Απεργία.

Γραμματεία υγείας του Π.Α.ΜΕ   

Στις 10.30πμ στην πλατεία Αγ.Σοφίας
               Συναδέλφισσα, συνάδελφε
           Απευθυνόμαστε σε σένα που αγανακτείς με τη σημερινή κατάσταση και αναρωτιέσαι τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει. Σε σένα που λες «τίποτα δε γίνεται» «είναι όλα αποφασισμένα, ότι κι αν κάνουμε, που σκέφτεσαι το μεροκάματο της απεργίας.
Έχεις όμως αρκετή πείρα για να συνειδητοποιήσεις ότι «ο κατάλογος των αντιλαϊκών μέτρων δεν έχει τέλος». Ότι όσο δε μετατρέπουμε την ατομική αγανάκτηση σε συλλογική οργανωμένη δράση, διευκολύνουμε αυτούς που μαυρίζουν καθημερινά τη ζωή μας.
          Ξέρεις πια ότι η λογική της επιλογής κάθε φορά του «μικρότερου κακού» μας οδηγεί από το κακό στο χειρότερο! Αποδείχθηκε επικίνδυνη η αυταπάτη ότι, τάχα, θα μας σώσει κάποια «αριστερή, προοδευτική κυβέρνηση» που θα κάνει καλύτερη διαπραγμάτευση για διευθέτηση του χρέους (ή με αλλαγή νομίσματος όπως συνεχίζουν να προτείνουν ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Αποδείχθηκε ότι η αντιλαϊκή πολιτική, που εφαρμόζεται σ’ όλα τα κράτη της Ε.Ε., υπηρετεί τα συμφέροντα των καπιταλιστών ενάντια στα δικά μας συμφέροντα. Γι΄αυτό σου λέμε ξεκάθαρα:
           Η ζωή που μας αξίζει θα έρθει μόνο μέσα από το δικό μας αγώνα. Αγώνας που για να είναι αποτελεσματικός, πρέπει να στρέφεται ενάντια στον πραγματικό μας εχθρό, την άρχουσα τάξη και την Ε.Ε. – ΔΝΤ που τη στηρίζουν.  Άλλος δρόμος δεν υπάρχει!
Αυτό το δρόμο φωτίζουν οι αποφάσεις της πρόσφατης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Π.Α.ΜΕ  με τη συμμετοχή 1224 αντιπροσώπων από 530 Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Σωματεία και Επιτροπές Αγώνα. Σε αυτό τον δρόμο σε καλούμε να αγωνιστούμε μαζί.

            Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας

          Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφαρμόζει, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τσακίζει τα δικαιώματα μας για να γίνουμε φθηνότεροι και να εξασφαλισθεί η ανταγωνιστικότητα και η ανάκαμψη των επιχειρηματικών κερδών.
Ετοιμάζουν: Εφαρμογή του ν. Βερναρδάκη για απολύσεις στο Δημόσιο για όσους αξιολογούνται από 0 – 24. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο Δημόσιο με παραπέρα μισθολογική καθήλωση και κατάργηση επιδομάτων. Επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Νέα μείωση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους στα 5.000 ευρώ. Νέο συνδικαλιστικό νόμο για τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης.
         Για να γίνουμε φθηνότεροι εργαζόμενοι, εκτός από το τσάκισμα των μισθών, μειώνουν το «μη μισθολογικό κόστος» μέσω της περικοπής των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη και την μετατρέπουν σε ολοένα ακριβότερο εμπόρευμα για τις λαϊκές οικογένειες και ευνοϊκό πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
         Αυτή η πολιτική ευθύνεται για την υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας και πρόνοιας, τις περικοπές στους μισθούς μας, τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, μονάδων ΠΕΔΥ και κλινικών. Για την αύξηση των πληρωμών για εξετάσεις, νοσηλεία, φάρμακα. Την εφαρμογή των  «πλαφόν» στη συνταγογράφηση εξετάσεων και φαρμάκων.
            Την στιγμή που οι κενές οργανικές θέσεις στις δημόσιες μονάδες υγείας ξεπερνούν τις 30.000 (με βάση τους πετσοκομμένους οργανισμούς που δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές ανάγκες) είναι πρόκληση η συγκυβέρνηση να πανηγυρίζει για προσλήψεις που δεν καλύπτουν ούτε τις συνταξιοδοτήσεις της τελευταίας διετίας ενώ συγχρόνως απειλούνται με απόλυση εκατοντάδες επικουρικοί εργαζόμενοι.
          Ταυτόχρονα βαθαίνει η εμπορευματοποίηση της υγείας και προωθείται η λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων ως «αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες» που θα καλύπτουν το κόστος λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης και της μισθοδοσίας, από την «πώληση» υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς και τα ασφαλιστικά ταμεία. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του νοσοκομείου Σαντορίνης που παραχωρήθηκε στην Ανώνυμη Εταιρεία Α.Ε.Μ.Υ. Α.Ε. 
       
         Ετοιμάζουν νέα μέτρα για να έρθει η «δίκαιη ανάπτυξη»

          Η πολιτική της συγκυβέρνησης για την Υγεία οικοδομείται πάνω σε ένα χοντρό ψέμα. Ότι αν ολοκληρωθούν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, που έρχονται να προστεθούν στα αντίστοιχα μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, θα έρθει η «δίκαιη ανάπτυξη» που θα έχει ως αποτέλεσμα και την ουσιαστική βελτίωση των υγειονομικών υπηρεσιών.
Κρύβουν ότι η ανάπτυξη, δηλαδή η ανάκαμψη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, απαιτεί φθηνούς εργαζόμενους, με ανεπαρκείς παροχές υγείας, που θα αναγκάζονται να πληρώνουν ολοένα και περισσότερο για την υγειονομική τους περίθαλψη. Απαιτεί εξασφάλιση πεδίων για να επενδυθούν τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια των καπιταλιστών, γι’ αυτό θα συνεχισθεί η πολιτική υποβάθμισης και εμπορευματοποίησης των μονάδων υγείας και πρόνοιας. Δηλαδή τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχίζονται αμείωτα, πρώτα «για να ξεπεραστεί η κρίση» και κατόπιν για να διατηρηθεί η όποια ανάκαμψη, για να μην επιστρέψουμε και πάλι στην κρίση.
Παράλληλα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα κόμματα της άρχουσας τάξης προωθούν τη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ.  Διαπραγματεύονται ακόμη και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, με γνώμονα την ενίσχυση των συμφερόντων των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων στην ευρύτερη περιοχή.
           Με την πολιτική που τσακίζει τα δικαιώματα μας προς όφελος των καπιταλιστών ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να αντιπαρατεθούν οι πλειοψηφίες σε ΠΟΕΔΗΝ και ΑΔΕΔΥ. Γιατί συμφωνούν με το στόχο της αντιλαϊκής πολιτικής που είναι η ανάκαμψη των επιχειρηματικών κερδών. Καλλιεργούν επικίνδυνες αυταπάτες: ότι μπορούμε τάχα να γλιτώσουμε από τα αντιλαϊκά μέτρα των Μνημονίων, χωρίς να συγκρουστούμε με την πηγή τους, που είναι η εξουσία του κεφαλαίου και η Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι τάχα μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη με «κοινωνικό πρόσημο» από την οποία θα βγαίνουν κερδισμένοι και οι καπιταλιστές και οι εργαζόμενοι.
Ενώ και η κριτική τους για την απαράδεκτη κατάσταση σε Υγεία – Πρόνοια, είναι βολική για την κυβέρνηση, βολική για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ , γιατί αποκρύπτει τις αιτίες των προβλημάτων και τους στόχους των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Γι’ αυτά πρέπει να τους παραμερίσουμε.

Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ο Υ Μ Ε:
    Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων. Αναπλήρωση των απωλειών σε μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα.Ø
    Επαναλειτουργία, με πλήρη στελέχωση και εξοπλισμό, των δημόσιων μονάδων (νοσοκομεία, κλινικές, ιατρείας ΠΕΔΥ) που έκλεισαν ή συγχωνεύθηκαν. Ø
    Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Μονιμοποίηση όλων των συναδέλφων που εργάζονται με ελαστικές εργασιακές σχέσεις με πλήρη δικαιώματα.Ø
    Κάτω τα χέρια από το Ανθυγιεινό επίδομα. Ένταξη στα Βαρέα – Ανθυγιεινά επαγγέλματα όσων εργάζονται σε αντίστοιχες συνθήκες. Λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας και ασφάλειας.Ø
    Αποκλειστικά Δημόσια, Δωρεάν και Σύγχρονη Υγεία – Πρόνοια, με πλήρη κρατική χρηματοδότηση και κατάργηση της  επιχειρηματικής δράσης.Ø

                       

Τι πρέπει να προσέξετε για να απολαύσετε το τσίρκο που αποκαλούμε Black Friday

αντιγράφουμε από τοhttps://spasmenoparathyroblog.wordpress.com/

Για άλλη μια φορά, οι ΗΠΑ μοιράζουν πολιτισμό στον πλανήτη και έτσι έφτασε μέχρι εμάς η συνήθεια που έγινε θεσμός και ακούει στο όνομα Black Friday. Αν αναρωτιέστε και εσείς για το τι πρέπει να κάνετε ώστε να αντλήσετε τη μέγιστη απόλαυση από αυτό το καρναβάλι, μαζέψαμε μερικές συμβουλές και τις μοιραζόμαστε μαζί σας.

Ο «θεσμός» των Black Friday, δηλαδή οι ολιγόωρες εκπτώσεις που προσφέρουν μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, ξεκίνησε πριν από χρόνια στις ΗΠΑ και φέτος έφτασε στο κατώφλι μας, χάρη στα Public που έκαναν την πρώτη ανακοίνωση για ένα ανάλογο event που διοργανώνουν αλλά και σε άλλες αλυσίδες που ακολούθησαν το παράδειγμά τους.

Χιλιάδες χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι λοιπόν, έχουν μια φορά το χρόνο, τη μοναδική ευκαιρία να βρεθούν στον ίδιο χώρο με χιλιάδες άλλους χαμηλόμισθους πελάτες που θέλουν να γιορτάσουν το θαύμα της ζωής και το μεγαλείο του καπιταλισμού, κάνοντας έναν άτυπο αγώνα δρόμου για το ποιος θα πάρει πρώτος μια πολύ φτηνή φριτέζα. Ή έστω ένα Χbox. Όμως, όσο αθώο και ευγενές αν είναι κάτι, όπως για παράδειγμα ένα τσίρκο εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από κερδοφόρες εταιρείες, δεν παύει να κρύβει κινδύνους, οι οποίοι μπορεί να αποβούν μοιραίοι. Για την ακρίβεια, θανατηφόροι.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε, για να απολαύσουμε τη Black Friday, με τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τις γυναίκες μας, τους άντρες μας και γενικά με όλα τα αγαπημένα μας πρόσωπα που μάλλον θα κουβαλήσουμε μαζί μας;

Δεν παίζουμε ξύλο

Αν είμαστε στην ουρά και περιμένουμε υπομονετικά να ανοίξουν οι πόρτες του καταστήματος και κάποιος μας πάρει τη σειρά, ή αν έχουμε επιτέλους στα χέρια μας αυτό που θέλουμε να αγοράσουμε και κάποιος μας το αρπάξει, αποφεύγουμε να σπάσουμε ο ένας τα μούτρα του άλλου. Όχι τόσο γιατί μπορεί να τραυματιστούμε, ή επειδή ενδεχομένως έχουμε παιδιά τριγύρω που ίσως να μην είναι καλό να δουν το θέαμα, αλλά γιατί ένας καυγάς μπορεί να διαρκέσει αρκετή ώρα ώστε να επιλυθεί, ιδίως να έρθει και η αστυνομία. Χρόνος πολύτιμος, μέσα στον οποίο θα μπορούσατε όλοι, να αγοράσετε πολλά άλλα πράγματα…

Αν δείτε μπαλόνια να πέφτουν από την οροφή, πανικοβληθείτε

Οι υπεύθυνοι του καταστήματος, ενδέχεται να έχουν τη φαεινή ιδέα, να ρίξουν εκατοντάδες μπαλόνια μέσα σε ένα χώρο που είναι κατάμεστος από εξαγριωμένους καταναλωτές. Και για να το κάνουν ακόμα καλύτερο, μπορεί να έχουν βάλει δωροεπιταγές μέσα σε αυτά τα μπαλόνια. Κάτι τέτοιο σκέφτηκαν πριν μερικά χρόνια στην Καλιφόρνια. Οπότε σε αντίστοιχη περίπτωση, προετοιμαστείτε για το χάος που θα ακολουθήσει. Αναζητήστε ασφαλές καταφύγιο για σας και τα παιδιά σας, κατά προτίμηση σε κάποιο υπερυψωμένο σημείο. Έχετε μαζί σας σφυρίχτρα, ράδιο,έναν φακό και ξηρά τροφή και περιμένετε μέχρι να σας απεγκλωβίσουν οι αρχές.

Το πάτωμα δεν είναι φίλος σας

Το άνοιγμα της πόρτας του καταστήματος, θα ακολουθήσει συνωστισμός, τρέξιμο και σπρωξίδι. Ό,τι και να συμβεί, προς θεού μην πέσετε κάτω. Αφενός μπορεί να ποδοπατηθείτε μέχρι θανάτου, αφετέρου μπορεί απλά να τραυματιστείτε και να χρειαστείτε πρώτες βοήθειες. Και στις δύο περιπτώσεις, δε θα καταφέρετε να αγοράσετε την εσπρεσιέρα που πάντα θέλατε, στη μισή της τιμή.

 Μη χρειαστείτε πρώτες βοήθειεςΣτην περίπτωση που ανήκετε σε κάποια ηλικιακή ομάδα, που δεν αντέχει το πολύ ποδοπάτημα, σπρώξιμο και γενικά την κακομεταχείριση, θα ήταν καλό να μη βρεθείτε σε κατάσταση που θα χρειάζεστε την παροχή πρώτων βοηθειών. Είτε κανένας δε θα σας προσέξει μέσα σε αυτό τον πανικό, είτε απλά θα εμποδίσετε όλους τους άλλους από το να ψωνίσουν, κλείνοντας διαδρόμους ζωτικής σημασίας για την ελεύθερη αγορά, με το να αναγκάσετε κάποιο ασθενοφόρο να έρθει να σας παραλάβει. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να συρθείτε σε κάποια γωνιά, να πάρετε αγκαλιά το mac book air pro (whatever) που θέλατε από μικρός, και να αφήσετε την τελευταία σας πνοή χωρίς να γίνετε βάρος σε όλους τους άλλους.

Μη δείρετε κάποιον υπάλληλο

Όχι τόσο γιατί είναι κι αυτός στην ίδια μοίρα με εσάς, ίσως και σε χειρότερη αφού πρέπει να καθαρίσει τα χαμό που έχετε κάνει όλοι οι πελάτες, αλλά γιατί οι υπάλληλοι δε φυτρώνουν στα δέντρα. Η εξουδετέρωση ενός υπαλλήλου, σημαίνει την απώλεια μίας θέσης από τη γραμμή εξυπηρέτησης και έτσι όλη σας η καταναλωτική μανία, ενδέχεται να επιβραδυνθεί.

Μη μπείτε στο δρόμο κάποιου που ψεκάζει κόσμο με σπρέι πιπεριού

Μία συμβουλή που κανένας δεν έδωσε στους 20 πελάτες του Walmart το 2011 και οι οποίοι μπήκαν στο δρόμο μιας γυναίκας που ψέκαζε με σπρέι πιπεριού όποιον προσπαθούσε να πάρει ένα Xbox. Θυμηθείτε! Το κατάστημα είναι μεγάλο. Υπάρχουν πολλοί άλλοι διάδρομοι στους οποίους μπορείτε να περιπλανηθείτε και να αγοράσετε μπόλικη σαβούρα σε τιμές ευκαρίας.

Αν ακούσετε πυροβολισμούς, μην εγκαταλείψετε. Είναι συνηθισμένο.

Υπάρχει η περίπτωση, δύο άνθρωποι να τραβήξουν τα όπλα τους, να αλληλοπυροβοληθούν και να σκοτωθούν. Όπως συνέβη το 2008 στην Καλιφόρνια για παράδειγμα. Το ότι δύο άνθρωποι πεθαίνουν βίαια δίπλα σας, δε σημαίνει πως η δικιά σας μέρα πρέπει να χαλάσει.

Μη μπείτε στη λίστα θανάτου των Black Fridays

Σοβαρά τώρα. Υπάρχει λίστα. Και site. Και μετράει. Μην γίνετε εσείς αυτός που θα ανεβάσει το μετρητή.

 Αν τα πράγματα πάνε κατα διαόλου, να θυμάστε ότι υπάρχουν και χειρότεραΑν τελικά, τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως ελπίζατε, και καταλήξετε με άδεια χέρια, ή με σπασμένα χέρια, ή έστω χωρίς καθόλου χέρια, μπορείτε να γυρίσετε σπίτι και να δείτε τα παρακάτω βιντεάκια με στιγμιότυπα και ιστορίες από Black Fridays στις ΗΠΑ. Ίσως σας φτιάξουν το κέφι, γνωρίζοντας πως δεν είστε μόνος στο δράμα σας.Αυτά για την ώρα. Ευχομάστε να απολαύσετε μαζί με την οικογένειά σας τη Black Friday που έρχεται, να αγοράσετε όσα πραγματικά ονειρευόσασταν ή έστω να περάσετε λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς και ανεμελιάς με τους δικούς σας ανθρώπους, στους διαδρόμους μίας μεγάλης αλυσίδας καταστημάτων.

Περί των εφημεριών των διοικητικών υπαλλήλων ο λόγος.

Και κει που λες  θα ανοίξουν οι ουρανοί και θα γεμίσει  το οβάλ γραφείο σκιές και μπουμπουνητά από τη δικαιολογημένη οργή των εργαζόμενων, προβάλλει ως από μηχανής Θεός, η ιδέα για δημιουργία επιτροπής, που θα διερευνήσει το θέμα και θα δώσει δίκαιη και οριστική λύση.

Περί των εφημεριών των διοικητικών υπαλλήλων ο λόγος.

Από παρέμβαση σε παρέμβαση οι εργαζόμενοι στο οβάλ γραφείο. Τακτικοί θαμώνες οι 7 του διοικητικού Συμβουλίου του νοσοκομείου και η συνεχή παρουσία μας τείνει να "μονιμοποιήσει" και εμάς.

Ακούστηκαν επιχειρήματα εκατέρωθεν των εργαζομένων. Συναδελφική αλληλεγγύη να ζητούν οι μεν, κατανόηση να ζητούν οι άλλοι. Και  για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, δεν υπάρχει εργαζόμενος στο χώρο του νοσοκομείου  που να μην διακατέχεται από αγανάκτηση για την όλο και περισσότερη δουλειά, για τις όλο και περισσότερες ανάγκες, για τα όλο και περισσότερα καθήκοντα. Και για να μην υπάρξει δήθεν εμφυλιοπολεμική συνέχεια πέφτει στο τραπέζι η σκέψη να δημιουργηθεί επιτροπή αποτελούμενη τόσο από τη διοικητική  και  οικονομική υπηρεσία όσο και από τη διοίκηση του νοσοκομείου αλλά και από το ίδιο το σωματείο. "Τσίμπησαν" και ορισμένοι του διοικητικού συμβουλίου των εργαζόμενων και υποσχέθηκαν να βοηθήσουν σ'αυτή την κατεύθυνση, υπερθεματίζοντας μάλιστα, στην άποψη ότι με αυτό τον τρόπο οι εργαζόμενοι πιθανόν να δουν το φως το αληθινό. Ολιγομελής επιτροπή που θα διερευνήσει και θα εισηγηθεί το ποιος  και ποια υπηρεσία θα κάνει τις εφημερίες. Να ανακαλύψει εργαζόμενους, εκεί που δεν υπάρχουν και το οδυνηρότερο με ευθύνη του σωματείου, γιατί κάποιος θα παρίσταται εκεί, να υποδείξει τα ψίχουλα που θα μοιραστούν στο τραπέζι.  Τι καλά, τι όμορφα που καίγονται τα χωριά! Και η διοίκηση που;  Ως Πόντιος Πιλάτος να νίπτει τας χείρας του για να απομακρύνει, ως άλλος μικροβιοφοβικός, τη δική της ευθύνη· για να την διαχειριστούν ποιοι; αυτοί που δε φέρουν καμιά ευθύνη για τη χρόνια υποστελέχωση, για την μόνιμη εντατικοποίηση της δουλειάς τους. Μας θυμίζει κάτι από τις περιπτώσεις εκείνες που  εργοστάσια κλείνουν και αναλαμβάνουν οι εργαζόμενοι να τα διαχειριστούν, να περισώσουν τι; Στα πλαίσια της εργασιακής ειρήνης και αυτή η πρωτοβουλία. Η βιτρίνα να είναι καθαρή για να διαφημίζονται τα εμπορεύματα.

Ποιος έχει την ευθύνη για την κατάσταση στο νοσοκομείο; η διοίκηση πουθενά και άλλο τόσο μακριά οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Ποιος φέρει την ευθύνη που στο σχέδιο για το νέο εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του νοσοκομείου  υπάρχουν προϋπολογισμένα μειωμένες θέσεις διοικητικών υπαλλήλων; η διοίκηση πουθενά.

Και φυσικά σ’όλα αυτά να μη θιχτεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί το νοσοκομείο, για το οποίο υπάρχουν και εργαζόμενοι που το υποστηρίζουν, θυμίζοντάς μας τους στίχους του ποιητή:   

Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το 'πε ακόμα. 

Και έρχεται ο πρόεδρος και οι παρακαθήμενοι παρ'αυτώ να χαμογελούν με το δικό μας τσίμπημα.      

  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΣ.ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Μπορούμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας.

Από την εισήγηση της 4ης πανελλαδικής συνδιάσκεψης του Π.Α.ΜΕ

".......Συζητάμε το πλαίσιο πάλης του ΠΑΜΕ και θέλουμε να αποτελέσει κριτήριο για την οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων όπως κάναμε από την ίδρυσή μας. Ασφαλώς και δεν υποτιμήσαμε ποτέ κανένα αίτημα για την έστω και μερική ανακούφιση, την αναχαίτιση της ολομέτωπης επίθεσης. Οι εργαζόμενοι το γνωρίζουν καλά αυτό. Ούτε στιγμή όμως δεν συμβιβαστήκαμε με τη λογική του εφικτού με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Δε σώζει η λογική της διαρκούς υποχώρησης "μήπως σώσουμε ό,τι μπορούμε", ούτε βέβαια η εχθρική αντίληψη που καλλιεργήθηκε συστηματικά από την εργοδοσία, ότι μπορούν οι εργαζόμενοι να διασφαλίσουν τα δικαιώματά τους στοιχισμένοι πίσω από το ένα ή το άλλο επιχειρηματικό σχέδιο. Έτσι και σήμερα θέτουμε ένα νέο στοιχείο που είναι ο συνδυασμός της άμυνας με την επίθεση στον αγώνα μας. Κάθε Ομοσπονδία, Εργατικό Κέντρο, σωματείο που συμμετέχει στο ΠΑΜΕ έχει και τη δική του ευθύνη στην επεξεργασία στόχων, αιτημάτων. Παίρνει υπόψη του τις συνθήκες και εξελίξεις σε κάθε χώρο, το βαθμό οργάνωσης και τις διαθέσεις των εργαζομένων με προσανατολισμό να ενοποιείται η ταξική κατεύθυνση και να δυναμώνει κατά κλάδο και μεγάλους χώρους δουλειάς. Κριτήριο τα συμφέροντά μας, τις δικές μας ανάγκες όχι τα κέρδη των αφεντικών. Απορρίπτουμε από τη σκοπιά αυτή την ανάπτυξη που σχεδιάζουν. Ανοίγουμε με στόχους πάλης και αιτήματα το θέμα των σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης, πώς αξίζει σήμερα να ζούμε και να δουλεύουμε με βάση την ανάπτυξη της επιστήμης και των παραγωγικών μέσων. Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μείωση του εργάσιμου χρόνου, καθολική Κοινωνική Ασφάλιση, υψηλού επιπέδου δωρεάν υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας, προστασία της υγείας και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Μπορούμε να συμβιβαστούμε με την εκτεταμένη ανεργία, τους μισθούς πείνας και τη δουλειά λάστιχο το μοίρασμα μιας κακοπληρωμένης θέσης εργασίας σε δύο και τρεις εργαζόμενους; Κριτήριο για τις διεκδικήσεις μας είναι οι σύγχρονες εργατικές λαϊκές ανάγκες και η δυνατότητα της εποχής μας να τις υλοποιήσει. Αναδεικνύουμε τις αιτίες που εμποδίζουν την κοινωνική πρόοδο, αποτελούν βαρίδι στην κοινωνική εξέλιξη που είναι η κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων, το κυνήγι του κέρδους, οι καπιταλιστές, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις τους και τα κόμματά τους. Η ίδια η ζωή, η πλούσια πείρα, κυρίως των τελευταίων ετών, αποδεικνύει περίτρανα ότι στο πλαίσιο της ΕΕ, της εξουσίας των μονοπωλίων, δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή λύση. Αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο ο ρόλος της ΕΕ ως λυκοσυμμαχία και δυνάστης της εργατικής τάξης, των λαών. Καταρρίπτονται οι μύθοι ότι αυτή είναι δήθεν "ένωση της αλληλεγγύης και απάνεμο λιμάνι για τους λαούς", όπως ισχυρίζονταν η πλουτοκρατία και τα στηρίγματά της.

Η ΕΕ γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και οι εργαζόμενοι θα ζήσουν συνθήκες μεγάλης φτώχειας κι εξαθλίωσης αν δεν ξεσηκωθούν. Ολοένα και περισσότερο γίνεται αντιληπτό, ότι προοπτική δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ρήξη και σύγκρουση με αυτές τις δυνάμεις. Η λύση βρίσκεται στην ανατροπή τους. Γι' αυτό και ένα από τα στοιχεία που μας ξεχωρίζουν από τις συμβιβασμένες ηγεσίες είναι η συσπείρωση και ενότητα της εργατικής τάξης ανεξάρτητα από κλάδο ενάντια στα μονοπώλια, στην καπιταλιστική εκμετάλλευση για την ανατροπή τους. Ο αγώνας αυτός έχει τις δυσκολίες του και απαιτεί πολύ συγκεκριμένο σχέδιο πάλης και δράσης κατά κλάδο και πανελλαδικά.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, παραγωγικές, επιστημονικές και τεχνολογικές, για να υπάρχει φιλολαϊκή ανάπτυξη, για να υπάρχει αξιοπρεπής ζωή, δουλειά με δικαιώματα. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο τον πλούτο! Τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας τον καρπώνονται μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό μπορεί να αλλάξει.

Επομένως, ο αγώνας για την κάλυψη των απωλειών για μια αξιοπρεπή ζωή, πρέπει να συνδυάζεται με την πάλη για άλλο δρόμο ανάπτυξης με αποδέσμευση από τις ενώσεις των ιμπεριαλιστών ΕΕ και ΝΑΤΟ με την εργατική τάξη και το λαό στο τιμόνι της εξουσίας.

Μπορούμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας. Το σύνθημα που γεννήθηκε στους μεγάλους αγώνες, μας δείχνει το δρόμο:

"Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά".

Ένας όμως τέτοιος αγώνας απαιτεί και συνδικάτα μαζικά και γερά, οργανωμένα στα εργοστάσια, στους μεγάλους χώρους δουλειάς, σταθερά μέτωπα αγώνα, αλληλεγγύη και συμμαχία με την φτωχή αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους. Εδώ κρίνεται η υπόθεση της ανασύνταξης και αναζωογόνησης του συνδικαλιστικού κινήματος".

Ο κόκκινος Τράγος- Κώστας Παρορίτης

Ο Κόκκινος τράγος είναι ένα συνοικιακό καφενείο της Αθήνας, όπου συναντιούνται, σχεδόν καθημερινά, μια ομάδα ανθρώπων διαφορετικών μεταξύ τους·  απόκληροι, άνεργοι και άρρωστοι (μία απολυμένη  δασκάλα, ένας απολυμένος  καθηγητής, ένας φοιτητής, δύο τρείς εργάτες) .Του ενώνει, ωστόσο, ένα όραμα (για άλλους ξεκάθαρο, για άλλους θαμπό αλλά πάντως ισχυρό, καθοριστικό της συμπεριφοράς τους) για μια ζωή δικαιότερη.

 "Ξέρω πως και το βιβλίο μου αυτό θα δώσει πάλε το σύνθημα σε μια νέα σταυροφορία εναντίον μου. Όλοι οι συντηρητικοί, όλοι οι καθυστερημένοι, όλοι οι δούλοι του κοινού  και του χιλιοειπωμένου Θα δώσουνε τα χέρια σε μία κοινή επίθεση .  Οι κατηγορίες τους, που τις αναμασούν τώρα χρόνια, θα αντηχήσουν πάλε Βραχνές , όσο και ύποπτες  με όλους τους τόνους.  Μου είναι τόσο γνωστές. Υποδουλώνουν την Τέχνη στην Ιδέα!  Ω, οι μεγάλοι ιεροφάντες της τέχνης, που δεν κρύβουν  καμιά ιδέα στο κεφάλι τους!  Μα, εμείς, που πιστεύουμε πως Ιδέα και Τέχνη είναι πράγματα αχώριστα, τους ρίχνουμε μια σπλαχνική μάτια και τραβάμε το δρόμο μας αδιάφοροι.  Η τέχνη μας, το ξέρουμε, ταράζει τα νεύρα  των ευαίσθητων, των ωραιόπαθων, όλων εκείνων όσοι, συνηθισμένοι στα βαλτονέρια της καθημερινής ζωής, είτε ανέχονται και δεν επιτρέπουνε με την ψευτοαριστοκρατική τους αντίληψη καμιά νέα, αντρίκεια προσπάθεια.  Μα, εμείς, που πιστεύουμε πως ο άνθρωπος ζει σε μια φρικτή  σκλαβιά, τόσο οικονομική, όσο και η ψυχική και πνευματική, εννοούμε να κρατήσουμε τα μάτια μας γυρισμένα προς το φως της Καινούργιας μέρας."  Κώστας Παρορίτης   

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος" από το θεατρικό εργαστήρι της Λαϊκής Επιτροπής Πολίχνης

Κινηματογράφος στη Λαϊκή Επιτροπή Πολίχνης