Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016

Αρχικά το ναρκοφεστιβάλ στη συνέχεια η ναρκονομιμοποίηση.

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
 «Καμία ανοχή στην προσπάθεια της κυβέρνησης για νομιμοποίηση της κάνναβης» επισημαίνει το Εθνικό Συμβούλιο Κατά των Ναρκωτικών με αφορμή την κατάθεση Ερώτησης στη βουλή προς την κυβέρνηση, 20 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για συζήτηση στη βουλή γιατί καθυστερεί με τη νομιμοποίηση της βιομηχανικής (κλωστικής) αλλά και της ινδικής κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. Το ΕΣΥΝ στην ανακοίνωσή του τονίζει, «Για πολλοστή φορά ο ΣΥΡΙΖΑ από την ανάληψη των κυβερνητικών καθηκόντων ανοίγει το ζήτημα της νομιμοποίησης των ναρκωτικών. Πρώτα η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνίστησε για να στηθεί ναρκοφεστιβάλ στην πλατεία Συντάγματος για τη νομιμοποίησης της κάνναβης. Τώρα 20 βουλευτές του καταθέτουν ερώτημα προς την κυβέρνηση για συζήτηση στη βουλή γιατί καθυστερεί με τη νομιμοποίηση της βιομηχανικής (κλωστικής), αλλά και της ινδικής κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. Μόνο τυχαία δεν είναι η περίοδος που επιλέγει ο ΣΥΡΙΖΑ να ανοίξει ξανά το ζήτημα της νομιμοποίησης των ναρκωτικών. Επιλέγουν μια περίοδο που η νέα γενιά βολοδέρνει μεταξύ ανεργίας και ημιαπασχόλησης με μισθό χαρτζιλίκι και στέλνεται στον καιάδα κάθε δικαίωμα της στην Κοινωνική Ασφάλιση με την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ. Είναι η κατάλληλη περίοδος για να αποπροσανατολιστεί η νέα γενιά από τα πραγματικά της προβλήματα. Οι 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούν επιχειρήματα "καρμπόν" από τη φαρέτρα ολλανδικών, ισπανικών και αμερικάνικων πολυεθνικών που μονοπωλούν σήμερα την παραγωγή και διανομή της ιατρικής κάνναβης και βλέπουν τα κέρδη τους να εκτινάσσονται, όντας κάποιες από αυτές και χορηγοί στο ναρκοφεστιβάλ της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Ξανά τα "επιχειρήματα" ότι η κάνναβη δεν είναι ναρκωτικό αλλά φάρμακο προσπαθώντας να ιατρικοποιηθεί ένα κοινωνικό φαινόμενο, ότι χάνει έσοδα το κράτος ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την κερδοφορία πολυεθνικών που εμπορεύονται την "ιατρική κάνναβη", ότι μπορεί να αναπτυχθεί ο πρωτογενής τομέας όταν η πολιτική της ΚΑΠ και της κυβέρνησης είναι αυτή που ξεκληρίζει τους αγρότες. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν τη λύση: Νέε στα προβλήματα σου μάθε να μη διεκδικείς αλλά απλά να ξεχνιέσαι με ένα "τσιγαριλίκι", αγρότη καλλιέργησε χασίς για να σωθείς, κυβέρνηση νομιμοποίησε τα ναρκωτικά για να έχουμε έσοδα για τους δανειστές. Ξέχασαν όμως να δουν τα στοιχεία από τις εκθέσεις του ΕΚΤΕΠΝ που δείχνουν ότι το 25% όσων στη χώρα μας ζητούν θεραπεία είναι γιατί είναι εξαρτημένοι από κάνναβη, ότι έχει μειωθεί κάτω από τα 14 έτη ο πειραματισμός και η εμπλοκή με τα ναρκωτικά, ότι έχει τριπλασιαστεί στη χώρα μας η χρήση κάνναβης στους μαθητές, ότι το 90% της ινδικής κάνναβης που καταναλώνεται στη χώρα μας είναι βιομηχανικά κατασκευασμένη με περιεκτικότητα THC πολύ πάνω από τα συνηθισμένα όρια επιβαρύνοντας ιδιαίτερα τους νεαρούς χρήστες. Το ΕΣΥΝ καλεί τη νεολαία, τους μαζικούς φορείς, τα Συνδικάτα, τα Όργανα των Εκπαιδευτικών και των Συλλόγων Γονέων, τις επιστημονικές κοινότητες, τους επιστήμονες και τους φορείς της Πρόληψης και της Θεραπείας να απαντήσουν παίρνοντας ξεκάθαρη θέση και να συσπειρωθούν με το αντιναρκωτικό κίνημα με κεντρικά αιτήματα: ● όχι στη νομιμοποίηση των ναρκωτικών ● όχι στον αντιεπιστημονικό διαχωρισμό των ναρκωτικών σε "σκληρά" και "μαλακά" ● ζωή ολόκληρη όχι με δόσεις ● χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για να στηριχτούν με μόνιμο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή τα Κέντρα Πρόληψης, το ΚΕΘΕΑ και το 18 ΑΝΩ».

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016

Σχολιασμοί...

Νέοι παραγωγικοί ορίζοντες...
Την ώρα που οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες στη χώρα μας παλεύουν στα μπλόκα του αγώνα ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της ΚΑΠ της ΕΕ, που τους ξεκληρίζουν για να παραδώσουν τη γη και την παραγωγή τους στους μεγαλοαγρότες και τις αγροτικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στ. Κούλογλου, οργανώνει ημερίδα στις Βρυξέλλες για να προβάλλει τη «βιομηχανική και φαρμακευτική κάνναβη ως ηγετικό παράγοντα της ανάπτυξης και της απασχόλησης»!
Η κυβέρνησή του βάζει ταφόπλακα στη φτωχομεσαία αγροτιά κι ο Κούλογλου της ανοίγει... νέους παραγωγικούς ορίζοντες με την καλλιέργεια κάνναβης, πλασάροντας τη ναρκω-κουλτούρα και την έξυπνη νομιμοποίηση των «μαλακών» ναρκωτικών σαν παράγοντα ανάπτυξης. Εχοντας στο μυαλό του προφανώς και τους σχετικούς επιχειρηματικούς ομίλους που ορέγονται νέα πεδία κερδοφορίας.
Μόνο για έλλειψη πρωτοτυπίας στην προπαγάνδα της χειραγώγησης δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς τους ΣΥΡΙΖΑίους. Αντί, σου λένε, να ξεπαγιάζουν στα μπλόκα, οι αγρότες με τη «μαστούρα» ίσως θα μπορέσουν να καταλάβουν πόσο... φιλολαϊκή είναι η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Παλιές "συνταγές"
Σχεδόν το ένα τρίτο των μελών της 18μελούς ομοσπονδιακής επιστημονικής επιτροπής συμβούλων, που επέκρινε προσφάτως τις προσπάθειες στις ΗΠΑ για μείωση της συνταγογράφησης ισχυρών παυσίπονων, αποδεικνύεται πως έχει σχέσεις με τη βιομηχανία πανίσχυρων οπιούχων φαρμάκων (π.χ. Oxycontin), καθώς ήταν στις μισθολογικές καταστάσεις των φαρμακοβιομηχανιών «Ρurdue Pharma» (από τη Ν. Υόρκη) και της (ισραηλινής) «Teva Pharmaceuticals», μετέδωσε χτες το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων «Ασόσιέτντ Πρες.

Στελεχικές- κυβερνητικές απόψεις
Είναι κατανοητό η αγωνία του εξηντάρη να μάθει πόσο περισσότερο πρέπει να μείνει στη δουλειά του πριν έρθει η ώρα της σύνταξης (…) αλλά για τον τριαντάρη, τον σαραντάρη, τον πενηντάρη, εφόσον βέβαια έχει δουλειά αυτές τις άγριες εποχές, το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης δε θα έπρεπε να είναι κυρίαρχο στο νου του(…) είναι παράλογο να θεωρεί κανείς ότι δικαιούται στα πενήντα του να τελειώσει τον εργασιακό του βίο

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016

Για μια άλλη προσέγγιση της παιδικής επιθετικότητας

Ο μεγάλος σοβιετικός ψυχολόγος Λεβ Βιγκότσκι έγραφε σ’ ένα άρθρο για τα λεγόμενα «δύσκολα παιδιά»: «Η λογική της ανάπτυξης του χαρακτήρα είναι η ίδια, όπως και η λογική οποιασδήποτε ανάπτυξης. Ό,τι αναπτύσσεται, αναπτύσσεται από αναγκαιότητα...
Σε ποια, όμως, αναγκαιότητα –συνεχίζει ο Βιγκότσκι– είναι τοποθετημένες οι κινητήριες δυνάμεις της ανάπτυξης του χαρακτήρα; Σ’ αυτήν την ερώτηση μπορεί να υπάρξει μόνο μια απάντηση: σ’ εκείνη που είναι βασική και καθοριστική αναγκαιότητα για όλη την ανθρώπινη ζωή, στην αναγκαιότητα να ζει αυτή στο ιστορικό, κοινωνικό περιβάλλον και να αναπροσαρμόζει όλες τις οργανικές λειτουργίες με βάση τις απαιτήσεις που  αξιώνει αυτό το περιβάλλον».
Στην κοινωνία, λοιπόν, θα πρέπει να ψάξουμε. Στις σχέσεις που διαμορφώνει το παιδί με αυτήν την κοινωνία. Κι είναι αλήθεια ότι η κοινωνία μας όλο και λιγότερα έχει να προσφέρει στο παιδί, στον εκπαιδευτικό, στο γονιό, γενικά στον εργαζόμενο. Μια κοινωνία που όλο και περισσότερο στηρίζεται στο «ο θάνατός σου είναι η ζωή μου!», μια κοινωνία ανταγωνισμού και κυνηγητού του κέρδους πέρα από κάθε υλικό ή ηθικό εμπόδιο. Σ’ αυτήν την κοινωνία καλούνται να μεγαλώσουν τα παιδιά οι γονείς κι οι εκπαιδευτικοί. Σήμερα όλο και συχνότερα καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε ότι η καπιταλιστική κοινωνία της σήψης, στην οποία ζούμε, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τον άνθρωπο

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016

Τραπεζικοί τριγμοί-(μια ενδιαφέρουσα συνέχεια προηγούμενου άρθρου του ΑΤΕΧΝΩΣ)

Φαίνεται πως όσα σημειώσαμε εδώ την περασμένη εβδομάδα περί των τραπεζών και της υπερδιόγκωσής τους («Τραπεζική απληστία και κρίση») είχαν ενδιαφέρον, οπότε ας συνεχίσουμε λίγο την κουβέντα μας. Κι αν στο προηγούμενο σημείωμα περιγράψαμε το φαινόμενο, είδαμε τα μέτρα της κυβέρνησης των ΗΠΑ και παρατηρήσαμε τις αντιδράσεις των τραπεζιτών, σήμερα θα ρίξουμε μια ματιά σε όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη.
Είναι γεγονός ότι η τρομακτική υπερμεγέθυνση των ευρωπαϊκών τραπεζών δεν πέρασε απαρατήρητη από τα μεγάλα κεφάλια τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, πριν πέντε χρόνια εισήγαγαν τον κανονισμό Βασιλεία ΙΙΙ, ο οποίος βελτίωνε τον προηγούμενο (Βασιλεία ΙΙ) και επιχειρούσε να βάλει κάποιους όρους και κανόνες στην λειτουργία των τραπεζών. Για να μη κουράσω τον αναγνώστη με δύσκολες λεπτομέρειες, ας σημειώσω μόνο ότι, μεταξύ των άλλων, η Βασιλεία ΙΙΙ προέβλεπε αυστηρότερα όρια μόχλευσης, πράγμα που δυσκολεύει την μεγέθυνση των τραπεζών.
Παρένθεση. Για όσους δεν έχουν γνώση του όρου, πρέπει να εξηγήσουμε εδώ ότι ως τραπεζική μόχλευση εννοούμε τον λόγο των ανοιχτών θέσεων μιας τράπεζας προς τα ίδια κεφάλαιά της. Με απλά λόγια, όταν μια τράπεζα με ίδια κεφάλαια 1.000 ευρώ έχει χορηγήσει δάνεια 10.000, η μόχλευσή της ισούται με 10. Η Lehman Brothers κατέρρευσε με μόχλευση 38. Ακριβώς όση είχε και η Morgan Stanley, η οποία επέζησε γιατί δέχθηκε «ένεση» από το κράτος. Κλείνει η παρένθεση.
Τί σημαίνει, όμως, περιορισμός της μόχλευσης; Όσοι γνωρίζουν ολίγα μαθηματικά θα καταλάβουν ότι, εφ’ όσον τα κεφάλαια παραμένουν αμετάβλητα, πρέπει να μικρύνει ο άλλος όρος τού μαθηματικού λόγου: οι υποχρεώσεις. Κι όσοι γνωρίζουν ολίγα λογιστικά, θα καταλάβουν ότι, για να μη διαταραχτεί ο ισο-λογισμός, οποιαδήποτε μείωση υποχρεώσεων συνεπάγεται ισόποση μείωση απαιτήσεων, δηλαδή ισόποση μείωση ενεργητικού. Κι αφού το ενεργητικό απεικονίζει την περιουσία μιας επιχείρησης, μείωση ενεργητικού σημαίνει μείωση περιουσίας.
Ωπ! Φτάσαμε στο ζουμί! Οποιοσδήποτε περιορισμός τής μόχλευσης συνεπάγεται ανυπερθέτως μείωση της περιουσίας. Νά ‘τη, λοιπόν, η καταστροφή των συσσωρευμένων κεφαλαίων, για την οποία έχουμε μιλούσαμε τις προάλλες.
Ας επιστρέψουμε, όμως, στον μαθηματικό λόγο «υποχρεώσεις / ίδια κεφάλαια», ο οποίος δίνει την μόχλευση. Αν θέλω να μειώσω την μόχλευση αλλά να μη μειώσω τις υποχρεώσεις μου (ή, έστω, να μη τις μειώσω πολύ), πρέπει να αυξήσω τον παρονομαστή τού κλάσματος, τα ίδια κεφάλαιά μου. Η Βασιλεία ΙΙΙ, λοιπόν, επιχειρούσε να βρει μια χρυσή τομή ώστε και τους κινδύνους να μειώσει αλλά και τους τραπεζίτες να μη κακοκαρδίσει. Γι’ αυτό καλούσε τις τράπεζες από την μια να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους κι από την άλλη να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους.
Πάνω σ’ αυτό το τελευταίο, η επιτροπή της Βασιλείας έχει αρχίσει εδώ και δυο χρόνια να ετοιμάζει την Βασιλεία IV, η οποία εστιάζει στον παρονομαστή του κλάσματος. Η βούληση είναι να μπουν περιορισμοί και δικλείδες που από την μια θα αποτρέπουν τις μειώσεις κεφαλαίων (μέσω της -λογιστικής ή πραγματικής- μείωσης κινδύνων) κι από την άλλη θα διευκολύνουν την συγκέντρωση κεφαλαίων.
Όμως, μια τράπεζα δεν είναι ψιλικατζίδικο ώστε η οποιαδήποτε αύξηση των κεφαλαίων της να γίνεται με ψίχουλα. Για παράδειγμα, σύμφωνα με προ τριετίας έκθεση της Τράπεζας της Αγγλίας, αν οι αγγλικές τράπεζες ήθελαν να συμμορφωθούν προς την Βασιλεία ΙΙΙ, θα έπρεπε μέχρι το 2019 να συγκεντρώσουν -κρατηθείτε!- 120 δισεκατομμύρια λίρες (σχεδόν ένα ελληνικό ΑΕΠ)!
Πάντως, ανεξάρτητα από το ότι όλες οι τράπεζες προσπαθούν να συγκεντρώσουν καινούργια κεφάλαια, ο χορός τής καταστροφής έχει ήδη αρχίσει. Η μια τράπεζα μετά την άλλη (Deutche Bank, BNP Paribas, Credit Suisse, Societe General κλπ) ανακοινώνουν ρευστοποιήσεις των τοποθετήσεών τους (ανάμεσα σ’ αυτές εντάσσεται και η πώληση των «κόκκινων δανείων» σε διάφορα κερδοσκοπικά fund) σε ποσά που συνολικά ξεπερνούν το ιλιγγιώδες ύψος των δυο τρισεκατομμυρίων ευρώ. Όσο κι αν πολλοί λένε πως είναι «too big to fail (πολύ μεγάλο για -να το αφήσουμε- να καταρρεύσει)», το οικοδόμημα τρίζει επικίνδυνα πλέον.

Συμπέρασμα πρώτο: Τώρα που χόντρυνε ο καβγάς ανάμεσα στα βουβάλια (για το ποιος θα χάσει τα λιγώτερα), ας ετοιμάζονται τα βατράχια να πληρώσουν τους τζερεμέδες. Και μη μου ζητήσετε να εξηγήσω ποιοι είναι τα βατράχια.
Συμπέρασμα δεύτερο: Με τις τράπεζες να κονταροχτυπιούνται για πού θα βρουν λεφτά, πρέπει να είσαι των ασχέτων άσχετος για να περιμένεις να ανοίξουν οι κρουνοί του δανεισμού για τον κάθε μικρομεσαίο φουκαρά. Συνελόντι ειπείν, δάνεια για τους μικρομεσαίους θα βγουν όταν πέσει στην Πάρνηθα μπλε μαραίν χιόνι με κίτρινες βούλες.
Τελειώνουμε με μια άσκηση για το μυαλό: Οι διάφοροι κυβερνητικοί πολιτικάντηδες, τόσο οι «τελευταία φορά δεξιά» όσο και οι «πρώτη φορά αριστερά», διατείνονται ότι το πρωτογενές πλεόνασμα που προκύπτει (λέμε τώρα!) από την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και τις μεταρρυθμίσεις στην κρατική μηχανή, θα διατεθεί για την ανακούφιση των πλέον αδυνάμων συμπολιτών μας. Μετά τα όσα αναλύσαμε παραπάνω, πού νομίζετε εσείς ότι θα διατεθεί το όποιο πρωτογενές πλεόνασμα προκύψει (λέμε τώρα!);
(γ) Βασιλεία IV: Μια νέα προσέγγιση στη στάθμιση των κινδύνων (άρθρο στον ιστότοπο της  KPMG Ελλάδας)
(γ) Basel III και Basel IV (αγγλόγλωσσα άρθρα στην δικτυακή εγκυκλοπαίδεια Wikipedia)


http://atexnos.gr/%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%BF%CE%AF/

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

Ο “υπεάρχης” και ο σύλλογος “πέφτουμε απ`τα σύννεφα”


Στη συνάντησή μας με τον «υπεάρχη» φάνηκε για ακόμη μια φορά η γύμνια των επιχειρημάτων από την πλευρά της ηγεσίας της ΥΠΕ. Χορηγός της αέναης  διαχείρισης προσπάθησε να κινηθεί μεταξύ “αντικειμενικής” κατάστασης(οικονομική δυσπραγία) και υπερβολικής, από μέρους μας, παρουσίασης των προβλημάτων. Και ενώ στην αρχή φάνηκε γνώστης της κατάστασης και διαβεβαίωνε ότι η επαφή με τη διοίκηση του νοσοκομείου είναι άμεση και συνεχής, από την άλλη το σφύριξε ως μονοβολή προς τη διοίκηση ότι αυτή έχει άμεση επαφή και με το υπουργείο(άρα τι με πρήζετε)
 Και όλα αυτά για τη χρηματοδότηση του οφειλέτη ΕΟΠΥΥ. Για την ένταση της εργασίας, για την εντατικοποίηση, για την επιδίωξη της διοίκησης για αύξηση της παραγωγικότητας  έκανε τον “κινέζο” εξανιστάμενος μάλιστα με τη χρήση της λέξης γαλέρα. Και αφού το ζόρι φέρνει ζόρι, κρύφτηκε πίσω από τη στάση “του στρίβουμε δια του αρραβώνος” συμμεριζόμενος ότι είναι καλυμμένος από μαύρη νύχτα όσο αφορά την έλλειψη προσωπικού  και πως αυτή συγκαλύπτεται ως ένα βαθμό από την ύπαρξη άλλων κωπηλατών,  όπως των  επιστημονικών συνεργατών, εξειδικευομένων και του μόλις αφιχθέντος όρου, του πανεπιστημιακού υποτρόφου. Πως λοιπόν να μην συμπεράνουμε ότι και τούτος  είναι υποψήφιος για εγγραφή στο σύλλογο “πέφτουμε από τα σύννεφα” κατέχοντας μάλιστα, μαζί με πολλούς άλλους, και την υποψηφιότητα για την προεδρεία.
Καταλήγοντας είναι αναγκαίο να αναφέρουμε ότι  οι επαφές με τους εκάστοτε “ηγέτες” ή όπως αλλιώς μπορεί να ειπωθούν, είτε αυτές έχουν την μορφή της έγγραφης παράδοσης είτε της προφορικής συναλλαγής δεν έχουν κανένα μα κανένα νόημα. Γιατί  θα καταλήγουμε, όταν το ζόρι θα γίνεται ορατό και έντονο, να ανακαλύπτουμε μόνον  υποψήφιους για το σύλλογο, δημιουργώντας ταυτόχρονα και σε εργαζόμενους αυταπάτες που θα παίρνουν την μορφή της στάχτης στα μάτια.
Η επαφή θα γίνεται στο πεζοδρόμιο εκεί που τα χνώτα θα μυρίσουν και  οι ανάσες θα τους πνίξουν.
Καλή συνέχεια.
ΥΓ η ιδέα του συλλόγου “πέφτουμε από τα σύννεφα” ανήκει σε “εξωσχολική” σκέψη· δική μας θα είναι η πράξη.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΣ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016

Με τη σημερινή Γενική ΑΠΕΡΓΙΑ ο εργαζόμενος λαός απαίτησε:
 ΩΣ ΕΔΩ! Τέρμα τα ψέματα και οι απάτες
Πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο!
Συνεχίζουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα στο δρόμο του αγώνα!

H Eκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ χαιρετίζει τους χιλιάδες απεργούς σε όλη τη χώρα!
Εμείς έχουμε τη δύναμη, χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά!
Η σημερινή μέρα είναι ξεχωριστή. Απέδειξε περίτρανα ότι χωρίς τον εργαζόμενο λαό δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα. Ούτε τα εργοστάσια, ούτε τα χωράφια, ούτε τα μαγαζιά, ούτε τα λιμάνια, τα τρένα, οι μεταφορές. Όταν ο εργαζόμενος λαός νεκρώνει την παραγωγή, νεκρώνει η χώρα!
 Η μεγάλη επιτυχία της σημερινής πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις σε κάθε πόλη, τα αγωνιστικά μπλόκα της αγροτιάς σε όλη τη χώρα, οι πλημμυρισμένες από λαϊκό κόσμο κεντρικοί δρόμοι φανερώνουν τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα για να αποτρέψουμε το νέο έγκλημα στο ασφαλιστικό, να βάλουμε μπρος για νέες διεκδικήσεις.
Η σημερινή απεργία αποκάλυψε το μεγάλο όπλο του λαού: Τη συμμαχία εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχομεσαίας αγροτιάς, γυναικών και νεολαίας. Η σημερινή επιτυχία της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ δείχνει το μέγεθος της δύναμης που έχει η λαϊκή συμμαχία, πόσο μεγάλη αξία έχει η συγκρότησή και το δυνάμωμα της, με αιτήματα και συνθήματα απέναντι στην καρδιά όσων σήμερα πλουτίζουν εις βάρος μας, των εκμεταλλευτών μας, ενάντια στα μονοπώλια, την μεγαλοεργοδοσία, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις τους.
 Σήμερα χιλιάδες στόματα βροντοφώναξαν «ως εδώ»!
 Οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η μεγαλοεργοδοσία κάθε κλάδου, το πολιτικό προσωπικό τους, δε θα παραιτηθούν! Έχουν άμεσο και ζωτικό συμφέρον από τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τη διάλυση της ζωής μας. Τα μέτρα για αυτούς σημαίνουν νέο πλούτο, αύξηση της κερδοφορίας! Για εμάς όμως σημαίνουν ακόμα μεγαλύτερη δυστυχία, ανέχεια, ζωή χωρίς δικαιώματα, μηδαμινή προστασία της υγείας, της πρόνοιας!
 Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα μπορούμε να ζήσουμε όπως μας αξίζει. Για αυτό δεν πρέπει να κάνουμε εκατοστό πίσω από το σύνθημα «να μην περάσει ο νόμος λαιμητόμος», να αποσυρθεί εδώ και τώρα το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-έκτρωμα που διαλύει και ενταφιάζει την κοινωνική ασφάλιση.
 Το ΠΑΜΕ καλεί πιο μαχητικά, πιο ορμητικά στον αγώνα με πιο ανεβασμένες μορφές. Μπορούμε να σταματήσουμε αυτό το έγκλημα!
Κάθε μέρα, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, στα πανεπιστήμια και στις σχολές κατάρτισης, στις γειτονιές, να νιώθουν την ανάσα μας παντού!
Δεν τελειώσαμε! Αυτή ήταν η αρχή!
Να πολλαπλασιάσουμε τις κινητοποιήσεις, με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με στάσεις εργασίας, κλαδικές απεργίες.
Καλούμε σε κλιμάκωση του αγώνα! Προτείνουμε και καλούμε σε νέο απεργιακό μέτωπο με ανεβασμένες μορφές πάλης.
Δεν χάνουμε ούτε λεπτό, δεν παρασυρόμαστε από την παρελκυστική τακτική της κυβέρνησης που στόχο έχει να κουράσει, να απογοητεύσει.
Εμείς δεν κουραζόμαστε!
Από αύριο πρωί σε κάθε βάρδια, σε κάθε γραφείο, σε όλες τις γειτονιές ενημερώνουμε όσους εργαζόμενους δεν πρόλαβαν να μάθουν, δίστασαν, δυσκολεύτηκαν!
Δεν πρέπει να υπάρχει κλάδος που δεν θα μπει στον αγώνα, δεν πρέπει να μείνει σωματείο, σύλλογος, επιτροπή αγώνα που δεν θα πάρει απόφαση για νέα ακόμα πιο μεγάλη πιο μαζική απεργία. Για να μην τολμήσουν να το φέρουν στη Βουλή.
Ο αταλάντευτος, οργανωμένος αγώνας, η οργάνωση στα σωματεία, στις σωματειακές και απεργιακές επιτροπές, η συμμετοχή και η συμβολή όλων των εργαζόμενων στην υλοποίηση των αποφάσεων ανά κλάδο και χώρο δουλειάς, αποτελούν την ισχυρή, αναμφισβήτητη δύναμη που μπορεί να ανατρέψει σχεδιασμούς, να κάνει την κυβερνητική πρόταση για το ασφαλιστικό, κουρελόχαρτο!
 Έχουμε τη δύναμη να τους σταματήσουμε!
 Έχουμε τη δύναμη για να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, να συναντήσουν αδιαπέραστο λαϊκό τοίχος, ένα αρραγές διεκδικητικό μέτωπο που δε θα αναχαιτιστεί!