πολίτες»-προιόν φιλτραρίσματος- που τάχα πλήττονται από τις κινητοποιήσεις, λες και αυτές δημιουργούν την κρίση. Για την εθνική οικονομία ρε γ………!!!

Οι κεφαλαιοκράτες και το κράτος τους είναι λοιπόν ο αντίπαλος. Και δεν μπορούμε, όσο μας έχουν διασπασμένους, να τους νικήσουμε. Η συνταγή είναι μία. Διάσπαση αυτοί, ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΜΕΙΣ ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του.

Φωνές Γαλέρας 4

Για τους πρόσφυγες και τους λαούς

People Have The Power 

I was dreaming in my dreaming 
Of an aspect bright and fair 
And my sleeping it was broken 
But my dream it lingered near 
In the form of shining valleys 
Where the pure air recognized 
And my senses newly opened 
I awakened to the cry 
That the people / have the power 
To redeem / the work of fools 
Upon the meek / the graces shower 
It's decreed / the people rule 
The people have the power 
The people have the power 
The people have the power 
The people have the power 
Vengeful aspects became suspect 
And bending low as if to hear 
And the armies ceased advancing 
Because the people had their ear 
And the shepherds and the soldiers 
Lay beneath the stars 
Exchanging visions 
And laying arms 
To waste / in the dust 
In the form of / shining valleys 
Where the pure air / recognized 
And my senses / newly opened 
I awakened / to the cry 
Refrain 
Where there were deserts 
I saw fountains 
Like cream the waters rise 
And we strolled there together 
With none to laugh or criticize 
And the leopard 
And the lamb 
Lay together truly bound 
I was hoping in my hoping 
To recall what I had found 
I was dreaming in my dreaming 
God knows / a purer view 
As I surrender to my sleeping 
I commit my dream to you 
Refrain 
The power to dream / to rule 
To wrestle the world from fools 
It's decreed the people rule 
It's decreed the people rule 
LISTEN 
I believe everything we dream 
Can come to pass through our union 
We can turn the world around 
We can turn the earth's revolution 
We have the power 
People have the power ...

... και το δούλεμα δίχως τέλος

... και το δούλεμα δίχως τέλος

Κι όμως, ακόμα και σήμερα που η ίδια η πραγματικότητα βγάζει μάτι για το χαρακτήρα της ΕΕ, ακόμα και σήμερα που επιβεβαιώνεται στην πράξη ότι η ίδια πολιτική της ΕΕ, που συνυπογράφεται και υλοποιείται από την κυβέρνηση, είναι αυτή που εγκλωβίζει χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει απτόητη το παραμύθι εξωραϊσμού της λυκοσυμμαχίας.

«Η Ελλάδα», λέει π.χ. ο υπουργός Εξωτερικών, «θα συνεχίσει να πορεύεται με γνώμονα τη συνοχή και το όραμα της ΕΕ». Ο ίδιος, καταγγέλλοντας τις κινήσεις της Αυστρίας, μιλά για «ενέργειες που αντιτίθενται στην ευρωπαϊκή κουλτούρα διαβούλευσης και συνεργασίας», ενώ δε διστάζει να ξεθάψει ακόμα και τις χιλιοφορεμένες θεωρίες περί «σοβαρού ελλείμματος δημοκρατίας» της ΕΕ!

Δούλεμα δίχως τέλος, δηλαδή, μπας και τσιμπήσει κανείς...

Τι να κάνουν κι αυτοί... Πρέπει να υπερασπιστούν μέχρι τέλους τα «οράματα» και την «κουλτούρα» της ΕΕ και των άλλων λυκοσυμμαχιών του κεφαλαίου: Τα «οράματα» και την «κουλτούρα» που τσακίζουν τους λαούς εντός των συνόρων για τα κέρδη των μονοπωλίων, τα «οράματα» και η «κουλτούρα» που σκορπάνε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις επεμβάσεις όπου Γης, στον ανταγωνισμό τους με άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα...

Η καραμέλα των μεγαλοοφειλετών

Οποτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σχεδιάζει ένα ακόμα αντιλαϊκό χτύπημα, ξαφνικά εμφανίζεται στην επικαιρότητα το θέμα των χρεών των μεγαλοοφειλετών στο Δημόσιο αλλά και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Ετσι και χτες, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στη Βουλή, είπε ότι εντός του Απρίλη θα δημοσιοποιηθούν τα ονόματα όλων των οφειλετών του Δημοσίου με χρέη άνω των 150.000 ευρώ, εφόσον δεν έχουν ενταχθεί σε ρύθμιση οφειλών. Με αυτό τον τρόπο θέλουν να δείξουν ότι αγωνίζονται για να τα πάρουν από τους μεγαλοοφειλέτες και όχι μόνο από τους μικρούς.

Μόνο που η αλήθεια είναι διαφορετική. Πρώτον, το συγκεκριμένο θέμα έχει καταντήσει καραμέλα αντιπερισπασμού και αποπροσανατολισμού. Κι αυτό γιατί τώρα που το επαναφέρουν - ω, τι σύμπτωση - ετοιμάζονται να «φέρουν» και το Ασφαλιστικό που τσακίζει το λαό. Δεύτερον, εκτός από τους μεγαλοοφειλέτες, υπάρχουν και οι ...μικρότεροι οφειλέτες, που είναι εργάτες, φτωχοί αγρότες και καταστηματάρχες, συνταξιούχοι, νέα ζευγάρια, που δεν έχουν να πληρώσουν τα ατέλειωτα χαράτσια των τελευταίων ετών. Αυτούς έχει στόχο η κυβέρνηση και μάλιστα απειλεί ακόμα και με κατασχέσεις «σαρωτικές», όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ. Αυτή είναι η αλήθεια, για να μην κοροϊδευόμαστε...

Προετοιμασία.. και μαγειρέματα...

Για παρέμβαση στρατού μιλά ο Πορτοσάλτε 

Ανατριχίλα; Ανησυχία; Ερωτήματα; Πάντως σε καμία περίπτωση δεν περνάει απαρατήρητη η παρέμβαση του Α. Πορτοσάλτε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, το βράδυ της Τρίτης, για το Προσφυγικό.

Παραθέτουμε το διάλογό του με την Σία Κοσιώνη, ο οποίος είναι τόσο αποκαλυπτικός, ώστε δε χρειάζονται ιδιαίτεροι σχολιασμοί:

Α.Π.: Προφανώς ήρθε η στιγμή να ενεργοποιηθεί ο στρατός.

Σ.Κ.: Με ποιον τρόπο; Εχει ήδη ενεργοποιηθεί ο στρατός...

Α.Π.: Περαιτέρω, περαιτέρω, καταρχάς για να πάρει ενεργό ρόλο στη διαχείριση αυτού του ανθρωπιστικού ζητήματος και δεύτερον να εμπεδωθεί στην κοινωνία ένα αίσθημα ασφάλειας, νομίζω τίθεται σε επίπεδο χώρας ένα ζήτημα που αφορά στην εθνική μας ασφάλεια, ο στρατός θα προσφέρει τη στήριξη που πρέπει να παρέχεται σε αυτούς τους ανθρώπους, βλέπουμε ότι εδώ πια η χώρα κινδυνεύει να γίνει ένα «hot spot» ... έχει ήδη γίνει, νομίζω ότι είμαστε σε μια κατάσταση που έχουν παραλύσει οι δομές οι κρατικές, συνεπώς χρειάζονται ενίσχυση ...πρέπει να πάρει ενεργό ρόλο ο στρατός, διότι και ο Ελληνας πολίτης πρέπει να δει ότι υπάρχει μια χώρα συντεταγμένη, έχει μια φύλαξη....

Άϊντε να τον δούμε με τους Φράγκο και Μπαλτάκο στη δημιουργία μιας "εξευγενισμένης" Χρυσής Αυγής

Μαγειρέματα...

Μαγειρέματα αναμένονται στο συνέδριο του Ποταμιού, που θα γίνει από αύριο Παρασκευή έως την Κυριακή. Εκτός, φυσικά, του Στ. Θεοδωράκη, από τους διοργανωτές προσκλήθηκαν να μιλήσουν και οι Κυρ. Μητσοτάκης και Φ. Γεννηματά. Βεβαίως, θα είναι εκεί και στελέχη του κόμματος όπως ο Χ. Θεοχάρης, που ζητά ανοιχτά συμπόρευση με Μητσοτάκη, αλλά και ο Σπ. Λυκούδης, που καλοβλέπει την «πρωτοβουλία» Γεννηματά για αναμόρφωση της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ σοσιαλδημοκρατίας. Οι Γεννηματά και Θεοδωράκης δεν θέλουν εκλογές. Η δε Γεννηματά θέλει κομπρεμί με Ποτάμι και συγκυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Ο Μητσοτάκης αρνείται «οικουμενική» ή συγκυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και με άλλον πρωθυπουργό, πέραν του Αλ. Τσίπρα. Ο δε Θεοδωράκης κρίνει ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να αλλάξει γνώμη. Αλλωστε, ο Μητσοτάκης δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν ζητά εκλογές, και ομολογουμένως πολλές από τις δηλώσεις του είναι τόσο αμφίσημες που αφήνουν ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Σε κάθε περίπτωση ...κάπου θα συναντηθούνε. Αλλωστε, συνισταμένη όλων τους είναι η παραπέρα προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και η στράτευση του λαού σε αυτόν το στόχο, σημείο όπου οξύνουν την κριτική τους προς την κυβέρνηση ότι τις καθυστερεί. Αδίκως, θα λέγαμε, εφόσον ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΕΛ έχουν κι αυτοί να επιδείξουν σημαντικό τέτοιο «έργο» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Επιδίωξή τους να κλείσει η "στρόφιγγα" της κρατικής χρηματοδότησης.

Κονδύλια των δήμων στις μονάδες Υγείας

Στην Τοπική Διοίκηση θα μπορεί να μεταφέρεται το λειτουργικό κόστος των δημόσιων μονάδων Υγείας, σύμφωνα με τροπολογία που κατατέθηκε  στο νομοσχέδιο για την «επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου» (σ.σ. «παράλληλο πρόγραμμα»). Οπως αναφέρεται, «παρέχεται η δυνατότητα στους ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού και στα νομικά πρόσωπα αυτών της επιχορήγησης μέσω κονδυλίων του προϋπολογισμού τους, άμεσων και απαραίτητων λειτουργικών αναγκών των δημόσιων φορέων Υγείας».

Με θράσος ο υπουργός Υγείας, Ανδρ. Ξανθός,  έκανε λόγο για ...«δυνατότητα» που παρέχει η κυβέρνηση στους δήμους, κρύβοντας ότι το κόστος αυτό - όσο η κρατική χρηματοδότηση στην Υγεία και στους ΟΤΑ θα ελαττώνεται - θα μετακυλίεται στους δημότες με αύξηση των δημοτικών τελών, τη στιγμή μάλιστα  που η χρηματοδότηση στους δήμους από το κράτος συνεχώς μειώνεται (-60%), το ίδιο και η χρηματοδότηση συνολικά στην Υγεία. Μόνο στα νοσοκομεία, τα τελευταία 5 χρόνια, η μείωση της χρηματοδότησης έχει αγγίξει το 60%, 10.000 κρεβάτια έχουν κλείσει, χιλιάδες θέσεις είναι ακάλυπτες, με αποτέλεσμα οι παροχές Υγείας στο λαό να υποβαθμίζονται και ο κόσμος να αναγκάζεται να καταφεύγει στην ιδιωτική υγεία, βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Ανερυθρίαστα δηλώνει :«Μας το έχουν ζητήσει πολλοί αυτοδιοικητικοί παράγοντες (!), που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν στην κάλυψη λειτουργικών αναγκών, ιδιαίτερα σε δυσπρόσιτες - απομακρυσμένες περιοχές, σε μικρά νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας της περιφέρειας και δεν υπάρχει η δυνατότητα από το νόμο. Να καλύψουν π.χ. τη δαπάνη για πετρέλαιο στο Κέντρο Υγείας, να μπει βενζίνη στα ασθενοφόρα, για τρέχουσες λειτουργικές ανάγκες».

Πραγματικά, πολύ βολική για την κυβέρνηση η στάση ορισμένων δημοτικών αρχών, που αντί να διεκδικήσουν πλήρη κρατική χρηματοδότηση, κάλυψη όλων των κενών και ανάπτυξη μονάδων Υγείας σύμφωνα με τις υπάρχουσες ανάγκες, προσφέρονται να ...συνεισφέρουν, χαρατσώνοντας βέβαια το λαό. Σήμερα είναι το πετρέλαιο, αύριο θα είναι η πρόσληψη προσωπικού με ελαστικές μορφές εργασίας, η προμήθεια υλικών και φαρμάκων σε συνεργασία ενδεχομένως με αντίστοιχα Κοινωνικά Ιατρεία ή Φαρμακεία...

Θυμίζουμε ότι ήδη δημοτικές αρχές έχουν προτείνει να λειτουργήσουν Κέντρα Υγείας (π.χ. Κως), ενώ το υπουργείο ζητά από δημοτικές αρχές να παραχωρήσουν σπίτια και να συμβάλλουν στα έξοδα, προκειμένου να έχουν γιατρό. Είναι φανερό προς τα πού πάει το πράγμα...

Στην αντίπερα όχθη, μακριά απο την άποψη  που μιλά για βιώσιμα συστήματα υγείας και κάνει παντιέρα τη λογική του κόστους -οφέλους, υπάρχει η φιλοσοφία που βλέπει την υγεία ως πραγματικό αγαθό και ως τέτοιο θα πρέπει να  διασφαλίζεται μέσα απο την ανάπτυξη υπηρεσιών και μονάδων Υγείας· υπηρεσίες και μονάδες υγείας που θα  σχεδιάζονται σε κεντρικό επίπεδο από το κράτος, σύμφωνα με τις ανάγκες που υπάρχουν και όχι σύμφωνα με το ...κομπόδεμα του κάθε δήμου. Τα νοσοκομεία, οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και το υγειονομικό προσωπικό που τις στελεχώνουν θα πρέπει να κατανέμονται στη χώρα με βάση τις δυνατότητες που προσφέρουν η επιστήμη και η τεχνολογία, τις συνολικές ανάγκες του πληθυσμού, αλλά και με βάση τις ιδιαιτερότητες (γεωγραφικές, πληθυσμιακές, κ.ά.) της κάθε περιοχής. Θα πρέπει να είναι δημόσιες υπηρεσίες, υψηλού επιπέδου και να παρέχονται σε όλους δωρεάν. Είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο το αν ένα χωριό θα έχει γιατρό, ένας δήμος ασθενοφόρο, ένα Κέντρο Υγείας εξοπλισμό, ένα νοσοκομείο υγειονομικό υλικό, να εξαρτάται από την οικονομική «ευρωστία» της Τοπικής Διοίκησης, από τη φορομπηχτική πολιτική μέσω δημοτικών τελών, από δωρεές, φιλανθρωπίες κ.ά.

"Το διπλό βιβλίο", Δημήτρης Χατζής

Ήρωας ο Κώστας, ένα φτωχό αγόρι από την Σούρπη, ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας, που φεύγει νωρίς από την οικογένειά του για να τον θρέψει μια πλούσια θειά στο Βόλο, πιάνει δουλειά σε ένα μαραγκούδικο, τελικά φεύγει μετανάστης-χαμάλης στη Γερμανία. Πίσω του αφήνει την Αναστασία, την αδελφή του που τα φτιάνει όλα παστρικά και λογικά σαν τη μάνα του από τότε που εκείνη πέθανε, αλλά ταυτόχρονα έχει βλέμμα φευγάτο και τον πατέρα του, ένα ανθρωπάκι μαραζωμένο. Μόνο στο τέλος θα μάθουμε τι ήταν αυτό που τον κατάντησε έτσι.  

Η αμεσότητα του Κώστα ως αφηγητή, η συχνή επίκληση του στο βιβλίο που γράφει ο φίλος του ο συγγραφέας, η αίσθηση ανά πάσα στιγμή πως αυτόν τον κόσμο τον ξέρεις κι ας μην τον ξέρεις και στο τέλος μια κάποια αποκάλυψη, καθιστούν το βιβλίο κάτι πολύ περισσότερο από μια κλασική ιστορία μετανάστευσης, από αυτές που ίσως θα καταλαβαίναμε καλά και σήμερα. Δεν είναι η ξενιτιά το θέμα του βιβλίου, αυτό είναι το εντυπωσιακό. Το θέμα του είναι η ίδια η ζωή, σπασμένη από αποφάσεις που πάρθηκαν και δεν πάρθηκαν, καταστάσεις εκτός και εντός χαρακτήρα, μια ατομικότητα αποκαρδιωτική ακόμα και μέσα στην αγία ελληνική οικογένεια. Σε μιαν άλλη εποχή, τα ταραγμένη, στην εποχή του Εμφυλίου κι αργότερα της Χούντας, σε μιαν άλλη κατάσταση του Γκασταρμπάιτερ στη Γερμανία∙ που όμως δεν πρωταγωνιστει. Όλα αυτά χρησιμεύουν σαν καμβάς για να κεντηθούν τελικά οι ζωές των ανθρώπων.